VI SA/Wa 1885/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku spółki B. Przejazd Spółka z o.o. z siedzibą w W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia oraz ustanowienia adwokata lub radcy prawnego w sprawie ze skargi B. Przejazd Spółka z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia pozostawić wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 5 października 2015 r. odrzucono skargę kasacyjną B. Przejazd Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej skarżąca) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 marca 2014 r. oddalającego skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] kwietnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej. Strona skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, w którym zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu sądowego od zażalenia oraz ustanowienia adwokata lub radcy prawnego. W wykonaniu zarządzenia z 3 lutego 2016 r., przy piśmie z 9 lutego 2016 r. przesłano skarżącej urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy celem jego wypełnienia, podpisania i odesłania do Sądu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że skarżąca odebrała ww. wezwanie wraz z przesłanym urzędowym formularzem PPPr w dniu 13 lutego 2016 r., a zatem termin do nadesłania uzupełnionego formularza upłynął w dniu 22 lutego 2016 r. Z uwagi na nienadesłanie ww. formularza, zarządzeniem z 21 marca 2016 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił wniosek skarżącej o przyznania prawa pomocy bez rozpoznania. Pismem z 15 kwietnia 2016 r., skarżąca wniosła sprzeciw od zarządzenia z 21 marca 2016 r. wskazując, że "skarżący nie mógł uzupełnić w terminie braków formalnych od wniesionego zażalenia ponieważ nie pozostawiono w skrzynce awizo". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skutkiem wniesionego sprzeciwu, zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. Nr z 2012 r., poz. 270 ze zm.;. dalej p.p.s.a.) w brzmieniu obowiązującym w dacie wszczęcia postępowania, zarządzenie z 15 marca 2016 r. utraciło moc i sprawa podlega rozpoznaniu przez Sąd. Zgodnie z treścią art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. W myśl natomiast art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu. Stosownie zaś do art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. W rozpoznawanej sprawie skarżąca została prawidłowo wezwana do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wezwanie wraz z formularzem zostało doręczone w dniu 13 lutego 2016 r. Siedmiodniowy termin do złożenia wypełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy upływał zatem w dniu 22 lutego 2016 r. (ostatni dzień terminu przypadał na sobotę - 20 lutego 2016 r.). Mimo upływu wyznaczonego terminu skarżąca nie przedłożyła wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Braku tego nie uzupełniła również na etapie wniesienia sprzeciwu. Wniosek należało więc pozostawić bez rozpoznania. W tym stanie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 257 w związku z art. 260 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji