VI SA/Wa 1987/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 24 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. A. z siedzibą w Ł. na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] czerwca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy CALCIUM C nr R-122184 postanowił: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić Z. S. A. z siedzibą w Ł. wpis w wysokości 1000 (słownie: jeden tysiąc) złotych. Pismem z dnia [...] sierpnia 2008 r. skarżące Z. S. A. z siedzibą w Ł., reprezentowane przez radcę prawnego E. N., złożyły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] czerwca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy CALCIUM C nr R-122184. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie ( § 2 omawianego artykułu ). W niniejszej sprawie w dniu [...] maja 2001 r. wpłynął do organu w trybie postępowania spornego wniosek złożony przez P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (obecnie P. S. A.) o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy CALCIUM C nr R-122184 udzielonego na rzecz strony skarżącej (pismo z dnia [...] maja 2001 r.). Uprawniony (obecnie skarżący) wniósł o oddalenie ww. wniosku. Następnie pismem z dnia [...] maja 2008 r. wnioskodawca wycofał wniosek o unieważnienie i wniósł o umorzenie postępowania. W związku z cofnięciem wspomnianego wniosku Urząd Patentowy RP wydał decyzję z dnia [...] czerwca 2008 r. Nr [...] o umorzeniu przedmiotowego postępowania, na którą strona skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Przepis art. 256 ust. 3¹ p.w.p. stanowi, że w sprawach, o których mowa w art. 2553 ust. 2 p.w.p., przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Termin do jego złożenia w przypadku decyzji wynosi 2 miesiące, a w przypadku postanowienia - 1 miesiąc od dnia doręczenia stronie decyzji lub postanowienia. W myśl art. 2553 ust. 2 p.w.p. w sprawach wymienionych w art. 2551 ust. 6, w art. 2554, w art. 2555 ust. 2, w art. 2556 ust. 3, a także w przypadku przywrócenia terminu określonego w art. 2551 ust. 6, Urząd Patentowy RP może orzekać na posiedzeniach niejawnych. Natomiast zgodnie z treścią art. 2554 ust. 2 p.w.p. jeżeli w postępowaniu spornym wnioskodawca wycofał wniosek przed rozprawą, Urząd Patentowy RP wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Zatem analizując ww. poszczególne przepisy odsyłające należy wskazać, iż do sytuacji określonej w art. 2554 ust. 2 p.w.p. (tj. cofnięcie wniosku w postępowaniu spornym) ma odpowiednie zastosowanie m. in. art. 256 ust. 3¹ p.w.p., regulujący kwestię środka odwoławczego, którym w tym przypadku jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Powyższa zasada ma odpowiednie zastosowanie w przedmiotowej sprawie. Należy przyjąć, że w przypadku, gdy doszło do wydania przez organ decyzji w przedmiocie dotyczącym umorzenia toczącego się przed nim postępowania spornego, wówczas niezależnie od przesłanek i prawidłowości podjęcia takiej decyzji, ewentualne zarzuty wobec decyzji powinny zostać najpierw podniesione przez stronę we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w celu wyczerpania trybu zaskarżenia na etapie postępowania administracyjnego. Dopiero na decyzję Urzędu Patentowego RP wydaną na skutek rozpoznania ww. środka odwoławczego przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Należy wspomnieć, iż art. 2554 p.w.p. został dodany nowelizacją z dnia 23 stycznia 2004 r. w związku z przeniesieniem do p.w.p. przepisów proceduralnych, regulowanych dotychczas przez wydane na podstawie delegacji ustawowej, zawartej w art. 256 p.w.p., rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 sierpnia 2001 r. w sprawie postępowania spornego przed Urzędem Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2001 r. Nr 92, poz. 1018). Przepis art. 2554 nie miał odpowiednika wśród przepisów rozporządzenia. Reguluje on sposób zakończenia postępowania w przypadku, w którym Urząd Patentowy stwierdzi, że nie jest właściwy do rozpoznania wniosku w trybie postępowania spornego, lub gdy wniosek zostanie cofnięty przez wnioskodawcę przed wyznaczonym terminem rozprawy (Komentarz – LEX/el 2004 – do art.255(4) ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz.U.03.119.1117), [w:] Zbigniew Okoń, Komentarz do ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o zmianie ustawy - Prawo własności przemysłowej (Dz.U.04.33.286). Ponadto niezależnie od powyższych rozważań, w myśl art. 256 ust. 1 p.w.p. do postępowania spornego przed Urzędem Patentowym RP w sprawach nieuregulowanych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z treścią art. 105 § 2 k.p.a. Organ administracji publicznej może umorzyć postępowanie, jeżeli wystąpi o to strona, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz gdy nie jest to sprzeczne z interesem społecznym. W przedmiotowej sprawie należy wskazać, iż od decyzji stronie skarżącej przysługiwał zgodnie z powyższymi rozważaniami środek odwoławczy w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. O uprawnieniu tym skarżący został poinformowany w stosownym pouczeniu zawartym w treści wskazanej decyzji. Decyzję strona skarżąca otrzymała w dniu [...] sierpnia 2008 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach). W zakreślonym terminie (2 miesięcy od otrzymania omawianej decyzji) nie wystąpiła do organu z wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy, lecz pomimo tego wniosła skargę na przedmiotową decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Stwierdzić zatem należy, iż wniesienie skargi nastąpiło bez wyczerpania przewidzianych prawem środków zaskarżenia w niniejszej sprawie, a więc z naruszeniem trybu przewidzianego w art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., co stanowi o jej niedopuszczalności. Zgodnie z treścią art. 232 § 1 pkt 1 podpunkt a p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego, jeżeli odrzucenie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi - organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, a także odpisu środka odwoławczego albo skargi o wznowienie postępowania innym stronom. Mając powyższe na uwadze, w związku z tym, iż skarga została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego bez wyczerpania przewidzianych prawem środków zaskarżenia, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 i § 3 w związku z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji orzeczenia.