VI SA/Wa 1939/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. Sp. z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, 2. zasądzić od Ministra Środowiska na rzecz B. Sp. z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. kwotę 100 (słownie stu) złotych tytułem częściowego zwrotu kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. B. Sp. z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W złożonej skardze spółka wniosła o uchylenie postanowienia w całości, oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania, w tym na podstawie art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., nazywanej dalej "p.p.s.a."), kosztów zastępstwa procesowego. Minister Środowiska postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2017 roku uwzględnił skargę spółki w całości na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. przez uchylenie zaskarżonego postanowienia z dnia [...] czerwca 2017 r. W odpowiedzi na skargę wniósł o umorzenie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postępowania sądowoadministracyjnego wobec jego bezprzedmiotowości. Ponadto na podstawie art. 206 p.p.s.a. wniósł o odstąpienie od zasądzenia od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania w całości, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, argumentując, że uwzględnienie skargi przez Ministra Środowiska w trybie samokontroli, przez uchylenie zaskarżonego postanowienia, jest konsekwencją ujawnienia się, po dniu wydania zaskarżonego postanowienia, nowych okoliczności co do zachowania przez skarżącą terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, nieznanych organowi w dniu wydania zaskarżonego postanowienia, z przyczyn całkowicie niezależnych od organu. Organ podkreślił, że wniosek spółki o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej zawieszenia postępowania w przedmiocie udzielenia koncesji, nadany za pośrednictwem innego operatora niż wyznaczony (co oznacza, że dla zachowania terminu decydująca była data wpływu pisma do organu, a nie data jego nadania) wpłynął do Ministra Środowiska w dniu 24 maja 2017 r., a więc z jednodniowym uchybieniem terminu do wniesienia tego środka zaskarżenia. Przekroczenie ustawowego terminu do wniesienia środka zaskarżenia, obligowało organ koncesyjny do stwierdzenia jego uchybienia, co też organ koncesyjny uczynił, wydając w dniu [...] czerwca 2017 r., na podstawie art. 134 w zw. z art. 144 K.p.a., postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Powołane postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi Spółki w dniu 27 czerwca 2017 r. W dniu 4 lipca 2017 r. do organu koncesyjnego wpłynął kolejny wniosek Spółki o treści odpowiadającej uprzednio złożonemu wnioskowi o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej zawieszenia postępowania w sprawie udzielenia koncesji na rozpoznawanie złoża gazu ziemnego. Wniosek ten nadany został w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w dniu 17 maja 2017 r. (data stempla pocztowego na kopercie, w której wniosek został nadany), a więc z zachowaniem 7 - dniowego terminu do jego złożenia. W dniu 5 lipca 2017 r. do organu koncesyjnego wpłynęły wyjaśnienia ustanowionego w sprawie pełnomocnika Spółki, który podał, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został nadany z zachowaniem 7-dniowego terminu, tj. 17 maja 2017 r. w Urzędzie Pocztowym nr [...] w K., na dowód czego załączył do pisma kopię potwierdzenia nadania przesyłki oraz kopię dotyczącą jej reklamacji. Jednocześnie pełnomocnik Spółki wskazał, że wobec tego, że do złożonego w dniu 17 maja 2017 r. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, nie załączono dokumentu pełnomocnictwa, tylko z ostrożności procesowej, postanowiono o ponownym wysłaniu w dniu 23 czerwca 2017 r., za pośrednictwem poczty kurierskiej, wniosku o identycznej treści wraz z pełnomocnictwem. W ocenie Ministra Środowiska przedstawione wyżej okoliczności, z których niewątpliwie wynika, że w dniu wydania zaskarżonego postanowienia w pełni uprawnione było twierdzenie organu, że Spółka uchybiła terminowi do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy uzasadniają odstąpienie od zasądzenia przez Sąd od organu, na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postępowania w całości, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, w razie umorzenia przez Sąd postępowania ze skargi Spółki, w związku z uwzględnieniem jej w całości przez organ koncesyjny. Niezgodność zaskarżonego postanowienia z rzeczywistym stanem faktycznym oraz jego weryfikacja przez organ w trybie samokontroli nie wynikła z błędu organu, lecz spowodowana była w całości okolicznościami niezawinionymi przez organ. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Rozstrzygnięcie Ministra Środowiska z dnia 30 sierpnia 2017 roku Sąd uznał za wypełnienie dyspozycji art. 54 § 3 p.p.s.a. Z tej przyczyny postępowanie sądowoadministracyjne jest bezprzedmiotowe i na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 i art. 161 § 2 p.p.s.a. orzeczono, jak w pkt 1 sentencji o jego umorzeniu. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 sentencji zapadło na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którymi zwrot kosztów przysługuje stronie skarżącej od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. Sama zasądzona kwota jest przy tym równowartością kwoty uiszczonej tytułem wpisu od skargi (100 zł). Nie obejmuje ona jednakże wynagrodzenia pełnomocnika. Zdaniem Sądu, w realiach niniejszej sprawy znajdzie bowiem zastosowanie, przewidziana w art. 206 p.p.s.a. możliwość odstąpienia od zasądzenia zwrotu kosztów w całości lub w części. W myśl cyt. przepisu Sąd może w uzasadnionych przypadkach odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w całości lub w części, w szczególności jeżeli skarga została uwzględniona w części niewspółmiernej w stosunku do wartości przedmiotu sporu ustalonej w celu pobrania wpisu. W niniejszej sprawie przedstawione przez organ okoliczności, w jakich ustalono datę złożenia stosownego wniosku, pozwalają na odstąpienie od zasądzenia zwrotu kosztów w całości, ograniczając je do kwestii zwrotu równoważności wpisu.