VI SA/Wa 1949/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Henryka Lewandowska - Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. sp. z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] lipca 2018 r., nr [...] w przedmiocie kontynuowania inspekcji w hurtowni farmaceutycznej postanawia: odrzucić skargę [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej jako: "Skarżąca") złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na postanowienie Głównego Inspektora Farmaceutycznego opisane w komparycji niniejszego orzeczenia. Zarządzeniem z dnia 15 października 2018 r. Przewodniczący Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał Skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi poprzez wykazanie z imienia i nazwiska oraz pełnionej funkcji, osoby, która podpisała się pod skargą, nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnego odpisu ze swojego KRS (ewentualnie pobranego w oparciu o art. 4 ust. 4aa ustawy o KRS wydruku komputerowego), z którego wynika sposób oraz osoby umocowane do działania w imieniu Skarżącej, obejmującym swym zakresem czasowym dzień wniesienia skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone Skarżącej w dniu 21 listopada 2018 r. i do dnia dzisiejszego nie zostało wykonane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 dalej jako: "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Podkreślenia wymaga, że brak wykazania umocowania do działania przed WSA w Warszawie uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu i w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. W terminie zakreślonym przez Sąd, nie został uzupełniony brak formalny skargi, dlatego też na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało orzec jak w pkt 1 sentencji postanowienia.