VI SA/Wa 1977/13
WyrokWSA w Warszawie2013-11-27
Skład orzekający: Dorota Wdowiak, Małgorzata Grzelak, Elżbieta Olechniewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania od unieważnionego postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej jest zgodne z prawem?Ratio decidendi
Postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania od unieważnionego postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej jest zgodne z prawem, ponieważ zgodnie z art. 152 ust. 2 pkt 3 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, środki odwoławcze nie przysługują w przypadku unieważnienia postępowania. Brak jest podstaw prawnych do rozpoznania odwołania w takiej sytuacji, co obliguje organ do stwierdzenia jego niedopuszczalności w formie postanowienia.Stan faktyczny
Skarżąca złożyła odwołanie od pisma Dyrektora OW NFZ pozostawiającego bez rozpatrzenia jej odwołanie od unieważnionego postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej. Prezes NFZ stwierdził niedopuszczalność tego odwołania, powołując się na brak środków odwoławczych od unieważnienia postępowania. Skarżąca wniosła skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów k.p.a. i ustawy o świadczeniach.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Wdowiak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz Protokolant st. ref. Katarzyna Zielińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 listopada 2013 r. sprawy ze skargi J. J. na postanowienie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania oddala skargę
Postanowieniem z dnia [...] maja 2013 r., [...] Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia stwierdził niedopuszczalność odwołania z dnia [...] maja 2013 r. wniesionego przez [...] (dalej skarżąca) od pisma znak [...] Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] kwietnia 2013 r., pozostawiającego bez rozpatrzenia odwołanie skarżącej od unieważnionego postępowania nr [...] prowadzonego w trybie rokowań, w sprawie zawarcia umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej.
Do wydania postanowienia doszło w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i wywody prawne.
[...] Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia w dniu [...] marca 2013 r. ogłosił postępowanie nr [...], prowadzone w trybie rokowań, o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej, na okres obowiązywania umowy od dnia [...]maja 2013 r. do dnia [...] grudnia 2014 r. W dniu [...] kwietnia 2013 r. wszyscy oferenci zostali poinformowani, że postępowanie nr [...] zostało unieważnione z powodu odrzucenia ofert wszystkich podmiotów biorących udział w przedmiotowym postępowaniu.
W dniu [...] kwietnia 2013 r. skarżąca złożyła do Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia odwołanie od rozstrzygnięcia przedmiotowego postępowania, mimo jego unieważnienia. Pismem z dnia [...] kwietnia 2013 r. znak [...]Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, udzielił skarżącej odpowiedzi, stwierdzając, że jej pismo pozostaje bez rozpatrzenia z uwagi regulację prawną zawartą w art. 154 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r., Nr 164, poz. 1027 z póz. zm.) – dalej ustawa o świadczeniach.
Skarżąca w dniu [...] maja 2013 r. złożyła od ww. pisma odwołanie.
Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia, działając na podstawie art. 134, art. 123 § 1 i § 2 oraz art. 124 § 1 i 2 k.p.a. w związku z art. 152 ust. 2 pkt 3 ustawy o świadczeniach, w dniu [...] maja 2013 r. stwierdził niedopuszczalność odwołania z dnia [...] maja 2013 r. podnosząc, że zgodnie z art. 152 ust. 2 pkt 3 ustawy o świadczeniach, świadczeniodawcom nie przysługują środki odwoławcze na unieważnienie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej. W przedmiotowej sprawie skarżąca złożyła odwołanie dotyczące okoliczności unieważnienia postępowania nr [...]. Unieważnienie postępowania przez Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia spowodowało sytuację, w której, zgodnie z przepisami prawa, wystąpiła okoliczność powodująca niedopuszczalność złożenia odwołania od unieważnionego postępowania, prowadzonego w trybie rokowań.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego J. J. wnosiła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je rozstrzygnięcia organu I instancji.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła:
1. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, a to:
a) art. 152 w zw. z art. 154 ust. 1, 3, 4, i 6 ustawy o świadczeniach, poprzez błędną ich interpretację, skutkującą stwierdzeniem niedopuszczalności złożonego odwołania z dnia [...] maja 2013 r. i niewydaniem decyzji administracyjnej, podczas gdy złożone odwołanie należało uznać za dopuszczalne i organ winien był je rozpatrzeć wydając decyzję administracyjną,
b) art. 134 k.p.a. poprzez jego błędne zastosowanie skutkujące przyjęciem, że złożone w niniejszej sprawie odwołanie z dnia [...] maja 2013 r. należało uznać za niedopuszczalne, podczas gdy odwołanie należało rozpatrzeć,
c) art. 150 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 149 ust. 1 pkt 2 i 7 oraz art. 153 ust. 6 ustawy o świadczeniach, poprzez ich błędne zastosowanie skutkujące niezałatwieniem sprawy i nieodniesieniem się do podanych w odwołaniach okoliczności dotyczących wadliwego unieważnienia postępowania w sprawie, bowiem oferta skarżącej nie powinna zostać odrzucona oraz złożone protesty winny zostać uwzględnione,
d) art. 149 ust. 1 pkt 2 i 7 w zw. z art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach
i § 4a ust. 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 29 sierpnia 2009 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia szpitalnego, poprzez ich niezastosowanie, skutkujące wydaniem postanowienia o niedopuszczalności odwołania zamiast decyzji administracyjnej, w której winno znaleźć się rozstrzygnięcie czy odrzucenie oferty, a następnie oddalenie protestów
i unieważnienie postępowania było uzasadnione w sytuacji, gdy skarżąca spełnia wszystkie wymagania określone przepisami prawa oraz warunki określone przez Prezesa NFZ na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy,
e) art. 107 k.p.a. poprzez jego błędną interpretację skutkująca przyjęciem, że pismo Dyrektora [...]OW NFZ z dnia [...] kwietnia 2013 r. jest pismem o charakterze informacyjnym, a nie decyzją w rozumieniu przepisów k.p.a., podczas gdy ww. pismo zawiera niezbędna elementy decyzji administracyjnej,
f) art. 7, art. 8, art. 77 kpa poprzez jego niezastosowanie i wydanie zaskarżonego postanowienia, bez wzięcia pod uwagę interesu społecznego
i słusznego interesu obywateli oraz w całkowitej sprzeczności z zasadą pogłębionego zaufania obywateli do organów Państwa jak też bez wyczerpującego zebrania
i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, skutkującego niezałatwieniem sprawy administracyjnej wszczętej w wyniku wniesienia ww. odwołania.
W odpowiedzi na skargę Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia wnosił o jej oddalenie, powołując się na argumentację zawartą w decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny
w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji lub postanowienia. Sąd nie bada więc celowości, czy też słuszności zaskarżonego aktu.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a.
Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. W działaniu organów rozstrzygających
w niniejszej sprawie Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości zarówno, gdy idzie
o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa. Wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona na ten temat argumentacja jest wyczerpująca.
Podkreślenia wymaga, że w myśl art. 152 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. nr 164, poz. 1027 ze zm.), świadczeniodawcom, których interes prawny doznał uszczerbku
w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzania postępowania
w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przysługują środki odwoławcze i skarga na zasadach określonych w art. 153 i 154 ustawy. Natomiast zgodnie z ust. 2 tegoż przepisu, środki odwoławcze nie przysługują na:
1) wybór trybu postępowania;
2) niedokonanie wyboru świadczeniodawcy;
3) unieważnienie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.
Powyższa regulacja prawna oznacza, że brak jest podstaw prawnych do rozpoznania odwołania, w przypadku unieważnienia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej (art. 152 ust. 2 pkt 3 ustawy o świadczeniach). Przez brak podstawy prawnej, rozumie się fakt, że decyzja (rozstrzygnięcie) rzeczywiście podstawy takiej nie posiada, co oznacza, że albo nie ma przepisu prawnego, który umocowuje administrację publiczną do działania, albo też przepis jest, ale nie spełnia wymagań działania tej administracji, polegającego na wydawaniu decyzji administracyjnych, rozumianych jako indywidualne akty administracyjne zewnętrzne.
W rozpoznawanej sprawie, zaistniała niedopuszczalność odwołania
z przyczyn przedmiotowych, obejmująca sytuację wniesienia odwołania od decyzji, na którą przepisy prawa środka takiego nie przewidują. Podstawową przyczyną niedopuszczalności odwołania natury przedmiotowej, jest m.in. niezaskarżalność określonych rodzajów decyzji administracyjnych. Zatem ustalenie, że wniesiono odwołanie od decyzji, w stosunku, do której przepisy nie przewidują takiej możliwości, nakłada na organ odwoławczy obowiązek stwierdzenia, w formie postanowienia, jego niedopuszczalności, nie zezwalając na przystąpienie do merytorycznej oceny zaskarżonej decyzji – art. 134 k.p.a.
Powyższa okoliczność była zasadniczą kwestią w niniejszej sprawie. Działania organu (pismo znak: [...]) pozostawiające, w pierwszej kolejności bez rozpatrzenia odwołanie skarżącej z dnia [...] kwietnia 2013 r. od unieważnionego postępowania, prowadzonego w trybie rokowań w sprawie zawarcia umów o świadczenie opieki zdrowotnej nr [...], a następnie stwierdzające niedopuszczalność wniesienia odwołania z dnia [...] maja 2013 r. od pisma znak: [...] odpowiadają prawu.
Unieważnione postępowanie nie zawiera rozstrzygnięcia, co oznacza, że nie można złożyć odwołania od postępowania niezakończonego rozstrzygnięciem. Zatem okoliczności unieważnienia postępowania podnoszone w odwołaniu i skardze nie mogły być przedmiotem oceny organu i Sądu w związku ze złożona skargą,
z uwagi na brak podstawy prawnej do rozpoznania odwołania od unieważnienia postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.
Z braku uzasadnionych podstaw Sąd na zasadzie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło