VI SA/Wa 1954/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś – Dębecka Sędziowie WSA Grażyna Śliwińska Asesor WSA Andrzej Czarnecki (spr.) Protokolant Anna Błaszczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2005 r. sprawy z wniosku J.K. w przedmiocie skargi o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 maja 2004 r. sygn. akt VI SA/Wa 391/04 odrzucającym skargę na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2004r. postanawia odrzucić wniosek J. K.złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego, nadając ją w placówce pocztowej w dniu 1 marca 2004r. Sąd pismem z dnia 20 kwietnia 2004 r. wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie to zostało stronie doręczone w dniu 28 kwietnia 2004 r. jednakże wpis skarżący uiścił dopiero w dniu 7 maja 2004 r., czyli po terminie wyznaczonym przez Sąd. W związku z powyższym uchybieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 25 maja 2004 r. odrzucił skargę. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 3 czerwca 2004 r. i zawierało pouczenie o środku zaskarżenia w postaci skargi kasacyjnej. W pouczeniu podano termin do wniesienia tego środka zaskarżenia – 30 dni od otrzymania postanowienia oraz informację, iż skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. J. K. pismem nadanym w dniu 7 lipca 2004 r. zwrócił się do Sądu z żądaniem podania roku wydania ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ponieważ, jak tłumaczył chciałby przed zwróceniem się do prawnika sam zapoznać z tymi przepisami. Należy zauważyć, iż w dacie nadania tego pisma upłynął już termin do ewentualnego złożenia skargi kasacyjnej. W dniu 23 lipca 2004 r. doręczono skarżącemu pismo Sądu informujące o dacie i miejscu publikacji wymienionej wyżej ustawy. Pismem nadanym w dniu 27 lipca 2004 r. J. K. wystąpił do Sądu o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie pełnomocnika z urzędu celem wniesienia skargi kasacyjnej. W związku z tym informując, iż wniosek ten powinien być złożony w odpowiedniej formie, Sąd doręczył skarżącemu w dniu 11 sierpnia 2004 r. wymagane formularze, które po wypełnieniu skarżący nadał pocztą do Sądu w dniu 17 sierpnia 2004 r. Z uwagi na konieczność uzupełnienia nadesłanych dokumentów Sąd zwrócił się do skarżącego o przesłanie dodatkowych dokumentów – wezwanie to doręczono skarżącemu w dniu 16 września 2004 r. i w odpowiedzi na nie skarżący nadał w dniu 29 września 2004 r. brakujące dokumenty. Ponieważ od dnia doręczenia skarżącemu postanowienia, co do którego przejawiał zamiar zaskarżenia skargą kasacyjną, upłynęło ponad trzydzieści dni (postanowienie doręczono w dniu 3 czerwca 2004 r.) Sąd poinformował skarżącego, iż po wyekspirowaniu terminu do złożenia skargi kasacyjnej pozostała mu wyłącznie możliwość wniesienia wniosku o wznowienie postępowania. Pismo z tą informacja doręczono skarżącemu w dniu 25 października 2004 r. i w odpowiedzi na nie skarżący złożył wniosek stanowiący przedmiot rozpoznania Sądu. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje; Z dniem 1 stycznia 2004 r. weszła w życie ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271), która art. 1 wprowadziła ustawę z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 2 ustawę z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) – dalej p.p.s.a., z dniem 1 stycznia 2004 r. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Sprawy należące do właściwości sądów administracyjnych rozpoznają, w pierwszej instancji, wojewódzkie sądy administracyjne (art. 3 § 1 w/w ustawy). W myśl art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, iż jest ona niezasadna. Wniosek o wznowienie postępowania skarżący oparł na art. 271 pkt 2 p.p.s.a. wskazując na pozbawienie go możności działania w skutek naruszenia prawa i wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia Sądu z dnia 25 maja 2004 r. Co do powołanego naruszenia prawa skarżący odwołał się do swojego pisma z dnia 7 lipca 2004 r. twierdząc, iż zawiera ono uzasadnienie wniosku o wznowienie postępowania. Odnosząc się zatem do powyższego twierdzenia należy wskazać, iż pismo to zawiera żądanie o podanie roku publikacji Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i stwierdzenie skarżącego, iż uważał on, że "Sąd wyda nowe postanowienie, uchylające to postanowienie z dnia 25 maja 2004 r., i od daty doręczenia tego nowego postanowienia będzie biegł (dla skarżącego) termin do wniesienia skargi kasacyjnej". Z przywołanego fragmentu pisma nasuwa się wniosek, iż J. K. już w dacie tego pisma (7 lipca 2004 r.) co najmniej podejrzewał (i słusznie), że termin do wniesienia skargi kasacyjnej już mu upłynął. Dlatego wprowadził powyższe zdanie, które potraktowane nawet jako pytanie postawione wprost, nie miało już dla skarżącego znaczenia, bowiem z datą sporządzenia tego pisma skarżącemu już termin do złożenia kasacji upłynął. Na podstawie art. 271 pkt 2 p.p.s.a można żądać wznowienia postępowania jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Skarżący nie wykazał by został pozbawiony możliwości działania i to w skutek naruszenia przepisów prawa. W przedstawionym wyżej przebiegu poszczególnych faktów najistotniejsze są dwa z nich. Po pierwsze skarżący otrzymał postanowienie Sądu z dnia 25 maja 2004 r. z wyraźnym pouczeniem o terminie i sposobie zaskarżenia. Po drugie pierwsza reakcja skarżącego na otrzymane orzeczenie Sądu nastąpiła 7 lipca 2004 r. a więc już po terminie do wniesienia skargi kasacyjnej. Sąd odpowiadał na pytania i wnioski skarżącego udzielając mu informacji w zakresie w jakim skarżący pytał. Natomiast absolutnie nie można uznać, iż skutkiem prowadzonej korespondencji przez skarżącego z Sądem i to po upływie terminu do wniesienia środka prawnego, wystąpiła przesłanka zawieszająca bieg terminu zawitego do wniesienia skargi kasacyjnej. Szczególnego podkreślenia jeszcze raz wymaga fakt, iż pierwsza reakcja skarżącego na otrzymane postanowienie nastąpiła po upływie terminu do jego zaskarżenia. Zatem zarzut skarżącego o pozbawieniu go możności działania i to wskutek naruszenia prawa nie znajduje uzasadnienia. W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 281 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) postanowił jak w sentencji.