VI SA/Wa 187/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] listopada 2019 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia licencji taksówkowej postanawia: odrzucić skargę Skarżąca – T. sp. z o.o. z siedzibą w K., w prawidłowym trybie i terminie złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, którą podpisał Prezes Zarządu. Zarządzeniem z 24 stycznia 2020 r. Sąd wezwał Skarżącą, pod rygorem odrzucenia skargi, do uzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego skargi poprzez nadesłanie odpisu ze swojego KRS, celem wykazania umocowania do działania w jej imieniu przez osobę, która podpisała skargę. Wezwanie zostało doręczone Skarżącej - na adres wskazany w skardze, 13 lutego 2020 r., a jego odbiór pokwitował pełnomocnik pocztowy (z.p.o. k. 15). Wezwanie to do chwili obecnej pozostaje bez wykonania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przepis art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. 2019 r., poz. 2325), dalej "p.p.s.a." stanowi, że czynności w postępowaniu sądowym w imieniu osoby prawnej dokonują organy uprawnione do działania w jej mieniu. Zaś art. 29 p.p.s.a. przewiduje, że taki organ osoby prawnej, przy pierwszej czynności w postępowaniu, ma obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem. Zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., jeżeli nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi, to taka skarga podlega odrzuceniu. Z akt sprawy wynika, że Skarżąca dnia 13 lutego 2020 r. została skutecznie wezwana do nadesłania, w terminie 7 dni, odpisu ze swojego KRS, pod rygorem odrzucenia skargi. Zatem ustawowy, siedmiodniowy termin na uzupełnienie braku formalnego skargi upłynął 20 lutego 2020 r. Sąd stwierdza, że Skarżąca - pomimo skutecznego wezwania, nie nadesłała żądanego odpisu z KRS, przez co nie uzupełniła braku formalnego skargi. Z tych względów Sąd odrzucił skargę, czyniąc to w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.