VI SA/Wa 1925/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.) Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś - Rosińska Protokolant st. sekr. sąd. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 marca 2017 r. sprawy ze skargi F. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oddala skargę Dyrektor NFZ w dniu [...] marca 2011 r. ogłosił postępowanie prowadzone w trybie konkursu ofert w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: ratownictwo medyczne, w zakresie: świadczenia udzielane przez podstawowe zespoły ratownictwa medycznego na obszarze [...] - Rejon powiatu [...] na okres obowiązywania umowy od dnia 1 lipca 2011 r. do 30 czerwca 2016 r. Do ww. postępowania zostały złożone 2 oferty: 1) oferta Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w [...] (obecnie [...] sp. z o.o. w [...]), zwanego dalej "SP ZOZ" lub "odwołujący się", 2) oferta Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej [...] Medycyna Region [...], zwanego dalej "NZOZ [...] ". W dniu [...] kwietnia 2011 r. w siedzibie [...] Oddziału Wojewódzkiego Funduszu w [...] nastąpiło otwarcie złożonych ofert. Komisja konkursowa w części jawnej dokonała weryfikacji złożonych ofert pod względem spełnienia przez oferentów warunków formalnych. W dniu [...] kwietnia 2011 r. komisja konkursowa wezwała obu oferentów do usunięcia braków formalnych złożonych przez nich ofert. Termin do uzupełnienia ww. braków został wyznaczony na dzień [...] maja 2011 r. pod rygorem odrzucenia oferty. SP ZOZ w dniu [...] maja 2011 r. złożył 4 z 5 dokumentów, do uzupełnienia których został wezwany. Nie przedstawił decyzji o wpisie do rejestru zakładów opieki zdrowotnej komórki organizacyjnej o kodzie [...] – zespół podstawowy [...] lub informacji o wszczęciu procedury rejestrowej wymienionej komórki. Pismem z dnia [...] maja 2011 r. komisja konkursowa ponownie wezwała SP ZOZ do przedstawienia brakujących dokumentów w ostatecznym terminie do dnia [...] maja 2011 r. godz. 15.00, pod rygorem odrzucenia oferty. Pismem z dnia [...] maja 2011 r. SP ZOZ przesłał do [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia zaświadczenie z dnia [...] maja 2011 r. wystawione przez [...] Urząd Wojewódzki w [...] stwierdzające, że SP ZOZ zgłosił wpis zmian w księdze rejestrowej prowadzonej dla ww. zakładu. Zmiana dotyczyła zarejestrowania zespołu podstawowego "P" w [...] i aktualizacji danych rejestrowych. Jednocześnie Komisja konkursowa przeprowadziła weryfikację czasu pracy personelu zgłoszonego przez świadczeniodawców i stwierdziła, że odwołujący się w swojej ofercie zadeklarował łącznie 696 godzin pracy ratowników medycznych i pielęgniarek, podczas gdy wymagany minimalny czas pracy personelu średniego potrzebny do zabezpieczenia wszystkich zespołów objętych przedmiotowym postępowaniem wynosił 1008 godzin. W dniu [...] maja 2011 r. SP ZOZ został powiadomiony o tym, iż Komisja konkursowa odrzuciła jego ofertę z powodu: - nieprzedstawienia przez oferenta wszystkich wymaganych dokumentów i nieuzupełnienia ich w terminie, - niespełnienia wymaganych warunków określonych w przepisach prawa oraz warunków określonych przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach. W tym samym dniu nastąpiło także rozstrzygnięcie przedmiotowego postępowania. W postępowaniu tym wybrana została oferta NZOZ [...]. SP ZOZ złożył odwołanie od ww. rozstrzygnięcia podnosząc, że jego interes prawny doznał uszczerbku na skutek naruszenia przez Komisję konkursową art. 153 ust. 1 ustawy o świadczeniach oraz naruszenia przepisów ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej przez odmowę dostępu do informacji publicznej w zakresie przedstawionych przez oferenta NZOZ [...] dokumentów, a w konsekwencji uniemożliwienia zapoznania się z nimi oraz zweryfikowania ich prawidłowości. Dyrektor NFZ, decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2011 r., oddalił odwołanie SP ZOZ. Od tej decyzji SP ZOZ wniósł odwołanie do Prezesa NFZ. Po rozpatrzeniu odwołania SP ZOZ, Prezes NFZ decyzją z [...] września 2011 r. nr [...]: 1) uchylił zaskarżoną decyzję oraz 2) uwzględnił odwołanie od rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Prezes NFZ uznał za zasadny zarzut odwołującego o naruszeniu przez komisję konkursową art. 153 ustawy o świadczeniach albowiem odrzucenie oferty odwołującego się w tym samym dniu, w którym nastąpiło rozstrzygnięcie przedmiotowego postępowania uniemożliwiło mu złożenie przysługującego mu środka odwoławczego, jakim jest protest na czynności komisji konkursowej. Przedmiotowa decyzja została doręczona [...] Sp. z o.o., w dniu [...] października 2011 r., następnie została przez niego zaskarżona do WSA w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2012 r., sygn. akt VI SA/Wa 2389/11, uchylił zaskarżoną decyzję. Sąd - odwołując się do art. 152 ust. 7 ustawy o świadczeniach - uznał, że świadczeniodawca, który został wybrany do udzielania świadczeń, w sytuacji uwzględnienia odwołania, winien być stroną toczącego się postępowania odwoławczego oraz powinien zostać zawiadomiony o jego wszczęciu i dopuszczony do udziału w postępowaniu odwoławczym. Rozpoznając ponownie sprawę organ miał przeprowadzić postępowanie odwoławcze z udziałem skarżącego jako strony postępowania. Po ponownym rozpatrzeniu niniejszej sprawy Prezes NFZ w dniu [...] stycznia 2015 r. wydał decyzję Nr [...], którą uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora NFZ oraz przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Prezes NFZ wskazał, iż przy ponownym rozpatrzeniu niniejszej sprawy organ I instancji powinien przeprowadzić postępowanie administracyjne zgodnie z wytycznymi wskazanymi w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2012 r. W dniu [...] marca 2015 r. Dyrektor [...] Oddziału NFZ po ponownym rozpoznaniu sprawy, wydał decyzję nr [...], w której oddalił wniesione odwołanie. Organ I instancji wskazał, że odwołujący się nie spełniał w postępowaniu konkursowym podstawowego warunku, jakim był wpis określonej komórki organizacyjnej do rejestru zakładów opieki zdrowotnej - nie tylko w dniu złożenia oferty, ale również w dniu rozstrzygnięcia postępowania, nie zapewnił także minimalnego wymaganego czasu pracy personelu mającego realizować świadczenia będące przedmiotem tego postępowania. W konsekwencji organ uznał, że interes prawny odwołującego się nie doznał uszczerbku skutkującego koniecznością uwzględnienia odwołania. Oferta odwołującego i tak podlegałaby odrzuceniu. Po rozpatrzeniu odwołania złożonego przez [...] S. z o. o w [...], Prezes NFZ decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] - uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji oraz uwzględnił odwołanie od rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej. W uzasadnieniu ww. organ wskazał, że Komisja konkursowa odrzuciła ofertę złożoną przez odwołującego z dwóch powodów, tj.: - nieprzedstawienia przez oferenta wszystkich wymaganych dokumentów i nie uzupełnienia ich w terminie. W tym zakresie organ wskazał, że Komisja konkursowa dwukrotnie wzywała Odwołującego się (wezwanie do usunięcia braków formalnych z dnia 27 kwietnia 2011 r. oraz z dnia 5 maja 2011 r.) do przedstawienia decyzji o wpisie do rejestru zakładów opieki zdrowotnej komórki o kodzie [...] - podstawowy zespół ratownictwa medycznego w [...], - niespełnienia wymaganych warunków określonych w przepisach prawa oraz warunków określonych przez Prezesa Funduszu na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach. Komisja konkursowa nie stwierdziła bowiem w ofercie odwołującego się zapewnienia odpowiedniego czasu pracy do zabezpieczenia całodobowego funkcjonowania dwóch podstawowych zespołów i jednego specjalistycznego zespołu ratownictwa medycznego. Powyższe oznacza zaś, iż oferta Odwołującego nie spełniała wymagań wynikających z zarządzenia Nr [...] z dnia [...] marca 2011 r. Prezesa NFZ w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju ratownictwo medyczne. Organ zgodził się natomiast z odwołującym, iż w sprawie doszło do naruszenia art. 153 ustawy o świadczeniach poprzez uniemożliwienie mu skorzystania z ustawowego środka odwoławczego – protestu na czynności komisji konkursowej Odrzucenie oferty odwołującego nastąpiło bowiem w tym samym dniu, w którym nastąpiło rozstrzygnięcie przedmiotowego postępowania. Decyzja Prezesa NFZ z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] została zaskarżona do Sądu przez NZOZ [...]. Po rozpatrzeniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 grudnia 2015 r. sygn. akt VI SA/Wa 1953/15 uchylił zaskarżoną decyzję z dnia [...] czerwca 2015 r. W uzasadnieniu wyroku WSA wskazał, że przepis art. 152 ust. 1 ww. ustawy o świadczeniach, stanowi o tym komu - i pośrednio, przez odesłanie do 153 i 154 tej ustawy - na jakich zasadach, przysługują środki odwoławcze i skarga do sądu administracyjnego. I tak, środki odwoławcze przysługują świadczeniodawcom, których interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Przepis art. 152 ust. 1 ustawy o świadczeniach kreuje więc nie tylko uprawnienia świadczeniodawców do wnoszenia środków odwoławczych, ale także określa niezbędne przesłanki determinujące wynik postępowań odwoławczych, jak i wynik kontroli sądowoadministracyjnej. Dla uznania skuteczności wniesionych środków odwoławczych konieczne jest więc najpierw pozytywne ustalenie, że w przeprowadzonym postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej zostały naruszone zasady tegoż postępowania, po czym ustalenie, że naruszenie to spowodowało uszczerbek w interesie prawnym strony. W ocenie Sądu właśnie ten ostatni przepis został naruszony w sprawie przez organ odwoławczy poprzez dokonanie jego nieprawidłowej wykładni i w konsekwencji nieuwzględnienie, że w myśl tego przepisu przesłankami skorzystania ze środków odwoławczych i skargi są: 1) naruszenie przepisów prawa, 2) uszczerbek w interesie prawnym świadczeniodawcy będącym uczestnikiem postępowania, 3) związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy naruszeniem przepisów prawa a uszczerbkiem w interesie prawnym świadczeniodawcy. Sąd stwierdził, że dla uznania skuteczności wniesionych środków odwoławczych konieczne jest stwierdzenie, że w przeprowadzonym postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zostały naruszone zasady tego postępowania, oraz ustalenie, że naruszenie to spowodowało uszczerbek w interesie prawnym strony. Naruszenie zasad postępowania musi wywrzeć konkretny skutek - efektem naruszenia zasad postępowania musi być uszczerbek w interesie prawnym uczestnika postępowania w procedurze zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Organ II instancji uchylił zaś decyzję organu I instancji oraz uwzględnił odwołanie, pomimo że nie ustalił w sprawie wszystkich prawnie doniosłych okoliczności - tak jak nakazuje to ww. przepis i jak wskazano to wyżej - poprzestając jedynie na stwierdzeniu, że w postępowaniu o zawarcie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej doszło do naruszenia przepisów postępowania. Zdaniem Sądu brak było rozważań odnoszących się do oceny, czy na skutek stwierdzonych naruszeń prawa po stronie odwołującego się wystąpił uszczerbek w interesie prawnym. Brak stanowiska organu w zaskarżonej decyzji co do tego, czy na skutek stwierdzonych naruszeń prawa po stronie odwołującego się wystąpił uszczerbek w interesie prawnym uniemożliwił dokonanie przez Sąd pełnej kontroli aktu administracyjnego. Przy dokonywaniu ww. ocen w ponownym postępowaniu należy mieć również na względzie fakt, że zarzuty SP ZOZ, które mogły zostać podniesione w proteście zostały zbadane w postępowaniach odwoławczych. Tak więc w tej sprawie ustosunkowano się do argumentacji SP ZOZ co do powodów niezłożenia przez ten podmiot w terminie aktualnego odpisu z rejestru zakładów opieki zdrowotnej wskazującego na uprawnienie do realizowania świadczeń objętych postępowaniem [...] w miejscu stacjonowania podstawowego zespołu ratownictwa medycznego w [...], jako przyczyny odrzucenia jego oferty. Fakt zaś, że odniesienie się do ww. zarzutów SP ZOZ nastąpiło nie przez komisję konkursową na skutek wniesienia protestu, tylko w postępowaniu administracyjnym - w konsekwencji wniesienia odwołania, jest bez znaczenia w sprawie. Takie sytuacje zostały w orzecznictwie sądowym uznane za dopuszczalne. Jak np. wywiódł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 28 listopada 2006 r., sygn. akt VII SA/Wa 865/06, protest, który wpłynie do komisji po jej rozwiązaniu, co następuje z mocy prawa z chwilą ogłoszenia rozstrzygnięcia, należy potraktować jako odwołanie. Rozpatrując sprawę ponownie po wyroku WSA – Prezes NFZ decyzją z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania [...] sp. z o.o. w [...] - uchylił decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] marca 2015 r. Nr [...] i uwzględnił odwołanie od rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej. W uzasadnieniu decyzji Prezes NFZ wskazał, że oferta złożoną przez odwołującego została odrzucona z dwóch powodów, tj.: - nieprzedstawienia przez oferenta wszystkich wymaganych dokumentów i nie uzupełnienia ich w terminie. W tym zakresie organ wskazał, że Komisja konkursowa dwukrotnie wzywała Odwołującego się (wezwanie do usunięcia braków formalnych z dnia 27 kwietnia 2011 r. oraz z dnia 5 maja 2011 r.) do przedstawienia decyzji o wpisie do rejestru zakładów opieki zdrowotnej komórki o kodzie [...] - podstawowy zespół ratownictwa medycznego w [...], - niespełnienia wymaganych warunków określonych w przepisach prawa oraz warunków określonych przez Prezesa Funduszu na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach. Komisja konkursowa nie stwierdziła bowiem w ofercie odwołującego się zapewnienia odpowiedniego czasu pracy do zabezpieczenia całodobowego funkcjonowania dwóch podstawowych zespołów i jednego specjalistycznego zespołu ratownictwa medycznego. Powyższe oznacza zaś, iż oferta Odwołującego nie spełniała wymagań wynikających z zarządzenia Nr [...] z dnia [...] marca 2011 r. Prezesa NFZ w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju ratownictwo medyczne. Organ podkreślił jednak, iż w sprawie doszło do naruszenia art. 153 ustawy o świadczeniach poprzez uniemożliwienie stronie odwołującej skorzystanie z ustawowego środka odwoławczego – protestu na czynności komisji konkursowej Odrzucenie oferty odwołującego nastąpiło bowiem w tym samym dniu, w którym nastąpiło rozstrzygnięcie przedmiotowego postępowania. Tym samym uniemożliwiono [...] sp. z o.o. w [...] skorzystanie z przysługującego mu środka w postaci protestu, co niewątpliwie. Organ odwoławczy uznał, że na skutek stwierdzonych naruszeń prawa w toku postępowania, po stronie odwołującego się wystąpił uszczerbek w interesie prawnym. Z tych względów Prezes NFZ uznał za konieczne uchylenie zaskarżonej decyzji i uwzględnienie odwołania. W skardze do Sądu złożonej przez NZOZ [...] wniesiono o uchylenie ww. decyzji Prezesa NFZ z dnia [...] lipca 2016 r. , zarzucając organowi naruszenie: - art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. poprzez brak dokładnego i wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie oraz brak prawidłowej oceny materiału dowodowego w świetle całokształtu okoliczności sprawy, a w konsekwencji poprzez uznanie, iż interes prawny SP ZOZ w [...] ([...] sp. z o.o. w [...]) doznał uszczerbku na skutek uniemożliwienia wniesienia protestu, podczas gdy wobec zasadności odrzucenia oferty złożonej przez SP ZOZ w [...] brak było podstaw do stwierdzenia, jakoby interes prawny tego podmiotu został naruszony, albowiem wniesienie protestu nie doprowadziłoby do zawarcia z SP ZOZ w [...] umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej; - art. 152 ust. 1 ustawy o świadczeniach poprzez: a) uznanie, iż w postępowaniu konkursowym prowadzonym przez organy Narodowego Funduszu Zdrowia został naruszony interes prawny w SP ZOZ poprzez uniemożliwienie wniesienia protestu i naruszenie art. 153 ustawy o świadczeniach, podczas gdy ze względu na zasadność odrzucenia oferty złożonej przez SP, która uniemożliwiała zawarcie z tym podmiotem umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, okoliczność uniemożliwienia wniesienia protestu nie wskazywała na fakt, jakoby interes prawny SP ZOZ w [...] doznał uszczerbku; b) błędną wykładnię pojęcia "interes prawny", a w konsekwencji uznanie, iż do naruszenia interesu prawnego SP ZOZ doszło w wyniku uniemożliwienia skorzystania z ustawowego środka odwoławczego, jakim jest protest, podczas gdy do naruszenia interesu prawnego może dojść jedynie w takiej sytuacji, w jakiej naruszenie zasad postępowania ma wpływ na zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Skarżący wskazał, że dla uznania skuteczności wniesionych środków odwoławczych w postępowaniach w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej konieczne jest stwierdzenie, że w przeprowadzonym postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zostały naruszone zasady tego postępowania oraz ustalenie, że naruszenie to spowodowało uszczerbek w interesie prawnym strony. Naruszenie zasad postępowania musi wywrzeć konkretny skutek - efektem naruszenia zasad postępowania musi być uszczerbek w interesie prawnym uczestnika postępowania w procedurze zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Dlatego uznanie przez Prezesa NFZ, iż interes prawny SP ZOZ doznał uszczerbku w skutek uniemożliwienia wniesienia protestu (art. 153 ustawy o świadczeniach) w sytuacji, gdy odrzucenie oferty było w pełni zasadne, stanowi naruszenie art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Prezes NFZ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację z zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanych przepisów cyt. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W ocenie Sądu, analizowana pod tym kątem skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja Prezesa NFZ z dnia [...] lipca 2015 r. nie narusza prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że Prezes NFZ, wydając zaskarżoną decyzję nie dopuścił się naruszenia przepisów prawa i zastosował się do oceny prawnej oraz wskazań co do dalszego postępowania zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wydanym w dniu 14 grudnia 2015 r., w sprawie sygn. akt VI SA/Wa 1953/15. W tym miejscu trzeba wskazać, że ponowne rozpoznanie sprawy przez sąd administracyjny głównie sprowadza się do kontroli, czy organ administracji prawidłowo uwzględnił wytyczne zawarte w poprzednim wyroku Sądu, oraz oceny ewentualnych nowych okoliczności, które zaistniały już po wydaniu wyroku. Te natomiast kwestie, które były już przedmiotem oceny sądu i co do których sąd nie dopatrzył się uchybień w działaniu organu administracji, ponownie oceniane być nie mogą. Mając na względzie powyższe, należy zauważyć, że w niniejszej sprawie Prezes NFZ, wydając sporną decyzję z dnia [...] lipca 2016 r., wykonał wskazania zawarte w uzasadnieniu wyroku WSA z dnia 14 grudnia 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 1953/15. Sąd pragnie podkreślić, że oferta złożoną przez uczestnika postępowania (obecnie [...] Sp. z o.o. w [...]) została odrzucona z dwóch powodów, tj.: - nieprzedstawienia przez oferenta wszystkich wymaganych dokumentów i nie uzupełnienia ich w terminie. W tym zakresie organ wskazał, że Komisja konkursowa dwukrotnie wzywała Odwołującego się (wezwanie do usunięcia braków formalnych z dnia 27 kwietnia 2011 r. oraz z dnia 5 maja 2011 r.) do przedstawienia decyzji o wpisie do rejestru zakładów opieki zdrowotnej komórki o kodzie [...] - podstawowy zespół ratownictwa medycznego w [...], - niespełnienia wymaganych warunków określonych w przepisach prawa oraz warunków określonych przez Prezesa Funduszu na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach. Komisja konkursowa nie stwierdziła bowiem w ofercie odwołującego się zapewnienia odpowiedniego czasu pracy do zabezpieczenia całodobowego funkcjonowania dwóch podstawowych zespołów i jednego specjalistycznego zespołu ratownictwa medycznego. Powyższe oznacza zaś, iż oferta Odwołującego nie spełniała wymagań wynikających z zarządzenia Nr [...] z dnia [...] marca 2011 r. Prezesa NFZ w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju ratownictwo medyczne. Sąd stwierdza jednak, że w sprawie doszło do naruszenia art. 153 ustawy o świadczeniach poprzez uniemożliwienie stronie odwołującej skorzystanie z ustawowego środka odwoławczego – protestu na czynności komisji konkursowej Odrzucenie oferty odwołującego nastąpiło bowiem w tym samym dniu, w którym nastąpiło rozstrzygnięcie przedmiotowego postępowania. Tym samym uniemożliwiono odwołującemu skorzystanie z przysługującego mu środka w postaci protestu, co niewątpliwe naruszyło jego prawny interes. Sąd zgadza się ze stanowiskiem organu odwoławczego, że na skutek stwierdzonych naruszeń prawa w toku postępowania, po stronie odwołującego się wystąpił uszczerbek w przysługujących mu uprawnieniach. Zasadnie zatem Prezes NFZ uznał za konieczne uchylenie zaskarżonej decyzji i uwzględnienie odwołania. W tym stanie rzeczy zarzut skargi dotyczący naruszenia prawa materialnego w tym art. 152 i 153 ustawy oświadczeniach, Sąd uznał za niezasadny. Nie są uzasadnione również zarzuty naruszenia art. 7 i art. 77 k.p.a. poprzez brak wszechstronnego zbadania sprawy. Organ szczegółowo przeanalizował cały materiał dowodowy. W świetle tej analizy za trafny uznać należy wniosek organu, że postępowanie przed organem I instancji przeprowadzono wadliwie, co miało wpływ na interes prawny strony odwołującej się. Kwestia ta została dokładnie wyjaśniona przez organ odwoławczy, zgodnie z zaleceniami Sądu przedstawionymi w uzasadnieniu wyroku z dnia 14 grudnia 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 1953/15. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznał, że nie ma podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji, i dlatego działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.