VI SA/Wa 2006/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Protokolant ref. staż. Łukasz Kawalec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lutego 2015 r. sprawy ze skargi W. G. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odnowienia dyplomu pilota morskiego oddala skargę Minister Infrastruktury i Rozwoju decyzją z [...] kwietnia 2014 r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267, dalej: "K.p.a."), w związku z art. 107 ust. 3 i ust. 5 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim (Dz. U. Nr 228, poz. 1368, z późn. zm.), utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Morskiego w S. z [...] marca 2014 r. znak [...], odmawiającą odnowienia dyplomu pilota morskiego przyznanego W. G. (dalej też: "Wnioskodawca", "Strona", "Skarżący"). Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. W. G. zwrócił się [...] lutego 2014 r., do Dyrektora Urzędu Morskiego w S. z wnioskiem o odnowienie dyplomu pilota morskiego. Do wniosku dołączył zaświadczenie Nr [...] o zdaniu egzaminu na odnowienie dyplomu pilota morskiego, wystawione [...] stycznia 2014 r. przez Centralną Morską Komisję Egzaminacyjną oraz ważne świadectwo zdrowia, wydane [...] czerwca 2013 r. przez uprawnionego lekarza. Ponieważ wniosek nie zawierał wszystkich wymaganych dokumentów, Wnioskodawca został powiadomiony o warunkach odnowienia dyplomu pilota morskiego oraz pouczony o konieczności uzupełnienia dokumentów. Wnioskodawca oświadczył wówczas, że wnosi o rozpoznanie sprawy tylko w oparciu o te dokumenty, które dołączył do wniosku. W związku z powyższym na podstawie dokumentów dołączonych do wniosku oraz akt kwalifikacyjnych Wnioskodawcy znajdujących się w urzędzie, jak i dostępnych w bazie systemu informatycznego PHICS ustalono, że Strona posiada dyplom pilota morskiego nr [...] i uprawnienie pilotowe nr [...], wydane [...] lipca 2009 r. przez Dyrektora Urzędu Morskiego w S. Oba te dokumenty utraciły ważność [...] lipca 2010 r., co wynika z zapisów w tych dokumentach. Organ wskazał, że zaświadczenie nr [...] z [...] stycznia 2014 r., o zdaniu egzaminu na odnowienie pilota morskiego potwierdza, że Strona zdała [...] stycznia 2014 r. egzamin na odnowienie dyplomu pilota morskiego i jednocześnie wskazuje, że egzamin zdany [...] stycznia 2014 r. był powtórzeniem egzaminu na odnowienie pilota morskiego, w części dotyczącej warunków żeglugowych, przeprowadzonego [...] lipca 2013 r., zgodnie z wymaganiami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 stycznia 2003 r. w sprawie kwalifikacji zawodowych pilotów morskich (Dz. U. Nr 39, poz.339). Organ wskazał, że przepisy tego rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 stycznia 2003 r., które zostało przywołane w zaświadczeniu o zdanym egzaminie na odnowienie dyplomu pilota morskiego, utraciło moc obowiązującą 26 lipca 2013 r. na podstawie art. 149 ustawy o bezpieczeństwie morskim. Oznacza to zdaniem organu, że w chwili zdawania przez Stronę egzaminu na odnowienie dyplomu pilota morskiego obowiązywały przepisy rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 26 listopada 2013 r. w sprawie wymagań kwalifikacyjnych pilotów morskich (Dz. U. z 2013 r. poz. 1552). Przepisy te obowiązywały także w trakcie wniesienia przez Stronę wniosku o odnowienie dyplomu pilota morskiego i w czasie orzekania w sprawie. Organ następnie przytoczył treść § 9 ust. 2 , § 10 ust. 2 oraz § 11 tego rozporządzenia i na tej podstawie doszedł do wniosku, że Wnioskodawca nie spełnia wymogów określonych w tych przepisach ponieważ nie przedstawił: 1) zaświadczenia o uzyskaniu pozytywnego wyniku odpowiednich testów sprawnościowych, 2) zaświadczenia o zdanym egzaminie kwalifikacyjnym przed Centralną Morską Komisją Egzaminacyjną, 3) zaświadczenia o odbyciu praktyki pilotowej, polegającej na uczestniczeniu w pilotowaniu co najmniej 150 statków w pilotażu morskim pod nadzorem pilotów uprawnionych do pilotażu w portach S., S., na redzie portu S. i na torze wodnym S.-S., zrealizowanej nie wcześniej niż w okresie 12 miesięcy poprzedzających wydanie dyplomu pilota morskiego. Minister Infrastruktury i Rozwoju po rozpatrzeniu odwołania Strony, utrzymując w mocy decyzję I instancji, powtórzył ustalenia organu I instancji jak również przytoczył przepisy prawne przywołane przez organ I instancji. Organ II instancji podsumował, że do wniosku Strony z [...] marca 2014 r. zostały dołączone wyłącznie zaświadczenie o zdanym egzaminie na odnowienie dyplomu pilota morskiego przed Centralną Morską Komisją Egzaminacyjną oraz ważne świadectwo zdrowia. Dodatkowo, z informacji zgromadzonych w systemie informatycznym PHISCS, z którego korzysta cała administracja morska, a w którym zgromadzone są informacje o przebiegu kariery zawodowej Strony, wynika, że W. G. posiada ważny dyplom kapitana żeglugi wielkiej na statkach o pojemności brutto 3000 i powyżej, dyplom pilota morskiego, który utracił ważność [...] lipca 2010 r. oraz uprawnienia pilotowe, które utraciły ważność również [...] lipca 2010 r. Organ uznał, że ponieważ dyplom pilota morskiego Strony utracił ważność, zastosowanie w sprawie znajduje § 11 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 26 listopada 2013 r., umożliwiający dyrektorowi urzędu morskiego ponowne wydanie dokumentu pod warunkiem spełnienia wszystkich wymagań niezbędnych do jego uzyskania. Organ wskazał, że z akt sprawy wynika, że Strona nie posiada wymaganej § 5 ust. 1 pkt 1 lit. a cyt. rozporządzenia praktyki pilotowej, ani zaświadczenia o uzyskaniu pozytywnego wyniku testów sprawnościowych, wymaganego § 4 ust. 1 pkt 1 cyt. rozporządzenia. Strona nie przedłożyła również zaświadczenia o zdanym egzaminie kwalifikacyjnym przed Centralną Morską Komisją Egzaminacyjną, wymaganego § 5 ust. 1 pkt 1 cyt. rozporządzenia. Mając powyższe na uwadze, organ stwierdził, że Strona nie spełnia wymogów do odnowienia dyplomu pilota morskiego, określonych w § 9, § 10 i § 11 cyt. rozporządzenia. Odnosząc się do zarzutów Strony, zawartych w odwołaniu, organ wskazał, że większość podniesionych przez Stronę zarzutów odnosi się do postępowania egzaminacyjnego. Organ podniósł, że warunkiem odnowienia dyplomu pilota morskiego jest nie tylko egzamin kwalifikacyjny ale łączne spełnienie warunków z § 9, § 10 i § 11 omawianego rozporządzenia. Organ zauważył, że postępowanie egzaminacyjne prowadzone przez Centralną Morską Komisję Egzaminacyjną jest postępowaniem niezależnym od postępowania o odnowienie dyplomu pilota morskiego, prowadzonego przez dyrektora urzędu morskiego, nie jest zatem przedmiotem decyzji organu I instancji. Organ nie zgodził się również ze stanowiskiem Strony, że w sprawie, organ I instancji błędnie zinterpretował art. 107 ust. 3 i ust. 5 w zw. z art. 149 ustawy o bezpieczeństwie morskim oraz § 9, § 10 i § 11 omawianego rozporządzania. Organ powtórzył, że zgodnie z art. 149 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie morskim, rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 23 stycznia 2003 r., utraciło moc 26 lipca 2013 r. Wobec tego, zdaniem organu, żądanie Strony o odnowienie dyplomu pilota morskiego w oparciu o nieobowiązujące rozporządzanie, jest całkowicie bezzasadne. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z [...] maja 2014 r., Skarżący wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji, zarzucił naruszenie: 1. art. 107 ust. 3 i 5 w związku z art. 149 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim, w związku z § 9 ust. 2, § 10 ust. 2 i § 11 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 26 listopada 2013 r. w sprawie wymagań kwalifikacyjnych pilotów morskich, poprzez błędną interpretację i niewłaściwe zastosowanie, a w związku z tym ustalenie dodatkowych, pozaustawowych wymogów, 2. art. 6, art. 7, art. 8, art. 10, art. 75, art. 77, art. 80, oraz art. 107 § 3 K.p.a., poprzez pozbawienie Strony praw przysługujących jej z mocy ustaw. Skarżący powtórzył opisany w odwołaniu od decyzji I instancji przebieg zdarzeń związanych z egzaminem w sprawie odnowienia dyplomu. Skarżący wskazał, że po złożeniu wniosku [...] stycznia 2013 r. o dopuszczenie do egzaminu na odnowienie Dyplomu Pilota Morskiego otrzymał [...] kwietnia 2013 r. informację od Zastępcy Dyrektora Urzędu Morskiego w S., że egzamin planowany jest na [...] maja 2013 r. Egzamin jednak został przeprowadzony [...] lipca 2013 r., a więc w ostatnim dniu obowiązywania rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 26 listopada 2013 r. w sprawie wymagań kwalifikacyjnych pilotów morskich. Skarżący zaznaczył, iż pomimo tego dwóch zdających otrzymało dyplomy. Skarżący nie zdał egzaminy, jednak złożone [...] lipca 2013 r. odwołanie od tego egzaminu, zostało uznane za zasadne [...] września 2013 r. Ponowiony egzamin w części "Warunki Żeglugowe" toru S.-S. wyznaczono na [...] listopada 2013 r., jednak na trzy dni przed terminem został on przeniesiony na bliżej nieokreślony termin. Skarżący nie został powiadomiony o przyczynach anulowania terminu egzaminu. Skarżący podniósł, że jego zdaniem, oczekiwanie na ukazanie się nowego rozporządzenia w sprawie kwalifikacji zawodowych pilotów morskich, wyłącznie w sprawie tego jednego egzaminu, wydaje się całkowicie nieuzasadnione. Egzamin został przeprowadzony [...] stycznia 2014 r. i wszyscy zdający zdali. Wspólne zaświadczenie o zdaniu pierwszego egzaminu "Przepisy Portowe" z [...] lipca 2013 r. oraz ponowionego egzaminu "Warunki Żeglugowe" z [...] stycznia 2014 r. wystawiono [...] stycznia 2014 r., jednak zostało ono doręczone Skarżącemu dopiero [...] lutego 2014 r. W tym samym dniu Skarżący złożył wniosek o wydanie dyplomu pilota morskiego, który organ I instancji rozpatrzył decyzją z [...] marca 2014 r., odmownie. Skarżący odnosząc się do zaskarżonej decyzji wskazał, że w pełni podziela stanowisko organu odwoławczego, że zgodnie z art. 149 ust. 1 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim, rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 23 stycznia 2003 r. w sprawie kwalifikacji zawodowych pilotów morskich utraciło moc 26 lipca 2013 r. Zgodnie z tym przepisem rozporządzenie to miało obowiązywać do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych nie dłużej jednak niż przez okres 18 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy o bezpieczeństwie morskim. Skoro jednak Minister Infrastruktury i Rozwoju zaniedbał swoich obowiązków w zakresie wydania przepisów wykonawczych do ustawy o bezpieczeństwie morskim, Skarżący uważa, iż z uwagi na przewlekłość postępowania w zakresie odnowienia dyplomu pilota morskiego, powinny mieć zastosowanie przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 stycznia 2003 r. w sprawie wymagań kwalifikacyjnych pilotów morskich. Skarżący dodał, że w nowym rozporządzeniu w sprawie wymagań kwalifikacyjnych pilotów morskich z 26 listopada 2013 r., nie zawarto przepisu przejściowego, że do spraw wszczętych a nie zakończonych do dnia wejścia życie nowego rozporządzenia, zastosowanie mają przepisy dotychczasowego rozporządzenia. Zdaniem Skarżącego zaskarżona decyzja oraz decyzja I instancji nie pogłębiają zaufania do organów Państwa, na pewno są sprzeczne z interesem społecznym, narażają słuszne interesy Strony oraz wydane zostały z rażącym naruszeniem przepisów art. 6, art. 7 oraz art. 107 § 3 K.p.a., albowiem nie uwzględniono stanu faktycznego oraz wyjaśnień Skarżącego, które to okoliczności mają istotny wpływ na odnowienie dyplomu pilota morskiego. Skarżący dodał, że interpretacja przepisów winna wynikać z norm prawa ogólnie obowiązujących, a nie stanowić element swoistej polityki korporacyjnej oraz, że nie można na Skarżącego przerzucić błędów postępowania funkcjonariuszy, ani obarczać go konsekwencjami nieodpowiednio stanowionego prawa. W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury i Rozwoju wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanych przepisów cyt. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Rozpoznając sprawę w świetle powyższych kryteriów Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu dającym podstawy do jej uchylenia. Istota przedmiotowego sporu sprowadza się do rozstrzygnięcia kwestii, czy organy orzekające w niniejszej sprawie, prawidłowo zastosowały przepisy rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 26 listopada 2013 r. w sprawie wymagań kwalifikacyjnych pilotów morskich, jako podstawę rozstrzygnięcia, czy też powinny rozstrzygnąć sprawę na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 stycznia 2003 r. w sprawie kwalifikacji zawodowych pilotów morskich, jak twierdzi Skarżący. Rozwiązanie tej kwestii zawarte jest w treści przepisu przejściowego art. 149 ust. 1 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim, która weszła w życie 25 stycznia 2012 r. Zgodnie z normą wynikającą z tego przepisu dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie m.in. art. 36 ust. 7 poprzednio obowiązującej ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o bezpieczeństwie morskim, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych odpowiednio na podstawie delegacji ustawowych zawartych w nowej ustawie o bezpieczeństwie morskim, w tym w art. 107 ust. 10, nie dłużej jednak niż przez okres 18 miesięcy od dnia jej wejścia w życie. Z omawianego przepisu wynika jednoznacznie, że rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 23 stycznia 2003 r. w sprawie kwalifikacji zawodowych pilotów morskich, w przypadku nie wydania przepisów wykonawczych na podstawie art. 107 ust. 10 nowej ustawy o bezpieczeństwie morskim, nie mogło obowiązywać dłużej niż do 25 lipca 2013 r. i z końcem tego też dnia utraciło moc obowiązującą. Nowe rozporządzenie bowiem, regulujące kwestię wymagań kwalifikacyjnych pilotów morskich, nie zostało wydane przed tą datą. Dodać wypada, że zostało ono wydane po nowelizacji art. 107 i zastąpieniu delegacji zawartej w ust. 10 tego przepisu, delegacją z art. 107b ust. 5, dodanym na podstawie art. 56 pkt 13 ustawy z dnia 31 sierpnia 2012 r. o Państwowej Komisji Badania Wypadków Morskich (Dz. U. poz. 1068). Rozporządzenie to, z dnia 26 listopada 2013 r., weszło w życie 31 grudnia 2013 r., co oznacza, że od 26 lipca 2013 r. do 30 grudnia 2013 r. nie obowiązywały żadne przepisy wykonawcze regulujące kwestię wymagań kwalifikacyjnych pilotów morskich. Z powyższych wyjaśnień jednoznacznie wynika, że postępowanie w niniejszej sprawie dotyczące odnowienia dyplomu pilota morskiego, przyznanego Skarżącemu, zostało wszczęte pod rządami nowego rozporządzenia z dnia 26 listopada 2013 r., wniosek bowiem inicjujący to postępowanie, został przez Skarżącego złożony w Urzędzie Morskim w S., [...] lutego 2014 r. Organy obu instancji prawidłowo zatem przyjęły za podstawę rozstrzygnięcia wniosku Skarżącego, przepisy tego rozporządzenia. Organ II instancji słusznie również wyjaśnił w zaskarżonej decyzji, że postępowanie egzaminacyjne jest postępowaniem odrębnym od postępowania o odnowienie dyplomu pilota morskiego. Zgodnie z § 9 ust. 2 zd. wstępne, dyplom pilota morskiego podlega odnowieniu na wniosek pilota złożony do dyrektora urzędu morskiego. W postępowaniu wszczętym na podstawie tego wniosku, organ ustala czy wnioskodawca posiada wszystkie wymagane uprawnienia i dokumenty. W ramach tego postępowania nie mieszczą się natomiast działania podejmowane przed złożeniem wniosku, mające na celu uzyskanie wymaganych uprawnień i dokumentów. Postępowanie zatem egzaminacyjne, jak i związane z nim zdarzenia opisane przez Skarżącego, jakkolwiek miały wpływ na termin złożenia wniosku o odnowienie dyplomu pilota morskiego, nie mają jednak wpływu na merytoryczne rozstrzygnięcie wniosku, ponieważ nie stanowią przedmiotu tak wszczętego postępowania. W tych okolicznościach nie powstał również podniesiony przez Skarżącego problem wszczętego i nie zakończonego postępowania pod rządami przepisów wcześniejszych (rozporządzenia z 23 stycznia 2003 r.), czy też w okresie, w którym nie było przepisów wykonawczych regulujących sporną kwestię, ponieważ wniosek inicjujący przedmiotowe postępowanie, jak już wskazano wcześniej, został złożony w Urzędzie Morski w S., po wejściu w życie nowych przepisów (rozporządzenia z 26 listopada 2013 r.). Odnosząc się do samej odmowy odnowienia dyplomu pilota morskiego należy wskazać, że zgodnie z art. 107 ust. 1 i ust. 3 ustawy o bezpieczeństwie morskim, usługi pilotowe mogą być wykonywane wyłącznie przez osoby posiadające kwalifikacje pilota morskiego potwierdzone odpowiednim dokumentem. Dokumenty stwierdzające uzyskanie kwalifikacji pilota morskiego lub szczególnych uprawnień pilotowych wydają dyrektorzy urzędów morskich. Jak wynika z art. 107 ust. 5 dokumenty, o których mowa w ust. 3, wydaje się, na czas określony, osobie, która: 1) posiada odpowiednie dokumenty kwalifikacyjne, o których mowa w art. 63, i praktykę pływania; 2) odbyła wymagane szkolenie pilotów i praktykę pilotową; 3) zdała egzamin kwalifikacyjny przed Komisją. Szczegóły wymagań kwalifikacyjnych pilotów morskich reguluje przywoływane rozporządzenie z dnia 26 listopada 2013 r. Zgodnie z § 11 tego rozporządzenia, jeżeli posiadacz dyplomu nie spełnia warunków do odnowienia dyplomu pilota morskiego albo też dyplom ten utracił swoją ważność, dyplom pilota morskiego może zostać ponownie wydany po spełnieniu wszystkich warunków do jego uzyskania. W niniejszej sprawie dyplom pilota morskiego nr [...] Skarżącego utracił ważność [...] lipca 2010 r. W związku z tym organy prawidłowo uznały, że przedstawiony przez Skarżącego zaświadczenia o zdanym egzaminie na odnowienie dyplomu pilota morskiego nie jest prawidłowym dokumentem. Skarżący natomiast powinien spełnić wymogi wskazane w § 4 i § 5 tego rozporządzenia. Spośród tych wymogów, Skarżący nie przedstawił zaświadczenia o uzyskaniu pozytywnego wyniku testów sprawnościowych, wymaganego na podstawie § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, zaświadczenia o zdanym egzaminie kwalifikacyjnym przed Centralną Morską Komisją Egzaminacyjną, wymaganego na podstawie § 5 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia oraz nie wykazał posiadania praktyki pilotowej wymaganej na podstawie § 5 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia. Powyższe braki uzasadniały odmowne załatwienie wniosku Skarżącego przez dyrektora urzędu morskiego w Szczecinie oraz utrzymanie w mocy tego rozstrzygnięcia przez Ministra Infrastruktury i Rozwoju. W świetle powyższego Sąd nie stwierdza, zarzucanego przez Skarżącego naruszenia przepisów art. 107 ust. 3 i ust. 5 w związku z art. 149 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim, w związku z § 9 ust. 2, § 10 ust. 2 i § 11 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 26 listopada 2013 r. Organy obu instancji prawidłowo zastosowały i zinterpretowały wymienione przepisy. Sąd nie stwierdza, również naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 6, art. 7, art. 8, art. 10, art. 75, art. 77, art. 80, oraz art. 107 § 3 K.p.a. Organy obu instancji prawidłowo ustaliły stan faktyczny pozyskując w sposób wyczerpujący materiał dowodowy, jak również w jasny i zupełny sposób wyjaśniły swoje stanowisko w uzasadnieniu wydanych decyzji. Sąd zauważa ponadto, że dane rozstrzygnięcie organu prowadzącego postępowanie administracyjne, nie może podważać zaufania do organów Państwa, narażać słusznego interesu strony, jak również być sprzeczne z interesem społecznym, tylko z powodu niezgodności ze stanowiskiem zaprezentowanym przez stronę postępowania. Dla skuteczności takich zarzutów, strona postępowania musi wykazać, niezgodność z prawem rozstrzygnięcia wynikającą z błędnej wykładni zastosowanych przepisów prawa, bądź niewłaściwego ich zastosowania, względnie błędy proceduralne mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Tymczasem, jak to zostało wykazane powyżej, w niniejszej sprawie do takich uchybień nie doszło. Z tych względów, Sąd nie stwierdzając naruszenia przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy jak i przepisów postępowania, mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.