VI SA/Wa 2004/17
WyrokWSA w Warszawie2019-02-19
Skład orzekający: Ewa Frąckiewicz, Aneta Lemiesz, Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wykonywanie transportu drogowego taksówką pomiędzy dwoma punktami na terenie miasta, które nie jest objęte zakresem terytorialnym licencji, stanowi naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym i uzasadnia nałożenie kary pieniężnej?Ratio decidendi
Sąd uznał, że wykonywanie transportu drogowego taksówką pomiędzy dwoma punktami na terenie miasta, które nie jest objęte zakresem terytorialnym licencji, stanowi naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. Wyjątki od tej zasady, takie jak przewóz w drodze powrotnej lub na zlecenie klienta z innego obszaru, są interpretowane ściśle i nie obejmują sytuacji, gdy cały przewóz odbywa się poza obszarem licencji. W związku z tym, istniała podstawa do nałożenia kary pieniężnej.Stan faktyczny
Przedsiębiorca, posiadający licencję na wykonywanie transportu drogowego taksówką na terenie Gminy N., został skontrolowany podczas wykonywania przewozu osób pomiędzy dwoma punktami w Warszawie. Organ I instancji nałożył na niego karę pieniężną w wysokości 8.000 zł za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji. Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał tę decyzję w mocy. Przedsiębiorca zaskarżył decyzję, argumentując, że licencja uprawnia go do wykonywania przewozu na terenie całej Polski, a sporny przejazd był wykonywany w drodze powrotnej.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędziowie Sędzia WSA Aneta Lemiesz (spr.) Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz Protokolant st. sekr. sąd. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2019 r. sprawy ze skargi G. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej oddala skargę
|Główny Inspektor Transportu Drogowego ("GITD") decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2017 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a.,|
|art. 16 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U.|
|z 2017r., poz. 953), art. 4 pkt 22, art. 5b ust. 1, art. 6 ust. 1, 4 i 5, art. 87 ust. 4, art. 92a ust. 1, 2 i 6 ustawy z dnia 6 |
|września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2016 r., poz. 1907 ze zm. - dalej "u.t.d.") oraz lp. 1.1 załącznika nr 3 do ustawy o|
|transporcie drogowym, utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2017 r., nr [...] |
|nakładającą na G. K. (dalej "skarżący", "przedsiębiorca") - karę pieniężną w wysokości 8.000 zł za wykonywanie transportu drogowego |
|bez wymaganego zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub bez wymaganej licencji. |
|Do wydania decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. |
|W dniu [...] lutego 2017 r. w Warszawie na ulicy [...] około godz. 16:30 poddano kontroli drogowej pojazd marki Volkswagen o nr rej. [...]. |
|Kierującym pojazdem był G. K., prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą: [...]. |
|Powyższym pojazdem oznakowanym w sposób przewidziany dla taksówki przedsiębiorca wykonywał przewóz osób. Zlecenie przewozu |
|przedsiębiorca otrzymał za pośrednictwem aplikacji [...] TAXI. Pasażerowie zamówili usługę telefonicznie pod numerem [...] w korporacji |
|[...] TAXI. Przedsiębiorca wykonał usługę przewozu pasażerów z ul. [...] na ul. [...] w W.. Za wykonaną usługę pobrał należność w wysokości |
|15 zł i wydał pasażerom potwierdzenie uiszczenia opłaty. |
|Do kontroli przedsiębiorca okazał licencję nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego taksówką, uprawniającą do wykonywania |
|przewozu osób taksówką na terenie gminy N.. |
|Dla celów dowodowych funkcjonariusz sporządził dokumentację fotograficzną okazanych dokumentów oraz dokumentację fotograficzną |
|pojazdu. Kontrola została udokumentowana protokołem kontroli nr [...] z dnia [...] lutego 2017 r. |
|Zawiadomieniem z dnia [...] marca 2017 r. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego (dalej: "organ I instancji", "MWITD") wszczął z |
|urzędu wobec przedsiębiorcy postępowanie w sprawie naruszenia przepisów ustawy o transporcie drogowym. Przedsiębiorca przesłał do |
|organu I instancji w dniu 10 kwietnia 2017 r. pismo, w którym wyjaśnił, że w dniu kontroli wykonywał przewóz osób zgodnie z ustawą o |
|transporcie drogowym. |
|Na podstawie informacji z Urzędu Gminy [...] oraz z Urzędu Miejskiego [...] ustalono, że przedsiębiorca posiada licencję na wykonywanie |
|transportu drogowego taksówką. Natomiast z Urzędu Miasta [...] uzyskano informację, iż skarżącemu nie została udzielona licencja na |
|wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób taksówką. |
|MWITD decyzją wydaną w dniu [...] maja 2017 r. nr [...] nałożył na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 8.000 zł, wskazując na |
|naruszenie z załącznika nr 3 ustawy o transporcie drogowym w zakresie obowiązku posiadania licencji na wykonywanie transportu |
|drogowego taksówką. |
|W dniu 18 czerwca 2017 r. skarżący złożył odwołanie od powyższej decyzji, w którym wniósł o pozytywne załatwienie sprawy. Powołując |
|się na art. 6 ust. 5 u.t.d. podniósł, że wykonywał przewóz określony w tym przepisie. Skarżący podkreślił, że mógł przyjąć zlecenie |
|klienta z innego obszaru niż wskazany w posiadanej przez niego licencji i je wykonać, ponieważ wracał do N. z ośrodka rehabilitacji. |
|Skarżący wskazał również, że posiada licencję na wykonywanie transportu drogowego taksówką na terenie miasta W. od 1985 r. |
|Główny Inspektor Transportu Drogowego (dalej: "GITD", "organ odwoławczy") decyzją z dnia [...] lipca 2017 r. utrzymał w mocy decyzję |
|organu I instancji. |
|W uzasadnieniu organ odwoławczy, po przedstawieniu stanu faktycznego oraz treści przepisów prawnych będących podstawą rozstrzygnięcia,|
|uznał, że zachodzą przesłanki do stwierdzenia, że w chwili kontroli doszło do naruszenia przez skarżącego przepisów ustawy o |
|transporcie drogowym w zakresie obowiązku posiadania licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką. Kierowca nie okazał bowiem|
|licencji, która uprawniałaby go do świadczenia usługi transportu drogowego taksówką na terenie W., a z pisma Urzędu Miasta [...] wynika,|
|że skarżącemu nie została udzielona licencja na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób taksówką. |
|Organ odwoławczy wskazał, że licencja na wykonywanie transportu drogowego taksówką udzielana jest przedsiębiorcy na określony pojazd i|
|obszar (art. 6 ust. 1 i ust. 4 u.t.d.). Uprawnienia osoby, której udzielono licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką, są |
|ściśle określone w licencji i dotyczą konkretnego pojazdu i konkretnego obszaru. W przypadku wykonywania transport drogowego na |
|obszarze niewymienionym w licencji jest transportem wykonywanym bez wymaganej licencji. Ustawa wyjątkowo dopuszcza możliwość |
|wykonywania przewozu poza obszarem wskazanym w licencji. Jednak taki przewóz jest wykonywany w drodze powrotnej lub w przypadku |
|złożenia zamówienia przez klienta z innego obszaru (art. 6 ust. 5 u.t.d.). Ten wyjątek nie może być jednak interpretowany w ten |
|sposób, że przedsiębiorca taksówkowy oczekuje na pasażerów na innym obszarze niż określony w licencji i wykonuje usługi wewnątrz tego |
|obszaru. Taka interpretacja przepisu prowadziłaby do obejścia przepisów i wykonywania stale przewozów poza obszarem wskazanym w |
|licencji. Przepis art. 6 ust. 5 u.t.d. pozwala na wykonywanie przewozu z obszaru określonego w licencji poza ten obszar, ale w |
|konkretnych przypadkach. Przewóz musi zaczynać się na obszarze określonym w licencji, a kończyć się poza tym obszarem, bądź też |
|zaczynać się poza obszarem określonym w licencji i kończyć na obszarze określonym w licencji. Tym samym usługa przewozowa musi być |
|realizowana na terenie dwóch obszarów. Ponadto GITD wskazał, że wykonywanie przewozu poza obszar określony w licencji jest możliwe |
|tylko, gdy jest on wykonywany w drodze powrotnej lub w przypadku złożenia zamówienia przez klienta z innego obszaru. Należy również |
|wskazać, że art. 6 ust. 3a u.t.d. przewiduje możliwość wprowadzenia przez radę gminy liczącej powyżej 100.000 mieszkańców obowiązku |
|ukończenia szkolenia zakończonego egzaminem przed komisją egzaminacyjną, potwierdzającym znajomość topografii miejscowości oraz |
|przepisów prawa miejscowego, przez przedsiębiorcę osobiście wykonującego przewozy lub kierowcę przez niego zatrudnionego. Taki |
|obowiązek został wprowadzony przez Radę Gminy Miasta [...]. Zatem skarżący posiadający licencję uprawniającą go do wykonywania przewozów|
|osób tylko na terenie gminy N. naruszył także ten przepis. |
|W związku z powyższym w przedmiotowej sprawie strona mogła wykonywać przewozy osób taksówką na terenie Gminy N., a poza tym obszarem, |
|w drodze wyjątku, mogła wykonywać przewóz w przypadku, gdy punktem początkowym albo końcowym przewozu był obszar Gminy N.. Tymczasem |
|przedsiębiorca wykonywał w chwili kontroli usługę przewozu na terenie [...], poruszając się z jednego punktu do drugiego punktu tego |
|miasta, a więc poza obszarem objętym licencją, co jest niedopuszczalne w świetle u.t.d. |
|Wobec powyższego organ I instancji słusznie uznał, że strona wykonywała transport drogowy bez wymaganej licencji i nałożył karę |
|pieniężną w wysokości 8.000 zł zgodnie z treścią art. 92a ust. 1, 2 i 6 u.t.d. i lp. 1.1 załącznika nr 3 do tej ustawy. |
|Zdaniem organu odwoławczego, organ I instancji w toku postępowania zbadał wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane z |
|niniejszą sprawą oraz przeprowadził dowody służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej. Swoje |
|rozstrzygnięcie organ I instancji oparł na materiale dowodowym prawidłowo zebranym w toku kontroli i prawidłowo dokonał jego |
|wszechstronnej oceny oraz uzasadnił swoje stanowisko wyrażone w decyzji, w sposób wymagany przez normę prawa zawartą w przepisie art. |
|107 § 3 k.p.a. |
|W ocenie organu odwoławczego materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie zawiera żadnych przesłanek, które dawałyby możliwość |
|zastosowania art. 92c u.t.d. Zgodnie z tym przepisem nie wszczyna się postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej, o której mowa |
|wart. 92a ust. 1, na podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem, a postępowanie wszczęte w tej |
|sprawie umarza się, jeżeli okoliczności sprawy i dowody wskazują, że podmiot wykonujący przewozy lub inne czynności związane z |
|przewozem nie miał wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie nastąpiło wskutek zdarzeń lub okoliczności, których podmiot nie mógł |
|przewidzieć lub za stwierdzone naruszenie na podmiot wykonujący przewozy została nałożona kara przez inny uprawniony organ. W toku |
|postępowania administracyjnego skarżący nie przedstawił żadnych dowodów na istnienie okoliczności wymienionych w powołanym przepisie. |
|Do naruszenia doszło na skutek działań samej strony, bowiem wykonywała przewóz osób na obszarze W., na które nie posiadała stosownej |
|licencji. Dlatego brak jest podstaw do zastosowania powołanego przepisu. |
|Skarżący wniósł skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wskazując, że posiadana przez niego |
|licencja uprawnia go do wykonywania transportu drogowego taksówką na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jednocześnie skarżący |
|podniósł, iż ustawa o transporcie drogowym uprawnia go do wykonywania przewozu w przypadku złożenia zamówienia przez klienta z innego |
|obszaru poza obszarem objętym licencją. Przedsiębiorca podkreślił, że sporny przewóz był wykonywany w drodze powrotnej do domu. |
|Skarżący wskazał również, iż działalność gospodarczą w postaci transportu drogowego taksówką prowadzi w [...] od [...] kwietnia 1985 r. |
|W odpowiedzi na skargę GITD wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. |
| |
|Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: |
|Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżona oraz poprzedzająca ją decyzja nie naruszają prawa w stopniu dającym podstawy|
|do ich uchylenia. |
|Przedmiotem skargi jest decyzja GITD utrzymująca w mocy decyzję MWITD o nałożeniu na skarżącego kary pieniężnej w wysokości 8.000 zł |
|za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji. |
|Zgodnie z art. 5b ust. 1 u.t.d., podjęcie i wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób: 1) samochodem |
|osobowym, 2) pojazdem samochodowym przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu powyżej 7 i nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą, 3) |
|taksówką - wymaga uzyskania odpowiedniej licencji. |
|Stosownie do art. 6 ust. 1 ww. ustawy, licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką udziela się przedsiębiorcy, jeżeli |
|spełnia wymagania określone ustawą. |
|Według art. 6 ust. 4 u.t.d., licencja, o której mowa w ust. 1, udzielana jest na określony pojazd i obszar obejmujący: 1) gminę; 2) |
|gminy sąsiadujące - po uprzednim zawarciu przez nie porozumienia; 3) miasto stołeczne Warszawę. |
|Z kolei w myśl art. 6 ust. 5 ww. ustawy, dopuszcza się wykonywanie przewozu z obszaru określonego w licencji poza ten obszar, lecz bez|
|prawa świadczenia usług przewozowych poza obszarem określonym w tej licencji, z wyjątkiem przewozu wykonywanego w drodze powrotnej lub|
|w przypadku złożenia zamówienia przez klienta z innego obszaru. |
|Podczas przejazdu wykonywanego w ramach transportu drogowego kierowca taksówki jest obowiązany mieć przy sobie i okazać na żądanie |
|licencję (art. 87 ust. 4 u.t.d.). W myśl art. 4 pkt 22 ww. ustawy, przez obowiązki lub warunki przewozu drogowego rozumie się |
|obowiązki lub warunki wynikające z przepisów ustawy. |
|Zgodnie z art. 92a ust. 1 u.t.d., podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem |
|obowiązków lub warunków przewozu drogowego, podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 złotych do 10.000 złotych za każde naruszenie. |
|Suma kar pieniężnych nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas jednej kontroli drogowej nie może przekroczyć kwoty 10.000 złotych |
|(ust. 2). Wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w ust. 1, oraz wysokość kar pieniężnych za poszczególne naruszenia |
|określa Załącznik nr 3 do omawianej ustawy (art. 92a ust. 6 u.t.d.). Zgodnie natomiast z lp. 1.1 załącznika nr 3 u.t.d., wykonywanie |
|transportu drogowego bez wymaganego zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub bez wymaganej licencji sankcjonuje się |
|nałożeniem kary pieniężnej w wysokości 8.000 zł. |
|Zgodnie zatem z powołanymi przepisami, podjęcie i wykonywanie transportu drogowego wymaga uzyskania odpowiedniej licencji na |
|wykonywanie transportu drogowego, przy czym licencja na wykonywanie transportu drogowego taksówką udzielana jest przedsiębiorcy na |
|określony pojazd i obszar. |
|Licencja dotyczy zarówno określonego podmiotu (przedsiębiorcy), jak i przedmiotu (określonego pojazdu i obszaru). Są to istotne |
|elementy licencji, gdyż pozwalają na zidentyfikowanie zarówno przedsiębiorcy (osoby wykonującej przewóz), jak i pojazdu, na który |
|została udzielona. Wykonywanie transportu drogowego taksówką na podstawie wymaganej licencji oznacza zatem korzystanie z licencji |
|przez uprawniony podmiot na obszarze określonym w licencji i wymienionym w niej pojazdem. W przypadku, gdy transport drogowy taksówką |
|jest wykonywany na obszarze niewymienionym w licencji, a zatem sprzecznie z treścią udzielonej licencji, dochodzi do wykonywania |
|wspomnianego transportu bez wymaganej licencji. |
|Jak wynika z ustalonego stanu faktycznego, będącego podstawą wydania zaskarżonej decyzji, skarżący został zatrzymany do kontroli w W. |
|i w chwili zatrzymania wykonywał przewóz pasażerów na terenie W., tj. z ul. [...] na ul. [...], a zatem poza obszarem objętym licencją nr |
|[...] na wykonywanie transportu drogowego taksówką, udzieloną na terenie Gminy N.. Cytowany wyżej art. 6 ust. 5 u.t.d. dopuszcza |
|wykonywanie przewozu z obszaru określonego w licencji poza ten obszar, lecz bez prawa świadczenia usług przewozowych poza obszarem |
|określonym w tej licencji, z wyjątkiem przewozu wykonywanego w drodze powrotnej lub w przypadku złożenia zamówienia przez klienta z |
|innego obszaru. |
|W odniesieniu do skarżącego w sprawie nie zaistniał opisany w art. 6 ust. 5 u.t.d. wyjątek od zasady wykonywania transportu drogowego |
|taksówką na określonym w licencji obszarze. Skoro bowiem licencja na transport drogowy taksówką została udzielona skarżącemu na |
|obszarze Gminy N., to co do zasady mógł on wykonywać przewozy osób taksówką na terenie tej gminy. Jedynie w drodze wyjątku, a ten |
|interpretuje się ścieśniająco (zasada exeptiones non sunt extentendae), skarżący mógłby wykonywać przewóz taksówką na obszarze W., |
|gdyby punktem początkowym albo końcowym przewozu był obszar Gminy N. i to bez względu na okoliczność, gdzie skarżący znajdował się |
|odbierając telefoniczne zlecenie na wykonanie spornego przewozu po W.. Realizując uprawnienia wynikające z posiadanej licencji |
|skarżący nie był więc uprawniony do wykonywania przewozu pomiędzy dwoma punktami zlokalizowanymi w granicach miasta W.. Przyjęcie |
|prezentowanej przez skarżącego wykładni przepisu art. 6 ust. 5 u.t.d. czyniłoby zbędnymi przepisy art. 6 ust. 4 u.t.d., które |
|określają granice terytorialne licencji na wykonywanie przewozu taksówką. Nie jest zaś dopuszczalna wykładnia prawa, która czyniłaby |
|zbędnym istnienie innego przepisu prawa. |
|W takiej sytuacji bez znaczenia pozostaje argumentacja skarżącego, że sporny przewóz był dokonywany w drodze do domu. |
|Z powyższych względów, nie posiadając licencji na wykonywanie przewozu taksówką po mieście W., skarżący naruszył prawo, a zatem |
|istniała podstawa do nałożenia na skarżącego kary pieniężnej w kwocie 8.000 zł, stosownie do lp. 1.1 załącznika nr 3 do u.t.d., który |
|to przepis sankcjonuje wykonywanie transportu drogowego bez wymaganego zezwolenia. |
|W oparciu o zebrany materiał dowodowy organy administracji słusznie oceniły i dokonały właściwej wykładni ww. przepisu, że dla |
|rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie istotne było, skąd został zabrany pasażer i dokąd został przewieziony. Z protokołu kontroli |
|oraz notatki urzędowej sporządzonej w dniu [...] lutego 2017 r. przez kontrolującego funkcjonariusza Policji wynika, że klient |
|przewożony był przez skarżącego z ulicy [...] na ulicę [...] w W.. Zarzut skargi co do dokonania przez organy "zawężającej" wykładni |
|u.t.d. nie zasługuje więc na uwzględnienie, bowiem skarżący wykonywał niedozwolony przewóz, którego początek i koniec znajdował się w |
|W., czyli poza obszarem jego licencji. |
|Wynikająca z powyższego decyzja w sprawie wymierzenia kary pieniężnej ma charakter związany, co oznacza, że w sytuacji zaistnienia |
|naruszenia obowiązków lub warunków przewozu drogowego, po stronie organu powstaje obowiązek nałożenia sztywno określonej kary. W |
|związku z powyższym, organ administracji drogowej zasadnie nałożył na skarżącego karę w wysokości 8.000 zł, przewidzianą przez |
|Załącznik nr 3 do u.t.d (lp. 1.1). |
|Organ w toku postępowania zbadał wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą oraz przeprowadził dowody |
|służące ustaleniu stanu faktycznego, zgodnie z art. 6, art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., oparł swoje rozstrzygnięcia na materiale dowodowym|
|prawidłowo zebranym w toku kontroli, dokonując jego wszechstronnej oceny oraz uzasadnił swoje stanowisko wyrażone w decyzjach, w |
|sposób wymagany przez normę prawa zawartą w art. 107 § 3 k.p.a. |
|Odnosząc się do podniesionego na rozprawie zarzutu pełnomocnika strony kwestionującego wartość dowodową protokołu przesłuchania |
|skarżącego w charakterze świadka, Sąd wskazuje, iż ww. dowód jest tylko jednym z dowodów w przedmiotowej sprawie. W niniejszej sprawie|
|organy administracji drogowej dysponowały: protokołem kontroli, notatką funkcjonariusza Policji, dokonującego kontroli z dnia [...] |
|lutego 2017 r., dokumentem licencji nr [...], pismem Zastępcy Dyrektora Biura Administracji i Spraw Obywatelskich Urzędu Miasta [...] z |
|dnia 24 marca 2017 r. Te dowody - wszechstronne ocenione w ich całokształcie i wzajemnym powiązaniu - są wystarczające dla ustalenia |
|istotnych dla rozstrzygnięcia faktów z punktu widzenia zastosowanych przepisów, w tym art. 6 ust. 5 u.t.d., który został poddany |
|prawidłowej wykładni przez organy, natomiast dowód z przesłuchania przedsiębiorcy stanowił jedynie kolejny z dowodów zebranych w |
|przedmiotowej sprawie. Co więcej, dowód z przesłuchania strony w postępowaniu administracyjnym ma zawsze jedynie pomocniczy, |
|subsydiarny charakter. Nie ma przesądzającego znaczenia. Wynika to z tego, ze źródłem informacyjnym jest w tym przypadku podmiot |
|bezpośrednio zainteresowany w danej sprawie. Powstają wątpliwości wypływające stąd, że strona będąc bezpośrednio zainteresowana |
|sprawą, jest mało wiarygodnym środkiem dowodowym (źródłem informacyjnym). |
|Ponadto w myśl art. 86 k.p.a. do przesłuchania strony stosuje się przepisy dotyczące świadków, z wyłączeniem przepisów o środkach |
|przymusu. Możliwość zastosowania środków przymusu w stosunku do świadka określa art. 88 § 3 k.p.a. Skarżący został co prawda |
|przesłuchany z wykorzystaniem druku protokołu przesłuchania świadka jednakże, przepis art. 86 k.p.a. mówi także o przesłuchaniu |
|strony, a nie o odebraniu od niej wyjaśnień. |
|Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami |
|administracyjnymi (Dz.U. 2018 r., poz. 1302), oddalił skargę uznając, że w tej sprawie nie doszło do naruszenia prawa. |
| |
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło