VI SA/Wa 1876/25

PostanowienieWSA w Warszawie2025-11-04

Skład orzekający: Sędzia WSA Sławomir Kozik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga spółki prawa handlowego powinna zostać odrzucona z powodu nieuzupełnienia braku formalnego w postaci przedstawienia aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego potwierdzającego umocowanie osoby podpisującej skargę?
Ratio decidendi
Skarga spółki prawa handlowego podlega odrzuceniu, jeżeli strona skarżąca nie uzupełni w wyznaczonym terminie braku formalnego w postaci przedstawienia odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego potwierdzającego umocowanie osoby podpisującej skargę. Niewykazanie umocowania osoby podpisującej skargę stanowi brak formalny, którego nieuzupełnienie w terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 PPSA.
Stan faktyczny
Spółka C. Sp. z o.o. wniosła skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w przedmiocie kary pieniężnej. Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego potwierdzającego umocowanie osoby podpisującej skargę, wskazując, że wcześniej złożony odpis nie obrazuje reprezentacji prezesa zarządu. Skarżąca nie uzupełniła wskazanego braku formalnego w wyznaczonym terminie.
Rozstrzygnięcie
1) odrzucić skargę; 2) zwrócić C. Sp. z o.o. kwotę 450 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 listopada 2025 r. sprawy ze skargi C. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić C. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] kwotę 450 zł (słownie: czterysta pięćdziesiąt złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi zarejestrowanego w dniu [...] lipca 2025 r. pod poz. [...]. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w G. (dalej: Skarżąca) wniosła do tut. Sądu skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 10 kwietnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej. Zarządzeniem z dnia 12 września 2025 r. Sąd w wezwał Skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia poprzez nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego Skarżącej (ewentualnie pobranego w oparciu o art. 4 ust. 4aa ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym wydruku komputerowego), obejmującego swym zakresem czasowym dzień sporządzenia skargi, z którego wynika sposób oraz osoby umocowane do działania w jej imieniu. Jednocześnie informując Skarżącą, że nadesłany uprzednio w dniu 23 lipca 2025 r. aktualny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego nie obrazuje reprezentacji S. J.G. tj. prezesa zarządu jako osoby uprawnionej do działania w imieniu Skarżącej na dzień wniesienia skargi. Przesyłka zawierająca wyżej wymienione wezwanie została doręczona Skarżącej w dniu 26 września 2025 r. (k.44 akt sądowych). Siedmiodniowy termin do uzupełnienia wyżej wskazanych braków formalnych skargi upłynął dla Skarżącej w dniu 3 października 2025 r. Skarżąca do chwili obecnej nie uzupełniła przedmiotowego braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej: ("p.p.s.a."), każde pismo strony (skarga) powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jeżeli skargę do sądu wnosi spółka prawa handlowego, skarga ta powinna być podpisana w sposób czyniący zadość zasadom reprezentowania tego podmiotu ujawnionym w Krajowym Rejestrze Sądowym. Ciężar wykazania, że osoba, która podpisała skargę, była do tego umocowana, spoczywa na stronie skarżącej. Niewskazanie umocowania stanowi brak formalny, który podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 p.p.s.a. Nieuzupełnienie wyżej wspomnianego braku skutkuje odrzuceniem skargi przez sąd, bowiem zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Jak stanowi art. 49 § 1 p.p.s.a. termin do uzupełnienia braków formalnych wynosi 7 dni. Z przepisów tych wynika, że w wypadku stwierdzenia przez sąd nieuzupełnienia braków formalnych w terminie siedmiu dniu po stronie sądu powstaje obowiązek odrzucenia skargi. Ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły, nie wprowadził też żadnych uregulowań pozwalających na zastosowanie innego środka niż odrzucenie skargi. W niniejszej sprawie Skarżąca została zobowiązana do nadesłania oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego Skarżącej (ewentualnie pobranego w oparciu o art. 4 ust. 4aa ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym wydruku komputerowego), obejmującego swym zakresem czasowym dzień sporządzenia skargi, z którego wynika sposób oraz osoby umocowane do działania w jej imieniu. Jednocześnie Skarżąca została poinformowana, że nadesłany uprzednio w dniu 23 lipca 2025 r. aktualny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego nie obrazuje reprezentacji S. J. G. tj. prezesa zarządu jako osoby uprawnionej do działania w imieniu Skarżącej na dzień wniesienia skargi. Skarżącej na uzupełnienie przedmiotowego braku formalnego skargi Sąd wyznaczył termin 7 dni od dnia doręczenia wezwania oraz pouczył również Skarżącą o rygorze odrzucenia skargi w wypadku nieuzupełnienia braku formalnego w wyznaczonym terminie. Przesyłka zawierająca wyżej wymienione wezwanie została doręczona Skarżącej w dniu 26 września 2025 r. (k.44 akt sądowych). Siedmiodniowy termin do uzupełnienia wyżej wskazanych braków formalnych skargi upłynął dla Skarżącej w dniu 3 października 2025 r. Skarżąca do chwili obecnej nie uzupełniła przedmiotowego braku formalnego skargi. Wobec powyższego skarga podlega odrzuceniu. O zwrocie wpisu sądowego od skargi, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 58 § 3 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło