VI SA/Wa 1932/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 12 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. Sp. z o.o. z siedzibą w K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu artykułu rolno-spożywczego o niewłaściwej jakości handlowej p o s t a n a w i a: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - W dniu 22 sierpnia 2012 r. H. Sp. z o.o. z siedzibą w K., reprezentowana przez pełnomocnika – działając za pośrednictwem organu – wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu artykułu rolno-spożywczego o niewłaściwej jakości handlowej Wraz ze skargą został złożony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając powyższy wniosek skarżąca wskazała, iż przedmiotowa decyzja nakłada na nią dolegliwą karę pieniężną. Zdaniem skarżącej, w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego zarzuty organu są bezzasadne. Zdaniem skarżącej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinien być uwzględniony, gdyż w niniejszej sprawie nie zostały spełnione przesłanki negatywne z art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a. odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Ponadto skarżąca wskazała, iż wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozstrzygnięciem przez sąd mogłoby przynieść skarżącej - jako spółce znanej z wysokich standardów - istotną szkodę wizerunkową. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej cyt. jako p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Rozpatrując przedmiotowy wniosek w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd jest związany zamkniętym katalogiem dwóch alternatywnych przesłanek pozytywnych, są to: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki te mogą zaistnieć łącznie lub oddzielnie. Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., jeżeli zachodzi przesłanka przewidziana ustawą. Użyte przez ustawodawcę pojęcia "znaczna szkoda" lub "trudne do odwrócenia skutki" wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie zgromadzonym materiale dowodowym, który powinien w szczególności zaprezentować wnioskodawca. W tym miejscu, wskazać należy, że w art. 61 § 3 p.p.s.a chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek – na gruncie niniejszej sprawy – ewentualnego stwierdzenia nieprawidłowości zaskarżonej decyzji. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z 8 sierpnia 2006 r., II SA/Bk 352/06, LexPolonica nr 1241556). Wydaje się, że na gruncie niniejszej sprawy trudne do odwrócenia skutki nie zachodzą, bowiem w przypadku uchylenia przez sąd administracyjny zaskarżonej decyzji sankcja w postaci nałożenia kary pieniężnej w wysokości 5.500 złotych straci rację bytu. Należy zauważyć, iż przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy – zdaniem Sądu- rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w drodze egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. W przedmiotowej sprawie, zaskarżona decyzja należy do zakresu aktów, które nadają się do wykonania. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku konkretnych okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc nawet samo przytoczenie przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń i okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione. Podobne stanowisko zajął NSA w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt: FZ 65/04. Zdaniem Sądu, obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na stronie. Skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie uprawdopodobniła, iż wykonanie przedmiotowej decyzji, którą organ nałożył na skarżącą karę pieniężną może doprowadzić do nieodwracalnych skutków prawnych. Z tej przyczyny należy stwierdzić, iż nie są spełnione przesłanki: niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, co daje podstawy do odmowy zastosowania tymczasowej ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, o której mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Jednocześnie należy wskazać, iż Sąd nie zajął stanowiska w zakresie zgłaszanej przez stronę kwestii prawidłowości rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji, albowiem w świetle przepisów ustawy ocena legalności stanowiska organu administracji w tym przedmiocie nie mieści się w zakresie postępowania zainicjowanego wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.