VI SA/Wa 1959/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Wilk po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Burmistrza Miasta [...] o uzupełnienie postanowienia o rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów w sprawie ze skargi M. K. w przedmiocie wymierzenia grzywny Burmistrzowi Miasta [...] z powodu niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 grudnia 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 1598/15 postanawia: oddalić wniosek. M. K. (dalej: "skarżący") pismem datowanym na 16 sierpnia 2016 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Miasta [...] z tytułu niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 1 grudnia 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 1598/15. W skardze wniesiono o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie "na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych". Postanowieniem z 27 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę, wskazując, że w obecnym stanie prawnym skarga na niewykonanie wyroku sądu administracyjnego przysługuje w sprawach, w których niewykonany wyrok dotyczył bezczynności lub przewlekłości postępowania. Wnioskiem z 9 listopada 2016 r. pełnomocnik organu wystąpił o uzupełnienie wydanego orzeczenia o rozstrzygnięcie o kosztach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Jednocześnie w myśl art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Mając powyższe na uwadze, wskazać należy, że zgodnie z wykładnią gramatyczną powyższego przepisu uzupełnieniu w trybie określonym w art. 157 § 1 p.p.s.a. podlega wyłącznie rozstrzygnięcie (tak. B. Dauter, Komentarz do art. 157 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LEX 2016, teza 4). Odnotować przy tym należy, że skarżący, wnosząc do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, nie uiścił wpisu sądowego, w związku z czym w sprawie nie wystąpiły koszty sądowe, które należałoby zwrócić skarżącemu zgodnie z jego wnioskiem oraz literalnym brzmieniem wniosku pełnomocnika organu zawartego w odpowiedzi na złożoną skargę. Jednocześnie w przypadku uznania, że wniosek pełnomocnika organu o zwrot kosztów dotyczył zwrotu kosztów na rzecz organu, a nie skarżącego, wyjaśnić należy, że zasądzenie kosztów na rzecz organu następuje w myśl art. 203 pkt 2 oraz art. 204 pkt 1 p.p.s.a. jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi kasacyjnej został uchylony wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę kasacyjną organu lub jeżeli oddalono skargę kasacyjną, którą zaskarżono wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę. Z brzmienia powyższych przepisów oraz pozostałych przepisów Rozdziału 1 Działu V p.p.s.a. wynika, że organowi nie należy się zwrot kosztów postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym a jedynie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Tym samym w rozpatrywanej sprawie, z uwagi na brak konieczności orzekania o kosztach postępowania, nie może dojść do uzupełnienia orzeczenia o rozstrzygnięcie o kosztach. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 157 § 1, 2 i 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.