VI SA/Wa 1999/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Sałek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 sierpnia 2024 r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2023 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń postanawia: odrzucić skargę Komendant Główny Policji skarżoną decyzją z [...] czerwca 2023 r. utrzymał w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w L. z [...] kwietnia 2023 r. o cofnięciu W. K. (dalej także jako "skarżący") pozwolenia na broń palną do celu łowieckiego. Decyzję doręczono skarżącemu dnia 7 czerwca 2023 r. W terminie otwartym do wniesienia skargi, skarżący wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego albo adwokata. Prawomocnym zarządzeniem z 6 listopada 2023 r. VI SPP/Wa 252/23 referendarz sądowy pozostawił jednak ten wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Następnie, pismem z 19 grudnia 2023 r. skarżący ponownie wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym celem wniesienia sprzeciwu od ww. zarządzenia. Prawomocnym postanowieniem z 28 marca 2024 r. VI SPP/Wa 414/23 referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W związku z powyższym, pismem datowanym i nadanym w placówce pocztowej 17 kwietnia 2024 r. skarżący wywiódł skargę do WSA w Warszawie na ww. decyzję z 2 czerwca 2023 r. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że skargę nadano po upływie 30-dniowego terminu od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, tj. po 286 dniach, czyli ponad 9 miesiącach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej zwana "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Termin, o którym mowa w § 1 i 2, uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego (§ 4). W takim przypadku sąd ten niezwłocznie przesyła skargę odpowiednio do organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, wydał akt lub podjął inną czynność, będącą przedmiotem skargi. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę złożoną po upływie terminu do jej wniesienia. Sformułowanie "odrzuca" wskazuje na obowiązek sądu administracyjnego odrzucenia skargi wniesionej po upływie terminu. Należy przy tym podkreślić, że 30-dniowy termin przewidziany na wniesienie skargi jest terminem ustawowym i sąd nie jest uprawniony do modyfikacji jego długości. Oznacza to, że w sytuacji złożenia skargi po terminie (jak w niniejszej sprawie), sąd jest obowiązany skargę odrzucić, o czym wspomniano już powyżej. Zgodnie z art. 243 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony nie tylko w toku postępowania, ale również przed wszczęciem postępowania, czyli jeszcze zanim zostanie złożona skarga. Podmiot domagający się od sądu administracyjnego ochrony prawnej może dążyć do tego, aby jego skargę sporządził profesjonalny prawnik i w tym celu w terminie otwartym na wniesienie tej skargi zwrócić się do sądu administracyjnego o przyznanie mu prawa pomocy w tym zakresie. Wniosek strony o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika profesjonalnego, złożony zgodnie z treścią art. 243 § 1 p.p.s.a. przed wszczęciem postępowania, nie wstrzymuje biegu terminu przewidzianego na złożenie skargi do sądu administracyjnego (por. m.in. postanowienie NSA z 26 stycznia 2024 r. I OZ 5/24). Jednakże może stanowić okoliczność, którą sąd mógłby ewentualnie wziąć pod uwagę przy badaniu podstaw do przywrócenia terminu do dokonania uchybionej czynności procesowej. Wobec powyższego, wystąpienie przez skarżącego z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, złożonym w terminie przewidzianym do wniesienia skargi, pozostaje bez wpływu na bieg tego terminu. Taka interpretacja przeczyłaby jednoznacznej treści art. 53 § 2 p.p.s.a. W przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie ma natomiast instytucji procesowej, która umożliwiałaby zawieszenie terminu do wniesienia skargi do czasu przyznania stronie pełnomocnika z urzędu. Skoro zatem w niniejszej sprawie skarżona decyzja została doręczona skarżącemu 7 czerwca 2023 r., to 30-dniowy termin do wniesienia skargi upływał z dniem 7 lipca 2023 r. Natomiast skarga została nadana przez skarżącego 17 kwietnia 2024 r., a więc niewątpliwie po upływie terminu. Wobec tego skargę tak wniesioną, uznano za wniesioną po terminie, co skutkowało je odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a.