VI SA/Wa 1970/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 26 października 2016 r. na powiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odrzucić skargę Pismem z [...] czerwca 2016 r. J. J. (nazywany dalej: "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę zatytułowaną "Skarga od Decyzji o Nałożeniu Kary Pieniężnej". Zarządzeniem z 20 lipca 2016 r. Skarżący został wezwany do sprecyzowania w terminie siedmiu dni, czy pismo zatytułowane "Skarga od Decyzji o Nałożeniu Kary Pieniężnej" stanowi: skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] marca 2016 r. nakładającą karę pieniężną za wykonywanie przejazdu po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej czy też stanowi skargę na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] kwietnia 2016 r. nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem decyzji z [...] marca 2016 r. Jednocześnie poinformowano Skarżącego, że w przypadku nienadesłania w wyznaczonym terminie informacji pismo z [...] czerwca 2016 r. zostanie uznane za skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] marca 2016 r. Wezwanie powyższej treści doręczono Skarżącemu 8 sierpnia 2016 r. Skarżący nie udzielił żądanej przez Sąd odpowiedzi. Zarządzeniem z 1 września 2016 r. pismo Skarżącego z [...] czerwca 2016 r. zostało uznane za skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] marca 2016 r., o czym poinformowano Skarżącego pismem sądowym z 8 września 2016 r., doręczonym 12 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., nazywanej dalej "p.p.s.a."), skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W myśl art. 52 § 2 p.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Oznacza to, że przedmiotem skargi wniesionej do wojewódzkiego sądu administracyjnego można uczynić jedynie decyzję ostateczną w administracyjnym toku postępowania. Przedmiotem skargi z [...] czerwca 2016 r. skarżący uczynił decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] marca 2016 r. (decyzję organu I instancji), od której, zgodnie z pouczeniem zawartym w tejże decyzji, przysługiwał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, który strona zobowiązana była wnieść do Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że Skarżący pismem z [...] kwietnia 2016 r. złożył pismo zatytułowane "Odwołanie od Decyzji o Nałożeniu Kary Pieniężnej" z [...] marca 2016 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego, po rozpatrzeniu wniosku, postanowieniem z [...] kwietnia 2016 r. nr [...], stwierdził uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z [...] marca 2016 r., pouczając równocześnie skarżącego, że od postanowienia (rozstrzygnięcia ostatecznego w sprawie), przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Ponieważ Skarżący zaskarżył do Sądu decyzję organu pierwszej instancji czyli decyzję nieostateczną, skargę należało uznać za niedopuszczalną. Skarżący mógł skarżyć jedynie postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] kwietnia 2016 r. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.