VI SA/Wa 1958/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 6 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] kwietnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy PRIMUS INTER PARES nr R-179003 p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Pismem z dnia [...] sierpnia 2008 r. S. wniosło za pośrednictwem Urzędu Patentowego RP do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję ww. organu z dnia [...] kwietnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy PRIMUS INTER PARES nr R-179003. W przedmiotowej sprawie na etapie postępowania administracyjnego strona skarżąca była reprezentowana przed organem przez pełnomocnika rzecznika patentowego M. K. (pełnomocnictwo zostało złożone w Urzędzie Patentowym RP za pomocą faksu w dniu [...] marca 2008 r.). Z załączonego do akt zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji Urzędu Patentowego RP z dnia [...] kwietnia 2008 r. wynika, iż doręczono ją pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu [...] lipca 2008 r. jak również bezpośrednio samej stronie skarżącej w dniu [...] sierpnia 2008 r. (oba zwrotne potwierdzenia odbioru znajdują się w aktach sprawy). W omawianej decyzji zostało zawarte pouczenie, iż stronie, w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, przysługuje prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Następnie w dniu [...] lipca 2008 r. rzecznik patentowy M. K. złożyła w organie pismo, w którym poinformowała, że nie jest już pełnomocnikiem w przedmiotowej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm), zwanej dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z treścią art. 40 § 2 k.p.a. jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Mając na uwadze ww. przepis należy wskazać, iż strona może działać przez pełnomocnika, o ustanowieniu którego organ administracyjny powinien być powiadomiony. Od chwili ustanowienia pełnomocnika strona działa za jego pośrednictwem z pełnym skutkiem prawnym, wobec tego również wszystkie pisma doręcza się pełnomocnikowi, a nie stronie. Przepis 40 § 2 k.p.a. nie dopuszcza żadnych wyjątków i zgodnie z przyjętą w kodeksie postępowania administracyjnego zasadą oficjalności doręczeń obarcza organy administracyjne prowadzące postępowanie obowiązkiem doręczania wszystkich pism procesowych, a w tym orzeczeń (decyzji i postanowień), pełnomocnikowi ustanowionemu w sprawie. Ponadto zgodnie z ugruntowanym poglądem doktryny, termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego przez stronę, za którą działa pełnomocnik, rozpoczyna swój bieg dopiero od dnia doręczenia rozstrzygnięcia pełnomocnikowi, choćby wcześniej zostało ono doręczone stronie (B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks Postępowania Administracyjnego. Komentarz, Wydawnictwo C. H. Beck, Warszawa 2005, str. 295). Taki sam skutek wywołuje sytuacja, w której najpierw pismo organu zostało doręczone pełnomocnikowi, a dopiero potem bezpośrednio stronie, tj. mocodawcy. Zatem w przypadku bezpośredniego doręczenia pisma stronie, która działa przez pełnomocnika jest bezskuteczne, a wszelkie skutki związane z doręczeniem danego pisma wywołuje dopiero fakt jego doręczenia umocowanemu pełnomocnikowi. Powyższy pogląd znajduje potwierdzenie w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 stycznia 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 1855/07, który stanowi, iż doręczenie pisma stronie w sytuacji, gdy ustanowiła ona pełnomocnika jest bezskuteczne i nie wywołuje żadnych skutków prawnych. Przede wszystkim nie jest zdarzeniem, od którego rozpoczyna swój bieg termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Podobnie odnosi się do ww. sytuacji wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 listopada 2004 r. sygn. akt V SA/Wa 2091/04, w którym wskazano, że jeżeli zachodzi taka sytuacja, że pismo zostało doręczone zarówno stronie, jak i jej przedstawicielowi lub pełnomocnikowi, to pismem prawidłowo doręczonym będzie pismo doręczone przedstawicielowi lub pełnomocnikowi i w konsekwencji to doręczenie będzie wywoływać skutki prawne. Pismo nie zostanie prawidłowo doręczone i w konsekwencji nie nastąpią prawne skutki doręczenia pisma, jeżeli nie zostało ono doręczone przedstawicielowi lub pełnomocnikowi strony, nawet jeżeli zostało ono doręczone stronie. W omawianym przypadku nie ma znaczenia fakt cofnięcia pełnomocnictwa, gdyż nastąpiło ono już po przesłaniu i doręczeniu przez organ decyzji pełnomocnikowi, który w danym momencie był jeszcze umocowany do reprezentacji swojego mocodawcy. Należy zauważyć, że zagadnienie cofnięcia pełnomocnictwa nie zostało dokładnie uregulowane w k.p.a. W związku z tym Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 4 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 941/05 wskazał, iż "uregulowania prawne w zakresie pełnomocnictwa zawarte w k.p.a. nie są kompletne, stąd przy wyjaśnianiu sytuacji odnoszącej się do tej instytucji należy posiłkowo stosować zasady wyrażone w Kodeksie cywilnym". W związku z tym odwołując się zarówno do kodeksu cywilnego jak również do kodeksu postępowania cywilnego należy przytoczyć treść art. 94 § 1 k.p.c. w myśl którego wypowiedzenie pełnomocnictwa procesowego przez mocodawcę odnosi skutek prawny w stosunku do sądu z chwilą zawiadomienia go o tym, w stosunku zaś do przeciwnika i innych uczestników - z chwilą doręczenia im tego zawiadomienia przez sąd. Mając na uwadze powyższą zasadę, należy na gruncie procedury administracyjnej odpowiednio przyjąć, iż w przypadku cofnięcia przez stronę pełnomocnictwa pełnomocnikowi występującemu w jej imieniu w postępowaniu administracyjnym, takie cofnięcie jest skuteczne wobec organu dopiero w dniu poinformowania go o tej czynności. W omawianej sprawie Urząd Patentowy RP doręczył zaskarżoną decyzję pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu [...] lipca 2008 r., a więc przed zawiadomieniem organu o cofnięciu pełnomocnictwa, które nastąpiło dopiero w dniu [...] lipca 2008 r. W związku z tym, czynność cofnięcia pełnomocnictwa nie miała żadnego znaczenia dla doręczenia decyzji pełnomocnikowi i rozpoczęcia od tego momentu biegu terminu do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W związku z tym należy uznać, że termin na wniesienie skargi przez stronę skarżącą upłynął w przedmiotowej sprawie w dniu [...] sierpnia 2008 r., a doręczenie stronie zaskarżonej decyzji w dniu [...] sierpnia 2008 r. nie ma znaczenia z punktu widzenia zbadania terminowości wniesienia skargi. Mając na uwadze powyższe, z uwagi na fakt, iż strona skarżąca wniosła (za pośrednictwem organu) skargę do sądu administracyjnego w dniu [...] sierpnia 2008 r. (koperta z datą stempla pocztowego znajduje się w aktach sprawy), to jest po upływie terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., Sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.