VI SA/Wa 2004/17

WyrokWSA w Warszawie2019-02-19

Skład orzekający: Ewa Frąckiewicz, Aneta Lemiesz, Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wykonywanie transportu drogowego taksówką pomiędzy dwoma punktami na terenie miasta, które nie jest objęte zakresem terytorialnym licencji, stanowi naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym i uzasadnia nałożenie kary pieniężnej?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że wykonywanie transportu drogowego taksówką pomiędzy dwoma punktami na terenie miasta, które nie jest objęte zakresem terytorialnym licencji, stanowi naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. Wyjątki od tej zasady, takie jak przewóz w drodze powrotnej lub na zlecenie klienta z innego obszaru, są interpretowane ściśle i nie obejmują sytuacji, gdy cały przewóz odbywa się poza obszarem licencji. W związku z tym, istniała podstawa do nałożenia kary pieniężnej.
Stan faktyczny
Przedsiębiorca, posiadający licencję na wykonywanie transportu drogowego taksówką na terenie Gminy N., został skontrolowany podczas wykonywania przewozu osób pomiędzy dwoma punktami w Warszawie. Organ I instancji nałożył na niego karę pieniężną w wysokości 8.000 zł za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji. Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał tę decyzję w mocy. Przedsiębiorca zaskarżył decyzję, argumentując, że licencja uprawnia go do wykonywania przewozu na terenie całej Polski, a sporny przejazd był wykonywany w drodze powrotnej.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędziowie Sędzia WSA Aneta Lemiesz (spr.) Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz Protokolant st. sekr. sąd. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2019 r. sprawy ze skargi G. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej oddala skargę |Główny Inspektor Transportu Drogowego ("GITD") decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2017 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a.,| |art. 16 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U.| |z 2017r., poz. 953), art. 4 pkt 22, art. 5b ust. 1, art. 6 ust. 1, 4 i 5, art. 87 ust. 4, art. 92a ust. 1, 2 i 6 ustawy z dnia 6 | |września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2016 r., poz. 1907 ze zm. - dalej "u.t.d.") oraz lp. 1.1 załącznika nr 3 do ustawy o| |transporcie drogowym, utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2017 r., nr [...] | |nakładającą na G. K. (dalej "skarżący", "przedsiębiorca") - karę pieniężną w wysokości 8.000 zł za wykonywanie transportu drogowego | |bez wymaganego zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub bez wymaganej licencji. | |Do wydania decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. | |W dniu [...] lutego 2017 r. w Warszawie na ulicy [...] około godz. 16:30 poddano kontroli drogowej pojazd marki Volkswagen o nr rej. [...]. | |Kierującym pojazdem był G. K., prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą: [...]. | |Powyższym pojazdem oznakowanym w sposób przewidziany dla taksówki przedsiębiorca wykonywał przewóz osób. Zlecenie przewozu | |przedsiębiorca otrzymał za pośrednictwem aplikacji [...] TAXI. Pasażerowie zamówili usługę telefonicznie pod numerem [...] w korporacji | |[...] TAXI. Przedsiębiorca wykonał usługę przewozu pasażerów z ul. [...] na ul. [...] w W.. Za wykonaną usługę pobrał należność w wysokości | |15 zł i wydał pasażerom potwierdzenie uiszczenia opłaty. | |Do kontroli przedsiębiorca okazał licencję nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego taksówką, uprawniającą do wykonywania | |przewozu osób taksówką na terenie gminy N.. | |Dla celów dowodowych funkcjonariusz sporządził dokumentację fotograficzną okazanych dokumentów oraz dokumentację fotograficzną | |pojazdu. Kontrola została udokumentowana protokołem kontroli nr [...] z dnia [...] lutego 2017 r. | |Zawiadomieniem z dnia [...] marca 2017 r. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego (dalej: "organ I instancji", "MWITD") wszczął z | |urzędu wobec przedsiębiorcy postępowanie w sprawie naruszenia przepisów ustawy o transporcie drogowym. Przedsiębiorca przesłał do | |organu I instancji w dniu 10 kwietnia 2017 r. pismo, w którym wyjaśnił, że w dniu kontroli wykonywał przewóz osób zgodnie z ustawą o | |transporcie drogowym. | |Na podstawie informacji z Urzędu Gminy [...] oraz z Urzędu Miejskiego [...] ustalono, że przedsiębiorca posiada licencję na wykonywanie | |transportu drogowego taksówką. Natomiast z Urzędu Miasta [...] uzyskano informację, iż skarżącemu nie została udzielona licencja na | |wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób taksówką. | |MWITD decyzją wydaną w dniu [...] maja 2017 r. nr [...] nałożył na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 8.000 zł, wskazując na | |naruszenie z załącznika nr 3 ustawy o transporcie drogowym w zakresie obowiązku posiadania licencji na wykonywanie transportu | |drogowego taksówką. | |W dniu 18 czerwca 2017 r. skarżący złożył odwołanie od powyższej decyzji, w którym wniósł o pozytywne załatwienie sprawy. Powołując | |się na art. 6 ust. 5 u.t.d. podniósł, że wykonywał przewóz określony w tym przepisie. Skarżący podkreślił, że mógł przyjąć zlecenie | |klienta z innego obszaru niż wskazany w posiadanej przez niego licencji i je wykonać, ponieważ wracał do N. z ośrodka rehabilitacji. | |Skarżący wskazał również, że posiada licencję na wykonywanie transportu drogowego taksówką na terenie miasta W. od 1985 r. | |Główny Inspektor Transportu Drogowego (dalej: "GITD", "organ odwoławczy") decyzją z dnia [...] lipca 2017 r. utrzymał w mocy decyzję | |organu I instancji. | |W uzasadnieniu organ odwoławczy, po przedstawieniu stanu faktycznego oraz treści przepisów prawnych będących podstawą rozstrzygnięcia,| |uznał, że zachodzą przesłanki do stwierdzenia, że w chwili kontroli doszło do naruszenia przez skarżącego przepisów ustawy o | |transporcie drogowym w zakresie obowiązku posiadania licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką. Kierowca nie okazał bowiem| |licencji, która uprawniałaby go do świadczenia usługi transportu drogowego taksówką na terenie W., a z pisma Urzędu Miasta [...] wynika,| |że skarżącemu nie została udzielona licencja na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób taksówką. | |Organ odwoławczy wskazał, że licencja na wykonywanie transportu drogowego taksówką udzielana jest przedsiębiorcy na określony pojazd i| |obszar (art. 6 ust. 1 i ust. 4 u.t.d.). Uprawnienia osoby, której udzielono licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką, są | |ściśle określone w licencji i dotyczą konkretnego pojazdu i konkretnego obszaru. W przypadku wykonywania transport drogowego na | |obszarze niewymienionym w licencji jest transportem wykonywanym bez wymaganej licencji. Ustawa wyjątkowo dopuszcza możliwość | |wykonywania przewozu poza obszarem wskazanym w licencji. Jednak taki przewóz jest wykonywany w drodze powrotnej lub w przypadku | |złożenia zamówienia przez klienta z innego obszaru (art. 6 ust. 5 u.t.d.). Ten wyjątek nie może być jednak interpretowany w ten | |sposób, że przedsiębiorca taksówkowy oczekuje na pasażerów na innym obszarze niż określony w licencji i wykonuje usługi wewnątrz tego | |obszaru. Taka interpretacja przepisu prowadziłaby do obejścia przepisów i wykonywania stale przewozów poza obszarem wskazanym w | |licencji. Przepis art. 6 ust. 5 u.t.d. pozwala na wykonywanie przewozu z obszaru określonego w licencji poza ten obszar, ale w | |konkretnych przypadkach. Przewóz musi zaczynać się na obszarze określonym w licencji, a kończyć się poza tym obszarem, bądź też | |zaczynać się poza obszarem określonym w licencji i kończyć na obszarze określonym w licencji. Tym samym usługa przewozowa musi być | |realizowana na terenie dwóch obszarów. Ponadto GITD wskazał, że wykonywanie przewozu poza obszar określony w licencji jest możliwe | |tylko, gdy jest on wykonywany w drodze powrotnej lub w przypadku złożenia zamówienia przez klienta z innego obszaru. Należy również | |wskazać, że art. 6 ust. 3a u.t.d. przewiduje możliwość wprowadzenia przez radę gminy liczącej powyżej 100.000 mieszkańców obowiązku | |ukończenia szkolenia zakończonego egzaminem przed komisją egzaminacyjną, potwierdzającym znajomość topografii miejscowości oraz | |przepisów prawa miejscowego, przez przedsiębiorcę osobiście wykonującego przewozy lub kierowcę przez niego zatrudnionego. Taki | |obowiązek został wprowadzony przez Radę Gminy Miasta [...]. Zatem skarżący posiadający licencję uprawniającą go do wykonywania przewozów| |osób tylko na terenie gminy N. naruszył także ten przepis. | |W związku z powyższym w przedmiotowej sprawie strona mogła wykonywać przewozy osób taksówką na terenie Gminy N., a poza tym obszarem, | |w drodze wyjątku, mogła wykonywać przewóz w przypadku, gdy punktem początkowym albo końcowym przewozu był obszar Gminy N.. Tymczasem | |przedsiębiorca wykonywał w chwili kontroli usługę przewozu na terenie [...], poruszając się z jednego punktu do drugiego punktu tego | |miasta, a więc poza obszarem objętym licencją, co jest niedopuszczalne w świetle u.t.d. | |Wobec powyższego organ I instancji słusznie uznał, że strona wykonywała transport drogowy bez wymaganej licencji i nałożył karę | |pieniężną w wysokości 8.000 zł zgodnie z treścią art. 92a ust. 1, 2 i 6 u.t.d. i lp. 1.1 załącznika nr 3 do tej ustawy. | |Zdaniem organu odwoławczego, organ I instancji w toku postępowania zbadał wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane z | |niniejszą sprawą oraz przeprowadził dowody służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej. Swoje | |rozstrzygnięcie organ I instancji oparł na materiale dowodowym prawidłowo zebranym w toku kontroli i prawidłowo dokonał jego | |wszechstronnej oceny oraz uzasadnił swoje stanowisko wyrażone w decyzji, w sposób wymagany przez normę prawa zawartą w przepisie art. | |107 § 3 k.p.a. | |W ocenie organu odwoławczego materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie zawiera żadnych przesłanek, które dawałyby możliwość | |zastosowania art. 92c u.t.d. Zgodnie z tym przepisem nie wszczyna się postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej, o której mowa | |wart. 92a ust. 1, na podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem, a postępowanie wszczęte w tej | |sprawie umarza się, jeżeli okoliczności sprawy i dowody wskazują, że podmiot wykonujący przewozy lub inne czynności związane z | |przewozem nie miał wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie nastąpiło wskutek zdarzeń lub okoliczności, których podmiot nie mógł | |przewidzieć lub za stwierdzone naruszenie na podmiot wykonujący przewozy została nałożona kara przez inny uprawniony organ. W toku | |postępowania administracyjnego skarżący nie przedstawił żadnych dowodów na istnienie okoliczności wymienionych w powołanym przepisie. | |Do naruszenia doszło na skutek działań samej strony, bowiem wykonywała przewóz osób na obszarze W., na które nie posiadała stosownej | |licencji. Dlatego brak jest podstaw do zastosowania powołanego przepisu. | |Skarżący wniósł skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wskazując, że posiadana przez niego | |licencja uprawnia go do wykonywania transportu drogowego taksówką na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jednocześnie skarżący | |podniósł, iż ustawa o transporcie drogowym uprawnia go do wykonywania przewozu w przypadku złożenia zamówienia przez klienta z innego | |obszaru poza obszarem objętym licencją. Przedsiębiorca podkreślił, że sporny przewóz był wykonywany w drodze powrotnej do domu. | |Skarżący wskazał również, iż działalność gospodarczą w postaci transportu drogowego taksówką prowadzi w [...] od [...] kwietnia 1985 r. | |W odpowiedzi na skargę GITD wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. | | | |Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: | |Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżona oraz poprzedzająca ją decyzja nie naruszają prawa w stopniu dającym podstawy| |do ich uchylenia. | |Przedmiotem skargi jest decyzja GITD utrzymująca w mocy decyzję MWITD o nałożeniu na skarżącego kary pieniężnej w wysokości 8.000 zł | |za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji. | |Zgodnie z art. 5b ust. 1 u.t.d., podjęcie i wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób: 1) samochodem | |osobowym, 2) pojazdem samochodowym przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu powyżej 7 i nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą, 3) | |taksówką - wymaga uzyskania odpowiedniej licencji. | |Stosownie do art. 6 ust. 1 ww. ustawy, licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką udziela się przedsiębiorcy, jeżeli | |spełnia wymagania określone ustawą. | |Według art. 6 ust. 4 u.t.d., licencja, o której mowa w ust. 1, udzielana jest na określony pojazd i obszar obejmujący: 1) gminę; 2) | |gminy sąsiadujące - po uprzednim zawarciu przez nie porozumienia; 3) miasto stołeczne Warszawę. | |Z kolei w myśl art. 6 ust. 5 ww. ustawy, dopuszcza się wykonywanie przewozu z obszaru określonego w licencji poza ten obszar, lecz bez| |prawa świadczenia usług przewozowych poza obszarem określonym w tej licencji, z wyjątkiem przewozu wykonywanego w drodze powrotnej lub| |w przypadku złożenia zamówienia przez klienta z innego obszaru. | |Podczas przejazdu wykonywanego w ramach transportu drogowego kierowca taksówki jest obowiązany mieć przy sobie i okazać na żądanie | |licencję (art. 87 ust. 4 u.t.d.). W myśl art. 4 pkt 22 ww. ustawy, przez obowiązki lub warunki przewozu drogowego rozumie się | |obowiązki lub warunki wynikające z przepisów ustawy. | |Zgodnie z art. 92a ust. 1 u.t.d., podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem | |obowiązków lub warunków przewozu drogowego, podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 złotych do 10.000 złotych za każde naruszenie. | |Suma kar pieniężnych nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas jednej kontroli drogowej nie może przekroczyć kwoty 10.000 złotych | |(ust. 2). Wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w ust. 1, oraz wysokość kar pieniężnych za poszczególne naruszenia | |określa Załącznik nr 3 do omawianej ustawy (art. 92a ust. 6 u.t.d.). Zgodnie natomiast z lp. 1.1 załącznika nr 3 u.t.d., wykonywanie | |transportu drogowego bez wymaganego zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub bez wymaganej licencji sankcjonuje się | |nałożeniem kary pieniężnej w wysokości 8.000 zł. | |Zgodnie zatem z powołanymi przepisami, podjęcie i wykonywanie transportu drogowego wymaga uzyskania odpowiedniej licencji na | |wykonywanie transportu drogowego, przy czym licencja na wykonywanie transportu drogowego taksówką udzielana jest przedsiębiorcy na | |określony pojazd i obszar. | |Licencja dotyczy zarówno określonego podmiotu (przedsiębiorcy), jak i przedmiotu (określonego pojazdu i obszaru). Są to istotne | |elementy licencji, gdyż pozwalają na zidentyfikowanie zarówno przedsiębiorcy (osoby wykonującej przewóz), jak i pojazdu, na który | |została udzielona. Wykonywanie transportu drogowego taksówką na podstawie wymaganej licencji oznacza zatem korzystanie z licencji | |przez uprawniony podmiot na obszarze określonym w licencji i wymienionym w niej pojazdem. W przypadku, gdy transport drogowy taksówką | |jest wykonywany na obszarze niewymienionym w licencji, a zatem sprzecznie z treścią udzielonej licencji, dochodzi do wykonywania | |wspomnianego transportu bez wymaganej licencji. | |Jak wynika z ustalonego stanu faktycznego, będącego podstawą wydania zaskarżonej decyzji, skarżący został zatrzymany do kontroli w W. | |i w chwili zatrzymania wykonywał przewóz pasażerów na terenie W., tj. z ul. [...] na ul. [...], a zatem poza obszarem objętym licencją nr | |[...] na wykonywanie transportu drogowego taksówką, udzieloną na terenie Gminy N.. Cytowany wyżej art. 6 ust. 5 u.t.d. dopuszcza | |wykonywanie przewozu z obszaru określonego w licencji poza ten obszar, lecz bez prawa świadczenia usług przewozowych poza obszarem | |określonym w tej licencji, z wyjątkiem przewozu wykonywanego w drodze powrotnej lub w przypadku złożenia zamówienia przez klienta z | |innego obszaru. | |W odniesieniu do skarżącego w sprawie nie zaistniał opisany w art. 6 ust. 5 u.t.d. wyjątek od zasady wykonywania transportu drogowego | |taksówką na określonym w licencji obszarze. Skoro bowiem licencja na transport drogowy taksówką została udzielona skarżącemu na | |obszarze Gminy N., to co do zasady mógł on wykonywać przewozy osób taksówką na terenie tej gminy. Jedynie w drodze wyjątku, a ten | |interpretuje się ścieśniająco (zasada exeptiones non sunt extentendae), skarżący mógłby wykonywać przewóz taksówką na obszarze W., | |gdyby punktem początkowym albo końcowym przewozu był obszar Gminy N. i to bez względu na okoliczność, gdzie skarżący znajdował się | |odbierając telefoniczne zlecenie na wykonanie spornego przewozu po W.. Realizując uprawnienia wynikające z posiadanej licencji | |skarżący nie był więc uprawniony do wykonywania przewozu pomiędzy dwoma punktami zlokalizowanymi w granicach miasta W.. Przyjęcie | |prezentowanej przez skarżącego wykładni przepisu art. 6 ust. 5 u.t.d. czyniłoby zbędnymi przepisy art. 6 ust. 4 u.t.d., które | |określają granice terytorialne licencji na wykonywanie przewozu taksówką. Nie jest zaś dopuszczalna wykładnia prawa, która czyniłaby | |zbędnym istnienie innego przepisu prawa. | |W takiej sytuacji bez znaczenia pozostaje argumentacja skarżącego, że sporny przewóz był dokonywany w drodze do domu. | |Z powyższych względów, nie posiadając licencji na wykonywanie przewozu taksówką po mieście W., skarżący naruszył prawo, a zatem | |istniała podstawa do nałożenia na skarżącego kary pieniężnej w kwocie 8.000 zł, stosownie do lp. 1.1 załącznika nr 3 do u.t.d., który | |to przepis sankcjonuje wykonywanie transportu drogowego bez wymaganego zezwolenia. | |W oparciu o zebrany materiał dowodowy organy administracji słusznie oceniły i dokonały właściwej wykładni ww. przepisu, że dla | |rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie istotne było, skąd został zabrany pasażer i dokąd został przewieziony. Z protokołu kontroli | |oraz notatki urzędowej sporządzonej w dniu [...] lutego 2017 r. przez kontrolującego funkcjonariusza Policji wynika, że klient | |przewożony był przez skarżącego z ulicy [...] na ulicę [...] w W.. Zarzut skargi co do dokonania przez organy "zawężającej" wykładni | |u.t.d. nie zasługuje więc na uwzględnienie, bowiem skarżący wykonywał niedozwolony przewóz, którego początek i koniec znajdował się w | |W., czyli poza obszarem jego licencji. | |Wynikająca z powyższego decyzja w sprawie wymierzenia kary pieniężnej ma charakter związany, co oznacza, że w sytuacji zaistnienia | |naruszenia obowiązków lub warunków przewozu drogowego, po stronie organu powstaje obowiązek nałożenia sztywno określonej kary. W | |związku z powyższym, organ administracji drogowej zasadnie nałożył na skarżącego karę w wysokości 8.000 zł, przewidzianą przez | |Załącznik nr 3 do u.t.d (lp. 1.1). | |Organ w toku postępowania zbadał wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą oraz przeprowadził dowody | |służące ustaleniu stanu faktycznego, zgodnie z art. 6, art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., oparł swoje rozstrzygnięcia na materiale dowodowym| |prawidłowo zebranym w toku kontroli, dokonując jego wszechstronnej oceny oraz uzasadnił swoje stanowisko wyrażone w decyzjach, w | |sposób wymagany przez normę prawa zawartą w art. 107 § 3 k.p.a. | |Odnosząc się do podniesionego na rozprawie zarzutu pełnomocnika strony kwestionującego wartość dowodową protokołu przesłuchania | |skarżącego w charakterze świadka, Sąd wskazuje, iż ww. dowód jest tylko jednym z dowodów w przedmiotowej sprawie. W niniejszej sprawie| |organy administracji drogowej dysponowały: protokołem kontroli, notatką funkcjonariusza Policji, dokonującego kontroli z dnia [...] | |lutego 2017 r., dokumentem licencji nr [...], pismem Zastępcy Dyrektora Biura Administracji i Spraw Obywatelskich Urzędu Miasta [...] z | |dnia 24 marca 2017 r. Te dowody - wszechstronne ocenione w ich całokształcie i wzajemnym powiązaniu - są wystarczające dla ustalenia | |istotnych dla rozstrzygnięcia faktów z punktu widzenia zastosowanych przepisów, w tym art. 6 ust. 5 u.t.d., który został poddany | |prawidłowej wykładni przez organy, natomiast dowód z przesłuchania przedsiębiorcy stanowił jedynie kolejny z dowodów zebranych w | |przedmiotowej sprawie. Co więcej, dowód z przesłuchania strony w postępowaniu administracyjnym ma zawsze jedynie pomocniczy, | |subsydiarny charakter. Nie ma przesądzającego znaczenia. Wynika to z tego, ze źródłem informacyjnym jest w tym przypadku podmiot | |bezpośrednio zainteresowany w danej sprawie. Powstają wątpliwości wypływające stąd, że strona będąc bezpośrednio zainteresowana | |sprawą, jest mało wiarygodnym środkiem dowodowym (źródłem informacyjnym). | |Ponadto w myśl art. 86 k.p.a. do przesłuchania strony stosuje się przepisy dotyczące świadków, z wyłączeniem przepisów o środkach | |przymusu. Możliwość zastosowania środków przymusu w stosunku do świadka określa art. 88 § 3 k.p.a. Skarżący został co prawda | |przesłuchany z wykorzystaniem druku protokołu przesłuchania świadka jednakże, przepis art. 86 k.p.a. mówi także o przesłuchaniu | |strony, a nie o odebraniu od niej wyjaśnień. | |Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami | |administracyjnymi (Dz.U. 2018 r., poz. 1302), oddalił skargę uznając, że w tej sprawie nie doszło do naruszenia prawa. | | |

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło