VI SA/Wa 1855/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej J. M. i K. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 15 lutego 2017 r. w sprawie ze skargi J. M. i K. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: 1. odrzucić skargę kasacyjną; 2. zwrócić skarżącym – J. M. i K. M., kwotę 100 złotych (słownie: sto złotych), uiszczoną tytułem wpisu od skargi kasacyjnej. Skarżący – J. M. i K. M., złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej WSA) skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Sąd wyrokiem z 15 lutego 2017 r. powyższą skargę oddalił (k. 26 akt). Z zachowaniem terminu pełnomocnik skarżących złożył skargę kasacyjną, w której nie wskazał czy wnosi o rozpoznanie jej na rozprawie, czy też zrzeka się przeprowadzenia rozprawy. Od skargi kasacyjnej został uiszczony wpis w kwocie 100 złotych (k. 58 akt). Zarządzeniem Sądu z 13 czerwca 2017 r. (k. 54 akt) pełnomocnik skarżących został wezwany do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi kasacyjnej, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej, poprzez złożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie lub oświadczenie, że zrzeka się owej rozprawy wraz z odpisem takiego wniosku/oświadczenia, celem doręczenie go pełnomocnikowi organu. Wezwanie zostało odebrane przez pełnomocnika pocztowego 6 lipca 2017 r. (z.p.o. k. 59 akt). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną, której braków nie uzupełniono w wyznaczonym terminie. Wyjaśnić należy, że wymagania formalne, jakim powinna odpowiadać skarga kasacyjna, określono w art. 176 p.p.s.a., a wśród nich wymieniono: 1. oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; 2. przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie; 3. wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Ponadto zgodnie z § 2 cytowanego przepisu, poza wymaganiami, o których mowa w § 1, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w powyższym przepisie, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 177a p.p.s.a.). Należy mieć również na uwadze, że stosownie do art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. W tym miejscu należy odwołać się do uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 grudnia 2013 r., sygn. I OPS 13/13, zgodnie z którą niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczy odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Zdaniem Sądu, oświadczenie o rozpoznaniu skargi kasacyjnej na rozprawie bądź oświadczenie o zrzeczeniu się takiej rozprawy bez wątpienia jest jednym z elementów skargi kasacyjnej, określonych w art. 176 § 2 p.p.s.a. Zatem winno być ono złożone zarówno w egzemplarzu przeznaczonym do akt sprawy, jak i w odpisie (-ach) przewidzianym (-ych) dla stron prowadzonego postępowania, podobnie jak w przypadku samej skargi kasacyjnej, której odpis, bądź odpisy są jej wymaganym elementem, i bez których nie można nadać jej prawidłowego biegu. W niniejszej sprawie Sąd wezwał pełnomocnika skarżących do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej, poprzez złożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy wraz z odpisem dla pełnomocnika organu. Wezwanie to zostało doręczone na adres pełnomocnika skarżących (wskazany w skardze kasacyjnej) dnia 6 lipca 2017 r., a jego odbiór pokwitował pełnomocnik pocztowy. Zatem Sąd stwierdza, że przedmiotowe wezwanie zostało skutecznie doręczone, w konsekwencji czego ustawowy, siedmiodniowy terminu na usunięcie ww. braków formalnych skargi kasacyjnej upłynął 13 lipca 2017 r. Jak wynika z akt sprawy do chwili obecnej pełnomocnik skarżących nie wykonał powyższego wezwania. Wobec nieusunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej Sąd odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 177a p.p.s.a. W zakresie zwróconego w pkt 2 postanowienia wpisu od skargi kasacyjnej Sąd działał na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.