VI SA/Wa 2001/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. z siedzibą w L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. z siedzibą w L. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy p o s t a n a w i a: odmówić skarżącej M. z siedzibą w L. przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Strona skarżąca – M. z siedzibą w L. – złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sporządzony na urzędowym formularzu (PPPr) wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy. W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazano, że strona skarżąca nie prowadzi działalności gospodarczej, a środki na swoją działalność uzyskuje z dotacji celowych oraz sporadycznie od sponsorów. Otrzymane w 2015 r. środki zostały wydane w całości na [...]. Fundacja nie ma żadnych środków trwałych, żadnego majątku, ruchomości i nieruchomości, nie utrzymuje żadnych regularnych darowizn. Skarżąca w ostatnim roku obrotowym uzyskała zysk w kwocie 21.919.87 zł. Na kontach bankowych strona skarżąca posiada środki pieniężne w wysokości 1417,18 zł. Z nadesłanych przez skarżącą dokumentów wynika, iż w 2012 r. skarżąca przy przychodach w wysokości 634.200,22 zł uzyskała zysk w wysokości 90.682,29 zł, w 2013 r. przy przychodach w wysokości 827.046,95 zł uzyskała zysk w wysokości 32.459,15 zł, w 2014 r. przy przychodach w wysokości 148.762,71 zł uzyskała zysk w wysokości 21.919,87 zł (załączono kopie 3 ostatnich sprawozdań z działalności fundacji składanych na podstawie art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach właściwemu ministrowi zgodnie z wymogami określonymi w Rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 8 maja 2001 r. w sprawie ramowego zakresu sprawozdania z działalności fundacji potwierdzające powyższe). Zgodnie z treścią art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r, poz. 270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie prawnej w zakresie częściowym może nastąpić, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. W niniejszej sprawie z podanych przez stronę skarżącą we wniosku o przyznanie prawa pomocy informacji wynika, iż nie posiada ona żadnego majątku, a wszystkie przychody przeznaczone są na organizację corocznego festiwalu [...]. Zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy według strony skarżącej wynika z faktu, iż fundacja nie prowadzi działalności gospodarczej, a środki na swoją działalność uzyskuje z dotacji celowych oraz sporadycznie od sponsorów. W przedmiotowej sprawie należy zauważyć, iż zgodnie z art. 3 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach (t.j. Dz. U. z 1991 r. r. Nr 46, poz. 203 ze zm.) w oświadczeniu woli o ustanowieniu fundacji fundator powinien wskazać cel fundacji oraz składniki majątkowe przeznaczone na jego realizację. Tymi składnikami majątkowymi mogą być pieniądze, papiery wartościowe, a także oddane fundacji na własność rzeczy ruchome i nieruchomości. Fundator ustala statut fundacji, określający m.in. jej majątek, cele i zakres działalności (art. 5 ust. 1 ustawy o fundacjach). Fundacja składa corocznie właściwemu ministrowi sprawozdanie ze swojej działalności (art. 12 ust. 2 ustawy o fundacjach). W świetle ww. przepisów fundacje muszą mieć świadomość, iż przystępując do aktywnej realizacji zamierzonych celów i z powołaniem się na nie m.in. w postępowaniu sądowoadministracyjnym, powinny liczyć się z obowiązkiem ponoszenia kosztów i przeznaczyć odpowiednie środki na ich pokrycie. Mając na uwadze treść ww. art. 3 ustawy o fundacjach stwierdzić należy, iż fundator zobligowany jest do zapewnienia składników majątkowych, pozwalających realizować cele fundacji. Fundacja nie można przerzucać kosztów swej działalności na koszt Skarbu Państwa, czyli wszystkich podatników. Nadmienić należy, iż w razie wyczerpania środków finansowych i majątku fundacji, fundacja podlega likwidacji w sposób wskazany w statucie (art. 15 ust. 1 ustawy o fundacjach). Tym samym nie prowadzenie przez stronę skarżącą działalności gospodarczej oraz brak majątku trwałego nie uzasadnia przyznania skarżącej prawa pomocy. Dodatkowo podkreślić należy, iż skarżąca w latach 2012-2014 uzyskała dodatni wynik finansowy, a w roku 2015 r. skarżąca dysponowała na rachunku bankowy środkami pieniężnymi sięgającymi kwoty 340.000 zł, umożliwiającymi pokrycie kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Mając zatem powyższe na uwadze na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.