VI SA/Wa 1967/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odwołania ze stanowiska notariusza postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej – M. S., kwotę 200 złotych (słownie: dwieście złotych), uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Skarżąca – M. S., dnia 26 sierpnia 2016 r. (k. 2 akt oraz wyjaśnienia pełnomocnika organu zawarte w piśmie z 7 grudnia 2016 r.) złożyła – za pośrednictwem Ministra Sprawiedliwości (dalej Minister), kierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej WSA) skargę na decyzję, którą odwołano ją ze stanowiska notariusza. Jak wynika z akt administracyjnych nadesłanych przez Ministra ww. decyzja została skarżącej doręczona dnia 26 lipca 2016 r. wraz ze stosownym pouczeniem o trybie i terminie jej zaskarżenia do sądu administracyjnego. W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skarga złożona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. Jak wynika ze sprawy zaskarżoną decyzję skarżąca otrzymała dnia 26 lipca 2016 r. Sąd stwierdza zatem, że z dniem 25 sierpnia 2016 r. upłynął ustawowy, trzydziestodniowy termin do skutecznego jej zaskarżenia do sądu administracyjnego. W rozpoznawanym przypadku skarżąca skargę za pośrednictwem Ministra złożyła zaś 26 sierpnia 2016 r. To powoduje, że skarżąca bezspornie uchybiła ustawowemu, trzydziestodniowemu terminowi do skutecznego wniesienia skargi, który upłynął 25 sierpnia 2016 r. Sąd zauważa przy tym, że wraz ze skargą skarżąca nie wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wobec powyższego Sąd orzekł jak w pkt 1 postanowienia, czyniąc to w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. W zakresie kosztów zwróconych w pkt 2 Sąd działał w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.