VI SA/Wa 1929/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Bosakirska Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spr.) Protokolant Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi B. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy ROSFIELD KADARKA 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję z dnia [...] maja 2008 r.; 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu; 3. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz skarżącej B. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. kwotę 1600 (jeden tysiąc sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2009 r. nr [...], działając na podstawie art. 245 ust. 1 oraz art. 248 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r., Prawo własności przemysłowej ( Dz. U. z 2003 , Nr 119, poz. 1117 , z późn. zm.) - zwanej dalej p.w.p., Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej, po rozpoznaniu wniosku B. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Urzędu Patentowego z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] o odmowie udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy ROSFIELD KADARKA zgłoszonego w dniu [...] sierpnia 2004 r. za numerem [...] - utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Podstawę faktyczną rozstrzygnięcia stanowiły następujące ustalenia: B. Sp. z o.o. z siedzibą w R. w dniu [...] sierpnia 2004 r. złożyła podanie o udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy przestrzenny, w postaci butelki z etykietą z napisami m. in. ROSFIELD KADARKA, przeznaczony do oznaczania towarów w klasie 33: napoje alkoholowe, wina, likiery, koniaki, winiaki, wódki. Zastrzeżono kolory: czerwony, biały, złoty, czarny i zielony. Pismem z dnia [...] grudnia 2006 r. Urząd Patentowy poinformował zgłaszającą, że na podstawie art. 131 ust. 1 pkt 3 oraz art. 145 ust. 2 p.w.p. nie może być udzielone prawo ochronne na przedmiotowy znak. Organ wskazał, że zgłoszony znak słowno-przestrzenny, przedstawia butelkę z etykietą zawierającą obok napisu ROSFIELD KADARKA informację "Produced and bottled in B." co świadczy, że wino jest pochodzenia b. i tam butelkowane. W aktach sprawy brak jest jakichkolwiek dokumentów potwierdzających zgodę producenta wina na zarejestrowanie znaku ROSFIELD KADARKA na rzecz zgłaszającej. W odpowiedzi na ww. pismo zgłaszająca w piśmie z dnia [...] stycznia 2007 r. przyznała, że nie jest producentem win, zajmuje się wprowadzaniem na polski rynek win importowanych pod własnymi markami. Jedną z nich jest znak ROSFIELD KADARKA, pod którym prowadzi import do Polski oraz dystrybuuje na rynku krajowym wino z B., o czym informuje etykieta umieszczona na produkcie i stanowiąca element znaku towarowego. Import pod własną marką pozwala jej na zawieranie kontraktów handlowych na warunkach wyłączności na rynek polski. Zgłaszająca podkreśliła, że tylko w warunkach posiadania praw własnościowych związanych ze znakiem ROSFIELD KADARKA mogła wynegocjować wyłączny charakter dostaw tego wina do Polski. Stwierdziła, że skoro znak ROSFIELD KADARKA jest stosowany wyłącznie do oznaczenia win pochodzenia b., oznacza to, że znak ten prawidłowo informuje nabywców o b. pochodzeniu towarów. Ponadto wskazała, że butelka opatrzona etykietą ROSFIELD KADARKA stanowiąca przestrzenny znak towarowy korzysta w B. z ochrony jako wzór przemysłowy zarejestrowany na jej rzecz. Na potwierdzenie powyższego przy piśmie z dnia [...] marca 2007 r. zgłaszająca przesłała kopię świadectwa rejestracyjnego wzoru przemysłowego nr [...] wydanego przez Urząd Patentowy B.. Kolejnym pismem z dnia [...] sierpnia 2007 r. Urząd Patentowy poinformował zgłaszającą, że na podstawie art. 131 ust. 1 pkt 2 oraz art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p. nie może jej być udzielone prawo ochronne na zgłoszony znak. Organ wskazał, że zgłaszająca jest jedynie dystrybutorem a nie producentem win. Udzielenie prawa ochronnego na wino pochodzące z B., którego nie jest producentem, jest działaniem sprzecznym z porządkiem publicznym i dobrymi obyczajami kupieckimi. Działanie takie jest uważane za działanie niezgodne z zasadą uczciwości kupieckiej. Ponadto organ uznał, iż zgłoszenia dokonano w złej wierze, bowiem wino b. oznaczone znakiem towarowym ROSENTHALER KADARKA było znane zarówno w B. jak i w Polsce znacznie wcześniej niż data zgłoszenia znaku towarowego ROSFIELD KADARKA w Urzędzie Patentowym. Świadczy o tym uzyskanie ochrony na znak towarowy ROSENTHALER KADARKA nr [...] dla V. z B.. W ocenie organu, zgłaszająca zajmująca się profesjonalnie importem wina powinna posiadać tego świadomość. Zdaniem organu chęć uzyskania ochrony na znak towarowy ROSFIELD KADARKA niewiele różniący się od znaku b. i przeznaczony również do oznaczenia wina, jest działaniem w złej wierze. Potwierdzają to wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. akt 6 II SA 1393/03 i 6 II SA 1394/03 w sprawie unieważnienia znaków ROSENTHALER KADARKA nr [...] oraz [...] zarejestrowanych na rzecz polskiego dystrybutora U. Sp. z o.o. W odpowiedzi na ww. pismo zgłaszająca w piśmie z dnia [...] listopada 2007 r. nie zgodziła się z postawionymi zarzutami organu. Podniosła, że nazwa Kadarka jest nazwą szczepu czerwonych winogron, którego uprawa jest rozpowszechniania w B., również na W.. Z powyższego wynika, że żaden z producentów ani importerów wina nie może rościć jakichkolwiek praw wyłącznych do tego oznaczenia w odniesieniu do win. Ponadto wskazała, iż posiada wyłączne prawo ochronne na znak towarowy słowny ROSFIELD nr [...]. Podniosła, iż powoływane się przez organ wyroki WSA w Warszawie w sprawie unieważnienia znaków ROSENTHAL KADARKA udzielonych pierwotnie na rzecz U. Sp. z o.o. dotyczyły innego stanu faktycznego. Urząd Patentowy decyzją z dnia [...] maja 2008 r., powołując się na art. 131 ust. 1 pkt 2, art. 131 ust. 1 pkt 3 oraz art. 131 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 145 ust. 1 p.w.p., odmówił udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy ROSFIELD KADARKA. Organ stwierdził, że podstawową funkcją znaku towarowego jest odróżnienie towarów i usług jednego przedsiębiorstwa od towarów i usług tego samego rodzaju innych przedsiębiorstw. Ze stron internetowych zgłaszającej wynika, że firma B. Sp. z o.o. zajmuje się szeroko pojętą działalnością handlową, jest importerem znanych na świece win a nie ich producentem. Udzielenie ochrony zgłaszającej na wino pochodzące z B., którego nie jest producentem byłoby sprzeczne z porządkiem publicznym i dobrymi obyczajami. Działanie takie jest uważane za działanie niezgodne z zasadą uczciwości kupieckiej. Organ stwierdził, że zgłaszająca może uzyskać prawo do używania znaku w drodze licencji udzielonej jej przez producenta wina. Ponadto organ wskazał, że zgłoszony znak słowno-graficzno-przestrzenny stanowi butelkę z umieszczoną etykietą, na której umieszczona jest również informacja "Produced and bottled in B.". Napis ten świadczący o tym, że wino jest pochodzenia b. i tam butelkowane. W aktach sprawy brak jest jakichkolwiek dokumentów potwierdzających zgodę producenta wina na zarejestrowanie znaku ROSFIELD KADARKA na rzecz B. Sp. z o.o. Na etykiecie umieszczono również napis "Original wine", który wyraźnie wskazuje jakie towary ma oznaczać znak. Sygnowanie taką etykietą wszystkich, poza winem, towarów określonych jako: napoje alkoholowe, wina, likiery, koniaki (nazwa zastrzeżona tylko dla produktów francuskich), winiaki, wódki', wprowadza odbiorców w błąd, co wypełnia znamiona art. 131 ust. 1 pkt 3 p.w.p. Konsument kupując butelkę oznaczoną ww. etykietą nie będzie miał pewności, czy jest to wino b.. Duża popularność win b. w Polsce może prowadzić do sytuacji, w której zgłaszająca nie mogąc sprzedać wina z innego kraju naniesie na butelki etykiety ROSFIELD KADARKA i będzie próbowała sprzedać je pod tą marką. Dodatkowo siedziba zgłaszającej mieści się w Polsce, która ze swoich win w ogóle nie słynie, jakkolwiek je produkuje (głównie na potrzeby krajowe). Nie ma więc pewności, czy określenie "wina" nie obejmuje też win polskich, co byłoby równoznaczne z wprowadzaniem klienta w błąd w przypadku naniesienia na nie znaku ROSFIELD KADARKA. Ponadto organ, przytaczając treść art. 131 ust.2 pkt 1 p.w.p. postawił zarzut zgłoszenia przedmiotowego znaku w złej wierze, powtarzając argumentację zawartą w swoim piśmie z dnia [...] sierpnia 2007 r. Pismem z dnia [...] lipca 2008 r. B. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. (dokument potwierdzający zmianę w Krajowym Rejestrze Sądowym oznaczenia siedziby spółki w aktach administracyjnych sprawy), zwana dalej skarżącą, złożyła wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i udzielenie prawa ochronnego na zgłoszony znak towarowy. Podnosiła, że element słowny Rosfield jest neologizmem, wyrazem nie występującym w żadnym z europejskim języku, oraz że jest to element wyróżniający znaku, na który posiada wyłączne prawo ochronne nr [...]. Wskazywała ponadto, że posiada prawo wyłączne na terenie B. na wzór przemysłowy w postaci tej samej formy przestrzennej co znak towarowy objęty zgłoszeniem nr [...], co dobitnie świadczy o zgodności tej formy z dobrymi obyczajami i porządkiem publicznym, potwierdzonej przez Urząd Patentowy Republiki B.. Wskazała, że oznaczenie Kadarka należy do domeny publicznej, jako nazwa szczepu winogron, zatem obecność tego elementu słownego w obecnym znaku nie świadczy ani o działaniu w złej wierze, ani o mylącym charakterze znaku. Odnosząc się do wskazanego w decyzji zarzutu mylącego charakteru znaku wiążącego się z obecnością treści ogólnoinformacyjnej o wyprodukowaniu i butelkowaniu w B., a jednocześnie brakiem dokumentów potwierdzających zgodę producenta na rejestrację znaku w Polsce wskazała, że w B. sama jest właścicielem prawa wyłącznego na wzór przemysłowy, zatem nie musi mieć niczyjej zgody, a zwłaszcza producenta wina, aby stosować swoje prawo i chronić w Polsce tę samą formę przestrzenną jako znak towarowy. Skarżąca podniosła, że nie jest działaniem w złej wierze korzystanie z własnych praw wyłącznych, jeśli praw tych udzieliły właściwe organy państwowe, a domniemany poszkodowany właściciel znaku ROSENTHALER KADARKA nie podejmuje żadnych działań podważających zasadność udzielenia tych praw. Ponadto skarżąca, przytaczając treść art. 154 p.w.p. wskazała, że nie ma ograniczeń podmiotowych dla zgłaszającego, nie będącego producentem produktów, które chce oznaczać zgłaszanym znakiem towarowym. Wnosiła – w przypadku nie uznania przedstawionej argumentacji – o przeprowadzenie rozprawy celem złożenia dodatkowych wyjaśnień. W związku z wnioskiem o przeprowadzenie rozprawy, Urząd Patentowy pismem z dnia [...] października 2008 r. poinformował skarżącą, iż po analizie uzasadnienia wniosku uznał, iż rozprawa zmierzałaby do "wysondowania" stanowiska organu i podjęcia z nim ustnej polemiki, co nie mieści się w zakresie przesłanek z art. 89 k.p.a. Wyznaczył skarżącej dodatkowy miesięczny termin na przedłożenie dodatkowych dowodów lub złożenia dodatkowych pisemnych wyjaśnień. Pismem z dnia [...] stycznia 2009 r. skarżąca ograniczyła pierwotny wykaz towarów poprzez dopisanie na końcu wykazu towarów wyrazów: "pochodzenia b.". Wskazała ponadto, że nie istnieje konflikt pomiędzy znakiem ROSFIELD KADARKA i ROSENTHALER KADARKA nr [...], dokonała oceny podobieństwa tych znaków, uznając, iż porównywane znaki nie są myląco podobne. Ponownie wskazała, że oznaczenie Kadarka jako nazwa bardzo popularnego szczepu winogron może występować na etykietach produktów należących do różnych uczestników obrotu, podobnie jak nazwa szczepu Chardonnay występującego w blisko 20 różnych znakach zgłoszonych do ochrony w Urzędzie Patentowym przez różne, niepowiązane wzajemnie firmy. Ponadto wskazała, że wzór przemysłowy zarejestrowany pod numerem [...] był przedmiotem badania formalnego przez Urząd Patentowy B., a co więcej mógłby być przedmiotem weryfikacji w trybie wniosków o unieważnienie i ani b. Urząd Patentowy ani b. konkurenci skarżącej nie zakwestionowali jej właścicielskich praw do tej formy przestrzennej i oznaczeń na niej zamieszczonych. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Urząd Patentowy decyzją z dnia [...] września 2009 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ wycofał się z kwestionowania znaku jako sprzecznego z dobrymi obyczajami kupieckimi i porządkiem publicznym, podtrzymując pozostałe przeszkody. Stwierdził, że z wypowiedzi skarżącej zawartych w piśmie z dnia [...] stycznia 2007 r. wynika, że ma ona zamiar posługiwać się przedmiotowym oznaczeniem w celu wyeliminowania konkurencji czyli niezgodnie z funkcją znaku towarowego. Skarżąca narzuca producentowi wina z B. swój monopol na dystrybucję tego wina w Polsce. Uznał, że nie jest to działaniem w dobrej wierze, gdyż ma na celu zablokowanie innych importerów oraz niedopuszczenie na rynek polski b. producenta a zatem ma na celu zachwianie równowagi konkurencyjnej na rynku. Organ nie uznał za istotną - z punktu widzenia prawa polskiego – okoliczność dysponowania przez skarżącą rejestracją wzoru przemysłowego w B., gdyż ani b. urząd nie jest właściwy do decydowania o prawach wyłącznych udzielanych na terytorium Polski, ani Urząd Patentowy nie udziela praw wyłącznych na podstawie praw wyłącznych w innych krajach. Ponadto wskazał, że nie ma informacji, czy rejestracja nie została unieważniona lub wygaszona. Natomiast jeżeli rejestracja jest nadal ważna to oznacza to tyle, że nikt nie złożył wniosku o unieważnienie lub wygaśnięcie wzoru. Niezłożenie wniosku o unieważnienie lub wygaśnięcie nie oznacza, że b. podmioty akceptują taki stan rzeczy. Organ podniósł, że nie jest mu wiadome, z jaką intensywnością używany jest wzór przemysłowy przez polską spółkę na terenie B.. Jeżeli ta aktywność jest znikoma, w ocenie organu "...nie należy się dziwić, że wspomniany wzór przemysłowy widnieje w rejestrze..".. Stwierdził, że rejestracja wzoru przemysłowego w B. w trybie rejestrowym a następnie legitymowanie się takim prawem wyłącznym w celu uargumentowania prawa do znaku towarowego na terenie Polski to nieuczciwa próba powołania się na rzekomo urzędowo stwierdzone prawo w celu uzyskania wyłączności na znak towarowy w polskim Urzędzie Patentowym. Odnosząc się do argumentu skarżącej o posiadaniu prawa wyłącznego na znak towarowy ROSFIELD nr [...], organ wskazał, że fakt posiadania rejestracji na słowo ROSFIELD, nie sprawia, że przedmiotowe oznaczenie w formie etykiety jako całość nadaje się do rejestracji. Organ uznał, że "..Nie można oprzeć się wrażeniu że przedmiotowy znak nawiązuje do oznaczeń rosenthal kadarka. Obydwie etykiety są czerwone, zawierają element graficzny w kolorze złotym w postaci tarczy oraz wstęgi w barwach flagi b.. Ponadto zaskakującym zbiegiem okoliczności jest również fakt, że słowo rosenthal oznacza z języka niemieckiego dolinę róż, natomiast słowo rosfield, to co prawda neologizm, który jednak nasuwa skojarzenie - field to pole a rose to róża". Stwierdził, że etykieta nie zawiera elementów wskazujących na pochodzenie towaru od B. Sp. z o.o. a całe oznaczenie sugeruje, że znak pochodzi z B., od jednego z producentów b.. Konsument wybierając ponownie towar opatrzony tym samym znakiem będzie oczekiwał, że pochodzi z tego samego źródła. Tymczasem importer może zmienić dostawcę, nałożyć etykietę na wino, b., szczep kadarka, ale wyprodukowane już przez innego producenta. W ocenie organu w opisanych wyżej okolicznościach, fakt ograniczenia przez skarżącą towarów do pochodzących z B. nie jest wystarczający. Organ uznał, że ze względu na to, że w wykazie towarów poza winem widnieją napoje alkoholowe, likiery, koniaki i wódki a postulowana ochrona jest szersza niż informacja widniejąca na etykiecie (wino), w stosunku do towarów nie będących winem znak jest mylący i może wywoływać błędne wrażenie o towarze u kupującego. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. decyzję Urzędu Patentowego z dnia [...] września 2009 r. utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...] maja 2008 r. o odmowie udzielenia prawa ochronnego na przedmiotowy znak złożyła skarżąca – B. Sp. z o.o. z siedzibą w Z.. Zarzuciła zaskarżonej decyzji: - naruszenie przepisów prawa materialnego: art. 131 ust. 1 pkt 2, art. 131 ust. 1 pkt 3 oraz art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p. poprzez ich zastosowanie do błędnie ustalonego stanu faktycznego oraz poprzez ich zastosowanie w stanie faktycznym, odmiennym niż stan określony w dyspozycji norm prawnych opartych na tych przepisach; - naruszenie art. 20 Konstytucji RP, tj. zasady wolności gospodarczej poprzez dyskryminację skarżącej w dostępie do ochrony prawnej znaku towarowego; - naruszenie przepisów postępowania: art. 7 k.p.a. w zw. z art. 252, ar. 144 i art. 145 p.w.p. poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego w zakresie: okoliczności mogących świadczyć o złej wierze skarżącej, okoliczności świadczących o sprzeczności z porządkiem publicznym i dobrymi obyczajami, uznania podobieństwa znaku ROSFIELD KADARKA do wcześniejszego znaku ROSENTHALER KADARKA oraz stwierdzenia mylącego charakteru znaku w związku z wykazem towarów zmodyfikowanym w dniu [...] stycznia 2009 r. Wnosiła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi podtrzymała stanowisko wyrażane w pismach z dnia [...] marca 2007 r. i [...] listopada 2007 r. oraz we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Ponadto wskazała, iż organ bezpodstawnie stwierdził, że narzuca producentowi b. swój monopol na dystrybucję wina ROSFIELD KADARKA w Polsce, nie wskazując żadnego konkretnego producenta wina. W ocenie skarżącej organ również bezpodstawnie i bezzasadnie interpretuje fakt uzyskania prawa wyłącznego w B. na wzór przemysłowy zbieżny z obecnym znakiem jako przejaw złej wiary skarżącej, a fakt powołania się na tę okoliczność w obecnym postępowaniu - jako nieuczciwą próbę powołania się na rzekomo urzędowo stwierdzone prawo w celu uzyskania wyłączności na znak towarowy w Urzędzie Patentowym. Skarżąca podkreśliła, że słowny znak towarowy ROSFIELD nr [...] oraz przedmiotowy znak ROSFIELD KADARKA [...], a także wzór przemysłowy chroniony w B. prawem wyłącznym nr [...] są własną kreacją skarżącej, nie kwestionowaną przez b. producenta (lub producentów), stworzoną w celu odróżniania towarów w obrocie i eliminowania z obrotu nieuprawnionych naśladownictw. Wyjaśniła, że choć przedmiotowy znak objęty zgłoszeniem zawiera, opisowy słowny element "wino", element ten może być bez trudu zastąpiony nazwą rodzajową innego typu alkohol, bez zmiany istotnych cech znaku towarowego. Znak ten może zatem być chroniony w odniesieniu do wszystkich towarów. Dodatkowo skarżąca wskazała na naruszenie art. 145 ust. 3 p.w.p., który nakazuje rejestrację znaku towarowego w odniesieniu do towarów, dla których może być on chroniony. Organ odmówił rejestracji w odniesieniu do wszystkich towarów chociaż wskazał przeszkody dla części towarów. Podniosła, że organ uzasadniając zarzut złej wiary oraz sprzeczności z porządkiem publicznym, dokonał porównania zgłoszonego znaku z oznaczeniem ROSENTHALER KADARKA nie wskazując przy tym ani uprawnionego ani źródła tego prawa. Zdaniem skarżącej nieuzasadniony jest także pogląd organu, że oznaczenie ROSFIELD nawiązuje do oznaczenia ROSENTHALER. Oznaczenia te pochodzą z różnych języków, znak ROSFIELD jest chroniony w wersji słownej prawem ochronnym nr [...], zaś znak ROSENTHALRER nie korzysta z samodzielnej ochrony. Organ uznaje z jednej strony prawomocność i poprawność decyzji o udzieleniu ochrony na znak ROSFIELD dla towarów z klasy 33, lecz z drugiej strony odmawia zdolności odróżniającej obecnemu znakowi ROSFIELD KADARKA będącemu dozwoloną kombinacją z elementem opisowym, należącym do domeny publicznej. Skarżąca podkreśliła, że celem oddalenia zarzutu o mylącym charakterze znaku ROSFIELD KADARKA, wykaz towarów został ograniczony do napojów alkoholowych pochodzenia b.. Takie ograniczenie wykazu towarów nie upośledza zdolności odróżniającej znaku ROSFIELD KADARKA, albowiem dla nabywców istotne jest jedynie, aby wino ROSFIELD KADARKA było zawsze tej samej jakości i z tego samego źródła. Udzielenie prawa ochronnego na znak ROSFIELD KADARKA zapewni nabywcom elementarne bezpieczeństwo. W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 27 stycznia 2010 r. pełnomocnik skarżącej oświadczył, że wycofuje zarzut naruszenia art. 131 ust. 1 pkt 2 p.w.p. Podkreślił, że postępowanie przez Urzędem Patentowym opiera się o domniemanie prawne, że zgłaszający działa w ramach swego uprawnienia i w dobrej wierze. Na podstawie art. 153 p.w.p. podmiot, który dokonuje zgłoszenia znaku ma prawo dążyć do uzyskania wyłączności do posługiwania się danym znakiem. Podkreślił, iż rejestracja znaku nie blokuje prawa innych podmiotów do importowania wina typu kadarka. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. Analizując zaskarżoną decyzję z punktu widzenia powołanych wyżej kryteriów skarga jest zasadna, bowiem przy jej wydaniu doszło do naruszenia przepisów postępowania w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonej decyzji, jak i decyzji utrzymanej nią w mocy. Skarżąca dokonała w Urzędzie Patentowym zgłoszenia swojego znaku towarowego w celu uzyskania prawa ochronnego. Wydanie decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy następuje po sprawdzeniu przez Urząd Patentowy, czy spełnione są ustawowe warunki wymagane dla uzyskania prawa (art. 144 ust. 1 p.w.p.), przed wydaniem decyzji, o której mowa w ust. 1, Urząd Patentowy wyznacza zgłaszającemu termin do zajęcia stanowiska co do zebranych dowodów i materiałów mogących świadczyć o istnieniu przeszkód do uzyskania prawa ochronnego (ust.2). W przypadku gdy brak ustawowych warunków wymaganych do uzyskania prawa ochronnego na znak towarowy dotyczy tylko niektórych towarów, Urząd Patentowy w pierwszej kolejności odmawia udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy dla tych towarów. Po uprawomocnieniu się decyzji w tej sprawie Urząd Patentowy udziela prawa ochronnego na znak towarowy dla towarów, dla których może być ono udzielone. Dla prawidłowej oceny, czy na zgłoszony znak może być udzielone prawo ochronne należy ocenić prawidłowość wykazu towarów, zwłaszcza w sytuacji, gdy przeszkody istnieją w stosunku do niektórych towarów. Pozwala to zgłaszającemu albo ograniczyć wykaz towarów albo dokonać zmian w samym znaku, tj. skorzystania z możliwości modyfikacji zgłoszenia zgodnie z art. 140 p.w.p. Stosownie do treści art. 140 p.w.p., do czasu wydania decyzji zgłaszający może dokonywać w zgłoszeniu uzupełnień i poprawek, które nie mogą prowadzić do zmiany istoty znaku towarowego ani rozszerzać wykazu towarów, dla których znak ten został zgłoszony, może także złożyć wniosek o usunięcie ze znaku towarowego oznaczeń, o których mowa w art. 129, np. elementów wskazujących na rodzaj i jakość towarów. Zasadne są podniesione w skardze zarzuty odnośnie błędnego ustalenia stanu faktycznego. Urząd Patentowy zawiadamiając dwukrotnie skarżącą o przeszkodach do uzyskania prawa ochronnego nie wskazał w sposób jasny i czytelny, jakie zarzuty stawia jej jako zgłaszającemu, w stosunku do których towarów znak wprowadza w błąd, na jakiej podstawie twierdzi, iż zgłoszony znak narusza prawo producentów b., nie wskazując jednocześnie, jakie prawo jest naruszane, z jakiego tytułu i nie wskazując podmiotów, których prawa zostają naruszone. Błędnie uznał, iż zgłoszenie przedmiotowego znaku w charakterze wzoru przemysłowego w B. i uzyskanie rejestracji świadczy o złej wierze skarżącej. Organ, wbrew twierdzeniu zawartemu w zaskarżonej decyzji nie ocenił w całości zgłoszonego znaku towarowego, skupił się na elementach słownych, pomijając inne elementy znaku. Zgłoszony znak jest znakiem przestrzenno-graficzno-słownym z zastrzeżonymi kolorami a z uzasadnienia decyzji wynika, iż ocenie została poddana wyłącznie sama etykieta. W niedopuszczalny sposób podważył wyłączne prawo ochronne skarżącej na słowny znak towarowy ROSFIELD nr [...], które to prawo sam udzielił stwierdzając, iż zgłoszony znak z zamieszczonym tym właśnie znakiem nawiązuje do oznaczeń rosenthal kadarka, zwłaszcza wobec niekwestionowania znaku z art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. W podobny, nieuprawniony sposób Urząd Patentowy podważył udzielone prawo na wzór przemysłowy w B.. Skarżąca w celu wykazania posiadania zdolności rejestrowej zgłoszonego znaku powołała się na fakt rejestracji tego znaku jako wzoru przemysłowego w B., obowiązkiem organu była ocena całości materiału zgromadzonego w sprawie, w tym tego dowodu. Jeśli miał wątpliwości co do przedłożonego dowodu (skarżąca złożyła nieprzetłumaczoną kopię świadectwa z 2005 r.) mógł zażądać od skarżącej potwierdzenia istnienia udzielonego prawa, np. zażądać odpisu z rejestru ale uznanie, iż rejestracja wzoru przemysłowego w B. a następnie legitymowanie się takim prawem wyłącznym w celu uargumentowania prawa do znaku towarowego na terenie Polski to nieuczciwa próba powołania się na rzekomo urzędowo stwierdzone prawo w celu uzyskania wyłączności na znak towarowy w polskim Urzędzie Patentowym - jest niedopuszczalne. Zdziwienie Sądu budzi przytoczenie w decyzji pierwszoinstancyjnej wyrwanych zdań z uzasadnienia dwóch wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (sygn. akt. 6 II SA 1393/03 i 6 II SA 1394/03), który zapadł w innym stanie faktycznym i prawnym. Wskazane wyżej uchybienia pozwalają Sądowi postawienie zarzutu naruszenia wymienionych już przepisów p.w.p. oraz art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu uzasadniającym uwzględnienie skargi. Ponownie rozpoznając sprawę udzielenia prawa ochronnego na zgłoszony znak towarowy Urząd Patentowy przede wszystkim oceni prawidłowość sporządzonego wykazu towarów pod kątem zamieszczenia w nim określeń naruszających uprawnienia innych osób. Zgłaszający powinien otrzymać informację, czy zmieniony wykaz towarów został zaakceptowany przez organ. Urząd Patentowy winien dokonać kompleksowej oceny, czy istnieją ustawowe warunki do uzyskania prawa ochronnego na zgłoszony znak towarowy. Stwierdzone przeszkody do uzyskania prawa ochronnego wskaże w zawiadomieniu wyznaczając skarżącej termin zgodnie z art. 145 p.w.p. Następnie oceni prawidłowo cały zgromadzony materiał dowodowy, odniesie się do wszystkich dowodów i twierdzeń obu stron i podejmie stosowne rozstrzygnięcie uzasadniając je zgodnie z wymogami wskazanymi w art. 107 § 3 k.p.a. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., o wstrzymaniu wykonania uchylonej decyzji na podstawie art. 152 p.p.s.a. Zasądzając koszty postępowania Sąd działał na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 i § 3 p.p.s.a. Koszty postępowania w wysokości 1.600 zł stanowiły uiszczony wpis od skargi w kwocie 1.000 zł oraz koszty zastępstwa procesowego w kwocie 600 zł, ustalone na podstawie § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie opłat za czynności rzeczników patentowych (Dz. U. Nr 212, poz. 2076 ze zm.).