VI SA/Wa 1850/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dorota Wdowiak po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z zażalenia J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 czerwca 2007 r., sygnatura akt VI SA/Wa 1850/06 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie skargi J. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2006 r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie Wyrokiem z dnia 28 grudnia 2006 r. (sygn. akt. VI SA/Wa 1850/06) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę strony skarżącej na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2006 r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem oraz prawidłowym pouczeniem o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia został doręczony stronie skarżącej w dniu 4 maja 2007 r. (k. 94). W dniu 5 czerwca 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła, sporządzona osobiście przez stronę skarżącą, skarga kasacyjna od ww. wyroku z dnia 28 grudnia 2006 r. Postanowieniem z dnia 15 czerwca 2007 r., sygn. akt VI SA/Wa 1850/06 Sąd odrzucił złożoną skargę kasacyjną, z uwagi na sporządzenie jej osobiście przez stronę skarżącą, która jak wynika z akt sprawy nie posiada kwalifikacji koniecznych do sporządzenia skargi kasacyjnej. Odpis tego postanowienia wraz z uzasadnieniem oraz prawidłowym pouczeniem o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia został doręczony stronie skarżącej w dniu 25 czerwca 2007 r. (k. 118). Następnie strona skarżąca pismem z dnia 30 czerwca 2007 r. wniosła zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 15 czerwca 2007 r. w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej. Pismo to zostało sporządzone osobiście przez stronę skarżącą. W uzasadnieniu zażalenia strona skarżąca wskazała na pkt 5 pouczenia zawartego w piśmie, przy którym przesłano postanowienie Sądu z dnia 15 czerwca 2007 r. Strona skarżąca zwróciła uwagę, że w pouczeniu tym zawarto sformułowanie, zgodnie z którym zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, "powinno być" sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Zwrot "powinno być" sugeruje fakultatywność sporządzenia tego zażalenia lub skargi kasacyjnej przez wskazane osoby a nie obowiązek. Wraz z tym zażaleniem, strona skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. W wyniku rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, referendarz sądowy wydał postanowienie z dnia 16 listopada 2007 r., którym odmówił przyznania stronie skarżącej prawa pomocy w żądanym zakresie. Postanowienie to zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 26 listopada 2007 r. Na wymienione postanowienie nie został złożony sprzeciw. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje; Zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) – cytowana dalej jako "p.p.s.a." zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się zaś odpowiednio. Strona skarżąca wskazuje, że w piśmie z dnia 16 czerwca 2007 r., przy którym przesłano jej odpis postanowienia Sądu z dnia 15 czerwca 2007 r. użyto sformułowania: "powinno być", który w jej ocenie, nie oznacza przymusu sporządzona tego pisma przez osoby wskazane w art. 175 p.p.s.a. W ocenie Sądu, art. 175 p.p.s.a. wyłącza możliwość sporządzenia skargi kasacyjnej przez stronę. Przepis ten ma, zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a. zastosowanie również do zażalenia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej. Zgodnie z przywołanym art. 175 p.p.s.a. podmiotami uprawnionymi do złożenia takiego zażalenia są jedynie osoby wymienione w tym przepisie, a więc adwokaci i radcy prawnie we wszystkich sprawach. Uprawnionymi do osobistego sporządzenia skargi są jedynie osoby posiadające wysokie kwalifikacje prawnicze, wymienione w art. 175 § 2 p.p.s.a. tego przepisu tj. sędziowie, prokuratorzy, notariusze, profesorowie lub doktorzy habilitowani nauk prawnych, będący stronami, ich przedstawicielami lub pełnomocnikami, albo też wnoszący skargę kasacyjną prokuratorzy lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W świetle przedstawionej regulacji prawnej zawartej w ustawie oczywiście bezzasadny jest zarzut strony skarżącej, że posługiwanie się w punkcie 5 pouczenia zawartego w piśmie z dnia 16 czerwca 2007 r. sformułowaniem "powinno być", świadczyć ma o braku obowiązku sporządzenia zażalenia przez podmioty wskazane w art. 175 p.p.s.a. W orzecznictwie oraz doktrynie prawniczej ukształtowany jest pogląd, zgodnie z którym wyrażenie "powinno być sporządzone" należy rozumieć jako obowiązek sporządzenia. Wyraz "powinna, powinno" oznacza mieć obowiązek zrobienia czegoś, być zobowiązanym do wykonania czegoś, podlegać konieczności odpowiadania pewnym warunkom (porównaj H. Knysiak-Molczyk /w:/ T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 551, postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 marca 2004 r., FSK 222/04, z 16 marca 2004 r., FSK 209/04, OSP 2004/6 poz. 73, FSK 282/04, niepublikowany i z 14 czerwca 2004 r., OSK 219/04, niepublikowany). Sąd podziela ten pogląd, albowiem użycie sformułowania "powinno być" oznacza obowiązek sporządzenia takiego pisma przez podmioty wskazane w art. 175 p.p.s.a. W przedmiotowej sprawie zażalenie zostało sporządzone osobiście przez skarżącego, a więc niezgodnie z powołanymi wyżej przepisami, chociaż skarżący był pouczony przy postanowieniu z dnia 15 czerwca 2007 r., o ich treści. Sporządzenie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej z naruszeniem art. 194 § 4 p.p.s.a. jest brakiem, który w świetle art. 178 p.p.s.a. uzasadnia jego odrzucenie. Należy także zauważyć, iż skarga kasacyjna nie została opłacona, jednakże z uwagi na naruszenie art. 194 § 4 P.p.s.a. Sąd nie wzywał skarżącego do wniesienia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej, bowiem stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. w przypadku odrzucenia skargi kasacyjnej należałoby uiszczony wpis zwrócić w całości. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 w związku z art.197 § 2 i 194 § 4 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.