VI SA/Wa 1917/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. K. o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w sprawie ze skargi H. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Skarżący – H. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] sierpnia 2009 r., którą nałożona na niego karę pieniężną. W niniejszej skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji do czasu zakończenia postępowania przed Sądem. Wobec tego, że skarżący ww. wniosku nie uzasadnił Sąd pismem z 10 grudnia 2009 r. (karta 17 akt) wezwał go do wykazania okoliczności przemawiających za obawą wyrządzenia znacznej szkody, bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a ponadto do wskazania osób przebywających na jego utrzymaniu oraz dokumentów świadczących o wysokości miesięcznych dochodów. Pismo to skarżący odebrał 15 grudnia 2009 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru podpisane przez dorosłego domownika k. 19 akt). Jak wynika z akt sprawy do chwili obecnej skarżący nie udzielił odpowiedzi na ww. wezwanie Sądu w zakresie uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jednocześnie Sąd zwrócił się do organu z prośbą o udzielenie informacji czy zaskarżona decyzja została wykonana (k. 18 akt). W odpowiedzi organ wskazał, że decyzja została wykonana [...] września 2009 r. (k. 21 akt). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), cytowana dalej jako p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie i doktrynie nie budzi wątpliwości, iż przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty i czynności, które nadają się do wykonania. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy bowiem aktów zobowiązujących; ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania; aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Sąd rozpoznając przedmiotowy wniosek obowiązany jest zbadać trzy kwestie: po pierwsze czy wskazany we wniosku akt administracji – decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego jest aktem podlegającym wykonaniu; po drugie, jeżeli decyzja nadaje się do wykonania czy skarżący w sposób przekonywujący i pełny wykazał przesłanki – okoliczności, przemawiające za koniecznością wstrzymania wykonania ww. decyzji, a po trzecie czy ww. przesłanki istnieją i czy dają one podstawę do zastosowania tymczasowej ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, o której mowa w art. 61 p.p.s.a. Sąd uznał, że w rozpoznawanym przypadku żądaniem wstrzymania wykonania została objęta ostateczna decyzja, która wprawdzie należy do aktów podlegających wykonaniu – poprzez zapłatę kary pieniężnej, jednakże jak wynika z akt sprawy decyzja ta została już wykonana. Organ poinformował Sąd, że wobec skarżącego wszczęte zostało postępowanie egzekucyjne, w wyniku którego kara pieniężna - nałożona zaskarżoną decyzją, została wyegzekwowana [...] września 2009 r. Mając powyższą okoliczność na względzie Sąd uznał, że bezprzedmiotowy stał się wniosek o wstrzymanie wykonania rzeczonej na wstępie decyzji i wobec tego bezzasadnym jest badania, czy w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki określone w ww. przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Na marginesie Sąd zauważa, że skarżący mimo wezwania Sądu w zakresie wykazania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w konsekwencji wykonania zaskarżonej decyzji wezwania tego do chwili obecnej nie wykonał. Fakt ten jednakże pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie Sądu w zakresie rozpoznawanego wniosku, bowiem zaskarżona decyzja została wykonana, wobec czego wniosek o jej wstrzymanie stał się bezprzedmiotowy. W świetle powyższego, wniosek o wstrzymanie wykonania rzeczonej na wstępie decyzji należało oddalić na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.