VI SA/Wa 1900/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Żurawska - Matusiak po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.T. na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...]marca 2004 r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości wynagrodzenia gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych postanawia odrzucić skargę J. T. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Rady Gminy [...] ze skargą na uchwałę Rady Gminy [...] w sprawie ustalenia wysokości wynagrodzenia gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych. Powyższa uchwała podjęta została dnia [...] marca 2004 r. [...]kwietnia 2004 r. J. T. zwrócił się do [...] Urzędu Wojewódzkiego w [...]Delegatura w [...] o uchylenie tejże uchwały. W piśmie z dnia [...] maja 2004 r. [...] Urząd Wojewódzki stwierdził, iż w ramach sprawowanego nadzoru nie można dopatrzeć się w uchwale naruszenia prawa skutkującego koniecznością podjęcia kroków prawnych w celu wyeliminowania jej z obrotu prawnego bądź skierowania do ponownego głosowania. Jednocześnie poinformował, iż uchwałę można zaskarżyć do sądu po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia przez organ ją podejmujący tego naruszenia. Pismami z dnia [...] lipca 2004 r. skarżący zwrócił się o uzupełnienie decyzji [...] Urzędu Wojewódzkiego z dnia [...] maja 2004 r. z jednoczesnym wnioskiem o przywrócenie terminu do żądania uzupełnienia tejże decyzji. W odpowiedzi na te wnioski Wojewoda [...] pismem z [...]sierpnia 2004 r. poinformował skarżącego o charakterze rozstrzygnięć nadzorczych i pozostawił pisma bez nadania im urzędowego biegu. W tym stanie rzeczy J. T. wystąpił do sądu ze skargą, o której mowa powyżej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Podstawą prawna wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargi na powyższą uchwałę stanowi art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r. Nr 142 poz. 1591). Przysługuje ona każdemu, kto uważa, że jego interes prawny lub uprawnienia zostały naruszone kwestionowaną uchwałą. Przedmiotem skargi nie może być każda uchwała organu gminy, lecz tylko taka, która dotyczy " sprawy z zakresu administracji publicznej". Poza tym prawo do wniesienia skargi sądowej, dopuszczalność takiej skargi powstaje dopiero "po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia". Celem warunku bezskutecznego wezwania do usunięcia naruszenia jest umożliwienie organowi gminy przeprowadzenia samokontroli podjętej uchwały i ewentualnego dokonania jej odpowiedniej reasumpcji bez konieczności kierowania sprawy na drogę sądowej kontroli legalności uchwały. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego zarówno językowa wykładnia art. 101 ust. 1 w/w ustawy, jak i wykładnia systemowa jej przepisów prowadzą do wnioski, że "wezwanie do usunięcia naruszenia", o jakim mowa w art. 101 ust. 1 stanowiące warunek dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na uchwałę organu gminy, musi być skierowane do organu samorządowego znajdującego się w ramach struktury organizacyjnej danej gminy. Żądanie unieważnienia czy też uchylenia uchwały organu gminy skierowane do organu nadzoru uruchamia wyłącznie postępowanie nadzorcze w ramach własnych, samodzielnych kompetencji tego organu do badania legalności uchwał organów gminy i nie zstępuje wezwania, o jakim mowa w art. 101 ust. 1 (tak m. in. w orzeczeniu NSA z 24. IV. 1995 r. II SA 105/95 i ONSA 1996/2/81). Wymogu dokonania powyższego wezwania nie spełnia również skierowanie skargi do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu gminy. W prawdzie wezwanie to nie jest ograniczone żadnymi terminami, jednakże winno zostać dokonane przed wniesieniem do sądu skargi. W tym stanie rzeczy, skoro skarżący nie wezwał Rady Gminy [...] do uchylenia kwestionowanej uchwały i to pomimo pouczenia organu nadzoru, do którego kierował wniosek o uchylenie uchwały, zawartego w piśmie z [...].V.2004 r., to skarga jego na przedmiotową uchwałę, wniesiona w niniejszym postępowaniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest niedopuszczalna. Niedopuszczalność skargi nakazuje jej odrzucenie. Mając powyższe względy na uwadze Sąd na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi orzekł jak na wstępie.