VI SA/Wa 1879/12

PostanowienieWSA w Warszawie2013-01-23

Skład orzekający: Urszula Wilk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego wniesiony po upływie 7-dniowego terminu może zostać uwzględniony, gdy strona złożyła wpis po terminie z powodu pobytu w szpitalu za granicą?
Ratio decidendi
Wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego wniesiony po upływie ustawowego 7-dniowego terminu jest spóźniony i podlega odrzuceniu. Przyczyna uchybienia terminu ustaje z chwilą, gdy strona dowiaduje się o obowiązku dokonania czynności, a dalsze okoliczności, takie jak ponowny wyjazd za granicę, nie wpływają na bieg terminu, zwłaszcza gdy strona jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika.
Stan faktyczny
Skarżący K. R. złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Urzędu Patentowego dotyczącej unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego. Skarżący przebywał w szpitalu za granicą, gdzie przeszedł poważną operację, co spowodowało uchybienie 7-dniowego terminu do uiszczenia wpisu. Wpis został uiszczony po terminie, a wniosek o przywrócenie terminu wniesiono dopiero po upływie ustawowego terminu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia.
Rozstrzygnięcie
Odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Wilk po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. R. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi K. R. na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego Skarżący – K. R. reprezentowany przez rzecznika patentowego w dniu 14 grudnia 2012 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Urzędu Patentowego z dnia [...] czerwca 2012 r. w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "[...]". W uzasadnieniu wniosku podano, że w zakreślonym do uiszczenia wpisu terminie – skarżący w wieku [...] lat, przebywał w szpitalu zagranicznym, w którym przeprowadzoną miał bardzo poważną operację [...], po której musiał leżeć w bezruchu przez dłuższy czas, celem zagojenia się rany. Wskazano także, że doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 22 października 2012 r. wezwanie do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi zostało niezwłocznie przesłane za pośrednictwem telefaksu skarżącemu, jednakże ten ostatni tymczasowo wrócił do czynnego życia dopiero w dniu 4 listopada 2012 r. i następnego dnia uiścił wymagany wpis. Dodano, że o fakcie spóźnionego uiszczenia wpisu skarżący nie powiadomił pełnomocnika, gdyż ponownie musiał udać się do tego samego szpitala zagranicznego celem przeprowadzenia operacji [....] [...]. Dopiero w dniu wniesienia o przywrócenie uchybionego terminu pełnomocnik skarżącego miał się dowiedzieć od skarżącego o uiszczeniu wpisu z uchybieniem terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przepis art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270) dalej jako "p.p.s.a." wprowadził zasadę, zgodnie z którą czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie doszło do uchybienia 7-dniowego terminu do uiszczenia wpisu sądowego – co znalazło wyraz w treści postanowienia z dnia 29 listopada 2012 r. o odrzuceniu skargi z uwagi na uiszczenie wpisu po terminie, doręczonego pełnomocnikowi skarżącego 7 grudnia 2012 r. (k. 39 akt sądowych). Tryb złożenia wniosku o przywrócenie terminu szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. We wniosku o przywrócenie uchybionego terminu pełnomocnik skarżącego wyraźnie stwierdził, że skarżący wrócił (tymczasowo) do czynnego życia dopiero w dniu 4 listopada 2012 r. i następnego dnia uiścił wpis. Twierdzenie to znajduje potwierdzenie w aktach sprawy, gdyż istotnie ze znajdującego się na k. 27 akt sądowych dowodu wpłaty wynika, że w dacie 5 listopada 2012 r. skarżący uiścił kwotę 1000 złotych tytułem wpisu sądowego. Przyjąć więc należy, że w dniu 5 listopada 2012 r. skarżący powziął wiadomość o obowiązku uiszczenia wpisu, co oznacza, że w tej dacie ustała przyczyna uchybienia terminu do uiszczenia wpisu i rozpoczął bieg 7 – dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu. Przy czym bez wpływu na ten termin pozostaje zdaniem Sądu podnoszona we wniosku okoliczność ponownego pilnego wyjazdu skarżącego za granicę w celu operacji [...] [...], zwłaszcza, że strona reprezentowana była przez profesjonalnego pełnomocnika procesowego. Wniesiony zatem w dniu 14 grudnia 2012 r. wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, w sytuacji gdy przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 5 listopada 2012 r. uznać zatem należy za spóźniony, gdyż jego ostatni dzień przypadał na 12 listopada 2012 r. Zgodnie z art. 88 zdanie 1 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Już tylko dodatkowo zauważyć należy, że materialny obowiązek uiszczenia opłaty ciąży na samej stronie, co jednak nie zdejmuje z pełnomocnika obowiązku zapewnienia skuteczności czynności procesowej, dokonywanej w granicach pełnomocnictwa. Obowiązku tego nie należy utożsamiać z koniecznością uiszczenia opłaty z własnych środków pełnomocnika, lecz z taką organizacją prowadzenia spraw strony w postępowaniu sądowym, która zapewni skuteczne dochodzenie jej interesów. Brak porozumienia pomiędzy pełnomocnikiem a klientem w zakresie konieczności zabezpieczenia środków na prowadzenie sprawy sądowoadministracyjnej należy uznać za brak staranności pełnomocnika, który winien dbać o właściwą komunikację z klientem, w tym informować mocodawcę o konieczności ponoszenia kosztów sądowych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 września 2012 r. sygn. akt II FZ 68912, LEX nr 1223294). Mając powyższe na względzie, Sąd, działając na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło