VI SA/Wa 1912/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Anna Fyda-Kawula po rozpoznaniu w dniu 10 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. z siedzibą w K. (Federacja Rosyjska) na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia 19 maja 2025 r. O. z siedzibą w K. (Federacja Rosyjska) (dalej: "strona skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej z naruszeniem obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej. Z uwagi na braki formalne i fiskalne skargi, pismem z 17 lipca 2025 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 25 czerwca 2025 r., Sąd wezwał stronę skarżącą do nadesłania, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, oryginału bądź poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii dokumentów rejestrowych spółki wraz z tłumaczeniem przysięgłym na język polski w celu wykazania sposobu jej reprezentacji, obejmujących swym zakresem dzień wniesienia skargi, wskazanie z imienia i nazwiska osoby, która podpisała skargę oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych. Wezwanie Sądu zostało skutecznie doręczone 24 lipca 2025 r. na adres do doręczeń wyznaczony w Polsce (z.p.o. – k. 21). W związku z powyższym, termin do wykonania wezwania upływał 31 lipca 2025 r. Termin ten upłynął bezskutecznie, gdyż strona skarżąca nie odpowiedziała na powyższe wezwania. Do dnia 18 sierpnia 2025 r. nie uiszczono także wpisu (informacja o braku wpłaty – k. 22). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z kolei z art. 220 § 1 p.p.s.a. wynika, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, przy czym w tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Rygor wykonania tego wezwania został określony w art. 220 § 3 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Wyżej wskazane wezwania zostały skutecznie doręczone stronie skarżącej pod adres do doręczeń wskazany w Polsce w dniu 24 lipca 2025 r. i była ona zobowiązana uzupełnić braki formalne skargi w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, a więc do 31 lipca 2025 r. Ponieważ we wskazanym terminie nie zostały uzupełnione braki formalne, tj nie nadesłano oryginału bądź poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii dokumentów rejestrowych spółki wraz z tłumaczeniem przysięgłym na język polski w celu wykazania sposobu jej reprezentacji, obejmujących swym zakresem dzień wniesienia skargi, nie wskazano z imienia i nazwiska osoby, która podpisała skargę, a także nie uiszczono wpisu od skargi, należało uznać, że zachodzi podstawa do odrzucenia skargi Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.