VI SA/Wa 1951/18
PostanowienieWSA w Warszawie2018-11-05
Skład orzekający: sędzia WSA Grzegorz Nowecki
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna, gdy skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, w szczególności gdy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został złożony z uchybieniem terminu, a organ odmówił przywrócenia terminu?Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, jeżeli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia. Wyczerpanie środków zaskarżenia oznacza sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak odwołanie, zażalenie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jeśli wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został złożony z uchybieniem terminu, a organ odmówił przywrócenia terminu, decyzja organu pierwszej instancji staje się ostateczna, a skarga na tę decyzję jest niedopuszczalna.Stan faktyczny
Główny Inspektor Transportu Drogowego nałożył na T. F. karę pieniężną. Skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy z uchybieniem terminu, a organ odmówił przywrócenia terminu. Następnie organ wznowił postępowanie z urzędu i odmówił uchylenia pierwotnej decyzji. Skarżący złożył kolejny wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, który został uznany za niedopuszczalny z powodu uchybienia terminu. Ostatecznie skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na pierwotną decyzję o nałożeniu kary pieniężnej.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Nowecki po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. F. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odrzucić skargę
Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] nałożył na T. F. (skarżącego w niniejszej sprawie) karę pieniężną w wysokości 1500 zł za naruszenie obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej.
Pismem z dnia 8 marca 2017 r. Skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego odmówił przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z [...] stycznia 2016 r.
Na skutek składanej przez Skarżącego do organu korespondencji, Główny Inspektor Transportu Drogowego postanowieniem z dnia [...] września 2017 r. wznowił z urzędu postępowanie zakończone ostateczną decyzją z dnia [...] stycznia 2016 r.
Decyzją z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] organ odmówił uchylenia decyzji ostatecznej.
Pismem z dnia 22 grudnia 2017 r. Skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji z dnia [...] grudnia 2017 r.
Postanowieniem z dnia [...] marca 2018 r. organ stwierdził uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Pismem z dnia 28 marca 2018 r. skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ostateczną decyzją z dnia [...] stycznia 2016 r.
Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2018 r. organ stwierdził niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ostateczną decyzją z dnia [...] stycznia 2016 r.
Pismem z dnia 24 sierpnia 2018 r. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ostateczną decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2016 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej cyt. jako p.p.s.a., skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Obowiązek wyczerpania toku kontroli instancyjnej oznacza, że sąd administracyjny nie jest uprawniony do oceny zgodności z prawem orzeczenia wydanego w I instancji bez jednoczesnej kontroli orzeczenia II instancji, wydanego wskutek wniesienia właściwego środka zaskarżenia. Oznacza to, że w każdym przypadku, gdy stronie przysługuje prawo wniesienia środka zaskarżenia (odwołania, zażalenia, wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy) od orzeczenia I instancji do organu odwoławczego, kontrola sądowa orzeczenia organu I instancji jest dopuszczalna tylko łącznie z kontrolą orzeczenia wydanego przez organ II instancji, a więc tylko wówczas, gdy przedmiotem skargi do sądu administracyjnego jest orzeczenie organu odwoławczego.
W świetle powyższego, skoro od zaskarżonej decyzji wydanej przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego, działającego jako organ I instancji, przysługiwał wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, to kontrola legalności tej decyzji byłaby dopuszczalna tylko w przypadku zaskarżenia decyzji wydanej wskutek rozpoznania tego środka zaskarżenia. Z akt sprawy wynika natomiast, że Skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenia sprawy z uchybieniem ustawowego terminu dla tej czynności, przez co jego merytoryczne rozpatrzenie uzależnione było od wcześniejszej oceny przez organ odwoławczy złożonego wraz z nim wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Główny Inspektor Transportu Drogowego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2017 r. odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, w związku z czym decyzja wydana w I instancji stała się ostateczna. W wyniku wznowienia postępowania organ odmówił uchylenia ww. decyzji wydanej w I instancji.
W konsekwencji skarga, której przedmiotem jest ostateczna i prawomocna decyzja organu I instancji, nie może być merytorycznie rozpoznana przez Sąd i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło