VI SA/Wa 1936/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Protokolant ref. staż. Renata Lewandowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lutego 2013 r. sprawy ze skargi M. R. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia w części prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "Plafoniera Sufitowa" oddala skargę Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (zwany dalej organem) decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 roku nr [...] działający w trybie postępowania spornego po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] sierpnia 2011 r. sprawy o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "[...]" nr [...] na skutek sprzeciwu wniesionego przez A. P. (zwanego dalej wnioskodawcą), uznanego za bezzasadny przez M. R. (zwanego dalej uprawnionym), na podstawie art. 246 i 247 ust. 2 oraz art. 102 ust. 1 w związku z art. 104 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (t.j. Dz. U. z 2003 r. Nr 119 poz. 1117 ze zm. - zwanej dalej p.w.p.) oraz art. 100 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 p.w.p., unieważnił prawo z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "[...]" [...] w części obejmującej postać wzoru przedstawioną na rys. figury 2 i 3, w pozostałym zakresie sprzeciw oddalił oraz przyznał koszty postępowania. Wnioskodawca złożył sprzeciw wobec prawomocnej decyzji organu z dnia [...] września 2007 r. o udzieleniu prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "[...]" nr [...] udzielonego na rzecz uprawnionego. Jako podstawę sprzeciwu wskazał art. 102 ust. 1 i art. 104 ust. 1 p.w.p., gdyż jego zdaniem sporny wzór przemysłowy nie posiada cechy indywidualnego charakteru w świetle wzorów wspólnotowych z wcześniejszym pierwszeństwem tj. [...] (dla odmiany pierwszej) oraz RCD [...] (dla odmiany drugiej i trzeciej - fig. 2 i 3). W odpowiedzi na sprzeciw uprawniony do spornego prawa podniósł, że sprzeciw jest bezzasadny, gdyż jego zdaniem sporny wzór posiada indywidualny charakter. Ponadto wskazał, iż na targach "[...]" w 2003 roku prezentował wzory [...], co jego zdaniem jednoznacznie stanowi o prawie do spornego wzoru. Organ decyzją z dnia [...] listopada 2009 r. oddalił sprzeciw w sprawie o unieważnienie spornego prawa. Powyższa decyzja została zaskarżona przez wnioskodawcę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Sąd wyrokiem z dnia 28 maja 2010 r. (sygn. akt VI SA/Wa 599/10) uchylił ją podnosząc, iż w uzasadnieniu wyżej wymienionej decyzji brak jest wskazań co do analizy porównawczej ww. rozwiązań. Podkreślił, że organ wskazał, iż wzór [...] przedstawia zwis, a nie plafonierę o konstrukcji całkowicie odmiennej od konstrukcji odmiany pierwszej spornego wzoru na Fig. 1. Organ nie przedstawił konstrukcji plafoniery ani też konstrukcji pierwszej odmiany i nie dokonał ich porównania przedstawiając jedynie końcowy wniosek co do odmienności konstrukcji. Zdaniem Sądu, powyższa wadliwość zachodzi również w zakresie oceny charakteru ukształtowania rurek poszczególnych plafonier dla odmiany drugiej i trzeciej, gdyż organ uznał, iż kształt ten jest odmienny od ukształtowania rurek w [...] przeciwstawionych, nie wskazał jednak z czego wynika powyższa ocena. Sąd wskazał także, iż nie jest jasne jakiego rodzaju lampy sufitowe zostały określone jako "zwis" i który element konstrukcyjny wyklucza jego porównanie z innymi rozwiązaniami. Ponownie rozpoznając sprawę organ przeprowadził rozprawę w dniu [...] sierpnia 2011 r., na której strony podtrzymały swoje stanowiska w sprawie, przy czym pełnomocnik wnoszącego sprzeciw podniósł, iż o indywidualnym charakterze spornego wzoru w żadnym razie nie świadczy ani ilość rurek w plafonierze sufitowej, ani też ilość zgięć tych rurek, ich kształt oraz zakończenie jakimś konkretnym kryształkiem. Uprawniony wskazał, iż niezrozumiałe są dla niego wywody WSA zawarte we wskazanym wyroku, gdyż fizyczną niemożliwością jest porównywanie rzeczy nieporównywalnych, a z takimi jego zdaniem mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Organ wskazał, że przedmiotem wzoru przemysłowego (posiadającego pierwszeństwo od dnia [...] kwietnia 2007 r.) jest oświetleniowa [...] składająca się po części z ramion z podświetlanymi elementami ozdobnymi w postaci kryształów podświetlanych dodatkowo diodami elektroluminescencyjnymi i po części z ramion, na których końcach są umieszczone żarówki halogenowe typu G4. Będąca przedmiotem wzoru przemysłowego oświetleniowa [...] odznacza się od znanych, zbliżonych postaciowo wytworów nowym, indywidualnym ukształtowaniem rurek tworzących ramiona [...] oraz ich ozdobnymi zakończeniami w postaci rozszczepiających światło elementów kryształowych. Wzór przemysłowy przedstawiony jest na rysunkach: Rys 1: sporny wzór przemysłowy Rys 2: sporny wzór przemysłowy figury 4 (a,b,c,d) figury 1, 2, 3. Przedmiot wzoru przemysłowego (fig. 1) przedstawia [...] z ukształtowanymi jedno - krzywoliniowo, to jest łukowato profilowanymi rurkami tworzącymi ramiona ozdobne [...]. Fig. 2 ukazuje [...] z wyprofilowanymi wielo-krzywoliniowo rurkami tworzącymi ramiona ozdobne plafoniery oświetleniowej. Fig. 3 przedstawia [...] z rurami wyprofilowanymi krzywoliniowo, ale kątowo rurkami. Fig. 4 przedstawia profile rurek tworzących plafonierę według wzoru przemysłowego. Jako cechy istotne wzoru przemysłowego wskazano nowy i indywidualny charakter rurek oraz zwieńczenie rurek u ich wolnych końców elementami kryształowymi o różnych kształtach podświetlonymi diodami elektroluminescencyjnymi (LED). Dodatkowo zastosowanie na drugiej stronie ramion, to jest od strony końcówek służących do zamontowania ramion do obudowy, elementów sprężynowych. Cechą istotną jest podświetlenie elementów kryształowych diodami LED. Zdaniem organu powołującego się na orzecznictwo i doktrynę, występuje wiele wskazówek interpretacyjnych dotyczących oceny indywidualnego charakteru wzoru przemysłowego. Zdaniem M. P. indywidualny charakter jest to wypadkowa różnych elementów, które przesądzają o pewnej "inności" przedmiotu ukształtowanego według wzoru. Tę "inność" osiąga się poprzez nadanie postaci wytworu cech lub właściwości, które jednak nie mogą pozostawać w sprzeczności z funkcją wytworu będąc wyznacznikiem swobody twórczej projektanta wzoru (M. Pożniak-Niedzielska, Glosa do wyroku SN z 23.10.2007 r., II CSK 302/07, OSP 6/2009). Podobnie jak w przypadku nowości, w wyroku z dnia 26 kwietnia 2006 r. (sygn. akta VI SA/Wa 30/06) WSA w Warszawie podkreślił, że przedmiotem porównania wzorów przemysłowych są całe postacie wytworów objętych prawem z rejestracji, tj. przedstawione na zdjęciu lub rysunku zbiorczym załączonym do dokumentacji zgłoszeniowej, w świetle ich cech istotnych. Jego zdaniem, wobec brzmienia art. 104 p.w.p. istnieje konieczność wyjaśnienia pojęcia "zorientowanego użytkownika", a także ustalenie zakresu swobody twórczej w przedmiotowej branży oświetleniowej. Wskazał, że wzór cechuje indywidualny charakter wówczas, gdy ogólne wrażenie jakie wywołuje u zorientowanego (rozeznanego) użytkownika różni się od wrażenia wywoływanego przez wcześniejszy wzór. W związku z tym uznał, że wzór postrzegać należy całościowo, nie zaś wyrywkowo porównywać poszczególne jego cechy. Zdaniem organu, [...], jako rodzaj oprawy oświetleniowej przeznaczonej do przymocowania bezpośrednio do sufitu, winna służyć oświetleniu pomieszczeń za pomocą różnych źródeł światła (żarówki klasycznej, żarówki halogenowej, diod LED, etc.). Poza tym sposób jej mocowania winien być tak skonstruowany, aby [...] była przytwierdzona bezpośrednio do sufitu, w przeciwieństwie np. do żyrandola, który co do zasady winien swobodnie zwisać. Uwzględniając powyższe ograniczenia technicznie [...] może posiadać dowolne elementy ozdobne, aby nadać wzorowi cech szczególnych i wyróżniających. Uznał, iż zakres swobody twórcy przy projektowaniu [...] jest stosunkowo szeroki, gdyż oświetlenia podsufitowe tzw. plafoniery sufitowe, mogą przyjmować bardzo różne postacie, ograniczone w zasadzie wyobraźnią i fantazją projektanta (przy uwzględnieniu wyżej wymienionych wymogów technicznych). Mając powyższe na uwadze organ uznał, że zakres swobody twórczej projektanta wzoru przemysłowego jest ograniczony w zasadzie, jedynie jego fantazją i wyobraźnią (przy uwzględnieniu ww. wymogów technicznych). Jego zdaniem istotnym elementem przy badaniu indywidualnego charakteru spornego wzoru, jest ustalenie czy doszło do upublicznienia podobnych rozwiązań przed datą, według której określa się pierwszeństwo do uzyskania prawa z rejestracji spornego wzoru, tj. [...] kwietnia 2007 r. Jego zdaniem, na podstawie materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy, przeciwstawione wzory przemysłowe [...] zostały zgłoszone w dniu [...] czerwca 2004 r. zaś ich publikacja miała miejsce w dniu [...] października 2004 r., a więc kilka lat przed zgłoszeniem spornego wzoru. Zatem wzory te, podobnie jak wzór [...] (data publikacji [...] lutego 2004 r.), zostały upublicznione przed datą, według której określa się pierwszeństwo uzyskania prawa z rejestracji spornego wzoru, tj. [...] kwietnia 2007 r. Wskazał, że dokonując analizy porównawczej wzoru spornego z przeciwstawionymi mu wzorami i biorąc pod uwagę duży zakres swobody twórczej, różnice między porównywanymi wzorami powinny być łatwo dostrzegalne, co w niniejszej sprawie, jeśli chodzi o odmiany pokazane na fig. 2 i fig. 3, jego zdaniem nie zachodzi. Zdaniem organu sporny wzór przemysłowy w odmianach przedstawionych na fig. 2 i fig. 3 (Rys. 2) nie posiada cechy indywidualnego charakteru, gdyż jest podobny do zarejestrowanych wspólnotowych wzorów przemysłowych o numerach [...] oraz [...], upublicznionych przed datą zgłoszenia do rejestracji spornego wzoru przemysłowego, w takim stopniu, że wywiera takie samo ogólne wrażenie jak ww. wzory wspólnotowe. Dokonując oceny podobieństwa postaci wzoru spornego przedstawionego na figurze 2 (Rys. 4) oraz wzoru przeciwstawionego [...] (Rys. 3) organ stwierdził, iż obydwa ukazują bardzo podobne plafoniery zbudowane z wyprofilowanych wielo- krzywoliniowo rurek tworzących ramiona ozdobne plafoniery oświetleniowej. Wskazał, że w obu wzorach zakrzywienia rurek są wyprofilowane na kształt lekkiego łuku. Rurki w omawianych [...] natomiast znajdują swój początek w półkulach stanowiących zasadnicze (mocowane do sufitu) części całego układu. Obie plafoniery posiadają bardzo podobnie umocowane ramiona z podświetlanymi elementami ozdobnymi znajdującymi się na ich końcach. Wszystkie ramiona zarówno wzoru spornego jak i przeciwstawionego mu wzoru [...] sprawiają wrażenie "niesymetrycznych", przez co bez większego znaczenia dla indywidualnego charakteru wzoru spornego są elementy sprężynowe od strony końcówek służących do zamontowania ramion do obudowy. To samo dotyczy podświetlenia elementów kryształowych diodami LED, gdyż podobnie do powyższych elementów sprężynowych, mają one charakter techniczny niepodlegający, w świetle art. 107 ust. 1 pkt 1 p.w.p., ochronie prawa z rejestracji, a co za tym idzie nie mogą decydować o zdolności rejestrowej wzoru i być przedmiotem oceny. Sporny wzór nie wyróżnia się od przedstawionej w materiale dowodowym plafoniery sufitowej według wzoru przemysłowego [...]. Postać spornego wzoru stanowi w dosyć dużym stopniu, kalkę wcześniej zarejestrowanej plafoniery sufitowej, przez co nie posiada indywidualnego charakteru. Zorientowany użytkownik może utożsamić sporny wzór z rozwiązaniem znanym mu z rejestracji OHIMU. Skargę na powyższą decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący, zarzucając naruszenie: 1. art. 104 p.w.p. w zw. z art. 102 .1 p.w.p. , poprzez dokonanie oceny porównawczej spornych wzorów przemysłowych w odmianach rys. figury 2 i 3 przypisanych w ustawie wyłącznie zorientowanemu użytkownikowi - co leży poza kompetencjami Kolegium Orzekającego UP RP; w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie wykazano, że Kolegium Orzekające uprawnienie do takiej oceny posiada i dokonuje jej z punktu widzenia zorientowanego użytkownika. 2. art. 7, 77 , 80, 107 K.p.a., poprzez niewłaściwe ustalenie stanu faktycznego, przekroczenie granicy swobodnej oceny dowodów, brak dążenia do wnikliwego, wszechstronnego i wyczerpującego rozpoznania sprawy, wydanie rozstrzygnięcia sprawy w oparciu o błędne założenia w szczególności, że ramionka zakończone z jednej strony elementem sprężynowym, a drugiej strony kryształem z podświetleniem diodą LED mają charakter wyłącznie techniczny w przeciwieństwie do zarejestrowanego na jego dobro wzoru przemysłowego "[...]"[...] oraz brak porównania fig. 3 z ramionami 4b, co miało bezpośredni wpływ na błędne rozstrzygnięcie. W związku z powyższym wniósł o uwzględnienie skargi i: 1. uchylenie z mocy art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. decyzji w części dotyczącej unieważnienia prawa wzoru przemysłowego "[...]"[...] do odmian rys. figur 2 , 3 lub figury 3 wraz z zasądzonym zwrotem kosztów, mając na uwadze prawo do wzoru przemysłowego "[...]"[...] ewentualnie uchylenia z mocy art. 138 § 2 K.p.a. decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Urząd Patentowy RP. 2. zasądzenie zwrotu kosztów postępowania przed Urzędem Patentowym RP oraz postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie na dobro skarżącego. Jego zdaniem, Kolegium Orzekające UP RP będąc świadomym orzecznictwa (SN II CSK 302/07) dotyczącego "zorientowanego użytkownika", dokonało oceny porównawczej bez zasięgnięcia z urzędu specjalistycznej opinii porównawczej np. właściciela sklepu, hurtownika, dekoratora wnętrz, nie mając do takiego porównania uprawnień. Powołany z mocy ustawy p.w.p. ekspert, posiada wiedzę zbyt wysoką, aby mógł dokonać oceny porównawczej spornych wzorów, a żaden z członków kolegium orzekającego nie wykazał, iż takie uprawnienia posiada. Wskazał że, brak jednoznacznego zapisu w uzasadnieniu decyzji, że ekspert UP dokonał oceny porównawczej z punktu widzenia " zorientowanego użytkownika " a w szczególności, że: ograniczył poziom własnej specjalistycznej wiedzy, zasięgnął wiedzy od osób zajmujących się obrotem lampami powoduje, że skarżący na okoliczność ustalenia osoby uprawnionej do oceny porównawczej, nie może zająć jednoznacznego stanowiska. Wskazał, że błędem o znaczeniu fundamentalnym wynikającym z niewłaściwego ustalenia stanu faktycznego przy porównaniu spornych wzorów (fig. 2 oraz [...]) jest stwierdzenie cyt. "Obie [...] posiadają bardzo podobne umocowane ramiona z podświetlanymi elementami ozdobnymi na ich końcach". Jego zdaniem, błędne stwierdzenie stoi w całkowitej sprzeczności ze stanem faktycznym i przedstawionym załącznikiem do protokołu w aktach sprawy, w której dokonał obrazowego porównania ramion ozdobnych porównywanych plafonier. Wzór [...] przedstawiony na str. 10 uzasadnienia posiada zakończenie ramion ozdobnych metalową kulką bez jakiegokolwiek podświetlenia, w przeciwieństwie do ramion fig. 2 zakończonych podświetlonym elementem kryształowym. Podniósł, że błędnym jest stwierdzenie "To samo dotyczy podświetlenia elementów kryształowych diodami LED, gdyż podobnie do powyższych elementów sprężynowych, mają one charakter techniczny niepodlegający, w świetle art. 107 ust. 1 pkt. 1 p.w.p. ochronie prawa z rejestracji, a co za tym idzie nie mogą decydować o zdolności rejestrowej wzoru i być przedmiotem oceny." Jego zdaniem, z powyższego można wyprowadzić wniosek, że organ nie wziął pod uwagę, że ramionka [...] wyposażone w element sprężynowy z jednej strony oraz podświetlony diodą LED element kryształowy 4a , 4b , 4c, 4d z drugiej strony, stanowią wzór przemysłowy "[...]", zarejestrowany na dobro skarżącego, ponieważ w przeciwieństwie organ stwierdził "profile te nie stanowią samodzielnego przedmiotu ochrony ". Jego zdaniem, uzasadnienie decyzji potwierdza brak wszechstronnego, wnikliwego i wyczerpującego rozpoznania sprawy z fundamentalnym błędem przy ocenie porównawczej. Wobec powyższego skarżący wniósł jak na wstępie. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Sąd administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej także: p.p.s.a.). Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem rozpoznania jest decyzja Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] sierpnia 2011 roku nr [...] unieważniająca prawo z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "[...]" [...] w części obejmującej postać wzoru przedstawioną na rys. figury 2 i 3 i oddalająca sprzeciw w pozostałym zakresie oraz przyznająca koszty postępowania. Postępowanie o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pod numerem [...] o nazwie "[...]" zostało wszczęte na skutek sprzeciwu uznanego przez uprawnionego do przedmiotowego prawa wyłącznego za bezzasadny. Zgodnie z art. 246 p.w.p. każdy może wnieść umotywowany sprzeciw wobec prawomocnej decyzji Urzędu Patentowego RP o udzieleniu prawa z rejestracji w ciągu sześciu miesięcy od opublikowania w Wiadomościach Urzędu Patentowego informacji o udzieleniu prawa. W świetle wyżej cytowanego przepisu sprzeciw jest powszechnym środkiem prawnym służącym każdej osobie, która nie musi wykazywać interesu prawnego we wszczęciu postępowania. Wzorem przemysłowym (art. 102 ust. 1 p.w.p.) jest nowa i posiadająca indywidualny charakter postać wytworu lub jego części, nadana mu w szczególności przez cechy linii, konturów, kształtów, kolorystykę, strukturę lub materiał wytworu oraz przez jego ornamentację. Wytworem jest każdy przedmiot wytworzony w sposób przemysłowy lub rzemieślniczy, obejmujący w szczególności opakowanie, symbole graficzne oraz kroje pisma typograficznego, z wyłączeniem programów komputerowych (art. 102 ust. 2 p.w.p.). Wzór przemysłowy odznacza się indywidualnym charakterem, jeżeli ogólne wrażenie, jakie wywołuje na zorientowanym użytkowniku, różni się od ogólnego wrażenia wywołanego na nim przez wzór publicznie udostępniony przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo (art. 104 ust. 1 p.w.p.). Wzór przemysłowy uważa się za nowy, jeżeli przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania prawa z rejestracji, identyczny wzór nie został udostępniony publicznie przez stosowanie, wystawienie lub ujawnienie w inny sposób. Wzór uważa się za identyczny z udostępnionym publicznie, gdy różni się od niego jedynie nieistotnymi szczegółami. Wzoru nie uważa się za udostępniony publicznie, jeżeli nie mógł dotrzeć do wiadomości osób zajmujących się zawodowo dziedziną, której wzór dotyczy. Praw z rejestracji nie udziela się na wzory przemysłowe, których wykorzystywanie byłoby sprzeczne z porządkiem publicznym lub dobrymi obyczajami. Zdaniem Sądu, należy na wstępie podkreślić, iż Urząd Patentowy RP wydając zaskarżoną decyzję administracyjną w przedmiocie unieważnienia w części prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "[...]" [...] w części obejmującej postać wzoru przedstawioną na rys. figury 2 i 3, i oddalająca sprzeciw w pozostałym zakresie związany był rygorami procedury administracyjnej, określającej jego obowiązki w zakresie sposobu przeprowadzenia postępowania, a następnie końcowego rozstrzygnięcia sprawy (vide: art. 256 ust. 1 p.w.p.). Związanie rygorami procedury administracyjnej oznacza, że Urząd Patentowy jest obowiązany m.in. do przestrzegania zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa (art. 8 K.p.a.). Z zasady wyrażonej w art. 8 K.p.a. wynika przede wszystkim wymóg praworządnego i sprawiedliwego prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracji publicznej, co jest zasadniczą treścią zasady praworządności. Tylko postępowanie odpowiadające takim wymogom i decyzje wydane w wyniku postępowania tak ukształtowanego mogą wzbudzać zaufanie obywateli do organów administracji publicznej, nawet wtedy, gdy decyzje administracyjne nie uwzględniają ich żądań. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 7 grudnia 1984 r., sygn. akt III SA 729/84, ONSA 1984, nr 2, poz. 117, podkreślił, że w celu realizacji tej zasady konieczne jest przede wszystkim ścisłe przestrzeganie prawa, zwłaszcza w zakresie dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy, konkretnego ustosunkowania się do żądań i twierdzeń stron oraz uwzględnienia w decyzji zarówno interesu społecznego, jak i słusznego interesu obywateli, przy założeniu, że wszyscy obywatele są równi wobec prawa. Organ administracji jest ponadto obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i ocenić cały materiał dowodowy (art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a.) oraz uzasadnić swoje rozstrzygnięcie według wymagań określonych w przepisie art. 107 § 3 K.p.a. Zarzut, że członkowie Kolegium Orzekającego Urzędu Patentowego RP "nie wykazali, iż posiadają uprawnienia do dokonania oceny porównawczej spornych wzorów" jest błędny. Zgodnie z art. 255 ust. 1 pkt 9 p.w.p., to Urząd Patentowy - w działając trybie postępowania spornego - rozstrzyga sprawy o unieważnienie patentu, prawa ochronnego albo prawa z rejestracji na skutek złożonego sprzeciwu uznanego przez uprawnionego za bezzasadny. Zgodnie z art. 261 ust. 2 pkt 3 p.w.p. do zadań Urzędu Patentowego należy w szczególności rozstrzyganie spraw w postępowaniu spornym w zakresie określonym ustawą. W świetle zaś art. 264 ust. 1 do powołanych przez Prezesa Urzędu Patentowego ekspertów należy orzekanie w sprawach, o których mowa w art. 261 ust. 2 pkt 3 p.w.p. Tym samym eksperci posiadają pełną kognicję do oceny indywidualnego charakteru wzoru przemysłowego, czego dokonują przez pryzmat zorientowanego użytkownika oraz przy uwzględnieniu zakresu swobody twórczej. Należy przy tym podkreślić, iż zarówno przepisy ustawy prawo własności przemysłowej jak i utrwalona linia jurydyczna oraz stanowisko doktryny nie obligują organu do powoływania z urzędu w celu zasięgnięcia opinii np. właściciela sklepu, hurtownika, czy dekoratora wnętrz jako "biegłego", czego żąda skarżący. Zdaniem Sądu, argumenty organu w tym zakresie są przekonywujące i nie zostały obalone przez skarżącego. W ocenie Sądu, organ prawidłowo dokonał analizy porównawczej zestawionych wzorów i wskazał prawidłowo, iż "postacie wzoru spornego oraz wzoru przeciwstawionego [...] ukazują bardzo podobne plafoniery zbudowane z wyprofilowanych wielo-krzywoliniowo rurek tworzących ramiona ozdobne [...]. W obu wzorach zakrzywienia rurek są wyprofilowane na kształt lekkiego łuku. Rurki w omawianych [...] natomiast znajdują swój początek w półkulach stanowiących zasadnicze (mocowane do sufitu) części całego układu. Obie [...] posiadają bardzo podobnie umocowane ramiona z podświetlanymi elementami ozdobnymi znajdującymi się na ich końcach. Wszystkie ramiona zarówno wzoru spornego jak i przeciwstawionego mu wzoru [...] sprawiają wrażenie "niesymetrycznych", przez co bez większego znaczenia dla indywidualnego charakteru wzoru spornego są elementy sprężynowe od strony końcówek służących do zamontowania ramion do obudowy. To samo dotyczy podświetlenia elementów kryształowych diodami LED, gdyż podobnie do powyższych elementów sprężynowych, mają one charakter techniczny niepodlegający, w świetle art. 107 ust. 1 pkt 1 p.w.p., ochronie prawa z rejestracji, a co za tym idzie nie mogą decydować o zdolności rejestrowej wzoru i być przedmiotem oceny". Należy ponownie podkreślić, że organ prawidłowo uznał, iż elementy podświetlenia jako posiadające charakter stricte techniczny nie podlegają ochronie w świetle art. 107 ust. 1 pkt 1 p.w.p., a więc ich porównywanie do elementów analogicznych (lub ich braku) we wzorach przeciwstawionych jest zbyteczne, i nie wpływające na ocenę indywidualnego charakteru wzoru spornego. Prawidło zostało wskazane, że fig. 4 (4a, 4b, 4c, 4d) przedstawiająca tylko elementy poszczególnych odmian [...] uwidocznionych na figurach 1, 2, 3, nie przedstawia postaci wytworu [...] , o której mowa w definicji wzoru przemysłowego (art. 102 p.w.p.). Figura 4 pełni jedynie funkcję pomocniczą i nie podlegała samodzielnej ocenie. Tym samym zarzut, iż fig. 4b oraz fig. 4d nie były przedmiotem oceny porównawczej, jest całkowicie bezzasadny. Zdaniem Sądu należy uznać, iż organy obu instancji wyczerpująco zbadały wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą oraz przeprowadziły dowody służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej (art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a.). W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie organy administracji - rozstrzygając sprawę - oparły się na materiale prawidłowo zebranym w toku kontroli, dokonując jego wszechstronnej oceny. Ponadto należy uznać, iż stanowisko wyrażone w zaskarżonych decyzjach, organy obu instancji uzasadniły w sposób wymagany przez normę prawa określoną w przepisie art. 107 § 3 K.p.a. Z przytoczonych wyżej powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.