VI SA/Wa 190/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy sprostowania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 marca 2013 r., sygn. akt VI SA/Wa 190/13 w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie powołania na stanowisko komornika sądowego postanawia: sprostować z urzędu komparycję wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 marca 2013 r. sygn. akt VI SA/Wa 190/13 w ten sposób, że w miejsce słów "sędzia NSA Andrzej Wieczorek" wpisać "sędzia WSA Andrzej Wieczorek". W dniu 26 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydał wyrok w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] listopada 2012 r. w przedmiocie powołania na stanowisko komornika sądowego. Wobec oczywistego błędu pisarskiego we wskazaniu stanowiska służbowego jednego z członków składu orzekającego, zaszła konieczność sprostowania tej niedokładności niniejszym postanowieniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 156 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego, sprostowanie niedokładności (nieścisłości) może obejmować właściwe oznaczenie stron czy też dokładne wymienienie podmiotów postępowania lub pełnej ich nazwy (vide: wyrok SN z dnia 18 czerwca 1998 r., II CKN 817/97, OSNC 1999, nr 1, poz. 16). Ponadto, mówiąc o błędzie pisarskim należy mieć na uwadze widoczne, wbrew zamierzeniom Sądu niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylną pisownię, błąd gramatyczny albo niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów (K. Piasecki (w:) Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz ..., s. 1050). Mając powyższe na uwadze należało uznać, iż w przedmiotowej sprawie zaistniała podstawa do sprostowania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 marca 2013 r., w którego komparycji wbrew zamierzeniom Sądu nastąpiła oczywista omyłka pisarska. Dlatego też na zasadzie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.