VI SA/Wa 200/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2004 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. C. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] grudnia 2003 r., Nr [...], w przedmiocie udzielenia koncesji na wydobywanie kopalin postanawia - odrzucić skargę - W dniu [...] grudnia 2004 r. skarżący S. C. wraz z sześcioma innymi mieszkańcami wsi [...],[...] w województwie [...] wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] grudnia 2003 r., Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2003 r., Nr [...], w przedmiocie udzielenia K. w W. SA. koncesji na wydobywanie kopalin. W odpowiedzi na skargę Minister Środowiska w stosunku m.in. do skarżącego S. C. wniósł o odrzucenie jego skargi, jako niedopuszczalnej. W uzasadnieniu swego pisma organ podniósł, iż postanowieniem z dnia [...] grudnia 2003 r. stwierdził niedopuszczalność odwołań od decyzji organu I instancji złożonych po terminie m.in. przez skarżącego S. C. Minister Środowiska wskazał jednocześnie, iż pomimo pouczenia skarżący nie wystąpił o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej tym postanowieniem, co w konsekwencji oznacza, iż jego odwołanie od w/w decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2003 r. nie mogło stać się przedmiotem rozpoznania przez organ II instancji, a zatem - zdaniem Ministra - nie przysługuje mu skarga do Sądu na decyzję z dnia [...] grudnia 2003 r. Z akt sprawy wynika, iż w dniu [...] września 2003 r. Wojewoda [...] wydał decyzję o udzieleniu K. w W. SA. koncesji na wydobywanie [...] z części złoża "[...]", położonych w miejscowości [...], gmina [...], powiat [...], woj. [...]. Organ w treści decyzji pouczył, iż stronie przysługuje prawo wniesienia odwołania do Ministra Środowiska w terminie 14 dni od daty otrzymania tej decyzji. Decyzja organu I instancji została doręczona skarżącemu S. C. w dniu [...] października 2003 r., a więc termin do skutecznego wniesienia przez niego odwołania upływał w dniu [...] października 2003 r. Odwołanie od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2003 r. skarżący, wspólnie z grupą innych mieszkańców wsi [...], wniósł w dniu [...] października 2003 r. (data nadania w urzędzie pocztowym). Z uwagi na powyższe Minister Środowiska - działając na podstawie przepisu art. 134 k.p.a. - wydał w dniu [...] grudnia 2003 r. postanowienie, nr [...], na podstawie którego stwierdził uchybienie m.in. przez skarżącego S. C. terminu do wniesienia odwołania, powołując się w uzasadnieniu orzeczenia na znajdujące się w aktach sprawy dokumenty. Organ pouczył jednocześnie stronę, iż postanowienie jest ostateczne i jako takie może być zaskarżone bezpośrednio do NSA w Warszawie w terminie 30 dni od jego otrzymania. Skarżący nie wniósł od w/w postanowienia Ministra skargi do NSA, jak również nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...]. Pomimo wydanego w dniu [...] grudnia 2003 r. postanowienia Ministra Środowiska skarżący S. C. złożył w dniu [...] grudnia 2003 r. skargę na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] grudnia 2003 r., Nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W świetle przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270; dalej także: p.s.a.). Skarżący złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu [...] grudnia 2003 r., a więc zgodnie z cytowanym przepisem ustawy sprawa niniejsza podlega dalszemu rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. W ocenie Sądu z akt sprawy wynika jednoznacznie, iż skarżący S. C. wnosząc w dniu [...] grudnia 2003 r. skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] grudnia 2003 r., nie dopełnił wymogu zachowania stosownego trybu wniesienia skargi na wydane w postępowaniu administracyjnym decyzje administracyjne. Zgodnie z obowiązującymi obecnie przepisami ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę na decyzję można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (vide: art. 52 § 1 p.s.a.). Wykorzystanie przez stronę prawa odwołania jest zatem jedną z przesłanek dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego, zaś nieskorzystanie z tego prawa jest podstawą odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 6 p.s.a.). Niemniej należy stanowczo podkreślić, iż na drodze postępowania przed sądem administracyjnym mogą być zaskarżone wyłącznie decyzje ostateczne. To ograniczenie wynika z zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego (art. 15 k.p.a.), która ma pierwszeństwo przed zasadą prawa skargi do sądu (art. 16 § 2 k.p.a.). Należy podnieść, iż w niniejszej sprawie skarżącemu przysługiwał środek zaskarżenia w postaci odwołania od wydanej w dniu [...] września 2003 r. decyzji organu I instancji - Wojewody [...], dotyczącej udzielenia K. w W. S.A. koncesji na wydobywanie kopalin, o czym strona została prawidłowo pouczona przez organ w treści decyzji. Skarżącemu doręczono wspomnianą decyzję w dniu [...] października 2003 r., a więc 14 dniowy termin do wniesienia odwołania do Ministra Środowiska upływał w dniu [...] października 2003 r. Z tej przyczyny należy przyjąć, iż Minister Środowiska jako organ II instancji zasadnie wydał w dniu [...] grudnia 2003 r. postanowienie stwierdzające uchybienie przez skarżącego terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji, albowiem takie uprawnienie organu wynikało z przepisu art. 134 k.p.a. W związku z tym w sprawie niniejszej należy stwierdzić, iż skarga Pana S. C. na decyzję Ministra Środowiska wniesiona została do sądu administracyjnego pomimo braku ostatecznej decyzji organu II instancji wydanej w stosunku do skarżącego, a więc jest niedopuszczalna w świetle powołanych przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.