VI SA/Wa 1881/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA - Zdzisław Romanowski po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. Oddział w B. na decyzję Ministra Gospodarki i Pracy z dnia [...] sierpnia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej postanawia: odrzucić skargę W dniu [...] września 2004 r. P. Oddział w B., zwane dalej skarżącym wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Ministra Gospodarki i Pracy skargę na decyzję tego organu z dnia [...] sierpnia 2004 r. (nr [...]), utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. (Nr [...]) w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie organizowania imprez turystycznych oraz pośredniczenia na zlecenie klientów w zawieraniu umów o świadczenie usług turystycznych. W dniu 5 listopada 2004 r. doręczono skarżącemu pismo wzywające do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 1.000 zł oraz złożenia dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie do jednoosobowego podpisania skargi przez prezesa Zarządu –W. P. w terminie 7 dni od daty otrzymania pisma pod rygorem odrzucenia skargi (dowód: zwrotne poświadczenie odbioru w aktach sprawy, z którego wynika, że przesyłkę podjęła K. N. - osoba uprawniona do odbioru). W zakreślonym terminie, który upłynął w dniu 12 listopada 2004 r. skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi. Natomiast w dniu [...] listopada 2004 r. do Sądu wpłynęło pismo procesowe, nadane w Urzędzie Pocztowym w B. w dniu [...] listopada 2004 r. (czyli po upływie terminu do uzupełnienia braków), w którym skarżący oświadczył, że "nie jest w stanie ponieść opłaty sądowej" oraz, że "zgodnie ze statutem złożona skarga winna być podpisana przez Prezesa i członka zarządu". Niniejsze pismo zostało podpisane przez W. P. - Prezesa Zarządu Oddziału P. w B. oraz B. W. - skarbnika. Stosownie do art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270), zwanej dalej p.s.a. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. W niniejszej sprawie skarżącym jest P. Oddział w B., działające przez swoje organy, określone w statucie. Z uwagi na fakt, iż skarżący w zakreślonym terminie nie przedstawił stosownych dokumentów (Statutu, odpisu KRS'u), Sąd pozbawiony jest możliwości zweryfikowania prawidłowości sposobu reprezentacji. Powyższy brak formalny powoduje, że skardze nie można nadać dalszego biegu. Zgodnie z art. 220 § 1 i 3 p.s.a. skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony w ustawowym terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania należny wpis, podlega odrzuceniu. Z treści art. 243 § 1 p.s.a. wynika zaś, iż prawo pomocy może być przyznanie stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Wykładnia powołanych wyżej przepisów prowadzi do konkluzji, iż aby wniosek o przyznanie prawa pomocy, obejmujący zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, mógł skutecznie przerwać bieg terminu do uiszczenia wpisu sądowego, skarżący winien złożyć go przed upływem ustawowego terminu do uiszczenia wpisu. Stanowisko takie jest powszechnie przyjmowane na gruncie postępowania cywilnego (zob. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 lutego 1999, I CKN 1064/97; OSNC 1999/9/153), jak również zostało recypowane do postępowania przed sądami administracyjnymi (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004 r., s. 314-315). Złożenie zatem dopiero w piśmie z dnia [...] listopada 2004 r. spóźnionego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie powoduje przerwania biegu terminu do uiszczenia wpisu, a skarga jako nieopłacona podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270), postanowił jak w sentencji.