VI SA/Wa 2000/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Sędzia WSA Jakub Linkowski Protokolant Referent Łukasz Kawalec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi A. H. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (nazywany dalej: "UP") decyzją z [...] grudnia 2016 r. nr [...] po rozpoznaniu sprawy o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy BAR MAJA o numerze [...], udzielonego na rzecz A. H. i K. L. (dalej: "Uprawnione"), na skutek sprzeciwu wniesionego przez E. S. i J. S. wspólników spółki F. z siedzibą w S. (dalej: "Wnoszący sprzeciw" "Uczestnicy"), na podstawie art. 246 i art. 247 ust. 2 w związku z art. 131 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2013 r., poz. 1410 z późn. zm., nazywanej dalej: "P.w.p.") oraz art. 98 K.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 P.w.p. unieważnił prawo ochronne na znak towarowy BAR MAJA o numerze [...]. [...] września 2015 r. do UP wpłynął sprzeciw Wnoszących sprzeciw wobec decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy BAR MAJA o nr [...], udzielonego na rzecz Uprawnionych, przeznaczonego do oznaczania usług w klasie 43. Wnoszący sprzeciw, jako podstawę prawną swojego żądania wskazali art. 131 ust. 1 pkt 1, art.131 ust. 2 pkt 1 P.w.p. Wnoszący sprzeciw wskazali, że E. S. (wcześniej E. K.) od [...] listopada 1998 r. prowadzi w S. działalność gospodarczą pod firmą "B.", używając oznaczenia "B.", zarówno w charakterze oznaczenia przedsiębiorstwa, jako znaku towarowego, jak również w charakterze firmy. Od [...] marca 2000 r. E. S. kontynuowała prowadzenie działalności wspólnie z bratem J. S. pod nazwą F. i używała w tym celu oznaczenia "B.". Następnie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnoszący sprzeciw świadczyli usługi gastronomiczne, prowadząc sieć restauracji i barów, głównie na terenie S. Oznaczenie "B." jest używane w sposób rzeczywisty w obrocie gospodarczym co najmniej od [...] listopada 1998 r. zarówno w charakterze firmy, jak i oznaczenia przedsiębiorstwa. Wnoszący sprzeciw dbają o renomę oferowanych towarów i usług, a te cieszą się uznaniem wśród klientów. Wnoszący sprzeciw wskazali, że Uprawnione zawiązały spółkę pod firmą M. s.c. z siedzibą w S. i prowadzą działalność gospodarczą w branży gastronomicznej na terenie miasta S., przy czym do [...] sierpnia 2015 r. działały pod firmą "B.", prowadząc dwa punkty gastronomiczne: przy ulicy [...] oraz ulicy [...]. Uprawnione prowadziły działalność gospodarczą począwszy od [...] maja 2013 r. (zgodnie z zaświadczeniem CEIDG). Wnoszący sprzeciw wskazali, że odnotowali występowanie rzeczywistych omyłek na rynku, tj. sytuacji, w których klienci korzystający z usług uprawnionych sądzili, że mają do czynienia z kolejnym punktem pozostającym pod kontrolą Wnoszących sprzeciw. Stwierdzono ponadto występowanie sytuacji, w których osoby korzystające z usług restauracji uprawnionych nie byli zadowoleni z jakości oferowanych dań, przy czym reklamacje i zażalenia z tego tytułu składane były na ręce Wnoszących sprzeciw, w wyniku czego doszło do deprecjacji reputacji usług Wnoszących sprzeciw. W związku z powyższym Wnoszący sprzeciw wezwali Uprawnione do zaniechania działań stanowiących czyny nieuczciwej konkurencji oraz zrzeczenia się prawa ochronnego na sporny znak towarowy. Uprawnione zmieniły firmę, zaprzestając używania oznaczenia "B.". Wnoszący sprzeciw wskazali, że ich firma od początku prowadzenia działalności gospodarczej, tj. od [...] listopada 1998 r. brzmi: "B.". Od tego czasu używają oznaczenia "B." i "M." w charakterze firmy, oznaczenia przedsiębiorstwa oraz znaku towarowego. Zdaniem Wnoszących sprzeciw udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy "BAR MAJA" o nr [...] na rzecz Uprawnionych naruszyło ich prawo do firmy w ten sposób, iż wskutek istnienia identyczności między tym znakiem a firmą "B." zachodzi niebezpieczeństwo zniweczenia funkcji firmy, jako narzędzia indywidualizacji przedsiębiorstwa. Używanie spornego znaku naraża ponadto na szwank firmę Wnoszących sprzeciw przez to, że wprowadza klientów w błąd, co do tożsamości podmiotów. Ponadto, jak wskazali Wnoszący sprzeciw, w chwili zgłoszenia spornego znaku istniał konflikt interesów pomiędzy stronami, ponieważ zakres działalności stron jest zbieżny. Udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy podobny do używanej wcześniej w obrocie nazwy przedsiębiorstwa narusza prawa do firmy. Naruszenie to powoduje zakłócenie funkcji nazwy przedsiębiorstwa w obrocie prawnym i gospodarczym. Wnoszący sprzeciw podnieśli, że ze względu na zbieżność zakresów (terytorialnego i przedmiotowego) działania stron istnieje niebezpieczeństwo wprowadzenia ich klientów w błąd, co do tożsamości przedsiębiorstw. Kolizja tych dwóch praw w konsekwencji powoduje naruszenie wcześniejszego prawa do nazwy przez późniejszy znak towarowy. Ponadto oznaczenie firmy "B." oraz znak sporny w warstwie fonetycznej i znaczeniowej są identyczne. Różnice w warstwie wizualnej obejmują wyłącznie sposób przedstawienia oznaczenia "B." (czcionki). Autorem logotypu "B.", używanego przez Wnoszących sprzeciw jest, jak wskazali, K. K. Wnoszący sprzeciw na mocy umowy z [...] lipca 2015 r. nabyli majątkowe prawa autorskie do tego utworu. Obydwa przeciwstawione oznaczenia stanowią oznaczenie słowno - graficzne "BAR MAJA", gdzie zastosowano ten sam krój czcionki, ten sam układ liter i tę samą ich stylizację. Jedyna różnica sprowadza się do kolorystyki słowa "BAR". W opinii Wnoszących sprzeciw sporny znak towarowy został także zgłoszony przez Uprawnione w złej wierze. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy potwierdza ich zdaniem, że strony postępowania współpracowały ze sobą, uczestnicząc w prowadzeniu wspólnego przedsiębiorstwa, które od wielu lat używało oznaczenia słowno-graficznego "BAR MAJA" i jako nazwy identyfikującej przedsiębiorcę. Przedmiotem działalności były usługi gastronomiczne, a więc usługi, dla których sporny znak towarowy został zgłoszony. Uprawnione były pracownikami Wnoszących sprzeciw i były zatrudnione na podstawie umowy o pracę. Zgłoszenie znaku towarowego nastąpiło w złej wierze, gdyż dokonane zostało przez osoby, które łączył z Wnoszącymi sprzeciw, szczególny stosunek zaufania, tj. stosunek pracy. Pismem z [...] lipca 2015 r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie Wnoszących sprzeciw z [...] lipca 2015 r. do zaniechania naruszeń i zrzeczenia się prawa do znaku spornego K. L. przyznała, iż zgłoszenie spornego znaku towarowego było nieuczciwe. Zdaniem Wnoszących sprzeciw zgromadzony materiał dowodowy potwierdza, że zgłaszające wiedziały, iż Wnoszący sprzeciw używali i używają oznaczenia identycznego względem identycznych usług z oznaczeniem zgłoszonym do rejestracji oraz że działały z zamiarem uniemożliwienia dalszego używania tego oznaczenia przez osobę trzecią. Uprawniona do spornego znaku K. L. nie udzieliła odpowiedzi na sprzeciw. Druga uprawniona A. H. (dalej: "Uprawniona", "Skarżąca") w piśmie z [...] maja 2016 r. uznała sprzeciw za bezzasadny i wniosła o jego oddalenie. Wskazała, że spółka cywilna wspólniczek w końcowej fazie działalności (od [...] sierpnia 2015 r.) zmieniła nazwę na A. H. K. L. Spółka Cywilna, zaś w dacie sporządzenia sprzeciwu tj. [...] września 2015 r. oraz w dacie jego wpływu do UP, tj. [...] września 2015 r. już nie istniała. Uprawniona zaprzestała wykonywania działalności gospodarczej [...] września 2015 r. w związku z rozwiązaniem umowy spółki cywilnej na skutek jednoosobowego wypowiedzenia udziału w spółce przez K. L., a wpis został wykreślony z rejestru [...] września 2015 r. Uprawniona wskazała, że niezgodne z prawdą jest stwierdzenie w sprzeciwie, że A. H. i K. L. do [...] sierpnia 2015 r. działały pod firmą "B.", gdyż do tej daty uprawnione działały pod nazwą A. H. K. L. "M." SPÓŁKA CYWILNA. Wnoszący sprzeciw od początku rozpoczęcia tej działalności gospodarczej z użyciem oznaczenia "M.", tj. od [...] maja 2013 r. wiedzieli o tym fakcie i nie wnosili żadnych zastrzeżeń. Wnoszący sprzeciw aprobowali przyjętą nazwę oraz oznaczenie, pod którą wspólniczki spółki cywilnej rozpoczęły i prowadziły działalność gospodarczą. Uprawniona podniosła, że w sprzeciwie wielokrotnie mylona jest firma z nazwą przedsiębiorstwa. Wyjaśniła, że firma jest oznaczeniem przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną lub prawną, przy czym nazwa indywidualizująca przedsiębiorstwo osoby prawnej może mieć takie same brzmienie jak firma, natomiast firmą osoby fizycznej jest jej imię i nazwisko, a firma ta może być nazwą przedsiębiorstwa tylko wtedy, gdy oprócz imienia i nazwiska zawiera jeszcze inne określenie. Wnoszący sprzeciw są osobami fizycznymi i w dacie zgłoszenia spornego znaku byli przedsiębiorcami działającymi wspólnie gospodarczo na podstawie umowy spółki cywilnej, zatem firmą każdego z nich są ich nazwiska i imiona. W związku z powyższym zarzut naruszenia firmy w wyniku rejestracji spornego znaku towarowego słowno-graficznego BAR MAJA nie znajduje uzasadnienia. Z kolei nazwa przedsiębiorstwa Wnoszących sprzeciw oprócz imion i nazwisk posiada dodatkowe określenie F. natomiast sporny znak towarowy jest znakiem słowno-graficznym "BAR MAJA". Znak sporny jest zatem inny, nie kolidujący z oznaczeniem przedsiębiorstwa Wnoszących sprzeciw, tym bardziej, że słowo MAJA nie jest słowem abstrakcyjnym, lecz znanym imieniem, a więc należącym do domeny publicznej. Ponadto z materiału dowodowego nie wynika, aby Wnoszący sprzeciw używali nazwy przedsiębiorstwa w charakterze oznaczenia świadczonych przez nich usług gastronomicznych. Zatem o możliwości wprowadzenia w błąd, nie może być mowy. Uprawniona stwierdziła, że rzekome pomyłki klientów i ich niezadowolenie, podnoszone przez Wnoszących sprzeciw, które miałyby prowadzić do deprecjacji reputacji ich usług są gołosłowne. Ponadto wskazała, że pismo z [...] lipca 2015 r. podpisała pod presją, wbrew swojej woli, o czym świadczy kolejne pismo i podkreśliła, że nie dopuściła się żadnych czynów zarzucanych jej w piśmie Wnoszących sprzeciw z [...] lipca 2015 r., a udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny BAR MAJA nie narusza prawa do firmy Wnoszących sprzeciw. Odnośnie zarzutu złej wiary stwierdziła, że Wnoszący sprzeciw powołują się na majątkowe prawo autorskie, które nabyli [...] lipca 2015 r., podczas gdy sporny znak towarowy został zgłoszony w UP wcześniej, bo już 20 maja 2014 r. Skoro Wnoszący sprzeciw w dacie zgłoszenia spornego znaku do ochrony nie posiadali autorskich praw majątkowych do oznaczenia BAR MAJA, to nie mogą skutecznie powoływać się na prawo to w niniejszym postępowaniu. Ponadto, Uprawniona podniosła, że w dacie zgłoszenia spornego znaku towarowego z Wnoszącymi sprzeciw nie wiązał jej stosunek zaufania, wynikający ze stosunku pracy, gdyż ze świadectwa pracy Uprawnionej wynika, iż stosunek pracy wygasł [...] maja 2013 r., natomiast znak towarowy został zgłoszony w UP [...] maja 2014 r. Uprawniona wskazała, że materiał dowodowy nie dokumentuje używania przez Wnoszących sprzeciw spornego znaku przed datą jego zgłoszenia do UP, ponieważ brak jest dat albo nie zawierają one spornego znaku towarowego. Ponadto brak jest jakichkolwiek działań negatywnych ze strony spółki cywilnej A. H. K. L. "M." SPÓŁKA CYWILNA, jak również ze strony Uprawnionej wobec Wnoszących sprzeciw po zgłoszeniu i uzyskaniu prawa ochronnego na znak towarowy, co zdaniem Uprawnionej, także potwierdza brak złej wiary w dacie zgłoszenia spornego znaku towarowego. Pismem z [...] września 2016 r. K. L. oświadczyła, że uznaje w całości sprzeciw Wnoszących sprzecie oraz, że potwierdza wszelkie okoliczności wskazane przez Wnoszących sprzeciw, w szczególności, że w dniu zgłoszenia znaku wiedziała, że prawo do tego znaku im przysługuje, a także, że znak był przez nich używany w odniesieniu do usług gastronomicznych przez długi czas. Na rozprawie [...] października 2016 r. wnoszący sprzeciw powołał się na oświadczenie uprawnionej K. L. i przedłożył je wraz ze świadectwem pracy K. L. Uprawniona A. H. podniosła, że K. L. wypowiada się jedynie we własnym imieniu. Pismem z [...] października 2016 r. Wnoszący sprzeciw udzielili odpowiedzi na argumenty strony przeciwnej. Wskazali, że zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej z [...] marca 1999 r. Prezydenta Miasta S. wskazuje jasno, że oznaczeniem przedsiębiorcy było oznaczenie "B.", co potwierdza także zaświadczenie z [...] czerwca 1999 r., umowa z [...] września 2001 r. na prowadzenie ksiąg rachunkowych czy np. faktura z [...] listopada 1998 r., gdzie widnieje firma Wnoszących sprzeciw. Jak wskazali wydruk z CEIDG nie stanowi dowodu używania oznaczenia przedsiębiorstwa. Z wpisu tego nie można wywodzić wniosków w zakresie używania oznaczenia. Z załączonych do sprzeciwu dowodów wynika natomiast jasno, że Wnoszący sprzeciw używają oznaczenia "B." względem usług gastronomicznych. Obecnie firma wnoszących sprzeciw brzmi: "F., jednak w obrocie używana jest w charakterze oznaczenia przedsiębiorstwa nazwa "B.". Ponadto oznaczenie "BAR MAJA" stanowiło nazwę przedsiębiorstwa E. S. przez wiele lat, poprzedzających datę zgłoszenia spornego znaku towarowego i w konsekwencji zasługuje na ochronę. Naruszenie dobra osobistego w postaci firmy może nastąpić także w razie używania przez nieuprawnionego jedynie części tej nazwy, jeżeli ta część spełnia funkcję indywidualizującą i dystynktywną to wówczas zastosowanie znajdzie analogiczna zasada, jak w przypadku oceny podobieństwa znaków towarowych. Ponadto ochrona firmy powstaje z chwilą rozpoczęcia używania. Wnoszący sprzeciw stwierdzili, że nie budzi wątpliwości, że w latach 1998 – 2011 r. firma wnoszących sprzeciw brzmiała "B.". Obecnie elementem dominującym w firmie wnoszących sprzeciw jest słowo "MAJA". Ponadto wskazali, że nigdy nie wyrazili zgody na używanie przez uprawnione oznaczenia "BAR MAJA" w odniesieniu do usług gastronomicznych. Tym bardziej nie wyrażali zgody na rejestrację znaku towarowego "BAR MAJA" w odniesieniu do tych usług. Nie wyrażono nadto zgody na prowadzenie usług gastronomicznych w taki sposób, aby naruszano reputację przedsiębiorstwa Wnoszących sprzeciw. Odnośnie kwestii związanej ze zgłoszeniem znaku towarowego w złej wierze, wskazali, że okoliczność, że stosunek pracy między Uprawnioną, a E. S. wygasł [...] maja 2013 r. nie zwalnia byłego pracownika z uczciwości i lojalnego zachowania wobec byłego pracodawcy. Zgłoszenie przez Uprawnioną spornego znaku towarowego do ochrony we własnym imieniu, bez uzgodnienia tego z byłym pracodawcą i członkiem rodziny, było niewątpliwie działaniem w złej wierze. Wnoszący sprzeciw powołujac się na dowody zgromadzone w sprawie, stwierdzili, że nie budzi wątpliwości, że wykazali wcześniejsze, aniżeli data pierwszeństwa spornego znaku towarowego, używanie oznaczenia "BAR MAJA" w charakterze firmy, jako oznaczenia przedsiębiorstwa i znaku towarowego. W piśmie z [...] listopada 2016 r., Uprawniona stwierdziła, że nie kwestionuje, iż w okresie przed [...] grudnia 2011 r. E. S. prowadziła działalność gospodarczą pod nazwą "B.". Natomiast wskazała, że co najmniej od [...] grudnia 2011 r. do chwili obecnej E. S. prowadzi indywidualną działalność pod nazwą "M." E. S.(działalność aktywna). Z żadnego dowodu nie wynika by E. S. po [...] grudnia 2011 r., w tym również w chwili zgłoszenia spornego znaku towarowego, prowadziła działalność gospodarczą pod nazwą "B." E. S. Prowadzenie działalności gospodarczej przez E. S. w spółce cywilnej F. nie jest kontynuowaniem indywidualnej działalności gospodarczej przez E. S., lecz prowadzeniem odrębnej działalności gospodarczej. Dlatego też używanie przez nią oznaczeń w związku z indywidualną działalnością gospodarczą nie ma znaczenia w sprawie, gdyż nie dotyczy Wnoszących sprzeciw, którymi są wspólnicy spółki cywilnej, tj. F. Ponadto element "MAJA" zarówno w spółce Wnoszących sprzeciw, jak i w byłej spółce cywilnej Uprawnionych nie stanowi firmy, lecz jest/ był jednym z jej elementów. Określenie "B." nie jest elementem firmy Wnoszących sprzeciw. Uprawniona podniosła, że rejestracja spornego znaku towarowego miała wyłącznie na celu ochronę oznaczenia używanego w działalności gospodarczej przez spółkę cywilną, a Wnoszący sprzeciw nie wykazali by zgłoszenie miało inny cel więc ich twierdzenia o dokonaniu zgłoszenia w złej wierze są gołosłowne. UP następnie opisał dalszy przebieg postępowania, w którym strony podnosiły wcześniej przedstawione argumenty. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie, UP uznał, że Wnoszący sprzeciw wykazali, iż używanie spornego oznaczenia narusza ich prawa osobiste w postaci prawa do firmy. Wskazał, że używanie znaku spornego "BAR MAJA", przeznaczonego do oznaczania: "usług barowych, usług restauracyjnych, usług cateringowych, obsługi gastronomicznej z własnym zapleczem, produktami i transportem, przygotowywania posiłków i napojów na zamówienie oraz ich dostarczanie, organizowania przyjęć" (klasa 43), zatem szeroko pojętych usług gastronomicznych jest zbieżne z zakresem działalności prowadzonej przez Wnoszących sprzeciw w dacie zgłoszenia spornego znaku tj. [...] maja 2014 r. Wynika to z zaświadczeń o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej z [...] marca 1999 r., [...] czerwca 1999 r., [...] września 2001 r. wydruku Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej RP oraz zaświadczenia Prezydenta Miasta S. z [...] lipca 2015 r., które wskazują, iż E. S. prowadziła działalność gospodarczą w zakresie gastronomii od [...] listopada 1998 r. (od 2000 r. wspólnie z J. S.). W obydwu przypadkach działalność zarówno Wnoszących sprzeciw, jak i Uprawnionych prowadzona jest na terenie miasta S. UP dodał, że sama zbieżność zakresu terytorialnego i przedmiotowego działalności gospodarczej prowadzonej przez strony postępowania jest tylko jedną z przesłanek koniecznych do stwierdzenia naruszenia prawa do nazwy firmy. Konieczne jest również podobieństwo danego znaku towarowego do nazwy firmy używanej przed zarejestrowaniem tego znaku. Z uwagi na to, że w porównywanych oznaczeniach występuje dominujący i odróżniający element słowny "MAJA", w ocenie UP, należało uznać sporny znak towarowy i firmę Wnoszących sprzeciw za podobne pod względem wizualnym, fonetycznym i znaczeniowym. UP zastrzegł, że naruszenie dobra osobistego w postaci firmy może nastąpić także w razie używania przez nieuprawnionego jedynie części tej nazwy, jeżeli ta część spełnia funkcję indywidualizującą i dystynktywną. UP zastosował zasadę analogiczną, jak w przypadku oceny podobieństwa znaków towarowych. UP uznał, że podnoszona przez Uprawnioną okoliczność, iż w firmie Wnoszących sprzeciw nie ma określenia "B.", na które składa się znak sporny, nie zmieniała faktu, że to element "MAJA" jest tym elementem dominującym i odróżniającym zarówno w znaku spornym jak i firmie Wnoszących sprzeciw. Naruszenie prawa do firmy zachodzi wtedy, kiedy znak jest tożsamy z dystynktywnym elementem firmy innego podmiotu, co ma miejsce w przedmiotowej sprawie. Element F. występujący w firmie Wnoszących sprzeciw jest tylko dodatkiem wskazującym na przedmiot działalności i jej formę organizacyjną. Niewątpliwie sporny znak towarowy w swojej warstwie słownej zawiera część firmy Wnoszących sprzeciw i jest to, obok nazwisk najistotniejszy element. Zgodnie z treścią art. 434 K.c. firmą osoby fizycznej jest jej imię i nazwisko. Nie wyklucza to włączenia do firmy pseudonimu lub określeń wskazujących na przedmiot działalności przedsiębiorcy, miejsce jej prowadzenia oraz innych określeń dowolnie obranych. W świetle powyższego, wnioskodawca może się skutecznie powoływać na część (fragment) swojej nazwy (firmy) dopiero wówczas, gdy wykaże, że element ten zdolny jest do identyfikowania wnioskodawcy na rynku. Taka sytuacja ma miejsce w rozpatrywanym stanie faktycznym - dzięki elementowi słownemu "MAJA" Wnoszący sprzeciw są rozpoznawani na rynku. Za istotne UP uznał również to, że w odniesieniu do oferowanych przez nich usług gastronomicznych słowo "MAJA" ma charakter abstrakcyjny i wypełnia funkcję indywidualizującą. Dlatego UP nie zgodził się z twierdzeniem Uprawnionej, iż skoro "MAJA" oznacza imię, to należy do domeny publicznej i nie posiada zdolności indywidualizującej podmiot. UP wskazał, że to właśnie element słowny "BAR" w znaku spornym jest niedystynktywny z uwagi na usługi do oznaczania których znak ten został przeznaczony, a, którymi są szeroko pojęte usługi gastronomiczne. UP dodał, że element słowny "MAJA" jest słowem wykorzystanym wcześniej przez Wnoszących sprzeciw w swojej nazwie niż zgłoszenie spornego znaku towarowego. Na wiele lat poprzedzających datę zgłoszenia spornego znaku towarowego Wnoszący sprzeciw rozpoczęli prowadzenie działalności wykorzystując nazwę "Maja". W konsekwencji oznaczenie to zasługuje na ochronę, z pierwszeństwem względem znaku spornego. W ocenie UP przedłożony w sprawie materiał dowodowy wskazywał na faktyczne używanie określenia "MAJA" (potocznie zwanego jako "B.") w charakterze firmy Wnoszących sprzeciw przed datą zgłoszenia znaku spornego. Zdaniem UP zatem, Wnoszący sprzeciw wykazali wcześniejsze, aniżeli data pierwszeństwa spornego znaku towarowego ([...] maja 2015 r.) używanie oznaczenia "MAJA" w charakterze firmy. Ponadto wskazali, że nigdy nie wyrazili zgody na używanie przez Uprawnione oznaczenia "BAR MAJA" w odniesieniu do usług gastronomicznych. Zgody takiej nie można bowiem wywieść z istniejącej między stronami współpracy między stronami w latach 2011 r. – 2013 r. w trakcie której m.in. E. S. wynajmowała odpłatnie Uprawnionym sprzęt gastronomiczny, czy sprzedawanie do firmy Uprawnionych produktów gastronomicznych. UP uznał, że w sprawie znalazł zastosowanie art. 131 ust. 1 pkt 1 P.w.p. Jednocześnie UP nie analizował zarzutu dokonania zgłoszenia znaku spornego w złej wierze w oparciu o art. 131 ust. 2 pkt 1 P.w.p., ponieważ, jak wskazał, dla stwierdzenia nieważności prawa ochronnego wystarczy istnienie jednej przesłanki nieważności. Pismem z [...] sierpnia 2017 r. Skarżąca, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję UP z [...] grudnia 2016 r., wnosząc o jej uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji Skarżąca zarzuciła naruszenie: 1) art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a. w związku art. 256 ust. 1 P.w.p., poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i w konsekwencji wydanie rozstrzygnięcia w oparciu o błędne ustalenia faktyczne, polegające na: a) przyjęciu, że określenie "MAJA" faktycznie było używane przez wnoszących sprzeciw w funkcji firmy na długo przed datą zgłoszenia spornego znaku, podczas gdy z uzasadnienia wynika, że wskazane dowody przez UP na tę okoliczność nie dotyczą firmy, lecz oznaczenia dla barów, b) przyjęciu, że jedynym odróżniającym elementem firmy wnoszących sprzeciw jest określenie "MAJA", podczas gdy elementem odróżniającym są także nazwiska, które nie są popularne, i które wraz z imionami stanowią rdzeń firmy, c) pominięciu, iż sporny znak towarowy jest znakiem słowno-graficznym, d) pominięciu materiału dowodowego wniesionego przez Skarżącą tj.: prośby E. S., skierowanej do S. o przepisanie na Skarżącą oraz K. L., wspólników spółki cywilnej "MAJA", dzierżawy lokali na tych samych warunkach, na jakich wynajmowała je uczestniczka postępowania, oraz telefonu stacjonarnego, które zdaniem Skarżącej świadczą o wiedzy zawiązania spółki cywilnej i aprobacie użycia w jej nazwie oznaczenia "MAJA", e) pominięciu faktu, że firma Skarżącej ujawniona w rejestrze CEIDG, od początku działalności gospodarczej zawierała oznaczenie "MAJA" i Skarżąca od początku działalności świadczyła usługi gastronomiczne pod szyldem "B.", tj.: na rok przed zgłoszeniem spornego znaku towarowego, o czym wiedzieli Uczestnicy postępowania i nie wnosili żadnych zastrzeżeń, 2) art. 80 K.p.a., poprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów i błędną ocenę prawną ustalonych okoliczności, polegającą na: a) uznaniu, że firmą Wnoszących sprzeciw jest oznaczenie "MAJA" podczas gdy oznaczenie to używane było przez Uczestników postępowania do oznaczania świadczonych usług, nazwy barów "B.", którego ochrona ma charakter deliktowy (art. 5 u.z.n.k.) i nie jest objęta art. 131 ust. 1 pkt. 1 P.w.p., natomiast przesłanki rejestracji znaku towarowego zawierającego taką nazwę określa art. 131 ust. 1 pkt 5 P.w.p., który nie był powołany w podstawach sprzeciwu, b) uznaniu, że sporny znak towarowy jest częścią firmy sprzeciwiających się, podczas gdy sporny znak towarowy ma postać słowno-graficzną w kolorze czerwonym, którego część warstwy słownej jest zbieżna z częścią firmy sprzeciwiających się, c) pominięciu rozpoznania wniosku Skarżącej z [...] listopada 2016 r. o oddalenie dowodów z 16 października 2016 r., wniesionych przez Uczestników postępowania, po upływie terminu zakreślonego w art. 246 ust. 1 P.w.p., oraz uzasadnieniu zaskarżonej decyzji na podstawie tego materiału, bez wskazania podstaw dopuszczenia tych materiałów, d) pominięciu materiału dowodowego wniesionego przez Skarżącą, bez podania przyczyny tego pominięcia, e) uzasadnieniu zaskarżonej decyzji w oparciu o dowody wniesione przez Uczestników postępowania, niezwiązane z ich wspólną działalnością w ramach spółki cywilnej, 3) art. 107 § 3 K.p.a., poprzez niewłaściwe uzasadnienie decyzji polegające na: a) niewyjaśnieniu przyczyn pominięcia charakteru słowno-graficznego spornego znaku towarowego; b) niewyjaśnieniu powodów pominięcia dowodów wniesionych przez skarżącą o których mowa wyżej, c) niewyjaśnieniu powodów dopuszczenia dowodów z 16 października 2016 r., wniesionych przez uczestników postępowania po upływie terminu zakreślonego w art. 246 ust. 1 P.w.p., d) uzasadnieniu zaskarżonej decyzji w oparciu o dowody wniesione przez Uczestników postępowania, niezwiązane z ich wspólną działalnością w ramach spółki cywilnej, d) niewłaściwym uzasadnieniu wydanej decyzji sprowadzającym się do oceny podobieństwa oznaczenia używanego przez Uczestników niniejszego postępowania dla świadczonych przez nich usług, ze spornym znakiem towarowym, a nie z ich firmą, 4) art. 131 ust. 1 pkt 1 P.w.p., poprzez niewłaściwe zastosowanie, polegające na przyjęciu, że oznaczenie "MAJA" jest określeniem używanym w charakterze firmy podczas gdy firmą uczestników postępowania jest: E. S., J. S. F. s.c. "M.", natomiast ochrona oznaczenia "M." "B.", pod którym sprzeciwiający świadczyli usługi barowe nie podlega ochronie na podstawie art. 131 ust. 1. pkt. 1 P.w.p., lecz ma charakter deliktowy na podstawie art. 5 u.z.n.k., a przesłanki rejestracji znaku towarowego zawierającego taką nazwę określa art. 131 ust. 5 pkt 2 P.w.p. W uzasadnieniu skargi Skarżąca podała, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji błędnie postawiono znak równości pomiędzy dwoma różnymi pojęciami ochrony prawa do firmy (art. 23 i art. 24 K.c.) a nazwą, pod którą świadczone są usługi lub wprowadzane towary na rynek (art. 5 u.z.n.k.), co doprowadziło do unieważnienia spornej rejestracji na podstawie art. 131 ust. 1 pkt 1 P.w.p. Prawo do firmy to prawo podmiotowe bezwzględne, o którym między innymi mowa w art. 131 ust. 1 pkt 1 P.w.p., w przeciwieństwie do prawa przedmiotowego przysługującego przedsiębiorcy do nazwy, pod którą przedsiębiorca prowadzi działalność, która to nazwa chroniona jest na podstawie art. 5 u.z.n.k., natomiast przesłanki rejestracji znaku towarowego zawierającego taką nazwę określa art. 131 ust. 1 pkt 5 P.w.p. W przedmiotowej sprawie nazwa, pod którą sprzeciwiający świadczą usługi gastronomiczne - prowadzą bary: "B.", nie jest jednocześnie ich firmą: E. S., J. S. F.S.C. "MAJA". UP dokonał zatem błędnej oceny materiału dowodowego, stwierdzając na jego podstawie, że Wnoszący sprzeciw przed datą zgłoszenia znaku używali określenia "MAJA" (potocznie zwanego "B.") w charakterze firmy. UP, rozpoznając sprawę naruszenia prawa do firmy był zobowiązany zgodnie z art. 255 ust. 4 P.w.p., do rozpoznania sprzeciwu w jego granicach i wskazanej podstawy prawnej, tj. naruszenia prawa do firmy: E. S., J. S. F. S.C. "M.", a nie firmy, pod którą E. S. prowadziła w przeszłości indywidualną działalność gospodarczą przed zawiązaniem spółki cywilnej z J. S. Ponadto UP błędnie przyjął, że E. S. kontynuowała tę indywidualną działalność w formie rzeczonej spółki cywilnej, gdyż indywidualną działalność pani E. S. cały czas prowadzi niezależnie od działalności na podstawie umowy spółki cywilnej. Sprzeciw został złożony przez wspólników spółki cywilnej, zarzucając naruszenie prawa do firmy, zatem należy rozumieć, że zarzut dotyczy naruszenia prawa do firmy "E. S., J. S. F. S.C. "M."", a nie firmy związanej z indywidualną działalnością pani E. S., gdyż taki sprzeciw nie został wniesiony. UP stwierdził, że firmę i znak towarowy należy porównywać zgodnie z zasadami obowiązującymi dla porównywania podobieństwa znaków, jednakże w decyzji pominął fakt, że sporny znak towarowy "BAR MAJA" jest znakiem słowno-graficznym barwnym i ze spornego prawa ochronnego nie wynika wyłączność Skarżącej do oznaczenia słownego MAJA dla usług gastronomicznych. Ocena powinna być całościowa, w której należy brać pod uwagę ogólne wrażenie wywołane przez oznaczenie, a której brak jest w zaskarżonej decyzji. Skarżąca nie zgodziła się ze stanowiskiem UP, że element słowny "BAR" w znaku spornym jest niedystynktywny, gdyż w spornym znaku element BAR nie jest elementem słownym lecz elementem słowno-graficznym barwnym, który w takiej formie graficznej bez drugiego elementu, tj. "MAJA" mógłby podlegać ochronie jako znak towarowy. Skarżąca zakwestionowała również stanowisko UP, zgodnie z którym jedynym odróżniającym elementem firmy Wnoszących sprzeciw jest określenie "MAJA", oraz pominięcie przez organ elementów firmy stanowiących jej rdzeń, tj. nazwisk i imion wspólników, których nazwiska również mają charakter odróżniający. Z wpisów w CEIDG wnika, że firm z użyciem słowa "MAJA" jest 2142, zatem jest to dość popularne oznaczenie dla różnych zakresów. Natomiast firm z użyciem słowa odpowiadającemu nazwisku uczestniczki postępowania – E. S. jest tylko 5, w tym dwa wpisy dotyczą Uczestników postępowania. W tych okolicznościach trudno uznać, że element "MAJA" jest jedynym elementem dystynktywnym firmy Uczestników postępowania. Zdaniem Skarżącej, Wnoszący sprzeciw nie wykazali ryzyka wprowadzenia w błąd opinii publicznej w związku z używaniem przez Skarżącą spornego znaku towarowego. Zdaniem Skarżącej taki dowód nie istnieje, gdyż Wnoszący sprzeciw sprzedawali Skarżącej produkty gastronomiczne (dania) w celu dalszej ich sprzedaży w barze Skarżącej, a zatem towary pochodziły od Wnoszących sprzeciw. UP całkowicie pominął ten fakt. Skarżąca zauważyła, że UP uzasadnienie zaskarżonej decyzji oparł w dużej mierze na dowodach wniesionych przez Wnoszących sprzeciw [...] października 2016 r., co do których Skarżąca wniosła o ich oddalenie, jako spóźnionych tj. wniesionych po upływie ustawowego 6-cio miesięcznego terminu, o którym mowa w art. 246 ust. 1 P.w.p. Rozszerzenie granic sprzeciwu w postępowaniu spornym, toczącym się na skutek jego wniesienia, prowadzi wprost do przekroczenia (ominięcia) terminu do wniesienia umotywowanego sprzeciwu i pozbawia Uprawnionego możliwości ustosunkowania się do sprzeciwu przed skierowaniem sprawy do postępowania spornego. Skoro stosownie do art. 246 ust. 1 P.w.p. sprzeciw ma być "umotywowany", zgłaszający powinien już w sprzeciwie wskazać te okoliczności, które mogą stanowić określone w ustawie przyczyny unieważnienia prawa ochronnego. Skarżąca zauważyła, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie ma żadnej wzmianki o rozpoznaniu przedmiotowego wniosku o oddalenie dowodów oraz podania powodu dla którego wniosek ten nie został rozpoznany. W odpowiedzi na skargę UP wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w uzasadnieniu decyzji z [...] grudnia 2016 r. W piśmie z [...] grudnia 2017 r. Uczestnicy postępowania wnieśli o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Rozpoznając sprawę Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa w sposób uzasadniający jej uchylenie. W niniejszej sprawie sprzeciw został wniesiony w terminie, o którym mowa w art. 246 ust. 1 P.w.p. Zgodnie z tym przepisem, każdy może wnieść umotywowany sprzeciw wobec prawomocnej decyzji Urzędu Patentowego o udzieleniu patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy lub prawa z rejestracji w ciągu 6 miesięcy od daty opublikowania w "Wiadomościach Urzędu Patentowego" informacji o udzieleniu prawa. Decyzja UP o udzieleniu prawa ochronnego na sporny znak towarowy została opublikowana w Wiadomościach Urzędu Patentowego [....] czerwca 2015 r., sprzeciw natomiast wpłynął do UP, z zachowaniem terminu, [...] września 2015 r. W ocenie Sądu, UP prawidłowo uznał, że Wnoszący sprzeciw wykazali, iż używanie spornego oznaczenia narusza ich prawa osobiste w postaci prawa do firmy. Zasadnie zatem, jako podstawę prawną sprzeciwu, podnieśli art. 131 ust. 1 pkt 1 P.w.p., mający zastosowanie w niniejszej sprawie w związku z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 1615). Zgodnie z art. 131 ust. 1 pkt 1 P.w.p., nie udziela się praw ochronnych na oznaczenia których używanie narusza prawa osobiste lub majątkowe osób trzecich. Otwarty katalog praw osobistych został wyliczony w art. 23 K.c. Przepis ten nie wymienia prawa do firmy przedsiębiorcy, nie ulega jednak wątpliwości, że prawo to stanowi prawo podmiotowe o charakterze osobistym podlegające ochronie prawnej, w tym również wynikającej z art. 131 ust. 1 pkt 1 P.w.p. Naruszenie zatem przez znak towarowy prawa do firmy przedsiębiorcy, pod którą prowadzi on działalność gospodarczą, stanowi przesłankę unieważnienia prawa z rejestracji tego znaku towarowego, w związku z naruszeniem prawa osobistego osoby trzeciej. Zgodnie z art. 432 § 1 K.c., przedsiębiorca działa pod firmą. Jak wynika natomiast z art. 434 K.c., firmą osoby fizycznej jest jej imię i nazwisko. Nie wyklucza to włączenia do firmy pseudonimu lub określeń wskazujących na przedmiot działalności przedsiębiorcy, miejsce jej prowadzenia oraz innych określeń dowolnie obranych. W niniejszej sprawie pełna nazwa firmy Wnoszących sprzeciw brzmi: F. Podkreślenia wymaga, że wyłączność prawa do firmy nie jest zupełna, a jej granice wyznacza zasięg terytorialny oraz przedmiotowy, faktycznej działalności przedsiębiorcy. Tylko w tych granicach może dojść do kolizji pomiędzy identyczną lub podobną do znaku towarowego firmą przedsiębiorcy. Ponadto, jak słusznie wskazał UP, ingerencja w sferę dóbr osobistych, a konkretnie prawa do nazwy przedsiębiorcy (firmy), może nastąpić także w przypadku wykorzystania części tej nazwy, jeżeli jest to część spełniająca w sposób wystarczający funkcję indywidualizującą danego przedsiębiorcę, umożliwiająca jego jednoznaczną identyfikację i odróżnianie od innych osób (por. wyroki Sądu Najwyższego z 28 października 1998 r., sygn.. akt II CKN 25/98, z 5 marca 2010 r. sygn. akt IV CSK 371/09). Jak wynika z akt sprawy, (z zaświadczeń o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej, wydruku Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej RP, zaświadczenia Prezydenta Miasta S. z [...] lipca 2015 r.), Wnoszący sprzeciw od [...] marca 2000 r. prowadzą działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej, w zakresie usług gastronomicznych, prowadząc bary na terenie miasta S. Uprawnione, od [...] maja 2013 r. również prowadziły działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej w branży gastronomiczne, tak samo prowadząc bary na terenie miasta S. [...] maja 2014 r. Uprawnione zgłosiły do UP sporny znak towarowy, przeznaczony do oznaczania usług z klasy 43: "usług barowych, usług restauracyjnych, usług cateringowych, obsługi gastronomicznej z własnym zapleczem, produktami i transportem, przygotowywania posiłków i napojów na zamówienie oraz ich dostarczanie, organizowania przyjęć". Zakres przedmiotowy i terytorialny zatem, działalności gospodarczej Wnoszących sprzeciw, jak i Uprawnionych pokrywa się. Również zakres usług do oznaczania, których przeznaczony jest sporny znak towarowy, pokrywa się z przedmiotem działalności Wnoszących sprzeciw. Zdaniem Sądu, UP prawidłowo ocenił podobieństwo firmy Wnoszących sprzeciw pod którą jako wspólnicy spółki cywilnej prowadzą swoją działalność gospodarczą oraz spornego znaku towarowego. Zarówno w firmie Wnoszących sprzeciw jak i w sporym znaku towarowym występuje element słowny "MAJA". W firmie Wnoszących sprzeciw jest to nieobowiązkowy dodatek firmy osoby fizycznej do obowiązkowego rdzenia obejmującego imię i nazwisko tej osoby, w tym przypadku imion i nazwisk wspólników spółki cywilnej. UP słusznie uznał, że element ten jest w firmie Wnoszących sprzeciw elementem dominującym i dystynktywnym. W ocenie Sądu, ze względu na fakt, że słowo "Maja" ma charakter abstrakcyjny w odniesieniu do usług gastronomicznych świadczonych przez Wnoszących sprzeciw, ma on też istotne znaczenie odróżniające Wnoszących sprzeciw na rynku od innych przedsiębiorców i obok ich nazwisk, realizuje funkcję indywidualizującą. Rację ma UP, stwierdzając, że element: "[...]", występujący w firmie Wnoszących sprzeciw jest dodatkiem wskazującym na przedmiot działalności i jej formę organizacyjną. Oznacza to, że element ten ma charakter opisowy i nie pełni funkcji dystynktywnej, indywidualizującej Wnoszących sprzeciw. Podobnie opisowy i niedystynktywny charakter ma słowny element "BAR" w spornym znaku towarowym, wskazując na miejsce świadczonych usług gastronomicznych. Dlatego również w spornym znaku towarowym element słowny "MAJA" ma dominujące i odróżniające znaczenie. Ze względu na prostą szatę graficzną spornego znaku towarowego nie można uznać, że znaczenie takie mają elementy graficzne spornego znaku towarowego. Element "MAJA", natomiast, także w spornym znaku towarowym ma abstrakcyjne znaczenie w stosunku do usług, do oznaczania których przeznaczony jest sporny znak towarowy. Z tych względów należy uznać, że rację ma UP, stwierdzając, że ze względu na wspólny, dominujący i dystynktywny, słowny element "MAJA", występujący w firmie Wnoszących sprzeciw i spornym znaku towarowym, występuje tutaj podobieństwo firmy i znaku towarowego na trzech płaszczyznach porównawczych: wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej. Prowadzi to do oczywistego wniosku, że wobec zbieżnego zakresu przedmiotowego i terytorialnego działalności gospodarczej Wnoszących sprzeciw oraz Uprawnionej, użycie spornego znaku towarowego, podobnego do firmy Wnoszących sprzeciw, do oznaczenia usług świadczonych przez Uprawnioną na terenie miasta S., tożsamych z usługami świadczonymi przez Wnoszących sprzeciw również na terenie miasta S., skutkowałoby nieuchronną kolizją z firmą Wnoszących sprzeciw i niebezpieczeństwem wprowadzenia odbiorców tych usług w błąd co do ich pochodzenia. Oznacza to, że udzielenie prawa ochronnego na sporny znak towarowy naruszyło prawo podmiotowe do firmy Wnoszących sprzeciw, używanej przez Wnoszących sprzeciw znacznie wcześniej niż Uprawnieni zgłosili do UP sporny znak towarowy, co zostało w sprawie wykazane. Element słowny firmy Wnoszących sprzeciw, "MAJA", był używany przez Wnoszących sprzeciw jako firma do oznaczenia ich działalności gospodarczej prowadzonej od [...] marca 2000 r. i funkcjonujących w jej ramach barów. Wnoszący sprzeciw przedstawili dowody na tę okoliczność w toku postępowania przed UP, w tym m.in. artykuł zatytułowany "W S. powstanie siódmy bar M." z [...] lutego 2012 r., w treści którego widnieje fotografia baru "M." z datą otwarcia, artykuł zatytułowany "10 najbardziej wpływowych pań w S." z [...] marca 2012 r., umowę o prowadzenie ksiąg rachunkowych z [...] września 2001 r., umowę licencyjną z ZAIKS z [...] grudnia 2005 r., umowę o zamieszczenie reklamy z [...] stycznia 2005 r. Wnoszący sprzeciw wykazali więc, że używali określenia "MAJA" w funkcji firmy wcześniej, niż miało miejsce zgłoszenie [...] maja 2014 r. spornego znaku towarowego przez Uprawnione do UP. Sąd stwierdza zatem, że UP prawidłowo uznał, że udzielenie prawa ochronnego na sporny znak towarowy nastąpiło z naruszeniem art. 131 ust. 1 pkt 1 P.w.p., poprzez naruszenia prawa do firmy Wnoszących sprzeciw. Wnoszący sprzeciw podnieśli taki właśnie zarzut w sprzeciwie i wykazali jego zasadność, niesłuszny jest zatem zarzut Skarżącej naruszenia art. 131 ust. 1 pkt 1 P.w.p. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie oraz zarzut, że w sprawie miał zastosowanie art. 131 ust. 5 P.w.p. Dodać też należy, że Wnoszący sprzeciw podnieśli, że nie wyrazili zgody na rejestrację spornego znaku towarowego, Uprawniona nie wykazała natomiast, aby było inaczej. Zgody takiej nie można wywieść z istniejącej współpracy pomiędzy Wnoszącymi sprzeciw, a Uprawnionymi, na którą powołuje się Skarżąca i na, której wykazanie przedstawiła dowody. Dlatego też nie można zgodzić się z zarzutem Skarżącej o pominięciu przez UP, dowodów przedstawionych przez Skarżącą. Niesłuszne jest również stanowisko Skarżącej o niedopuszczalności dowodów wniesionych przez Wnoszących sprzeciw po terminie, o którym mowa w art. 246 ust. 1 P.w.p., tj. po upływie 6 miesięcy od daty opublikowania w "Wiadomościach Urzędu Patentowego" informacji o udzieleniu prawa ochronnego na sporny znak towarowy. Jak wynika z art. 255 ust. 4 P.w.p., UP rozstrzyga sprawy w trybie postępowania spornego w granicach wniosku i jest związany podstawą prawną wskazaną przez wnioskodawcę. Należy wskazać, że wniesienie kolejnych dowodów na potwierdzenie stanowiska i zarzutów zawartych w umotywowanym sprzeciwie nie stanowi wykroczenia poza granice tego sprzeciwu, dlatego też w niniejszej sprawie nie można uznać, że doszło do przekroczenia terminu, o którym mowa w art. 246 ust. 1 P.w.p. Podkreślenia wymaga, że UP unieważnił prawo ochronne na sporny znak towarowy, ze względu na fakt, że Wnoszący sprzeciw wykazali, a organ, zdaniem Sądu, prawidłowo to ocenił w zaskarżonej decyzji, iż używanie spornego oznaczenia narusza ich prawa osobiste w postaci prawa do firmy, a nie ze względu na fakt, że używanie spornego oznaczenia narusza prawa osobiste E. S. w postaci prawa do firmy jako nazwy jej odrębnej działalności gospodarczej od prowadzonej wspólnie z J. S. Dlatego też zarzuty Skarżącej, że UP odniósł się do działalności gospodarczej E. S., podczas gdy sprzeciw nie odnosił się do indywidualnej działalności gospodarczej E. S., nie są zasadne. UP pomimo, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji odniósł się do indywidualnej działalności gospodarczej E. S., to nie z tą działalnością związane są podstawy unieważnienia prawa ochronnego na sporny znak towarowy. Z powyższych względów Sąd uznał za niezasadne zarzuty naruszenia w niniejszej sprawie przepisów postępowania, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 K.p.a. UP, prawidłowo uznał, że określenie "MAJA" faktycznie było używane przez Wnoszących sprzeciw w funkcji firmy przed datą zgłoszenia spornego znaku towarowego. Organ prawidłowo też dokonał porównania firmy Wnoszących sprzeciw oraz spornego znaku towarowego, uznając ich podobieństwo pomimo graficznych elementów w spornym, słowno-graficznym, znaku towarowym. UP dokładnie wyjaśnił stan faktyczny sprawy, wyczerpująco rozpatrzył cały materiał dowodowy i uznając za udowodnione poszczególne okoliczności stanu faktycznego, istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, nie wykroczył poza granice swobodnej oceny dowodów. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji odpowiada wymogom art. 107 § 3 K.p.a. Z tych też względów Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), skargę oddalił.