VI SA/Wa 1880/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Kruszewska - Grońska po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z urzędu o sprostowanie oczywistej omyłki w postanowieniu referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 stycznia 2012 r., sygn. akt VI SA/Wa 1880/11, zapadłym w wyniku rozpoznania wniosków Z. G. i W. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Z. G. i W. C. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia odwołania dotyczącego rozstrzygnięcia postępowania dotyczącego zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej p o s t a n a w i a: sprostować postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 stycznia 2012 r., sygn. akt VI SA/Wa 1880/11, w ten sposób, że w komparycji postanowienia w miejsce [...] wpisać [...]. Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 stycznia 2012 r. odmówiono skarżącym Z. G. i W. C. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Jednakże w komparycji powyższego postanowienia popełniono omyłkę w imieniu jednego ze skarżących (napisano [...] zamiast [...]). Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. (dalej p.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie 1 p.p.s.a.). Przedmiotem sprostowania może być – oprócz wyroku - również postanowienie, a także zarządzenie (por. art. 166 p.p.s.a. i art. 167 p.p.s.a.). Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 kwietnia 2011 r., sygn. akt II GSK 346/10, LEX nr 786109, sprostowanie niedokładności (nieścisłości) należy rozumieć jako właściwe oznaczenie strony bądź podmiotów postępowania czy też ich pełnej nazwy. Błąd pisarski to widoczne niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia lub błąd gramatyczny, czy niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Natomiast błąd rachunkowy to błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia działań arytmetycznych, polegający najczęściej na błędnym działaniu sumowania lub odejmowania. Ostatnią kategorią wymienioną w przepisie art. 156 § 1 p.p.s.a. jest "inna oczywista omyłka", które to pojęcie ma znacznie szerszy zakres, jednakże jego charakter zbliżony jest do pojęć wymienionych wcześniej. W świetle powyższego, omyłka, z jaką mamy do czynienia w niniejszej sprawie, polegająca na niezamierzonym opuszczeniu jednej litery w imieniu jednego ze skarżących, mieści się w ramach pojęcia błędu pisarskiego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 156 p.p.s.a. w związku z art. 166 p.p.s.a. oraz art. 258 § 3 p.p.s.a. orzeczono o sprostowaniu postanowienia referendarza sądowego z dnia 13 stycznia 2012 r.