VI SA/Wa 1966/12

PostanowienieWSA w Warszawie2014-01-31

Skład orzekający: Joanna Kruszewska-Grońska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy adwokatowi wyznaczonemu z urzędu przysługuje wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną w postępowaniu przed sądem administracyjnym oraz jak należy je obliczyć?
Ratio decidendi
Adwokat wyznaczony z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym ma prawo do wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną, które należy obliczyć zgodnie z rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości dotyczącym opłat za czynności adwokackie. Wynagrodzenie to może być podwyższone do 150% stawki minimalnej, a w przypadku zastępstwa prawnego w drugiej instancji wynosi 75% tej kwoty, powiększone o podatek VAT.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpatrywał sprawę skargi H. M. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia dotyczącą obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego. Skarżący został zwolniony od kosztów sądowych i ustanowiono mu adwokata z urzędu. Adwokat sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz zażaleń. Wnioskował o przyznanie wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną.
Rozstrzygnięcie
Przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokat M. F. kwotę 270 zł powiększoną o 23% podatku VAT, tj. 62,10 zł, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Kruszewska-Grońska po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat M. F. o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu w sprawie ze skargi H. M. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia istnienia obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego p o s t a n a w i a: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokat M. F. kwotę 270 zł (dwieście siedemdziesiąt złotych) powiększoną o kwotę 62,10 zł (sześćdziesiąt dwa złote i dziesięć groszy) stanowiącą 23% podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 5 marca 2013 r. (sprostowanym postanowieniem z dnia 29 listopada 2013 r.), sygn. akt VI SA/Wa 1966/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę H. M. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia istnienia obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego. W uzasadnieniu powyższego orzeczenia z dnia 5 marca 2013 r. podniesiono, że skarżący – pomimo wezwania Sądu – nie uiścił wpisu sądowego od skargi. Natomiast postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 września 2013 r., sygn. akt VI SA/Wa 1966/12, skarżący H. M. został zwolniony od kosztów sądowych i ustanowiono dla niego adwokata. Pismem z dnia [...] października 2013 r. (przesłanym Sądowi do wiadomości) Okręgowa Rada Adwokacka w W. poinformowała o wyznaczeniu adwokat M. F. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. W dniu [...] października 2013 r. pełnomocnik skarżącego z urzędu zapoznała się z aktami sprawy w siedzibie Sądu, a w dniu [...] października 2013 r. nadała do Sądu pismo informujące o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 5 marca 2013 r. wraz z żądaniem szybkiego rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] kwietnia 2013 r. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Jednocześnie wskazała, iż sporządziła i przesłała skarżącemu opinię o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 3 grudnia 2013 r., sygn. akt VI SA/Wa 1966/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia istnienia obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego. Pismem z dnia [...] grudnia 2013 r. pełnomocnik skarżącego z urzędu poinformowała, że nie znajduje podstaw do wniesienia zażalenia zarówno na postanowienie Sądu z dnia 3 grudnia 2013 r., jak i na postanowienie z dnia 29 listopada 2013 r., a stosowne informacje w tym zakresie zawarła w odrębnym piśmie, które przesłała skarżącemu. Ponadto pełnomocnik skarżącego wniosła o przyznanie na jej rzecz wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy, według norm przepisanych. Oświadczyła, iż koszty pomocy prawnej nie zostały opłacone ani w całości ani w części. Zgodnie z przepisem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. (dalej p.p.s.a.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady przyznawania wynagrodzenia adwokatowi reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 461 (dalej rozporządzenie). Zgodnie z przepisem § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł, c) w innej sprawie - 240 zł. Natomiast stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia dotycząca stwierdzenia istnienia obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego. Zatem podstawę prawną do obliczenia wynagrodzenia dla adwokat M. F. (za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz zażaleń), która tylko w drugiej instancji reprezentowała z urzędu skarżącego, stanowi § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia. Jednocześnie w myśl § 2 ust. 1 rozporządzenia, zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Natomiast stosownie do § 19 pkt 1 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5. Mając na uwadze, iż adwokat M. F., po zapoznaniu się w dniu [...] października 2013 r. w siedzibie Sądu z aktami niniejszej sprawy, sporządziła i przesłała skarżącemu opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, wniosła o szybkie rozpoznanie wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, a następnie sporządziła i przesłała skarżącemu opinię o braku podstaw do wniesienia zażaleń od postanowień Sądu: z dnia 3 grudnia 2013 r. oraz z dnia 29 listopada 2013 r., przysługujące jej wynagrodzenie za czynności wykonane w ramach zastępstwa prawnego, należy obliczyć mając za podstawę 150% stawki minimalnej, o której mowa w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, tj. 150 % kwoty 240 zł, czyli 360 zł. Zatem kwota należnego adwokat M. F. wynagrodzenia stanowi 75% 360 zł, tj. 270 zł, przy czym w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia kwotę tę należy podwyższyć o stawkę 23 % podatku od towarów i usług, tj. o kwotę 62,10 zł. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 250 p.p.s.a. w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło