VI SA/Wa 2004/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. G. na zawiadomienie Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] czerwca 2011 r. NR [...] w przedmiocie zawiadomienia o istnieniu przeszkód do uzyskania patentu na wynalazek postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia [...] kwietnia 2004 r. Z. G. (nazywany dalej "skarżącym") podanie o udzielenie patentu na wynalazek "[...]". Pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. zatytułowanym "Zawiadomienie" Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (nazywany dalej "UP"), na podstawie art. 49 ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 z późn. zm., nazywanej dalej "p.w.p.") w związku ze zgłoszeniem przez skarżącego wynalazku oznaczonego nr [...], poinformował skarżącego o istnieniu przeszkód do uzyskania patentu. W ocenie UP, na rozwiązania przedstawione w zastrzeżeniach patentowych (1-3) nie można udzielić patentu z uwagi na niespełnienie wymogów określonych w art. 24 i art. 33 ust. 3 p.w.p. Rozwiązania przedstawione w zastrzeżeniach są na tyle niejasne, że nie można miarodajnie ocenić zakresu żądanej ochrony zgłoszenia zawierającego więcej niż jeden wynalazek. UP podkreślił, że zakres żądanej ochrony obejmuje kilka osobnych przedmiotów zgłoszenia, zgłoszonych w tej samej kategorii wynalazku, co wynika z faktu, że w zredagowanych zastrzeżeniach występuje kilka zastrzeżeń niezależnych 1, 2 i 3, z czego tylko pierwsze zastrzeżenie dotyczy tytułowej elektrowni. UP zwrócił również uwagę, że tytuł zgłoszenia, przedmiot zgłoszenia oraz w odpowiednim zakresie początki zastrzeżeń niezależnych powinny być jednolite, jak również każde zastrzeżenie niezależne powinno być swym początkiem rozwinięte z tytułu. UP zakreślił skarżącemu termin jednego miesiąca od dnia doręczenia zawiadomienia na zajęcie stanowiska odnośnie przedstawionych przez organ zarzutów. Skarżący pismem z dnia [...] lipca 2011 r. odniósł się do zawiadomienia UP Nr [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. W uzasadnieniu pisma skarżący podał, że pracownicy Departamentu Badań Patentowych blokują wynalazki. W związku z tym, skarżący uznał za niezasadne dokonywanie jakichkolwiek poprawek, wyjasnień i zmian w zgłoszeniu. Skarżący zażądał, aby sprawę elektrowni [...] [...] z 2004 r. UP skierował do Sądu Administracyjnego wraz z wynalazkiem [...]. W piśmie z dnia [...] lipca 2011 r. UP zauważył, że treść pisma skarżącego z dnia [...] lipca 2011 r zatytułowanego “Odwołanie" nie pozwala na jednoznaczne określenie celu w jakim zostało złożone. Zostało złożone w związku z zawiadomieniem UP z dnia [...] czerwca 201l r., jednakże w treści pisma skarżący wyraził wolę wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W związku z powstałymi wątpliwościami UP zwrócił się do skarżącego z pytaniem, czy jego pismo z dnia [...] lipca 2011 r. należy traktować jako odpowiedź na zawiadomienie UP z dnia [...] czerwca 2011 r., czy jako wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wniesiony od tego zawiadomienia czy też jako skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. UP wyjaśnił również, że uznanie pisma z dnia [...] lipca 201lr. za odpowiedź na zawiadomienie, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy lub skargę do sądu administracyjnego wiąże ze sobą odmienne skutki prawne. UP podkreślił, że jeśli zamiarem skarżącego było złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (zgodnie z art. 244 p.w.p. od decyzji i postanowień UP nie przysługuje odwołanie, lecz inny środek prawny pełniący funkcje odwołania tj. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy) to wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nie przysługuje od zawiadomień. UP zmuszony będzie stwierdzić niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy - na mocy art. 134 k.p.a. i art. 252 p.w.p. UP wyjaśnił również, że skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przysługuje tylko od decyzji i postanowień Urzędu (art. 248 p.w.p.), a nie od zawiadomień. W przypadku, gdy skarżący potwierdzi, że pismo z dnia [...] lipca 2011 r. jest skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, UP na mocy art. 249 p.w.p. sporządzi odpowiedź na skargę, w której wniesie o jej odrzucenie (skarga wniesiona od pisma, od którego nie przysługuje prawo złożenia skargi podlega odrzuceniu). Jeśli natomiast pismo z dnia [...] lipca 2011 r. stanowi odpowiedź na zawiadomienie, UP po zapoznaniu się ze stanowiskiem skarżącego zawartym w piśmie, wyda decyzję w przedmiocie udzielenia patentu na wynalazek. Na decyzję przysługiwać będzie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W przypadku złożenia takiego wniosku UP, po jego rozpatrzeniu wyda decyzję, w której utrzyma w mocy zaskarżoną decyzję albo uchyli ją w całości lub w części i rozstrzygnie co do istoty sprawy. Jeżeli UP utrzyma w mocy decyzję, skarżący będzie wnieść skargę do sadu administracyjnego. W odpowiedzi, skarżący pismem z dnia [...] sierpnia 2011 r. podtrzymał wniosek o przekazaniu sprawy (skierowaniu jego wynalazków) do Wojewódzkiego sadu Administracyjnego. UP przy piśmie z dnia 2 września 2011 r. przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z dnia [...] lipca 2011 r. wraz z odpowiedzią na skargę, w której wniósł o jej odrzucenie. Zarządzeniem Sędziego z dnia 8 września 2011 r. zobowiązano skarżącego, z uwagi na wątpliwości Sądu co do rzeczywistego charakteru pisma z dnia [...] lipca 2011 r., do wyjaśnienia, czy stanowi ono skargę na zawiadomienie UP z dnia [...] czerwca 2011 r. czy też innego rodzaju pismo skierowane do organu. Na udzielenie odpowiedzi zakreślono skarżącemu termin 7 dni, informując, że w przypadku nieudzielenia odpowiedzi w podanym terminie pismo z dnia [...] lipca 2011 r. zostanie potraktowane jako skarga na zawiadomienie UP z dnia [...] czerwca 2011 r. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 20 września 2011 r. Skarżący w zakreślonym terminie nie ustosunkował się do wezwania Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., nazywanej dalej "p.p.s.a."), określającym właściwość rzeczową sądów administracyjnych, sądy wykonując kontrolę działalności administracji publicznej orzekają w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W świetle art. 248 p.w.p., stronie przysługuje skarga do sądu administracyjnego na postanowienia i decyzje wydane przez UP. W ocenie Sądu, pismo organu z dnia [...] czerwca 2011 r. "zawiadomienie" w związku z którym wniesiono skargę do Sądu, nie mieści się we wskazanym wyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego, bowiem, mając na uwadze art. 248 p.w.p., nie jest ani postanowieniem, ani decyzją, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 3 p.p.s.a., ani też innym aktem rozstrzygającym sprawę co do jej istoty. Należy również podkreślić, że zaskarżone pismo nie stanowi aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., na które może być wniesiona skarga do sądu administracyjnego, pod warunkiem, że akt (czynność) podjęty jest w sprawie indywidualnej, skierowany jest do oznaczonego podmiotu administrowanego, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, są określone w przepisie prawa powszechnie obowiązującego. (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 2008 r. sygn. akt I OSK 52/2007). Oznacza to, że musi istnieć ścisły związek między przepisem prawa, który określa uprawnienia lub obowiązek, a aktem lub czynnością, która dotyczy takiego uprawnienia lub obowiązku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2004 r. sygn. akt OSK 247/040. Pismo organu zatytułowane "zawiadomienie" nie konkretyzuje żadnego stosunku administracyjnoprawnego, nie rozstrzyga o prawach czy obowiązkach strony. Jest jedynie czynnością materialnotechniczną, której celem jest przekazanie określonych informacji skarżącemu. Przesłanie zawiadomienia ma umożliwić skarżącemu ustosunkowanie się do przyjętego w sprawie stanowiska organu. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał skargę na zawiadomienie UP z dnia [...] czerwca 2011 r. za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.