VI SA/Wa 1989/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 20 października 2017 r. sprawy ze skargi Z. M. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania uchyla zaskarżone postanowienie VI SA/Wa 1989/17 Uzasadnienie Z. M. (dalej też jako skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2017 roku nr [...]. Zaskarżonym postanowieniem Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] nakładającej na skarżącego karę pieniężną w kwocie 5 000 złotych. Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowił art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U z 2017 r. poz. 1257 – dalej też jako k.p.a.). Do wydania zaskarżonego postanowienia doszło w następującym stanie faktycznym: [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] nałożył na skarżącego karę pieniężną w kwocie 5 000 złotych. Z. M. złożył odwołanie od powyższej decyzji skierowane do Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Główny Inspektor Transportu Drogowego postanowieniem z dnia [...] lipca 2017 roku nr [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2017 r. nr [...]. W uzasadnieniu organ odwoławczy podkreślił, że ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2017 r. została doręczona skarżącemu w dniu 29 maja 2017 roku. W związku z powyższym termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 12 czerwca 2017 r. Tymczasem skarżący wniósł odwołanie w dniu 13 czerwca 2017 r. Tym samym uchybili terminowi do wniesienia odwołania, o którym mowa w art. 129 § 2 k.p.a.. Na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2017 roku nr [...] Z. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze podniósł, że odwołanie zostało wniesione w dniu 9 czerwca 2017 r., a organ w zaskarżonym postanowieniu błędnie wskazuję datę 13 czerwca 2017 r. jako datę wniesienia odwołania, pomimo iż jest to jedynie data przesłania do organu uzasadnienia odwołania. Do skargi załączono kopię pisma skarżącego z dnia 9 czerwca 2017 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2014 roku, poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Istotnym jest, że ocena dokonywana jest przez sąd administracyjny według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania decyzji, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tekst jednolity Dz. U z 2017 roku, poz. 1369.; zwaną dalej "p.p.s.a."). Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że zasługuje ona na uwzględnienie. Zaskarżonym postanowieniem Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2017 r. nakładającej na skarżącego karę pieniężną w kwocie 5 000 złotych. Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowił art. 134 k.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Warunkiem skuteczności czynności procesowej odwołania jest zachowanie ustawowego terminu do jego dokonania. Uchybienie tego terminu powoduje bezskuteczność odwołania, następstwem czego jest ostateczność decyzji. Uchybienie terminu do wniesienia odwołania ma miejsce wówczas, gdy odwołanie zostanie złożone po upływie przewidzianego w art. 129 § 2 k.p.a. 14-dniowego terminu. Każde, nawet nieznaczne przekroczenie tego terminu stanowi jego uchybienie (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 listopada 1996 r., SA/Łd 2665, Biul. Skarb. 1997, nr 5, s. 32 oraz wyrok NSA z dnia 18 października 1995 r., SA/Gd 2865/94, niepubl.). Jest to bowiem okoliczność (kategoria) obiektywna (vide: wyrok NSA z dnia 21 marca 1997 r., SA/Łd 2990/95, niepubl.). Podkreślenia jednakże wymaga, że wydanie orzeczenia w trybie art. 134 k.p.a. kończącego postępowanie w sprawie winno być poprzedzone bezspornymi ustaleniami w zakresie prawidłowości i daty doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia wydanego w pierwszej instancji (vide: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 stycznia 2012 r. sygn. akt VII SA/Wa 947/11 LEX nr 1121796), jak też ustaleniami co do tego, czy strona skarżąca przekroczyła termin określony w art. 129 § 2 k.p.a. (vide wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 lutego 2006 r. sygn. akt VI SA/Wa 1683/05 LEX nr 220055. W ocenie Sądu analiza postępowania wyjaśniającego prowadzonego przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego w celu ustalenia, czy skarżący złożyli odwołanie w terminie, nie pozwala na uznanie za prawidłowe stanowiska organu, iż materiał dowodowy zgromadzony w sprawie uzasadnia konkluzję o uchybieniu terminu. W ocenie Sądu bezsporne jest, że decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2017 r. została doręczona skarżącemu w dniu 29 maja 2017 roku, co potwierdza znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru przez skarżącego ww. decyzji. W związku z powyższym termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 12 czerwca 2017 r. Jednakże organ pominął całkowicie fakt, że skarżący w dniu 9 czerwca 2017 r. wniósł do Głównego Inspektora Transportu Drogowego za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego pismo z dnia 9 czerwca 2017 r. o treści cyt.: "Odwołuję się od decyzji nr [...] z dnia [...].05.2017 r. Uzasadnienie odwołania zostanie przesłane odrębnym pismem". W ocenie Sądu powyższe pismo stanowi wniesione w terminie odwołanie od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2017 r. Podkreślić należy, iż przepis art. 128 k.p.a. stanowi, że odwołanie nie wymaga szczegółowego uzasadnienia. Wystarczy, jeżeli z odwołania wynika, że strona nie jest zadowolona z wydanej decyzji (...). Kodeks postępowania administracyjnego generalnie przyjmuje zasadę, że odwołanie nie wymaga zachowania szczególnej formy ani szczegółowego uzasadnienia. Niezadowolenie z decyzji wydanej przez organ I instancji jest zasadniczym elementem przesądzającym o zakwalifikowaniu czynności procesowej strony do czynności wniesienia odwołania. (vide: wyrok NSA z dnia 2 stycznia 1988 r. SA/Wr 815/87, ONSA 1988, Nr 1, poz. 31). Należy zgodzi się ze skarżącym, iż jego pismo z dnia 12 czerwca 2016 r. stanowiło jedynie pismo uzupełniające odwołanie, a jego wniesienie nie miało wpływu na ustalenie terminowości wniesienia odwołania Wskazać należy, że przepis art. 7 k.p.a. ustanawiający zasadę prawdy obiektywnej, zobowiązuje organy administracji publicznej do podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Myśl tę rozwija następnie art. 77 § 1 k.p.a. nakładając na organ administracji obowiązek zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Z kolei według art. 8 k.p.a. organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej. W ocenie Sądu organ, przyjmując, iż pismo skarżącego z dnia 12 czerwca 2016 r. stanowi wniesione po terminie odwołanie od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2017 r., naruszył ww. przepisy postępowania, tj. art. 7, art. 8 i art. 77 § 1 k.p.a. a także art. 134 k.p.a. w stopniu mającym wpływ na wynik postępowania. W konsekwencji Sąd, w oparciu o przepis art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienie z dnia [...] lipca 2017 roku nr [...]. Ponownie rozpoznając niniejszą sprawę Główny Inspektor Transportu Drogowego powinien uwzględnić powyższe wywody Sądu i nadać bieg odwołaniu skarżącego od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2017 r..