VI SA/Wa 1890/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas Sędzia WSA Aneta Lemiesz Protokolant Referent Łukasz Kawalec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 marca 2018 r. sprawy ze skargi A. P. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie zakazu udostępnienia przez producenta wyrobu budowlanego 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2017 r.; 2. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego A. P. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Sygn. akt: VI SA/Wa 1890/17 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lipca 2017 r., Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] z dnia [...] maja 2017 r., zakazujące dalszego udostępniania przez producenta wyrobu budowlanego: pustak stropowy Teriva 4,0/1-4 oraz wyznaczające termin 14 dni od daty doręczenia postanowienia na usunięcie nieprawidłowości dot. oznakowania CE, informacji towarzyszących oznakowaniu CE, deklaracji właściwości użytkowych i opracowania regulującego pracę zakładowej kontroli produkcji w zakresie oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych ww. pustaka. Pismem z dnia 1 czerwca 2017 r. A. P., prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Zakład Budowlany "P." z siedzibą w m. [...] (dalej również skarżący, producent), wniósł zażalenie na postanowienie Nr [...] z dnia [...] maja 2017 r. Organ odwoławczy, w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, na wstępie przywołał treść art. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1570), zgodnie z którym wyrób budowlany może być wprowadzony do obrotu, jeżeli nadaje się do stosowania przy wykonywaniu robót budowlanych, w zakresie odpowiadającym jego właściwościom użytkowym i przeznaczeniu, to jest ma właściwości użytkowe umożliwiające prawidłowo zaprojektowanym i wykonanym obiektom budowlanym, w których ma być zastosowany w sposób trwały, spełnienie wymagań podstawowych. W myśl zaś art. 5 ust. 1 ww. ustawy wyrób budowlany objęty normą zharmonizowaną lub zgodny z wydaną dla niego europejską oceną techniczną, może być wprowadzony do obrotu wyłącznie zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 305/2011 z dnia 9 marca 2011 r. ustanawiającym zharmonizowane warunki wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych i uchylającym dyrektywę Rady 89/106/EWG (Dz. U. L 88 z 4.4.2011, s. 5 ze zm.). W świetle art. 4 ust. 1 ww. rozporządzenia, jeżeli wyrób budowlany objęty jest normą zharmonizowaną, producent sporządza deklarację właściwości użytkowych przy wprowadzeniu takiego wyrobu do obrotu. Z art. 8 ust. 2 rozporządzenia Nr 305/2011 wynika m.in. że oznakowanie CE umieszcza się na wyrobach budowlanych, dla których producent sporządził deklarację właściwości użytkowych zgodnie z art. 4 i 6, oraz że poprzez umieszczenie lub zlecenie umieszczenia oznakowania CE producent wskazuje, że bierze na siebie odpowiedzialność za zgodność wyrobu budowlanego z deklarowanymi właściwościami użytkowymi oraz za jego zgodność ze wszystkimi mającymi zastosowanie wymaganiami określonymi w niniejszym rozporządzeniu i innym stosownym ustawodawstwie harmonizacyjnym Unii odnoszącym się do umieszczania tego oznakowania. Organ zaznaczył, że w myśl art. 6 ust. 3 lit. a) - c) rozporządzenia Nr 305/2011, deklaracja właściwości użytkowych zawiera zamierzone zastosowanie lub zastosowania wyrobu budowlanego zgodnie z mającą zastosowanie zharmonizowaną specyfikacją techniczną, wykaz zasadniczych charakterystyk określonych w tej specyfikacji technicznej dla deklarowanego zastosowania lub zastosowań wyrobu oraz właściwości użytkowe co najmniej jednej z zasadniczych charakterystyk wyrobu budowlanego odpowiednich dla deklarowanego zamierzonego zastosowania lub zastosowań. Natomiast zharmonizowane specyfikacje techniczne oznaczają normy zharmonizowane i europejskie dokumenty oceny (zob. art. 2 pkt 10 rozporządzenia Nr 305/2011). Zasadnicze charakterystyki oznaczają te cechy wyrobu budowlanego, które odnoszą się do podstawowych wymagań dotyczących obiektów budowlanych (por. art. 2 pkt 4 rozporządzenia Nr 305/2011). Zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia Nr 305/2011, zasadnicze charakterystyki wyrobów budowlanych określa się w zharmonizowanych specyfikacjach technicznych (a więc m.in. w normach zharmonizowanych) w odniesieniu do podstawowych wymagań dotyczących obiektów budowlanych. Następnie organ wskazał wskazanie, że art. 6 ust. 4 rozporządzenia Nr 305/2011 zobowiązuje do stosowania wzoru deklaracji właściwości użytkowych przedstawionego w załączniku III (zob. również obowiązujące od dnia 31 maja 2014 r. rozporządzenie delegowane Komisji (UE) Nr 574/2014 z dnia 21 lutego 2014 r. zmieniające załącznik III do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 305/2011 w odniesieniu do wzoru, który należy stosować przy sporządzaniu deklaracji właściwości użytkowych wyrobów budowlanych - Dz. U. L 159 z 28.5.2014, s. 41). W pkt 8 wzoru deklaracji należy wskazać odpowiednią dokumentację techniczną lub specjalną dokumentację techniczną Jak zaś wynika pkt 3 rozporządzenia Nr 574/2014 w tym punkcie deklaracji należy wskazać nr referencyjny zastosowanej specjalnej lub odpowiedniej dokumentacji technicznej oraz wymagania, z którymi wyrób jest zgodny. Zgodnie zaś z art. 36 ust. 1 lit. a) przy określaniu typu wyrobu producent może zastąpić badanie typu lub obliczenie typu odpowiednią dokumentacją techniczną, wykazując, że w odniesieniu do jednej lub kilku zasadniczych charakterystyk wyrobu budowlanego, który producent wprowadza do obrotu, uznaje się, że wyrób ten osiąga określony poziom lub kiasę właściwości użytkowych bez badań lub obliczeń, lub bez dalszych badań lub obliczeń, zgodnie z warunkami określonymi w odpowiedniej zharmonizowanej specyfikacji technicznej lub w decyzji Komisji. W świetle art. 8 ust. 1 rozporządzenia Nr 305/2011 ogólne zasady określone w art. 30 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. ustanawiającego wymagania w zakresie akredytacji i nadzoru rynku odnoszące się do warunków wprowadzania produktów do obrotu i uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 339/93 (Dz. U. L 218 z 13.8.2008, s. 30) mają zastosowanie do oznakowania CE. Art. 30 ust. 2 rozporządzenia nr 765/2008 odsyła zaś do załącznika II w zakresie wymagań dotyczących wzoru oznakowania CE. Zgodnie z art. 9 ust. 2 rozporządzenia Nr 305/2011 oznakowaniu CE towarzyszą dwie ostatnie cyfry roku, w którym zostało ono po raz pierwszy umieszczone, nazwa i adres siedziby producenta lub znak identyfikujący pozwalający w łatwy i jednoznaczny sposób określić nazwę i adres producenta, niepowtarzalny kod identyfikacyjny typu wyrobu, numer referencyjny deklaracji właściwości użytkowych, poziom lub klasa zadeklarowanych właściwości użytkowych, odniesienie do zastosowanej zharmonizowanej specyfikacji technicznej, w stosownych przypadkach numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej oraz zamierzone zastosowanie wyrobu określone w zastosowanej zharmonizowanej specyfikacji technicznej. Organ podkreśłił, że skoro będący przedmiotem kontroli wyrób budowlany objęty jest normą zharmonizowaną EN 15037-2:2009+A1:2011 Prefabrykaty z betonu - Belkowo-pustakowe systemy stropowe - Część 2: Pustaki betonowe (wprowadzoną do zbioru Polskich Norm przez normę PN-EN 15037-2+A1:2011 o tym samym tytule), powinien on spełniać wymagania określone ww. rozporządzeniem. Jak wynika z załącznika ZA.1 normy zharmonizowanej EN 15037-2:2009+A1:2011, rozdziały przedstawione w tym załączniku, spełniają wymagania mandatu, opracowanego zgodnie z dyrektywą UE Wyroby budowlane (89/106/EWG). Odniesienia zaś do tej dyrektywy należy traktować jako odniesienia do rozporządzenia Nr 305/2011 (por. art. 65 ust. 2 tego rozporządzenia). Ponadto, w ww. załączniku ustalono warunki oznakowania symbolem CE pustaków betonowych z betonu zwykłego i betonu lekkiego stosowanych łącznie z belkami zgodnymi z EN 15037-1 w betonowo-pustakowych systemach stropowych do wznoszenia konstrukcji, budynków i innych obiektów z zakresu budownictwa lądowego z wyjątkiem mostów i podano odpowiednie rozdziały do stosowania. W świetle powyższego, zasadniczymi charakterystykami, o których mowa w przepisach rozporządzenia Nr 305/2011, są jedynie cechy wyrobu wymienione w załączniku ZA ww. normy zharmonizowanej. W Tablicy ZA.1 normy EN 15037-2:2009+A1:2011 wymieniono następujące zasadnicze charakterystyki dla pustaków betonowych stosowanych w belkowo- pustakowych systemach stropowych: nośność (wytrzymałość), odporność ogniowa, izolacyjność akustyczna od dźwięków i transmisji fali dźwiękowych (właściwości akustyczne), izolacyjność termiczna (właściwości termiczne), skurcz betonu lekkiego spowodowany wysychaniem, szczegóły konstrukcyjne (właściwości geometryczne i tolerancje wytwarzania), trwałość, gęstość objętości w stanie suchym i substancje niebezpieczne. Dla przedmiotowego wyrobu producent wystawił deklarację właściwości użytkowych Nr 1PST/PUSTAKI TERIVA/4,0/1-4/2015 z dnia 2 grudnia 2015 r. W deklaracji właściwości użytkowych przywołano normę zharmonizowaną PN-EN 15037- 2+A1:2011. Jako zamierzone zastosowania określono: element drobnowymiarowy z betonu kruszywowego, lekkiego (keramzytobetonu), z otworami do uzupełniania przestrzeni międzybelkowej i międzyżebrowej w belkowo-pustakowych systemach stropowych, gęsto żebrowych TERIVA. Przywołano również nr i nazwę jednostki notyfikowanej: 1487 Instytut Ceramiki i Materiałów Budowlanych. Producent wskazał m.in. właściwości użytkowe z odniesieniem się do następujących zasadniczych charakterystyk: - nośność (wytrzymałość mechaniczna): 1,5 kN, klasa R1, - odporność ogniowa: Euroklasa A1, REI 60 i większa, - izolacyjność akustyczna: NPD, - skurcz betonu lekkiego: NPD, - wymiary i tolerancje wymiarowe: klasa T1, N2, - trwałość: XC2 i XC3, - gęstość: 1049 kg/m3, - właściwości geometryczne: szerokość (mm) 520, długość (mm) 240, wysokość (mm) 210 (wg dokumentacji technicznej i PN-EN 15037-2+A1:2011), - substancje niebezpieczne, stężenie naturalnych pierwiastków promieniotwórczych: f1 =0,41 Bq/kg, f2=37 Bq/kg (wg dokumentacji technicznej). Jako odpowiednią dokumentację techniczną lub specjalną dokumentację techniczną wskazano: Dokumentacja Techniczno-Robocza Elementów Stropowych Teriva 4,0/1 opracowana przez: P. Sp. z o.o., [...]. W dolnej części dokumentu umieszczono uwagi: Niniejsza deklaracja została wydana do F-RY VAT (...) z dnia (...). Mając na uwadze powyższe organ stwierdził, że w deklaracji właściwości użytkowych nieprawidłowo wskazano: - zamierzone zastosowanie, - zasadnicze charakterystyki: szczegóły konstrukcyjne i substancje niebezpieczne, - odwołanie do dokumentacji technicznej w zakresie właściwości geometrycznych i substancji niebezpiecznych (która nie stanowi zharmonizowanej specyfikacji technicznej), - odpowiednią dokumentację techniczną (producent nie wskazał w jakim zakresie potwierdza ona spełnienie wymagań), - datę wydania (deklaracja właściwości użytkowych Nr 1 PST/PUSTAKI TERIVA/4,0/1 -4/2015, przesłana przy piśmie z dnia 15 marca 2017 r. nie mogła zostać wystawiona dnia 2 grudnia 2015 r), - uwagę w dolnej części deklaracji (gdyż producent wystawia jedną deklarację właściwości użytkowych, a jedynie jej kopia jest dostarczana dla każdego wyrobu budowlanego dostarczanego na rynku - por. art. 7 ust. 1 rozporządzenia Nr 305/2011). Ponadto producent nie wskazał izolacyjności termicznej, stanowiącej zasadniczą charakterystykę, wyszczególnione w tablicy ZA.1 normy PN-EN 15037-2+A1:2011. W konsekwencji organ stwiedził, że deklaracja właściwości użytkowych została wystawiona niezgodnie z wymaganiami art. 6 rozporządzenia Nr 305/2011. Ze zgromadzonego materiału dowodowego, w tym protokołu kontroli podpisanego w dniu [...] marca 2017 r., nr akt kontroli: [...], wynika również, że producent oznakował przedmiotowy wyrób budowlany oznakowaniem podobnym do oznakowania CE i towarzyszą mu następujące informacje: - dwie ostatnie cyfry roku, w którym zostało ono po raz pierwszy umieszczone: 15, - nazwa i adres siedziby producenta: Zakład Budowlany P., [...], - niepowtarzalny kod identyfikacyjny typu wyrobu: pustak stropowy TERIVA keramzytobetonowy, - numer referencyjny deklaracji właściwości użytkowych: Nr 1 PST/PUSTAKI TERIVA/4,0/1 -4/2015 z dnia 2 grudnia 2015 r., - poziom lub klasa zadeklarowanych właściwości użytkowych: nośność - 1,5 kN, klasa R1; odporność ogniowa - Euroklasa A1, REI 60; tolerancja wymiarowa - klasa T1, N2; trwałość - XC2 i XC3; gęstość - 1049 kg/m3; wymiary - 520x240x210 mm; substancje niebezpieczne - f1 =0,41 Bq/kg, f2=37 Bq/kg, - odniesienie do zastosowanej zharmonizowanej specyfikacji technicznej: PN-EN 15037-2+A1:2011, - zamierzone zastosowanie wyrobu: w stropach belkowo-pustakowych Teriva. Jako nieprawidłowe, zdaniem organu, należało ocenić umieszczenie oznakowania CE niezgodnego ze wzorem, jak również brak wskazania numeru jednostki notyfikowanej. Wobec powyższego organ stwierdził, że oznakowanie CE jest niezgodne z art. 8 ust. 1 rozporządzenia Nr 305/2011, a zakres informacji towarzyszących jest niezgodny z wymaganiami art. 9 ust. 2 tego rozporządzenia. Organ przytoczył art. 28 ust. 1 rozporządzenia Nr 305/2011, zgodnie z którym ocena i weryfikacja stałości właściwości użytkowych wyrobów budowlanych w odniesieniu do ich zasadniczych charakterystyk przeprowadzana jest zgodnie z jednym z systemów określonych w załączniku V (por. również rozporządzenie delegowane Komisji (UE) Nr 568/2014 z dnia 18 lutego 2014 r. zmieniające załącznik V do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 305/2011 dotyczący oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych wyrobów budowlanych - Dz. U. L 157 z 27.5.2014, s. 76). Następnie wskazał, że zgodnie z art. 28 ust. 3 oraz załącznikiem V rozporządzenia Nr 305/2011, producent sporządza deklarację właściwości użytkowych i określa typ wyrobu na podstawie ocen i weryfikacji stałości właściwości użytkowych przeprowadzanych w ramach systemów wymienionych w tym załączniku i wskazanych w zharmonizowanych specyfikacjach technicznych. Ponadto, zakładowa kontrola produkcji oznacza udokumentowaną stałą i wewnętrzną kontrolę produkcji w zakładzie produkcyjnym zgodnie ze stosownymi zharmonizowanymi specyfikacjami technicznymi - por. art. 2 pkt 26 rozporządzenia Nr 305/2011. W Tablicy ZA.2 normy PN-EN 15037-2+A1:2011 wymieniono wyłącznie system 2+. System 2+ przewiduje, że producent przeprowadza ocenę właściwości użytkowych wyrobu budowlanego na podstawie badań (w tym pobierania próbek), obliczeń, tabelarycznych wartości lub opisowej dokumentacji tego wyrobu, jak również zakładową kontrolę produkcji i badania próbek pobranych w zakładzie produkcyjnym przez producenta zgodnie z ustalonym planem badań. Natomiast notyfikowana jednostka certyfikująca zakładową kontrolę produkcji podejmuje decyzję w sprawie wydania, ograniczenia, zawieszenia lub wycofania certyfikatu zgodności zakładowej kontroli produkcji na podstawie wyników następujących ocen i weryfikacji przeprowadzonych przez tę jednostkę: wstępnej inspekcji zakładu produkcyjnego i zakładowej kontroli produkcji; kontynuacji nadzoru, oceny i ewaluacji zakładowej kontroli produkcji. Tabl. ZA.3 normy PN-EN 15037-2+A1:2011 w zakresie zakładowej kontroli produkcji odsyła do rozdz. 6.3. normy, który stanowi, że należy stosować zapisy rozdz. 6.3 normy EN 13369:2004 Wspólne wymagania dla prefabrykatów betonowych wraz z dodatkowymi wymaganiami podanymi w Załączniku B. Producent w trakcie kontroli przedłożył wstępne badania typu, odpowiednią dokumentacją techniczną oraz certyfikat zakładowej kontroli produkcji. Organ, biorąc pod uwagę zakres deklarowanych właściwości użytkowych stwierdził jednak, że producent nie wykazał prowadzenia zakładowej kontroli produkcji w wymaganym zakresie. Co prawda, producent przedłożył dokument Zakładowej Kontroli Produkcji Wydanie I 2007 obowiązującej od 1 maja 2007 aktualizacja z dnia 31 sierpnia 2015 r. r., wraz z Aneksem Nr 1/2011 z dnia 19 stycznia 2012 r. i późniejszymi zmianami, jednak nie zawiera ona wymaganych procedur w celu zapewnienia, że wyroby dostarczane na rynek spełniają właściwości użytkowe. Tym samym, producent nie wykazał dokonania wymaganej weryfikacji stałości właściwości użytkowych poprzez prowadzenie zakładowej kontroli produkcji w stosownym zakresie. Tak więc organ stwierdził, że producent nie był uprawiony do wystawienia deklaracji właściwości użytkowych ani umieszczenia na wyrobie budowlanym oznakowania CE. Wyniki badań przeprowadzonych przez akredytowane laboratorium - Instytut Techniki Budowlanej, Zespół Laboratoriów Badawczych, Laboratorium Konstrukcji Budowlanych i Geotechniki, na zlecenie [...] WINB, zgodnie z procedurą badawczą potwierdziły deklarowane przez producenta właściwości: w zakresie nośności (według normy PN-EN 15037-2+A1:2011) i gęstości objętościowej w stanie suchym (według normy PN-EN 772-13:2001 Metody badań elementów murowych - Część 13: Określenie gęstości netto i gęstości brutto elementów murowych w stanie suchym (z wyjątkiem kamienia naturalnego) - por. sprawozdanie z badań nr [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. Organ przytoczył art. 31 ust. 1 pkt 1 ustawy o wyrobach budowlanych, w myśl którego: "właściwy organ, w wyniku kontroli u producenta, w przypadku stwierdzenia, że wyrób budowlany nie spełnia wymagań określonych w niniejszej ustawie wydaje postanowienie zakazujące dalszego udostępniania wyrobu budowlanego, wyznaczając termin usunięcia określonych nieprawidłowości.". Zwrócił także uwagę na art. 31 a ust. 4 ustawy o wyrobach budowlanych, który stanowi, że postanowienia i decyzje, o których mowa w art. 30 i art. 31, wydaje się w zależności od rodzaju stwierdzonych niezgodności wyrobu budowlanego z wymaganiami określonymi niniejszą ustawą oraz od stopnia zagrożenia powodowanego przez wyrób budowlany, mając na celu, w szczególności, zapobieżenie powstaniu zagrożenia lub usunięcie już istniejącego oraz zapewnienie bezpieczeństwa, zdrowia i życia użytkowników obiektów budowlanych, a także ochronę środowiska. Natomiast w świetle art. 31a ust. 5 ustawy o wyrobach budowlanych, w przypadku stwierdzenia niezgodności, o których mowa w art. 59 rozporządzenia Nr 305/2011, albo w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w oznakowaniu znakiem budowlanym, braku oznakowania znakiem budowlanym, braku krajowej deklaracji lub jej nieprawidłowego sporządzenia oraz w przypadku, gdy dokumentacja techniczna jest niekompletna lub niedostępna u kontrolowanego, właściwy organ wydaje postanowienie, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 1 albo w art. 31 ust. 1 pkt 1, wyznaczając termin usunięcia nieprawidłowości. Jak wynika zaś z art. 59 ust. 1 rozporządzenia Nr 305/2011 bez uszczerbku dla art. 56 w przypadku, gdy państwo członkowskie dokona jednego z poniższych ustaleń, zobowiązuje ono właściwy podmiot gospodarczy do usunięcia występującej niezgodności: a) oznakowanie CE zostało umieszczone z naruszeniem art. 8 lub art. 9; b) oznakowanie CE nie zostało umieszczone w przypadku, gdy jest ono wymagane, zgodnie z art. 8 ust. 2; c) bez uszczerbku dla art. 5 nie sporządzono deklaracji właściwości użytkowych, gdy jest to wymagane, zgodnie z art. 4; d) deklaracja właściwości użytkowych nie została sporządzona zgodnie z przepisami art. 4, 6 i 7; e) dokumentacja techniczna jest niedostępna lub niekompletna. Tym samym, w art. 31 a ustawy o wyrobach budowlanych wprowadzono obowiązek stosowania "zasady proporcjonalności" w wydawanych postanowieniach i decyzjach w ramach postępowania administracyjnego dotyczących wyrobów budowlanych niespełniających wymagań ustawy. Mając powyższe na uwadze, wprowadzono w przepisie art. 31 a ust. 5 ustawy o wyrobach budowlanych warunek, że w przypadku stwierdzenia niezgodności formalnych, o których mowa w art. 59 rozporządzenia Nr 305/2011, organy nadzoru mogą wydać wyłącznie postanowienie, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 1 albo w art. 31 ust. 1 pkt 1. Mając na uwadze zasadę proporcjonalności działań organu w stosunku do stwierdzonych nieprawidłowości (wynikającą także z przepisu art. 21 ust. 1 rozporządzenia nr 765/2008), organ stwierdził, że zastosowany środek był proporcjonalny do stwierdzonych nieprawidłowości. Stwierdzone nieprawidłowości mieszczą się bowiem w katalogu niezgodności o charakterze wyłącznie formalnym, które wskazuje art. 59 rozporządzenia Nr 305/2011, a przeprowadzone przez akredytowane laboratorium badanie próbki wyrobu budowlanego potwierdziło spełnienie deklarowanych właściwości w badanym zakresie. Tym samym, zasadnym było wydanie postanowienia na podstawie art. 31 ust. 1 pkt 1 ustawy o wyrobach budowlanych i w związku z tym zakazanie dalszego udostępniania wyrobu budowlanego i wyznaczenie terminu usunięcia określonych nieprawidłowości, należało - w myśl art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego - utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. A. P., prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Zakład Budowlany "P." z siedzibą w [...], reprezentowany przez pełnomocnika procesowego wniósł skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonej decyzji zarzucił: 1. art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. polegające na utrzymaniu w mocy postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sytuacji, w której prowadzone przez organ I instancji postępowanie kontrolne prowadzone było po upływie terminu upoważnienia do kontroli; 2. art. 8 i 10 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób sprzeczny z naczelną zasadą k.p.a. nakazującą prowadzenie postępowania w sposób budzący zaufanie do organów oraz uwzględniający podnoszone przez stronę postępowania uwagi i zarzuty; 3. art. 7, 77 § 1, 80 k.p.a. w zw. z art. 124 § 2 i art. 107 § 3 k.p.a. polegające nieuwzględnieniu całokształtu materiału dowodowego, w szczególności podnoszonych przez skarżącego zarzutów, a także nieuwzględnieniu znajdującego się w aktach sprawy raportu z inspekcji zakładowej kontroli produkcji nr [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r.; 4. naruszenie art. 7,77 § 1, 80 k.p.a. w zw. z art. 6 rozporządzenia nr 305/2011 polegające na niepełnym zbadaniu zgromadzonego materiału dowodowego i uznaniu, że deklaracja właściwości użytkowych została wystawione niezgodnie z wymaganiami art. 6 rozporządzenia nr 305/11; 5. art. 7, 77 § 1, 80 k.p.a. w zw. z art. 9 ust. 2 rozporządzenia nr 305/2011 polegające na niepełnym zbadaniu zgromadzonego materiału dowodowego i uznaniu, że zakres informacji towarzyszącej jest niezgodny z wymaganiami art. 9 ust. 2 rozporządzenia nr 305/11; 6. art. 21 ust. 1 rozporządzenia nr 765/2008 poprzez zastosowanie środka nieproporcjonalnego w postaci zakazu dalszego udostępniania pustaków stropowych Ten/a 4,0/1-4 Mając na uwadze powyższe, skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego postanowienia organu I instancji. Jednocześnie wniósł o przeprowadzenie rozprawy oraz skierowanie sprawy do postępowania mediacyjnego. Wniósł również, na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a., o przeprowadzenie uzupełniającego dowodu z raportu badań promieniotwórczości naturalnej nr [...] na okoliczność spełniania wymagań w zakresie substancji niebezpiecznych przez pustaki TERIVA oraz z raportu z inspekcji zakładowej kontroli produkcji nr [...] z [...].12.2016 r. na okoliczność prawidłowości sporządzenia opracowania dot. Zakładowej Kontroli Produkcji u skarżącego. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, stwierdzając, iż podniesione przez skarżącego zarzuty są niezasadne. Odnośnie prowadzenia postępowania kontrolnego po upływie terminu upoważnienia wskazał, iż w aktach sprawy znajdują się upoważnienia do przeprowadzenia kontroli wyrobów budowlanych z dnia [...] września 2016 r. : nr [...] oraz [...], upoważniające do przeprowadzenia konhtroli wyrobów budowlanych w dniach [...] września - [...] listopada 2016 r. wraz z adnotacją o przedłużeniu terminu kontroli do dnia [...] marca 2017 r. Zaznaczył, iż przedmiotowa kontrla była prowadzona w dniach: [...] września, [...] października 2016 r., [...] lutego i [...] marca 2017 r. (por. protokół kontroli, nr akt: [...]). Odnośnie zarzutów niedostatecznego wyjasnienia całokształtu okoliczności istotnych w sprawie, organ wskazał, że zebrany materiał dowodowy został szczegółowo opisany i oceniony w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, w którym organ II instancji wskazał na zakres stwierdzonych nieprawidłowości dotyczących oznakowania CE wraz z towarzyszącymi mu informacjami oraz deklaracjami właściwości użytkowych. Wbrew twierdzeniom producenta rozstrzygnięcie GINB nie jest wewnętrznie sprzeczne, gdyż na str. 4 wskazano na przywołanie w deklaracji właściwości użytkowych nr i nazwy jednostki notyfikowanej, natomiast na str 9 wskazano, że oznakowaniu CE nie towarzyszy nr tej jednostki (przywołano jedynie im certyfikatu - por. etykieta wyrobu stanowiąca zał. 8 do ww. protokołu kontroli). Wbrew twierdzeniom skarżącego w trakcie kontroli nie przedstawiono raportu z inspekcji zakładowej kontroli produkcji Nr [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. załączonego do wniesionej skargi (w skardze błędnie wskazano [...] kwietnia 2015r., który stanowi jedynie datę stworzenia formularza). W trakcie kontroli przędłożono jedynie raport z inspekcji zakładowej kontroli produkcji Nr [...], który nie został podpisany przez upoważnionego przedstawiciela Zakładu Certyfikacji. Organ zaznaczył, że przedłożony dokument nie zmienia oceny, że producent nie wykazał dokonania wymaganej weryfikacji stałości właściwości użytkowych poprzez prowadzenie zakładowej kontroli produkcji w stosownym zakresie. Należy bowiem zauważyć, że z ustaleń dokonanej inspekcji nie wynika w szczególności, że producent opracował i stosuje plan pobierania próbek i badań wyrobów gotowych w odniesieniu do wszystkich właściwości podlegający* sprawdzeniu (nie wymieniono cech, które podlegają badaniom, częstotliwości bmJltrt metod badań, wielkości pomiarów uznanych za pozytywne, sposobu postępowania w przypadku stwierdzenia niezgodności w procesie produkcyjnym). Producent wskazuje, że opis zasadniczej charakterystyki: szczegóły konstrukcyjne i substancje niebezpieczne nie powinien budzić zastrzeżeń, gdyż przywołana jest norma PN-EN 15037-2+A1:2011. Nie sposób się z tym twierdzeniem zgodzić, producent ma obowiązek wskazać bowiem w deklaracji właściwości użytkowych nie tylko numer referencyjny i datę wydania normy zharmonizowanej, która została zastosowana do oceny każdej zasadniczej charakterystyki, ale też w sposób prawidłowy (zgodnie z zastosowaną nórmą) - wykaz zasadniczych charakterystyk określonych w tej zharmonizowanej specyfikacji technicznej dla deklarowanego zamierzonego zastosowania lub zastosowań wraz ze wskazaniem właściwości użytkowych odnoszących się do odpowiednich zasadniczych charakterystyk (vide - uzasadnienie zaskarżonego postanowienia GINB). Na marginesie organ wskazał, że ani organ I, ani II instancji nie kwestionował zadeklarowanego przez producenta poziomu stężenia naturalnych pierwiastków promieniotwórczych, a jedynie sposób określenia zasadniczej charakterystyki (niezgodny z zastosowaną normą). W kwestii zaś zarzutu niezasadnego wskazania jako nieprawidłowości braku przywołania w deklaracji właściwości użytkowych izolacyjności termicznej, organ stwierdził, że zastosowana zharmonizowana specyfikacja techniczna zawiera pełny wykaz zasadniczych charakterystyk dla pustaków betonowych stosowanych w belkowo- pustakowych systemach stropowych (objętych jej zakresem). Tym samym, wszystkie zasadnicze charakterystyki należy wskazać w deklaracji właściwości użytkowych, w tym izolacyjność termiczną. Nie wyklucza to jednak uprawnienia producenta do odstąpienia od badania tej właściwości i wskazania, że właściwości użytkowe są nieustalone ("NPD"). Końcowo organ odniósł się do zarzutu zastosowania środka nieproporcjonalnego do skali faktycznych naruszeń. Zakres możliwych rozstrzygnięć wydawanych przez organy nadzoru budowlanego, które stwierdzają nieprawidłowości, jest określony w aktualnie obowiązujących przepisach. Organy nie mają w tej zakresie dowolności. Są zobowiązane do zastosowania jednego ze środków wskazanych w art. 30 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1570), w przypadku kontroli u sprzedawcy, albo art, 31 tej ustawy, w przypadku kontroli u producenta, jego upoważnionego przedstawiciela albo importera. W zaistniałym stanie faktycznym organ wojewódzki przeprowadził kontrolę u producenta, a więc możliwe było zastosowanie jednego ze środków, o którym mowa w art. 31 ustawy o wyrobach budowlanych. Jednocześnie należy wskazać, że postanowienie wydawane na podstawie art. 31 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, zakazujące dalszego udostępniania wyrobu budowlanego, wraz z wyznaczeniem terminu usunięcia określonych nieprawidłowości, jest najłagodniejszym rozstrzygnięciem, którego zastosowanie jest obligatoryjne w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości formalnych (por. w szczególności art. 31 a ust. 4 i 5 ustawy o wyrobach budowlanych). Na rozprawie przed WSA w Warszawie w dniu 15 marca 2018 r., Sąd oddalił wniosek o przeprowadzenie postępowania mediacyjnego, jak również wnioski dowodowe zawarte w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest częściowo uzasadniona, a zaskarżone postanowienie, jak również poprzedzejące je postanowienie z dnia [...] maja 2017 r. są obarczone wadami o charakterze procesowym, które mogą mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Uchylenie obydwu zapadłych w sprawie postanowień ma na celu umożliwienie organowi powtórnego, wnikliwego rozpoznania sprawy, a z kolei stronie zagwarantuje wszelkie prawa z umożliwieniem skorzystania (w miarę potrzeby) z dwukrotnego zbadania sprawy przez organy obydwu instancji włącznie. Na wstępie należy wskazać, iż wprawdzie przeprowadzenie postępowania mediacyjnego na żądanie strony nie było obligatoryjne, lecz wymagało wydania w tym przedmiocie postanowienia (vide - Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 września 2010 r. sygn. akt: II GSK 840/09; Bogusław Dauter - LEX Komentarz do art.115 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Podkreślenia wymaga, że organ nie zareagował na złożony w skardze wniosek w tym przedmiocie, co w ocenie Sądu było równoznaczne z bezcelowością skierowania sprawy do postępowania mediacyjnego. Oddalenie wniosku o przeprowadzenie uzupełniającego dowodu z raportu badań promieniotwórczości naturalnej nr [...] na okoliczność spełniania wymagań w zakresie substancji niebezpiecznych przez pustaki TERIVA oraz z raportu z inspekcji zakładowej kontroli produkcji nr [...] z [...].12.2016 r. na okoliczność prawidłowości sporządzenia opracowania dot. Zakładowej Kontroli Produkcji u skarżącego - nastąpiło w oparciu o art. 106 § 3 p.p.s.a. i spowodowane było brakiem kompetencji sądów administracyjnych do samodzielnego czynienia ustaleń faktycznych w sprawach przez siebie rozpoznawanych. Wynika to już z art. 1 Prawa o ustroju sądów administracyjnych (ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Dz. U. 2018.3). W myśl art. 1 § 1 ww. ustawy, "Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. § 2. Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.". Nie przesądzając zatem na obecnym etapie mocy dowodowej przedłożonych dowodów, należy zaznaczyć, iż rolą organu przy ponownym rozpoznaniu sprawy na skutek niniejszego wyroku będzie m.in. odniesienie się do tych, a także ewentualnie innych złożonych w toku postępowania, dokumentów, na które powołuje się strona. Kontrola będąca zasadniczym źródłem dowodowym w sprawie rozpoczyna się w dacie okazania podmiotowi kontrolowanemu legitymacji służbowej kontrolującego i upoważnienia do jej przeprowadzenia wraz z podjęciem pierwszej czynności kontrolnej (art. 79a ust. 1 i art. 79b usdg. oraz art. 75 pkt 1 utd.). Natomiast zakończenie kontroli następuje z dniem sporządzenia protokołu kontroli i doręczenia go kontrolowanemu przedsiębiorcy. Stanowisko to wynika przede wszystkim ze specyfiki postępowania kontrolnego, które nie tylko wymaga zebrania dokumentacji, ale też jej opracowania tj. sprawdzenia i opisania. Postepowanie kontrolne w niniejszej sprawie zostało wszczęte na podstawie upoważnień nr [...] i [...] do przeprowadzenia kontroli wyrobów budowlanych, a wyniki kontroli zostały utrwalone w protokole kontroli nr [...] z dnia [...] września 2016 r. (k-152 akt adm.) Jednak zdaniem Sądu, już prima facie ww. uprważnienia budzą wątpliwości co do tego, czy mogą stanowić dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Ich treść wskazuje na to, że trudno im przypisać moc dowodową jako dokumentom urzędowym, o których mowa w art. Art. 76 § 1 k.p.a. Zgodnie z wyżej przywołanym przepisem, dokumenty urzędowe sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy państwowe w ich zakresie działania stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Są one opatrzone datą [...] września 2016 r. i nie ulega wątpliwości, że w tej dacie wolą organu - [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego - było upoważnienie do przeprowadzenia kontroli w dniach od [...] września 2016 r. do [...] listopada 2016 r. Upoważnienie tej treści zostało podpisane przez J. W. - p.o. [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Jednak z kolejnej rubryki ("Adnotacja o przedłużeniu terminu przeprowadzenia kontroli" wynika, iż przedłużono termin kontroli do dnia [...] marca 2017 r. WWE. Adnotacja została podpisana również przez J. W., tym razem z pieczątką o innej treści (z upoważnienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego - Kierownik Wydziału Orzeczniczo - Prawnego). Brak jest daty sporządzenia ww. adnotacji, jak również omówienia przyczyn jej naniesienia. Z treści żadnego z upoważnień nie wynika ani przyczyna przedłużenia postępowania kontrolnego, ani fakt powiadomienia o tym strony. Zaznaczenia wymaga, ze budzi wątpliwości także umieszczenie ww. adnotacji nad podpisem strony, która pokwitowała odbiór egzemplarza dokumentu upoważnienia w dniu [...] września 2016 r. Należy zauważyć, iż przedłużenie terminu kontroli z pewnością nie nastąpiło ani w dniu [...] ani [...] września 2016 r., lecz później, gdyż gdyby tak było, to nie byłoby koniecznym przedłużanie terminu kontroli, wówczas po prostu wpisanoby inny, stosowny termin końcowy. Można jedynie domniemywać, iż nastąpiło to w dacie, kiedy kontrola trwała, a prawdopodobnie termin w niej przewidziany jako końcowy już się kończył. W tym miejscu należy wskazać, iż w ramach kontroli prowadzonej w trybie przepisów ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, a taką była przedmiotowa kontrola, zapisy upoważnień do przeprowadzenia kontroli są traktowane restrykcyjnie. Także instytucja przedłużenia kontroli ponad zapisany w tym upoważnieniu termin poddana jest szczególnym rygorom. I tak, jak wyjaśnia Małgorzata Sieradzka w Komentarzu do art.79(a) ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, "Upoważnienie do przeprowadzenia kontroli musi spełniać wymogi formalne określone w art. 79a ust. 6 pkt 1–9 ustawy. Ustawodawca wprowadził bowiem warunki, którym powinno odpowiadać upoważnienie do przeprowadzenia kontroli. Zatem tylko upoważnienie do przeprowadzenia kontroli, które odpowiada warunkom z art. 79a ust. 6 pkt 1–9 ustawy, stanowi podstawę przeprowadzenia kontroli. Zanim nastąpi omówienie danych zawartych w upoważnieniu do przeprowadzenia kontroli, należy na wstępie podkreślić, że są to minimalne wymagania, których spełnienie pozwala na przeprowadzenie kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy (wskazuje na to brzmienie art. 79a ust. 6 ustawy, w którym ustawodawca posługuje się zwrotem "zawiera co najmniej"). Należy także wskazać, że wymagania stawiane upoważnieniu do dokonywania kontroli mają istotne znaczenie praktyczne. Jak bowiem wskazano już powyżej, upoważnienie nieodpowiadające warunkom ustawowym nie stanowi podstawy prawnej przeprowadzenia kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy (art. 79a ust. 7 ustawy). Upoważnienie do przeprowadzenia kontroli spełnia dwie funkcje: gwarancyjną i ochronną. Funkcja gwarancyjna upoważnienia do przeprowadzenia kontroli oznacza, że musi ono odpowiadać warunkom ustawowym określonym w art. 79a ust. 6 ustawy. Z funkcją gwarancyjną wiąże się obowiązek organu kontroli do: 1) przeprowadzenia kontroli na podstawie dokumentu odpowiadającego wymaganiom określonym w art. 79a ust. 6; 2) przestrzegania zakresu kontroli wskazanego w upoważnieniu (art. 79a ust. 8); 3) przestrzegania ustalonego terminu zakończenia kontroli w przypadku dokonywania zmian w upoważnieniu do dokonywania kontroli (art. 79a ust. 5). Funkcja ochronna upoważnienia do przeprowadzenia kontroli pozwala przedsiębiorcy przeciwstawić się kontroli, która ma być przeprowadzona na podstawie upoważnienia niespełniającego wymogów ustanowionych w art. 79a ust. 6 ustawy. Jednak w ustawie brakuje przepisów, które regulowałyby powyższą sytuację. Ustawa nie precyzuje, jakie uprawnienia przysługują kontrolowanemu, gdy stwierdzi on, że upoważnienie do dokonywania kontroli nie spełnia warunków określonych w art. 79a ust. 6 ustawy. Ustawodawca wskazał jedynie, że takie upoważnienie nie stanowi podstawy przeprowadzenia kontroli, brak jednak postanowień w zakresie uprawnień kontrolowanego w sytuacji, gdy upoważnienie do prowadzenia kontroli jest wadliwe. Upoważnienie niespełniające wymagań z art. 79a ust. 6 ustawy należy uznać za wadliwe, dlatego w żadnym razie nie może ono stanowić podstawy przeprowadzenia kontroli działalności gospodarczej." W podobnej kwestii wypowiadał się także Naczelny Sąd Administracyjny, który w wyroku z dnia 29 kwietnia 2015 r., w sprawie sygn. akt: II GSK 573/14 (dostępne w Internecie na stronie CBOSA) stwierdził, że "...zakres kontroli działalności gospodarczej powinien być oznaczony w upoważnieniu. Ma to istotne znaczenie, gdyż kontrola nie może wykraczać poza zakres wskazany w upoważnieniu (art. 79a ust. 8 ustawy). Jeśli jednak w trakcie wykonywania kontroli pojawi się potrzeba jej rozszerzenia (zmiany zakresu przedmiotowego kontroli), to niezbędne stanie się wydanie odrębnego upoważnienia do przeprowadzenia kontroli (tak art. 79a ust. 5 ustawy).". Reasumując tę kwestię należy wskazać, iż - po pierwsze - zgodnie z art. 79a ust. 8 - zakres kontroli nie może wynikać poza zakres wskazany w upoważnieniu. Po drogie - wprawdzie art. 83 ust. 3 u.s.g. przewiduje możliwość przedłużenia czasu trwania kontroli, jednak podstawy i forma takiego przedłużenia została poddana istotnemu rygorowi. Obostrzenie dotyczy zarówno przyczyn takiego przedłużenia - jest ono możliwe jedynie z przyczyn niezależnych od organu kontroli - oraz trybu - wymaga uzasadnienia na piśmie, przy czym uzasadnienie doręcza się przedsiębiorcy i wpisuje do książki kontroli przed podjęciem dalszych czynności kontrolnych. Podkreślenia wymaga, iż w kontrolowanej sprawie - wyżej wskazany zapis upoważnień budzi wątpliwości co do tego, czy wymogi te zostały przez organ dostrzeżone i uwzględnione. W każdym razie, brak o nich mowy zarówno w samych upoważnieniach, jak i w treści wydanych w sprawie postanowień organu I i II Instancji. Należy stwierdzić, iż z art. 77 ust 6 u.s.g. wynika, iż dowody przeprowadzone w toku kontroli przez organ kontroli z naruszeniem przepisów prawa w zakresie kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy, jeżeli miały istotny wpływ na wyniki kontroli, nie mogą stanowić dowodu w żadnym postępowaniu administracyjnym, podatkowym, karnym lub karno-skarbowym dotyczącym kontrolowanego przedsiębiorcy. Istotnym jest zatem, aby przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ po pierwsze - ocenił, czy forma i treść upoważnień do przeprowadzenia kontroli pozwalała na prowadzenie czynności kontrolnych po dniu określonym jako termin zakończenia kontroli, czyli po dniu [...] listopada 2016 r. Jeżeli - na co obecnie wskazują zgromadzone w aktach dowody - nie dochowano wprowadzonych w art. 83 ust 3 u.s.g. obostrzeń - organ będzie obowiązany zbadać, czy i w jakim stopniu czynności kontrolne przeprowadzone po dniu [...] listopada 2016 r rzutowały na podjęte w sprawie rozstrzygnięcie, co jest niezbędne z uwagi na treść art. 77 ust. 6 u.s.g. do oceny mocy dowodowej zgromadzonych po ww. dacie dowodów. Sąd doszedł do przekonania, iż nie docenienie bądź nie dostrzeżenie kwestii związanej z przedłużeniem czasu trwania czynności kontrolnych przez organy administracyjne obydwu instancji stanowi mankament kontrolowanych postanowień, skutkujący koniecznością uchylenia obydwu kontrolowanych rozstrzygnięć. Organ dopuścił się w powyższym zakresie naruszeń procedury administracyjnego, mogących mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, bowiem nie dokonał właściwej oceny znajdujących się w aktach dokumentów - co uchybia przepisom o postępowaniu dowodowym - art. 7, 77 § 1 a także art. 107 § 3 k.p.a. gdyż postanowienia organów I i II instancji również kwestii powyższej nie poruszają, co mogłoby przybliżyć stanowisko organów odnośnie omawianej kwestii. Niezależnie od powyższego należy stwierdzić, iż zaskarżone postanowienia nie zawierają jednoznacznego stanowiska organów co do tego, czy, a jeśli tak - to jakie czynności naprawcze strony, dokonywane w toku postępowania administracyjnego, zostały uznane przez organ jako wypełniające częściowe oczekiwania co do poprawienia zakwestionowanej dokumentacji dotyczącej produkowanych przez przedsiębiorcę pustaków. Należy podkreślić, iż organ kieruje swoje rozstrzygnięcia nie tylko do sądu, a przede wszystkim do stron, którymi są m.in. przedsiębiorcy - osoby nie legitymujące się wykształceniem prawniczym. Postanowienie winno być w taki sposób skonstruowane, aby przedsiębiorca został dokładnie poinformowany, jakich konkretnie wymogów nie spełniają wskazane dokumenty i jakie czynności naprawcze były, bądź mogły być uznane za właściwe w celu wyeliminowania nieprawidłowości. Zdaniem Sądu, nieczytelna konstrukcja postanowień, posługujących się w dużej mierze tekstem przytoczonych postanowień unijnych wraz z publikatorami, nie służy czytelności postanowień i zawartych w nich istotnych treści, które organ ma do przekazania stronie. W powyższy sposób również, w ocenie Sądu, organ uchybił wymogom sporządzania uzasadnień określonych w art. 107 § 3 k.p.a. Należy zaznaczyć, iż zakwestionowanie w niniejszym wyroku prawidłowości przeprowadzonego postępowania dowodowego, w szczególności poprzez niewyjaśnienie kwestii związanych z przedłużeniem terminu kontroli, spowodowało, iż zarzuty strony, w których kwestionuje ona wyniki postępowania kontrolnego i ich ocenę przez organ, są na obecnym etapie przedwczesne. Nabiorą znaczenia dopiero po prawidłowym od strony formalnej ustaleniu stanu faktycznego sprawy. Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku, orzekając równocześnie o kosztach postępowania na podstawie art. 200 p.p.s.a.