VI SA/Wa 1981/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś - Dębecka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Protokolant ref. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi R.W. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. stwierdza, że uchylone postanowienie nie podlega wykonaniu. Postanowieniem z [...] lipca 2010 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego (dalej jako GITD) stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego (dalej jako WITD) z [...] czerwca 2010 r., którą nałożono na R. W. (dalej jako skarżący), karę pieniężną za naruszenia przepisów ustawy o transporcie drogowym. Powyższe postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym. Decyzją z [...] czerwca 2010 r. - po przeprowadzeniu prawidłowo wszczętego wobec skarżącego postępowania administracyjnego, WITD nałożył na niego karę pieniężną. Decyzja ta wraz z prawidłowym pouczeniem o trybie i terminie jej zaskarżenia został doręczona skarżącemu 16 czerwca 2010 r. Jak wynika z akt administracyjnych - nadesłanych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez GITD wraz z odpowiedzią na skargę, odwołanie od powyższej decyzji skarżący złożył osobiście 1 lipca 2010 r. za pośrednictwem WITD. GITD uzasadniając uchybienie terminu do wniesienia odwołania wskazał, że decyzja WITD została doręczona skarżącemu 16 czerwca 2010 r. Wobec tego czternastodniowy termin do jej zaskarżenia upłynął 30 czerwca 2010 r. Skarżący odwołanie złożył 1 lipca 2010 r. zatem uczynił to po terminie. Jednocześnie GITD stwierdził, że skarżący nie wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Na postanowienie GITD skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie skargę, wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu skargi podał, że odwołanie od decyzji WITD dostarczył do WITD 23 czerwca 2010 r., a nie jak twierdzi GITD 1 lipca 2010 r. Nadto wskazał, że odwołanie było niepodpisane, wobec czego WITD pismem z 24 czerwca 2010 r. wezwał go do uzupełnienia, w terminie 7 dni tego braku formalnego. W załączeniu skargi skarżący przesłał odwołanie od decyzji WITD z prezentatą WITD, na której widnieje data 23 czerwca 2010 r. oraz pismo – wezwanie WITD z 24 czerwca 2010 r. W odpowiedzi na skargę GITD wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem rozpoznania jest skarga na postanowienie GITD wydane w oparciu o art. 134 k.p.a., w związku ze stwierdzonym przez ten organ uchybieniem terminu do złożenia odwołania. Zdaniem organu termin do wniesienia odwołania upłynął 30 czerwca 2010 r., a skarżący złożył je 1 lipca 2010 r. – zatem uczynił to po terminie. Z powyższym stanowiskiem GITD Sąd nie zgadza się. Wprawdzie z nadesłanych przez organ akt administracyjnych wynika stan faktyczny przyjęty w zaskarżonym postanowienie, jednakże jest on błędny. W ocenie Sądu został on ustalony na podstawie niepełnego materiału dowodowego. Jak wskazano powyżej skarżący w załączeniu skargi nadesłał do Sądu m.in. dwa dokumenty - odwołanie od decyzji WITD, na którym widnieje prezentata WITD z datą 23 czerwca 2010 r. oraz wezwanie WITD z 24 czerwca 2010 r. do usunięcia braku formalnego odwołania – pisma z 23 czerwca 2010 r., poprzez jego podpisanie. Stosownie do treści przepisu art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania, a postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. W niniejszej sprawie bezsporną kwestią jest dopuszczalność odwołania, zarówno w zakresie przedmiotowym, jak i podmiotowym. Sporny jest natomiast termin, w którym odwołanie zostało przez skarżącego złożone. Przedmiotem oceny Sądu jest zatem odpowiedź na pytanie, czy istotnie odwołanie zostało złożone - jak twierdzi organ 1 lipca 2010 r. – tj. po terminie, czy jak twierdzi skarżący 23 czerwca 2010 r., tj. w terminie. W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że skarżący wniósł odwołanie w trybie - do GITD za pośrednictwem WITD, i w terminie nakazanym prawem (art. 129 §1 i § 2 k.p.a.). Taki stan rzeczy potwierdzają dwa dokumenty (złożone wraz ze skargą, a z przyczyn nieznanych Sądowi nieznajdujące się w aktach administracyjnych nadesłanych przez GITD), mianowicie - pismo z 23 czerwca 2010 r. - odwołanie, wraz z znajdującą się na nim czytelną pieczęcią – prezentatą WITD, na której widnieje data 23 czerwca 2010 r. oraz wezwanie WITD z 24 czerwca 2010 r. w przedmiocie usunięcia braków formalnych odwołania - pisma z 23 czerwca 2010 r. Z powyższych faktów bezwątpienia wynika, że skarżący składając 23 czerwca 2010 r., za pośrednictwem WITD odwołanie dochował trybu i terminu do jego złożenia, bowiem termin do skutecznego odwołania się upływał 30 czerwca 2010 r. Reasumując - w ocenie Sądu, GITD wadliwie przyjął, że odwołanie złożone zostało po terminie, w wyniku czego błędnie zastosował art. 134 k.p.a., stwierdzając uchybienie terminu. Ponownie rozpoznając sprawę organy zobowiązane są przede wszystkim zgromadzić całokształt materiału dowodowego i w oparciu o niego rozpoznać sprawę. WITD ma obowiązek uzupełnić akta sprawy o brakujące odwołanie opatrzone jego prezentatą z datą 23 czerwca 2010 r. oraz o wezwanie z 24 czerwca 2010 r. i dowód doręczenia tego wezwania skarżącemu, celem oceny terminowości jego wykonania. Po uzupełnieniu akt administracyjnych GITD winien - jako organ odwoławczy, na nowo zbadać terminowość złożenia odwołania i w przypadku stwierdzenia wniesienia go w terminie rozpoznać sprawę w drugiej instancji. Z opisanych wyżej powodów, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002r, nr 153, poz. 1270 ze zm.) - p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O niewykonalności uchylonego postanowienia Sąd orzekł na zasadzie art. 152 p.p.s.a.