VI SA/Wa 1856/12

WyrokWSA w Warszawie2013-05-22

Skład orzekający: Magdalena Maliszewska, Halina Emilia Święcicka, Dorota Wdowiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy doręczenie pisma administracyjnego szwagrowi adresata, mieszkającemu w innym budynku, stanowi prawidłowe doręczenie w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego, a w szczególności art. 43 k.p.a.?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że doręczenie pisma administracyjnego szwagrowi adresata, który mieszka w innym budynku, nie stanowi prawidłowego doręczenia w rozumieniu art. 43 k.p.a. Brak właściwego doręczenia decyzji skutkuje koniecznością uchylenia postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do jej zaskarżenia, co otwiera drogę do ponowienia próby właściwego doręczenia decyzji.
Stan faktyczny
Skarżący M. H. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, twierdząc, że decyzja została mu doręczona z opóźnieniem. Decyzja została odebrana przez szwagra skarżącego, B. W., który następnie przekazał ją teściowej skarżącego, a ta z kolei skarżącemu. Prezes NFZ odmówił przywrócenia terminu, uznając, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu. Skarżący wniósł skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów k.p.a. dotyczących doręczeń.
Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżone postanowienie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, stwierdził, że uchylone postanowienie nie podlega wykonaniu, oraz zasądził od Prezesa NFZ na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Sędzia WSA Dorota Wdowiak Protokolant st. sekr. sąd. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2013 r. sprawy ze skargi M. H. na postanowienie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. stwierdza, że uchylone postanowienie nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia na rzecz skarżącego M. H. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Sygn. akt: VI SA/Wa 1856/12 Uzasadnienie Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia, postanowieniem z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...], wydanym na podstawie art. 59 § 2 w związku z art. 58 k.p.a. w związku z art. 109 ust. 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027, z późn. zm.), zwanej dalej "ustawą o świadczeniach", po rozpatrzeniu wniosku M. H. wniesionego w dniu [...] maja 2012 r., w sprawie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji nr [...], wydanej przez dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w dniu [...] kwietnia 2012 r., stwierdzającej: 1) istnienie obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego Pana M. H. z tytułu prowadzenia działalności pozarolniczej w okresach: od dnia [...] marca 1999 r. do dnia [...] września 1999 r., od dnia [...] listopada 1999 r. do dnia [...] grudnia 1999 r., od dnia [...] czerwca 2000 r. do dnia [...] czerwca 2000 r., od dnia [...] grudnia 2000 r. do dnia [...] grudnia 2000 r., od dnia [...] lipca 2001 r. do dnia [...] lipca 2001 r., od dnia [...] września 2001 r. do dnia [...] października 2001 r., od dnia [...] grudnia 2001 r. do dnia [...] stycznia 2002 r., od dnia [...] listopada 2002 r. do dnia [...] stycznia 2003 r., od dnia [...] września 2008 r. do dnia [...] października 2011 r., od dnia [...] listopada 2011 r. do dnia [...] grudnia 2011 r.; 2) brak istnienia obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego Pana M. H. z tytułu prowadzenia działalności pozarolniczej w okresach: od dnia [...] stycznia 1999 r. do dnia [...] lutego 1999 r., od dnia [...] października 1999 r. do dnia [...] października 1999 r., od dnia [...] stycznia 2000 r. do dnia [...] maja 2000 r., od dnia [...] lipca 2000 r. do dnia [...] listopada 2000 r., od dnia [...] stycznia 2001 r. do dnia [...] czerwca 2001 r., od dnia [...] sierpnia 2001 r. do dnia [...] sierpnia 2001 r., od dnia [...] listopada 2001 r. do dnia [...] listopada 2001 r., od dnia [...] lutego 2002 r. do dnia [...] października 2002 r., od dnia [...] stycznia 2003 r. do dnia [...] września 2008 r., od dnia [...] października 2011 roku do dnia [...] listopada 2011 roku. - postanowił odmówić przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r., wydanej przez dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, iż - jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru - decyzja dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia dniu [...] kwietnia 2012 r., została odebrana w dniu 27 kwietnia 2012 r. M. H. wniósł w dniu [...] maja 2012 r. odwołanie od powyższej decyzji dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wskazał, iż decyzja została odebrana przez teściową podczas jego kilkudniowej nieobecności w domu. Została mu przekazana w dniu 6 maja 2012 r. Załączył oświadczenie podpisane przez Panią M. W. zam. M.x, w którym wskazała, iż list, który odebrała w dniu 27 kwietnia 2012 r. z [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia był adresowany do jej zięcia Pana M. H. zam. M.y. Przedmiotowe pismo przekazała skarżącemu w dniu 6 maja 2012 r., t.j. po jego powrocie do domu. Centrala Narodowego Funduszu Zdrowia pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. zwróciła się do skarżącego o uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez jego winy. W treści pisma powołano się na informację wskazaną we wniosku, iż decyzja została odebrana przez teściową podczas jego nieobecności i została mu przekazana w dniu [...] maja 2012 r. Jednocześnie poinformowano, iż ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, iż przesyłkę zawierającą decyzję dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia odebrał w dniu [...] kwietnia 2012 r. jego szwagier – B.W. Skarżący wraz z pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. przesłał oświadczenie podpisane przez B. W., z którego wynika, iż w dniu [...] kwietnia 2012 r. odebrał pismo adresowane do jego szwagra M. H., po czym przekazał je M. W. w celu przekazania szwagrowi (cyt.: "List ten przekazała mu moja mama 6 maja, ponieważ w tym dniu już był w domu, wcześniej bowiem przebywał wraz z żoną u córki w K."). Organ stanął na stanowisku, iż doręczenie należało uznać za prawidłowe zwłaszcza, iż skarżący już wcześniej akceptował sytuację, iż B.W. odbierał korespondencję do niego kierowaną w trakcie prowadzonego postępowania przez [...] Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia. Organ uznał zatem, iż M.H. - pomimo wezwania wystosowanego przez organ - nie uprawdopodobnił, iż uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez jego winy, co uzasadniać mogło przywrócenie terminu do wniesienia odwołania w myśl art. 58 §1 k.p.a. M. H. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie od powyższego postanowienia. Domagał się jego uchylenia, zarzucając naruszenie art. 59 § 2 w związku z art. 58 k.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie ww. przepisów. W ocenie skarżącego wskazane w odwołaniu, jak i w toku postępowania okoliczności i fakty potwierdzają, iż uchybienie terminowi do wniesienia odwołania nastąpiło bez jego winy. Podkreślił, że decyzję adresowaną do niego - na adres zamieszkania w M., zostało doręczone szwagrowi - B. W., zamieszkałemu w innym budynku na terenie M. Podał, iż przebywał w tym okresie (majowy długi weekend) u córki w K. Dodał, iż szwagier nie mógł go telefonicznie poinformować, iż odebrał skierowane do niego pismo z [...]OW NFZ, gdyż wskutek uszkodzenia krtani i gardła dolnego oraz założonej rurki do tracheotomii nie może mówić. Na dowód powyższego skarżący załączył Orzeczenie nr [...] z dnia [...] maja 1997 r. Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej MSWiA w K. Skarżący podał nadto, iż szwagier przekazał list z odwołaniem jego 80-letniej teściowej M.W., która go skarżącemu przekazała w dniu 6 maja 2012 r. (w niedzielę). M. W. z uwagi na wiek i stan zdrowia nie posługuje się ani telefonem stacjonarnym, ani też komórkowym. Załączył decyzję [...] z dnia [...]-08-2006 r. Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w M. W ocenie skarżącego powyższe okoliczności, które uprawdopodobnił w pismach kierowanych do Narodowego Funduszu Zdrowia, świadczą w sposób jednoznaczny o tym że nie miał on możliwości zapoznania się z treścią przedmiotowej decyzji, przed dniem 6 maja 2012 r. Powyższa okoliczność uniemożliwiła mu wniesienie odwołania w ustawowym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: z 2012 r. Dz. U. poz. 270.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jak wynika z treści zwrotnego poświadczenia odbioru, decyzja dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] kwietnia 2012 r., została odebrana w dniu 27 kwietnia 2012 r. przez B. W. - szwagra skarżącego. Natomiast z oświadczenia B. W. (załącznik do pisma skarżącego do Prezesa NFZ z dnia 21 czerwca 2012 r.) wynika, iż zamieszkuje on pod adresem: M. x, a nie pod adresem skarżącego (M. y). Nie sposób w tej sytuacji uznać, aby był dorosłym domownikiem skarżącego. Tymczasem w myśl art. 43 k.p.a. "W przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania." Ponieważ adresat – M. H. był w domu nieobecny, listonosz winien był w braku dorosłego domownika podjąć działania, o których mowa in fine w powyższym przepisie, t.j. bądź to doręczyć to pismo sąsiadowi – pod warunkiem uzyskania na to jego zgody, umieszczając stosowne zawiadomienie w miejscach wskazanych powyższym przepisem, bądź zastosować fikcję prawną doręczenia, o której mowa w art. 44 k.p.a. Natomiast zachowanie polegające na doręczeniu pisma sąsiadowi i traktowanie go jako dorosłego domownika - ze skutkiem doręczenia adresatowi - było błędem, gdyż wynikało z niewłaściwego zastosowania art. 43 k.p.a. Nota bene należy mieć przy tym na względzie, iż wobec stanu zdrowia B. W. (stan po operacji krtani – vide: Orzeczenie nr [...] z dnia [...] maja 1997 r. Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej MSWiA w K.) przy dokonywaniu doręczeń zastępczych do jego rąk obowiązywałaby daleko posunięta ostrożność, gdyż ograniczenie możliwości werbalnego porozumiewania się z otoczeniem skutkuje brakiem pewności co do ewentualnej zgody na przekazanie pisma właściwemu adresatowi, a nadto – brakiem fizycznej możliwości powiadomienia adresata o odebraniu przeznaczonego dla niego pisma np. przez telefon. Brak właściwego doręczenia decyzji powoduje tym samym konieczność eliminacji z obrotu prawnego postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do zaskarżenia tej decyzji. Konstatacja o naruszeniu przepisów procedury w zakresie doręczania pism w postępowaniu administracyjnym skutkuje bowiem obowiązkiem ponowienia próby właściwego doręczenia decyzji skarżącemu, otwierając drogę do jej zaskarżenia w przyszłości. Reasumując - zarzut nieskutecznego doręczenia decyzji okazał się słuszny. Doręczenie takie, aby było skuteczne, musi być dokonane z zachowaniem kilku przesłanek wynikających z treści przepisu, między innymi zaś faktu, iż pismo przyjmują za pokwitowaniem osoby wymienione w przepisie z zachowaniem kolejności w nim przewidzianej, a więc dorosły domownik, dorosły sąsiad, dozorca domu osobiście. Ponadto osoba odbierająca pismo zobowiązuje się do oddania pisma adresatowi osobiście. Zgodnie z orzecznictwem status "domowników" adresata pisma mają zamieszkujący z nim w jednym mieszkaniu lub domu jego dorośli krewni i powinowaci. Do takich osób sąsiad (szwagier skarżącego) – B. W. z pewnością nie należy z uwagi na zamieszkiwanie pod innym adresem. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c. p.p.s.a., Sąd orzekł jak w jak w pkt 1 sentencji. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło