VI SA/Wa 1983/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wilk Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik Sędzia WSA Marzena Milewska-Karczewska (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi W. Sp. j. z siedzibą w P. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za utrudnienie prowadzenia kontroli jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów na rzecz skarżącej W. Sp. j. z siedzibą w P. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2016r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymał w mocy zaskarżoną co do punktu drugiego decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w [...] z dnia [...] maja 2016r. nr [...], którym wymierzono przedsiębiorcy W. sp.j. z siedzibą w [...] karę pieniężną w wysokości 1500 złotych z tytułu utrudniania organowi Inspekcji Handlowej przeprowadzenia kontroli w dniach [...] i [...] stycznia 2016r. Decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniach [...] i [...] stycznia 2016r. inspektorzy reprezentujący [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w [...] (dalej : WIIH) przeprowadzili kontrolę w punkcie gastronomicznym, mieszczącym się w [...] przy ul. [...], należącym do przedsiębiorcy W. sp.j. z siedzibą w [...] (dalej strona, skarżący). Inspektorzy nie ujawniając charakteru służbowego dokonali zakupu będącego w ofercie uwidocznionej w cenniku jednej sztuki tosta z serem i pieczarkami w cenie 4,50 zł/sztuka oraz jednej sztuki tosta z serem, pieczarkami i szynką w cenie 5,00 zł/sztuka (tzw. zakup kontrolny- art. 16 ust.1 pkt 11 ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o Inspekcji Handlowej – Dz.U. z 2014r. poz. 148 z późn.zm. – dalej: "ustawa o Inspekcji Handlowej"). Po dokonaniu zakupu inspektorzy okazali osobie czynnej w lokalu przedsiębiorcy legitymacje służbowe i upoważnienie do przeprowadzenia kontroli wraz z pouczeniem o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorcy. Osoba ta została również pouczona o skutkach prawnych uniemożliwiania albo utrudniania organowi przeprowadzenia czynności kontrolnych. W toku kontroli oceniono oznakowanie pochodzących z zakupu kontrolnego tostów a także będącego w ofercie tosta z serem, pieczarkami i salami (cena 5,00 zł/sztuka) stwierdzając, że nie odpowiadają wymaganiom jakości handlowej z uwagi na brak w miejscu sprzedaży, na wywieszce dotyczącej danego środka spożywczego lub w inny sposób, w miejscu dostępnym bezpośrednio konsumentowi, pełnego wykazu składników (w zakresie uwidocznienia składu bułki – paluch krótki), co narusza wymagania § 19 ust.1 pkt 3 oraz ust.2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 grudnia 2014r. w sprawie znakowania poszczególnych rodzajów środków spożywczych (Dz.U. z 2015r. poz. 729). sprawdzono także rzetelność obsługi klienta, dokonując rozliczenia zakupu kontrolnego w obecności osoby obsługującej, stwierdzając, że osoba ta wyliczyła i pobrała należność w kwocie 9,50 zł, tj. zgodnie z cenami uwidocznionymi w cenniku. Pochodzący z zakupu kontrolnego tost z serem i pieczarkami oraz tost z serem, pieczarkami i szynką, poddano na miejscu ocenie organoleptycznej, nie stwierdzając nieprawidłowości. Produkty nabyte w ramach zakupu kontrolnego zwrócono osobie obsługującej wystawiając pokwitowane zwrotu towaru. Osoba ta, zgodnie z poleceniem przybyłego w trakcie kontroli współwłaściciela spółki W. sp.j. z siedzibą w [...] S. W. (któremu inspektorzy okazali legitymacje służbowe oraz doręczyli upoważnienia do przeprowadzenia kontroli wraz z załącznikiem), odmówiła zwrotu należności. Pan S. W. odmówił zwrotu należności, twierdząc, że tosty zostały zniszczone i nie nadają się do ponownej sprzedaży, co stanowi stratę jego firmy. Inspektorzy ponownie poinformowali kontrolowanego o przeprowadzonych czynnościach kontrolnych oraz o procedurach i przepisach, na podstawie których przeprowadzana jest kontrola. Kontrolowany przedsiębiorca nie przyjmował do wiadomości informacji od inspektorów i, jak wynika z dokumentacji kontroli, nie chciał słuchać wyjaśnień i agresywnie wywierał nacisk werbalny na inspektorów w celu nakłonienia ich do wykonywania jego poleceń i nakazów. Przedsiębiorca podważał także kompetencje inspektorów w zakresie prowadzonej kontroli, po czym zakazał podpisywania jakichkolwiek dokumentów pracownikowi obecnemu w kontrolowanym punkcie gastronomicznym i opuścił placówkę, nie upoważniając nikogo do reprezentowania spółki podczas, co znalazło odzwierciedlenie w protokole z kontroli. Pismem z dnia [...] stycznia 2016r. WIIH poinformował przedsiębiorcę W. Sp.j. z siedzibą w [...] o przeprowadzonej kontroli oraz przekazał Protokół kontroli wraz z załącznikami. O ustaleniach kontroli strona została też poinformowana w wystąpieniu pokontrolnym z [...] lutego 2016 r. W odpowiedzi na powyższe, strona w piśmie z [...] lutego 2016r. wskazała, że stwierdzone w trakcie kontroli nieprawidłowości zostały usunięte. Strona nie wniosła uwag do dokumentacji z przebiegu czynności kontrolnych. Wobec stwierdzonych nieprawidłowości, po wszczęciu i przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, WIIH decyzją z dnia [...] maja 2016r. (o numerze wskazanym na wstępie) orzekł : 1. na podstawie art. 40a ust.5c ustawy z dnia 21 grudnia 2000r. o jakości handlowej (Dz.U z 2015r. poz 678 z późn. zm. – dalej: "ustawa o jakości handlowej"), odstąpił od wymierzenia przedsiębiorcy W. sp. j. z siedzibą w [...] kary pieniężnej z tytułu wprowadzenia do obrotu trzech partii niewłaściwej jakości handlowej produktów (trzy rodzaje tostów), 2. na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 2 ustawy o jakości handlowej, wymierzył w/w przedsiębiorcy karę pieniężną w wys. 1500zł z tytułu utrudniania organowi Inspekcji Handlowej przeprowadzenia kontroli, tj. poprzez odmowę przysługującego na podstawie art. 16 ust. 4 ustawy o Inspekcji Handlowej, zwrotu należności za dokonany przez inspektorów zakup kontrolowany produktów, agresywne i przy użyciu obraźliwych wyrażeń i określeń wywieranie nacisku werbalnego na inspektorów w celu nakłonienia ich do wykonywania poleceń i nakazów przedsiębiorcy oraz kwestionowanie kompetencji inspektorów w zakresie prowadzenia kontroli. Odwołanie od w/w decyzji w zakresie jej punktu 2 złożył ukarany przedsiębiorca. Organ odwoławczy po ponownym rozpoznaniu sprawy we wskazanym w odwołaniu zakresie decyzją z dnia [...] lipca 2016r. nr [...] utrzymał w mocy skarżoną decyzję w jej punkcie 2 tj. co do nałożenia na przedsiębiorcę kary w wys. 1500 zł za utrudnianie przeprowadzenia kontroli. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia odwołując się do obowiązujących w sprawie przepisów organ wskazał i wyjaśnił, że ustawa o jakości handlowej w art. 40a ust. 1 pkt 2 stanowi, że kto utrudnia organowi Inspekcji Handlowej przeprowadzanie kontroli, o których mowa w ustawie, lub kontroli przeprowadzanych na podstawie przepisów odrębnych, podlega karze pieniężnej w wysokości do piętnastokrotnego przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok nałożenia kary. Ustalając wysokość kary pieniężnej, zgodnie z art. 40a ust. 5 tej ustawy, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej uwzględnia: stopień szkodliwości czynu, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno-spożywczych, wielkość jego obrotów oraz przychodu, a także wartość kontrolowanych artykułów rolno-spożywczych. W niniejszej sprawie podczas kontroli osoba obsługująca na polecenie przedsiębiorcy odmówiła zwrotu należności w wysokości 9,50 zł za zakup kontrolny. Przedsiębiorca zakazał również pracownikowi podpisywania jakichkolwiek dokumentów przy czym sam przedsiębiorca opuścił placówkę, nie upoważniając nikogo do reprezentowania przedsiębiorstwa w trakcie kontroli. Powyższe zdaniem Prezesa UOKiK wskazuje, że organ I instancji słusznie uznał, iż przedsiębiorca utrudniał przeprowadzenie kontroli, co spowodowało prawidłowe wymierzenie temu przedsiębiorcy kary pieniężnej z tego tytułu. Organ zauważył również, że uwagi do przebiegu czynności kontrolnych strona zgłosiła dopiero na etapie postępowania administracyjnego przed organem I instancji, nie zgłaszając jednocześnie w tym zakresie żadnych wniosków dowodowych Odnosząc się natomiast do zarzutów podniesionych przez stronę w odwołaniu jak również podniesionych w trakcie postępowania odwoławczego organ odwoławczy wyjaśnił że: - zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 2 i art. 17 ust.1 ustawy o Inspekcji Handlowej inspektorzy w toku kontroli może dokonywać oględzin terenu, obiektu, pomieszczeń, środków przewozowych, produktów i innych rzeczy objętych kontrolą a ponadto jest on uprawniony do wstępu i poruszania się w obiektach, pomieszczeniach i na terenie jednostki kontrolowanej za okazaniem legitymacji służbowej. Tym samym inspektorzy nie naruszyli prawa przebywając wewnątrz kontrolowanej placówki. - spożywane przez kontrolujących tosty pochodziły nie z zakupu kontrolowanego lecz z prywatnego zakupu osób wykonujących kontrolę, co potwierdza przekazany przez jednego z kontrolujących i znajdujący się w aktach sprawy paragon z kasy fiskalnej wydrukowany o godz. 13.21 w dniu kontroli a zatem podczas trwania kontroli która rozpoczęła się o 13.15 w dniu [...] stycznia 2016r. Jednocześnie organ uznał, że ocena dotycząca spożywania żywności nabytej przez inspektorów w toku prowadzenia czynności kontrolnych pozostaje poza zakresem oceny organu odwoławczego. - zgodnie z art. 16 ust.4 ustawy o Jakości Handlowej produkt nabyty w ramach zakupu, o którym mowa w art. 16 ust.1 pkt 11 w/w ustawy podlega zwrotowi w toku kontroli, jeśli jest w stanie nienaruszonym; należność za zwrócony produkt podlega również zwrotowi. A w niniejszej sprawie jak wynika z protokołu kontroli tosty, które były przedmiotem zakupu kontrolnego, były w stanie nienaruszonym, mogły być więc i zostały, zwrócone a tym samym strona miała obowiązek zwrócić pobraną za nie należność. Strona odmówiła jednak zwrotu należności, tłumacząc to stratą jaką przyniosłoby to jego przedsiębiorstwu. Nadto współwłaściciel spółki opuściła placówkę handlową przed zakończeniem kontroli, nie upoważniając nikogo do reprezentowania spółki w trakcie kontroli oraz zabronił pracownikowi podpisywania wszelkich dokumentów, co potwierdza protokół z kontroli oraz protokół z przesłuchania świadka dnia [...] stycznia 2016r. To z kolei zdaniem organu świadczy, że podmiot kontrolowany nie wypełnił obowiązków nakładanych na niego przez obowiązujące przepisy w tym art. 80 ust.3 ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o działalności gospodarczej (jt. Dz.U. 2015, poz. 584 z późn. zm – dalej: "ustawa o swobodzie działalności gospodarczej"), co należało potraktować jako utrudnienie przeprowadzenia kontroli. Ze wskazanym rozstrzygnięciem Prezesa UOKiK nie zgodziła się ukarana spółka wywodząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w skardze podnosząc, że organ odwoławczy nie rozpoznał sprawy wnikliwie bowiem : - nie wyjaśnił czy inspektorzy mają prawo do "rzekomego nabycia tostów w podmiocie kontrolowanym i ich konsumpcji nie przedstawiając paragonu"; - produkty zakupione podczas zakupu kontrolowanego nie były nienaruszone; - S. W. nie opuścił placówki kontrolowanej samowolnie, bowiem pytał czy będzie jeszcze inspektorom potrzebny a gdy usłyszał, że nie to opuścił kontrolowaną placówkę. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko prezentowane w skarżonym orzeczeniu oraz wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz.U z 2016r. poz. 1066 z późn. zm), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Skarga analizowana pod tym kątem zasługuje na uwzględnienie, choć nie ze względów w niej wskazanych. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie organ dopuścił się naruszenia przepisów postępowania w tym w szczególności art. 7 i 77 § 1 k.p.a. w związku z art. 40a ust. 1 pkt 2 i pkt 5 i 5c ustawy o jakości handlowej. W niniejszej sprawie, dla jej prawidłowego rozpoznania, znaczenie ma art. 40a w szczególności jego ust. 1 pkt 2 oraz ust. 5 i 5c ustawy o jakości handlowej. Należy bowiem zauważyć, że ze wskazanych powyżej przepisów wynika, iż kto utrudnia organowi Inspekcji Handlowej przeprowadzenie kontroli, o których mowa w ustawie lub kontroli przeprowadzanych na podstawie przepisów odrębnych, podlega karze pieniężnej w wysokości do piętnastokrotnego przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok nałożenia kary. Przy czym ustalając wysokość kary pieniężnej organ uwzględnia stopień szkodliwości czynu, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno-spożywczych i wielkość jego obrotów oraz przychodu, a także wartość kontrolowanych artykułów rolno spożywczych. Nadto jak wynika z ust.5c art. 40a organ w przypadku niskiego stopnia szkodliwości czynu, niewielkiego zakresu naruszenia lub braku stwierdzenia istotnych uchybień w dotychczasowej działalności podmiotu może odstąpić od wymierzenia kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1-3a Przechodząc do merytorycznego rozpoznania sprawy zdaniem Sądu racje ma organ uznając iż w niniejszej sprawie miało miejsce utrudnianie organom Inspekcji Handlowej przeprowadzenie kontroli. Nie ulega bowiem wątpliwości, że działania skarżącego prowadzące do odmowy zwrotu pieniędzy za zakupione w ramach zakupu kontrowanego produkty, opuszczenie placówki kontrolowanej bez upoważnienia innej osoby do występowania w imieniu kontrolowanego oraz zakazanie pracownikowi podpisywania jakichkolwiek dokumentów, niewątpliwie utrudniało organowi Inspekcji prawidłowe przeprowadzenie kontroli. Powyższe ustalenia potwierdzają: niezanegowany w żaden sposób protokół z kontroli z dnia [...] stycznia 2016r. podpisany przez pracownika kontrolowanego podmiotu (pkt 4, 8, 9, protokołu), Wystąpienie pokontrolne organu z dnia [...] lutego 2016r., jak również Pokwitowanie na którym znajduje się adnotacja sporządzona przez inspektorów dokonujących kontroli "Nie zwrócono należności, odmówiono podpisania" (karta 13), a także Protokół przesłuchania świadka O.S. z dnia [...] stycznia 2016r. Nadto przyznaje to również sam skarżący wskazując m. in. w skardze oraz w odwołaniu, że opuścił punkt gastronomiczny w trakcie kontroli. Podjęte przez współwłaściciela kontrolowanego przedsiębiorstwa działania opisane powyżej niewątpliwie utrudniały przeprowadzenie organowi kontroli. Tym samym w sprawie słusznie znalazł zastosowanie przepis art. 40a ust.1 pkt 2 ustawy o jakości handlowej. Sąd zauważa jednak, że na skarżącego została nałożona w oparciu o wskazany przepis kara w wysokości 1500zł, która niewątpliwie mieści się w granicach wskazanych w tym przepisie tj. dwudziestokrotnego przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok nałożenia kary, gdyż przeciętne wynagrodzenie w roku 2015 wynosiło: 3899,78 zł. (Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia [...] lutego 2016r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2015r. – MP z 2016, poz. 145). Nie mniej Sąd zauważa, że wymierzając i ustalając kare organ nie ma dowolności. Mają bowiem w takim wypadku zastosowanie kryteria wskazane w art. 40a ust. 5 w/w ustawy (stopień szkodliwości czynu, zakres naruszenia, dotychczasowa działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno-spożywczych i wielkość jego obrotów oraz przychodu, wartość kontrolowanych artykułów rolno-spożywczych). W każdym zatem przypadku wymierzając karę organ winien dokonać analizy wskazanych w tym przepisie kryteriów w odniesieniu do konkretnej sprawy i dopiero na ich podstawie ustalić wysokość kary pieniężnej. Dokonana przez organ analiza w tym zakresie winna znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji nakładającej karę, bowiem strona ma prawo znać motywy, którymi kierował się organ przy jej ustalaniu. A nadto orzeczenie lub jego część w którym nie zawarto kryteriów którymi organ kierował się ustalając wysokość nałożonej kary niewątpliwie w tym zakresie nie poddaje się kontroli bowiem nie są znane motywy, którymi organ kierował się przy ustalaniu wysokości kary. Tymczasem organ odwoławczy w niniejszej sprawie, mimo iż jest zobligowany do ponownego rozpatrzenia sprawy w jej całokształcie, to w treści wydanego orzeczenia w ogóle nie odnosi się do wysokości nałożonej kary jak również nie dokonał żadnej analizy prawidłowości ustalenia jej wysokości. Tym samym w tym zakresie kontrolowana przez Sąd decyzja nie poddaje się kontroli. Sąd wskazuje również, że art. 40a ustawy o jakości handlowej zawiera również ust. 5c pozwalający na odstąpienie od wymierzenia kary pieniężnej. A zatem w uzasadnieniu decyzji, którą organ nakłada karę, winny się znaleźć również wyjaśnienia wskazujące, dlaczego zdaniem organu w danej sprawie wskazany przepis nie miał zastosowania. Odnosząc się natomiast do podniesionych w skardze zarzutów, Sąd uznał wskazane zarzuty za niezasadne. Należy bowiem wyjaśnić, że : - bez znaczenia w niniejszej sprawie jest okoliczność dotycząca odrębnego zakupu tostu przez osoby kontrolujące na użytek własny i spożywania ich podczas kontroli. O tym, iż były to inne tosty niż te, które zostały zakupione w ramach zakupu kontrolnego świadczy znajdujący się w aktach sprawy paragon z dnia [...] stycznia 2016r. z godziny 13:21. Tymczasem zakup kontrolowany jak wynika z protokołu oraz załączonego do akt paragonu miał miejsce o godz. 12:17. Co prawda zgodzić się trzeba ze skarżącym, iż podczas czynności kontrolnych kontrolujący nie powinni dokonywać spożycia zakupionego na użytek własny produktu. Nie mniej jednak tego rodzaju zachowania kontrolujących mogą być przedmiotem skargi w trybie działu VIII k.p.a. Natomiast nie mogą stanowić zarzutu rozpoznawanego w niniejszym postępowaniu. - jak wynika z protokołu kontroli, który nie został w żaden sposób podważony przez skarżącego mimo, iż miał on możliwość zapoznania się z tym protokołem oraz zgodnie z pouczeniem miał 7 dni na zgłoszenie doń uwag, po dokonaniu zakupu kontrolnego inspektorzy wylegitymowali się sprzedawcy zwracając jednocześnie zakupione produkty, produkty te były wówczas nienaruszone a zatem w myśl zapisu art. 16 ust.4 ustawy o Inspekcji Handlowej przedsiębiorca winien był dokonać zwrotu pieniędzy za te produkty. Naruszenie zakupionych produktów nastąpiło już po dokonaniu zwrotu ich na rzecz przedsiębiorcy. Inspektorzy z tych bowiem produktów pobrali próbki celem zbadania ich organoleptycznie (co uczynione zostało w miejscu kontroli). Należy zatem zauważyć, iż taki sposób działania jest jak najbardziej prawidłowy. Należy bowiem wskazać, że inspektorzy Inspekcji Handlowej dokonujący kontroli posiadają uprawnienie do pobrania prób i wykonania stosownych badań, przy czym mają oni uprawnienie do pobrania próbek nieodpłatnie (przedsiębiorca został o tym pouczony w pkt II.5.h załącznika do upoważnienia do przeprowadzenia kontroli – Pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorcy (karta 2-3 akt administracyjnych). Nadmienić w tym miejscu wypada, że dokonania poboru próbek do badań mogą oni dokonać z każdego produktu. A zatem nie musi to być produkt, który uprzednio (przed dokonaniem zwrotu) został zakupiony podczas zakupu kontrolnego. Jednakże za prawidłowe należy przyjąć działanie organu, który w niniejszej sprawie chcąc ograniczyć kontrolowanemu podmiotowi straty, próbki do badania pobrał z produktów, które uprzednio podlegały takiemu zakupowi. Tym samym niewątpliwie rację ma skarżący wskazują, iż produkty zostały naruszone, nie mniej jednak naruszenie nastąpiło już po zwrocie tych produktów kontrolowanemu, co jednoznacznie wynika z uzasadnienia decyzji organu I instancji a także z protokołu kontroli z dnia [...] stycznia 2016r. - Sąd nie dał wiary, w świetle nienegowanego protokołu z kontroli, twierdzeniom skarżącego, że placówkę opuścił po uprzednim uzyskaniu informacji, że nie będzie potrzebny inspektorom. Należy, bowiem zauważyć, że zgodnie z przepisem art. 80 ust.3 ustawy o swobodzie gospodarczej, kontrolowany jest obowiązany do pisemnego wskazania osoby upoważnionej do reprezentowania go w trakcie kontroli, w szczególności w czasie jego nieobecności. O treści wskazanego przepisu skarżący został pouczony, co wynika z podpisanego przez S. W. pokwitowania doręczenia upoważnienia do którego jak wynika z tego dokumentu dołączono Pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorcy (karta 1 pkt H), gdzie w pkt. II. 1 znajduje się pouczenie w zakresie wskazanego wyżej przepisu. S.W. mimo zatem posiadania stosownej w tym zakresie wiedzy i będąc w trakcie kontroli jedyną osobą umocowaną do działania w imieniu przedsiębiorcy, mimo to opuścił bez udzielenie upoważnienia pisemnego innej osobie miejsce, w którym kontrola była prowadzona. Sąd wskazuje przy tym, że nawet gdyby przyjąć za prawdziwe twierdzenia strony, iż opuścił placówkę po uprzednim upewnieniu się że nie będzie potrzebny w dalszych czynnościach kontrolnych, to wskazany wyżej przepis jednoznacznie wskazuje, że w placówce winna pozostać osoba upoważniona do uczestniczenia w kontroli. Mając powyższe na uwadze, ponownie rozpoznając sprawę organ będzie zobligowany do przeanalizowania zasadności nałożenia kary w oparciu o przepis art. 40 ust.5c ustawy o jakości handlowej oraz ewentualnie gdy uzna, że przepis ten w niniejszej sprawie słusznie nie został zastosowany przez organ I instancji do przeanalizowania wysokości nałożonej przez organ I instancji kary z uwzględnieniem kryteriów zawarte w przepisie art. 40a ust. 5 w/w ustawy. Ze względu na powyższe, uznając iż w sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania w tym w szczególności art. 7 i 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 40a ust.1 pkt 2 w związku z ust. 5 i 5c w/w artykułu ustawy o jakości handlowej, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O kosztach postepowania Sąd orzekł w oparciu o art. 200 p.p.s.a.