VI SA/Wa 1973/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA – Halina Emilia Święcicka po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M., prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą P. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o czasie pracy kierowców p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić M. M., prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą P. kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego Skarżąca – M. M., prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą P.- wniosła skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o czasie pracy kierowców. Skarga nie została podpisana. Nie został także uiszczony wpis sądowy od skargi. Sąd pismem z dnia 19 października 2005 r. wezwał skarżącą do usunięcia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi oraz podpisanie skargi. Z załączonego do akt zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania Sądu wynika, iż wezwanie doręczono skarżącej w dniu 28 października 2005 r. W związku z powyższym termin na usunięcie ww. braków formalnych skargi w postaci uiszczenia wpisu sądowego oraz podpisania skargi upłynął w dniu 4 listopada 2005 r. W dniu 10 listopada 2005 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, jednocześnie przesyłając podpisaną skargę oraz uiszczając wpis sądowy od skargi (zapis pozycji obejmującej datę wpłaty dołączonego przez Sąd do akt polecenia przelewu wskazuje, iż wpis sądowy od skargi uiszczony został w dniu 9 listopada 2005 r.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 2 lutego 2006 r. odmówił skarżącej przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Omawiane postanowienie doręczone zostało skarżącej w dniu 22 lutego 2006 r. Skarżąca nie złożyła od ww. postanowienia środka zaskarżenia w postaci zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w związku z czym postanowienie to uprawomocniło się. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 127 z późn. zm.), skarga podlega odrzuceniu, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych, przy czym, w myśl art. 232 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd zwraca w przedmiotowej sytuacji stronie uiszczony wpis. Wnoszący skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego obowiązany jest do spełnienia wymagań określonych w art. 57 § 1 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepis ten stanowi, iż skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. W myśl art. 46 § 1 pkt 4 ww. ustawy każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. M. M., w związku z nadesłaniem niepodpisanej skargi, została wezwana do uzupełnienia niniejszego braku formalnego skargi. Skarżąca przedłożyła podpisaną skargę, lecz po wyznaczonym w wezwaniu Sądu terminie. Jednocześnie skarżąca została wezwana do uiszczenia wymaganego wpisu sądowego, bowiem zgodnie z art. 230 ww. ustawy od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a w rozpoznawanej sprawie jest nim skarga, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Skarżąca wymagany wpis uiściła po terminie. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł jak w sentencji.