VI SA/Wa 1968/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi kasacyjnej J. K. i K. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 grudnia 2012 r. sygn. akt VI SA/Wa 1968/12 w sprawie ze skargi J. K. i K. K. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego postanawia: odrzucić skargę kasacyjną K. K. Wyrokiem z dnia 19 grudnia 2012 r. sygn. akt VI SA/Wa 1968/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. K. i K. K. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. W tym samym dniu, po ogłoszeniu wyroku, J. K. złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 18 lutego 2013 r. (k. 44). Pismem z dnia 19 marca 2013 r. ustanowiony przez J. K. i K. K. profesjonalny pełnomocnik wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Zarządzeniem z dnia 25 marca 2013 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżących do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej przez nadesłanie 2 odpisów skargi kasacyjnej oraz udzielenia informacji, czy skargę kasacyjną wnosi w imieniu skarżącego J. K., czy też w imieniu skarżących J. K. i K. K.. Pełnomocnik skarżących pismem z 15 kwietnia 2013 r. uzupełnił braki formalne skargi kasacyjnej wskazał, że skargę kasacyjną wnosi w imieniu skarżących J. K. i K. K.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje; Skarga kasacyjna K. K. podlega odrzuceniu. W myśl art. 173 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), od wyroku wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny przysługuje stronie skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, którą strona może wnieść po doręczeniu jej odpisu wyroku z uzasadnieniem. Zgodnie zaś z art. 177 § 1 p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu wyroku z uzasadnieniem. Z przepisu tego wynika, że termin trzydziestodniowy liczyć należy od doręczenia stronie odpisu orzeczenia dokonanego zgodnie z wymaganiami przewidzianymi w art. 141 § 2 p.p.s.a. Oznacza to, że w sprawach, w których skargę oddalono, niezbędną przesłanką wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku sądu pierwszej instancji jest złożenie przez stronę w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia wniosku o doręczenie jej orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Skoro w rozpatrywanej sprawie skarżący J. K. złożył w swoim imieniu wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, to tylko jemu przysługiwało prawo do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku. Złożenie wniosku przez jednego ze skarżących nie wywołuje bowiem skutku przewidzianego w art. 177 § 1 p.p.s.a. w odniesieniu do drugiego skarżącego. W tej sytuacji niedopuszczalne było wniesienie przez ustanowionego przez skarżących profesjonalnego pełnomocnika skargi kasacyjnej również w imieniu K. K., gdyż w stosunku do niej trzydziestodniowy termin do złożenia tej skargi w ogóle nie rozpoczął swojego biegu (por. postanowienie NSA z dnia 1 marca 2005 r., II GZ 9/2005, ONSAiWSA 2005, nr 5, poz. 94). Z powyższych względów skarga kasacyjna K. K. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna i na podstawie art. 178 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w postanowieniu.