VI SA/Wa 2007/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Sędziowie Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz (spr.) Sędzia WSA Danuta Szydłowska Protokolant ref. staż. Monika Piotrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lutego 2012 r. sprawy ze skargi S. w E. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia odwołania od rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w [...] z dnia [...] czerwca 2011r.; 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu; 3. zasądza od Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia na rzecz S. w E. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia (nazywany dalej "Prezesem NFZ") decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r. Nr [...], na podstawie art. 154 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 z późn. zm., dalej: "ustawa o świadczeniach") oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm., dalej: "k.p.a."), po rozpatrzeniu odwołania S. w E. (nazywanego dalej "skarżącym") z dnia [...] czerwca 2011 r. od decyzji Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia (nazywany dalej "Dyrektorem") z dnia [...] czerwca 2011 r. Nr [...] nieuwzględniającej odwołania wniesionego przez skarżącego od rozstrzygnięcia postępowania nr [...] prowadzonego w trybie konkursu ofert w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: ratownictwo medyczne, w zakresie: świadczenia udzielane przez podstawowe zespoły ratownictwa medycznego, świadczenia udzielane przez specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego na obszarze [...] E., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Do wydania zaskarzonej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy: W dniu [...] marca 2011 r. [...] Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia ogłosił konkurs ofert nr [...] o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: ratownictwo medyczne w zakresie: świadczenia udzielane przez podstawowe zespoły ratownictwa medycznego, świadczenia udzielane przez specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego, na obszarze: [...] – E. Wartość zamówienia określono na nie wyższą niż 2.173.776,00 zł na okres rozliczeniowy od dnia [...] lipca 2011 r. do dnia [...] grudnia 2011 r. Umowa miała obowiązywać od dnia [...] lipca 2011 r. do dnia [...] czerwca 2016 r. W ogłoszeniu podano, że oferty mogą składać podmioty będące świadczeniodawcami w rozumieniu obowiązujących przepisów i spełniające wymagania określone w: ustawie z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz. U. z 2006 r. Nr 191, poz. 1410 z późn. zm.) zmienionej ustawą z dnia 22 października 2010 r. o zmianie ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym oraz innych niektórych ustaw (Dz. U. Nr 219, poz. 1443), rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 28 sierpnia 2009 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu ratownictwa medycznego (Dz. U. z 2009 r. Nr 139, poz. 1137), ustawie o świadczeniach, rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 6 maja 2008 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2008 r. Nr 81, poz. 484, dalej: "rozporządzenie z 06.05.2008 r."), Zarządzeniu Nr [...] Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2010 r. zmienionego Zarządzeniem Nr [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. i Zarządzeniem Nr [...] z dnia [...] marca 2011 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, Zarządzeniu Nr [...] Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] marca 2011 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju ratownictwo medyczne, Zarządzeniu Nr [...] Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] listopada 2009 r. zmienionego Zarządzeniem Nr [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. zmienionego Zarządzeniem NR [...] z dnia [...] marca 2011 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Oferty zostały zgłoszone w wyznaczonym terminie przez dwa podmioty: skarżącego oraz M. w E. - "P." w E. Spółka z o.o. z siedzibą w E. W dniu [...] kwietnia 2011 r. komisja konkursowa sprawdziła spełnianie przez oferentów, w tym przez skarżącego, warunków formalnych oferty. W wyniku poczynionych ustaleń komisja konkursowa odrzuciła ofertę skarżącego, powołując się na rozwiązaną w dniu [...] czerwca 2009 r. ze skarżącym umowę nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w określonym rodzaju lub zakresie, w trybie natychmiastowym, z przyczyn leżących po stronie świadczeniodawcy. Skarżący został zawiadomiony o odrzuceniu jego oferty w dniu [...] kwietnia 2011 r. Pismem z dnia [...] maja 2011 r. skarżący, na podstawie art. 153 ust. 1 ustawy o świadczeniach wniósł protest dotyczący czynności komisji konkursowej polegającej na drzuceniu jego oferty. Skarżący postawił zarzut niewystarczającego uzasadnienia wydanego przez komisję konkursową stanowiska, które ograniczało się do przytoczenia treści art. 149 ust. 1 pkt 8 ustawy o świadczeniach. Powołując się na pismo z dnia [...] czerwca 2009 r. zawierające oświadczenie Dyrektora o wypowiedzeniu umowy w rodzaju: ratownictwo medyczne nr [...] z dnia [...] marca 2009 r., przyznał, że dosłownie rozumiana treść oświadczenia poprzez użycie w nim zwrotu "wypowiadam" skutkuje rozwiązaniem umowy za wypowiedzeniem. Tymczasem art. 149 ust. 1 pkt 8 ustawy o świadczeniach pozwala na odrzucenie oferty, jeśli ze świadczeniodawcą została wcześniej rozwiązana umowa w trybie natychmiastowym z przyczyn leżących po stronie świadczeniodawcy (tj. bez wypowiedzenia). Skarżący zauważył, że jako uzasadnienie wypowiedzenia podano nienależyte wywiązywanie się zespołu ratownictwa medycznego z obowiązków wynikających z zawartej umowy, tj. braku przedstawionego w ofercie czasu pracy lekarza medycyny ratunkowej pomiędzy 76 a 100 % czasu pracy lekarzy w zespole specjalistycznym. Skarżący, nie zgadzając się z tym twierdzeniem, wskazał, że dane podane w ofercie złożonej przez stronę były na dzień jej składania prawdziwe, bowiem zawierały jedynie deklarację trzech lekarzy specjalistów z zakresu medycyny ratunkowej podjęcia zatrudnienia u skarżącego. Fundusz dopuszczał takie rozwiązanie, zaś skarżący podjął wszelkie starania (bezskutecznie), aby lekarze, którzy deklaracje złożyli, podpisali umowy. Skarżący podkreślił, że brak zawartych formalnie umów pozostawał bez znaczenia dla oceny prawdziwości danych przedstawionych w ofercie, gdyż skarżący nie został zobowiązany, choćby w umowie, do zawarcia umów z lekarzami, którzy deklarowali zatrudnienie u skarżącego. W tym stanie rzeczy, w ocenie skarżącego, Fundusz w 2009 r. nie rozwiązał ze stroną umowy w trybie natychmiastowym, a to oznacza brak podstaw do odrzucenia złożonej oferty. W dniu [...] maja 2011 r. komisja konkursowa, powołując się na art. 153 ust. 1 ustawy o świadczeniach, oddaliła protest skarżącego, uznając, że został złożony po terminie. Komisja konkursowa podała, że oferent zobowiązany był złożyć umotywowany protest w terminie 7 dni robocznych od dnia dokonania zaskarzonej czynności. Skarżący został zawiadomiony o odrzuceniu oferty w dniu [...] kwietnia 2011 r. Protest wniósł w dniu [...] maja 2011 r. W dniu [...] maja 2011 r. nastąpiło rozstrzygnięcie postępowania prowadzonego w trybie konkursu ofert w sprawie zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: ratownictwo medyczne, w zakresie: świadczenia udzielane przez podstawowe zespoły ratownictwa medycznego, świadczenia udzielane przez specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego na obszarze [...] E. Komisja konkursowa wybrała ofertę złożoną przez M. w E. - "P." w E. Spółka z o.o. z siedzibą w E. Pismem z dnia [...] maja 2011 r. skarżący, na podstawie art. 154 ust. 1 w związku z art. 152 ust. 1 ustawy o świadczeniach, złożył odwołanie od roszstrzygnięcia komisji konkursowej z dnia [...] maja 2011 r. W uzasadnieniu odwołania skarżąacy przedstawił przede wszystkim argumentację przemawiającą za bezpodstawnym odrzuceniem przez komisję konkursową jego oferty, podtrzymując stanowisko przedstawione w uzasadnieniu protestu z dnia [...] maja 2011 r. Zdaniem skarżącego, pomimo braku w Z. lekarzy specjalistów medycyny ratunkowej, którzy deklarowali zatrudnienie u skarżącego, skład zespołu spełniał wymagania, określone w załączniku nr [...] do Zarządzenia nr [...] Prezesa NFZ z dnia [...] października 2008 r. Skarżący zauważył, że Dyrektor może wypowiedzieć umowę w sytuacji zaistnienia jednej z przyczyn wymienionych w § 36 "Ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej", stanowiących załącznik do rozporządzenia z 06.05.2008 r. W przypadku skarżącego brak było przyczyny, na którą powoływał się Dyrektor, a to oznacza nieskuteczność oświadczenia o wypowiedzeniu. Dyrektor decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r. Nr [...], na podstawie art. 154 ust. 3 ustawy o świadczeniach oraz art. 104 § 1 i art. 108 k.p.a. oddalił odwołanie skarżącego wniesione w dniu [...] maja 2011 r., nadając decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Odnosząc się do zarzutu strony naruszenia przez Oddział Funduszu art. 149 ust. 1 pkt 8 ustawy o świadczeniach poprzez bezprawne odrzucenie oferty, Dyrektor zauważył, że odrzucenie oferty w zaskarżonym postępowaniu było konsekwencją uprzedniego rozwiązania ze skarżącym, zgodnie z § 36 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia z 06.05.2008 r. umowy nr [...] o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ratownictwo medyczne, zawartej w dniu [...] marca 2009r. Organ wyjaśnił, że o rozwiązaniu umowy nr [...] zadecydowały wyniki kontroli przeprowadzonej u skarżącego w dniu [...] kwietnia 2009 r. Na podstawie przeprowadzonego postępowania kontrolnego nr [...] stwierdzono brak realizacji świadczeń zgodnie z zawartą umową w okresie objętym kontrolą, tj. od dnia [...] do dnia [...] kwietnia 2009 r. poprzez niezapewnienie czasu pracy lekarza specjalisty medycyny ratunkowej w czasie pracy lekarzy w specjalistycznym zespole ratownictwa medycznego w wymiarze zadeklarowanym w ofercie. Analiza grafików dyżurów wykazała, że wśród zgłoszonych do realizacji umowy 5 lekarzy ze specjalizacją i w trakcie specjalizacji z medycyny ratunkowej, którzy mieli stanowić powyżej 76% czasu pracy lekarzy, w miesiącu kwietniu dyżurował tylko 1 lekarz w trakcie specjalizacji, którego faktyczny czas pracy stanowił jedynie 30% tego czasu. Stan taki wynikał z braków kadrowych spowodowanych niezawarciem umów na udzielanie świadczeń medycznych w zakresie specjalistycznego zespołu ratownictwa medycznego w wymiarze 2 dyżurów medycznych w tygodniu z trzema lekarzami specjalistami medycyny ratunkowej zgłoszonymi do realizacji umowy w załączniku nr 2 "Harmonogram-zasoby". W toku kontroli ustalono, że skarżący, przystępując do realizacji umowy w dniu [...] kwietnia 2009 r. miał podpisane stosowne umowy wyłącznie z 2 spośród 5 wykazanych w ofercie lekarzy specjalistów medycyny ratunkowej lub lekarzy w trakcie specjalizacji. Organ podał również, że kontrolowany potencjał lekarski był przedmiotem oceny oferty w toku postępowania konkursowego nr [...] i elementem decydującym o wyborze skarżącego jako podmiotu, który będzie w stanie realizować umowy w zakresie specjalistycznego zespołu ratownictwa medycznego z uwagi na wysoką jakość oferowanych świadczeń (wykazanie przez skarżącego czasu pracy lekarza specjalisty w najwyższym z możliwych do zaproponowania przedziale tj. powyżej 76% gwarantowało mu przyznanie dodatkowych 35 pkt do oceny oferty, przez co sklasyfikowany został na pierwszym miejscu w rankingu ofert). Z tego względu, gdy w trakcie kontroli okazało się, że dane oferty skarżącego mające istotny wpływ na zawarcie z nim umowy w toku postępowania konkursowego nie są zgodne ze stanem faktycznym, zaistniała przesłanka do rozwiązania umowy w trybie natychmiastowym, bez zachowania okresu wypowiedzenia, o którym mowa w § 36 ust. 1 pkt 8 "Ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej". Pismem z dnia [...] czerwca 2009 r. Dyrektor złożył oświadczenie woli o rozwiązaniu umowy nr [...], podając jako podstawę prawną art. 49 ust. 7 ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym oraz § 36 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia z 06.05.2008 r. Organ nie zgodził się ze stanowiskiem strony prezentowanym w odwołaniu z dnia [...] maja 2011 r. i wskazał na okoliczności towarzyszące złożeniu oświadczenia o rozwiązaniu umowy - wyniki kontroli przedstawione w protokole kontroli z dnia [...] maja 2009 r. (znak: [...]) oraz rzeczywisty zamiar Dyrektora, który wielokrotnie był prezentowany skarżącemu, zarówno w wystąpieniu pokontrolnym z dnia [...] czerwca 2009 r., jak i w korespondencji z dnia [...] lipca 2009 r. oraz z dnia [...] sierpnia 2009 r. Zdaniem organu, skarżący dokonał wykładni nie całego oświadczenia woli, lecz jedynie wybranego przez siebie fragmentu, z pominięciem towarzyszącego mu kontekstu sytuacyjnego. Odnosząc się do kwestii rozwiązania umowy w rodzaju ratownictwo medyczne, organ wskazał, że świadczenia udzielane przez specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego są zaliczane do świadczeń ratujących życie, w związku z tym nie można zaprzestać ich udzielania z dnia na dzień. Dyrektor, składając skarżącemu oświadczenie woli o rozwiązaniu umowy nr [...] w trybie natychmiastowym bez zachowania okresu wypowiedzenia wziął pod uwagę tę okoliczność, wyznaczając [...] czerwca 2009 r. jako koniec realizacji umowy. Działanie to miało zapewnić ciągłość udzielania świadczeń medycznych oraz zabezpieczyć działania ratownicze w rejonie operacyjnym E. do czasu wyłonienia w drodze rokowań nowego świadczeniodawcy. Odpowiadając na zarzut skarżącego dotyczący nieuzasadnionego rozwiązania umowy "za wypowiedzeniem", organ ponownie wskazał, że do rozwiązania umowy nr [...] doszło z powodu realizowania świadczeń niezgodnie z zawartą umową, gdyż w miesiącu kwietniu 2009 r. wymiar czasu pracy lekarzy specjalistów i lekarzy pozostających w toku specjalizacji z ratownictwa medycznego kształtował się na poziomie niższym niż skarżący zakładał w ofercie, a następnie był zgłoszony do umowy. Wskazany stan był konsekwencją niewyegzekwowania przez skarżącego podpisania umów na dyżury medyczne przez 3 lekarzy specjalistów medycyny ratunkowej, którzy złożyli deklaracje zatrudnienia z chwilą otrzymania kontraktu przez stronę. W ocenie organu, skarżący przedstawił Oddziałowi Funduszu nieprawdziwe informacje na temat obsady lekarskiej specjalistycznego zespołu ratownictwa medycznego niezgodne ze stanem faktycznym, mające na etapie kontraktowania świadczeń istotny wypływ na zapadłe w postępowaniu nr [...] rozstrzygnięcie. Jednocześnie organ wskazał, że skarżący miał możliwość zaskarżenia rozstrzygnięcia w kwestii rozwiązania z nim umowy w zakresie specjalistycznego zespołu ratownictwa medycznego w drodze zażalenia na czynności Dyrektora, czego nie uczynił, pomimo powstałych wątpliwości co do skuteczności oświadczenia o "wypowiedzeniu". Pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. skarżący wniósł odwołanie od decyzji Dyrektora, zarzucając komisji konkursowej oraz organowi I instancji nieuwzględnienie zastrzeżeń skarżącego dotyczących skuteczności oświadczenia Dyrektora z dnia [...] czerwca 2009 r. o rozwiązaniu umowy nr [...] o udzielanie świadczeń opieki medycznej w rodzaju ratownictwo medyczne. Skarżący przyznał, że od dnia złożenia oświadczenia woli minęły dwa lata, jednakże nadal podlega ono ocenie, ponieważ w sytuacji stwierdzenia nieskuteczności jego złożenia, komisja konkursowa nie miała podstaw do odrzucenia oferty strony. Skuteczność oświadczenia o wypowiedzeniu umowy w trybie natychmiastowym zależy od istnienia podstaw do jego złożenia. Jeśli okoliczności stanowiące podstawę do rozwiązania umowy w trybie natychmiastowym nie występują, to takie oświadczenie mimo, iż dotarło do adresata, nie wywołuje skutku w postaci rozwiązania umowy w trybie natychmiastowym. Skarżący ponownie podniósł, że skuteczność oświadczenia Dyrektora o rozwiązaniu umowy uzależniona była od wystąpienia okoliczności, o których mowa w § 36 ust. 1 pkt 8 "Ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej". Skarżący nie kwestionował ustaleń kontrolnych, zgodnie z którymi w 2009 r. świadczeniodawca dysponował mniejszą ilością specjalistów z zakresu medycyny ratunkowej w stosunku do deklarowanych w ofercie, zakwestionował natomiast subsumpcję stanu faktycznego do § 36 ust. 1 pkt 8 "Ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej". Skarżący zaprzeczył, aby dopuścił się uchybienia w postaci podawanie w ofercie nieprawdziwych lub niezgodnych ze stanem faktycznym danych lub informacji. Dane podane w złożonej ofercie były na dzień jej składania prawdziwe. Zawierały deklaracje trzech lekarzy specjalistów z zakresu medycyny ratunkowej, którzy zobowiązali się podjąć zatrudnienie u skarżącego. Fundusz dopuszczał takie rozwiązanie, zaś skarżący po rozstrzygnięciu konkursu podjął wszelkie starania, aby lekarze, którzy deklaracje złożyli podpisali następnie umowy. Mimo braku w Zespole Ratownictwa Medycznego lekarzy specjalistów medycyny ratunkowej, którzy deklarowali chęć zatrudnienia, skład zespołu spełniał wymagania, określone w załączniku nr 3 do Zarządzenia nr [...] Prezesa NFZ z dnia [...] października 2008 r. Skarżący przyznał, że Fundusz winien wymagać od świadczeniodawców realizowania zobowiązania do zapewnienia ilości lekarzy specjalistów deklarowanych w ofercie, jednak konsekwencją niewypełnienia tego zobowiązania może być np. rozwiązanie umowy z świadczeniodawcą za wypowiedzeniem, na podstawie art. 49 ust. 7 ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym. Sytuacja, w której oświadczenie Dyrektora byłoby skuteczne i doszłoby do rozwiązania umowy w trybie natychmiastowym, w świetle art. 149 ust. 1 pkt 8 ustawy o świadczeniach, rodziłaby dla skarżącego skutki w postaci zamknięcia na przyszłość możliwości składania ofert w konkursie na świadczenie usług ratownictwa medycznego, bowiem za każdym razem byłaby ona przez Fundusz odrzucana z powołaniem się na tę podstawę prawną. W ocenie skarżącego, skoro łącząca go z Funduszem umowa nie została rozwiązana w trybie natychmiastowym, oferta skarżącego złożona w postępowaniu konkursowym nr [...] nie powinna byłaby być odrzucona. Zwłaszcza, że skarżący zaproponował niższe stawki świadczenia usług niż zawarte w ofercie, która wygrała konkurs. Gdyby oferta skarżącego nie została odrzucona, wygrałaby przedmiotowy konkurs, co świadczy o istnieniu interesu prawnego strony, o którym mowa w art. 152 ust. 1 ustawy o świadczeniach, do złożenia odwołania w sprawie. Prezes NFZ w wyniku ponownego rozpoznania sprawy, którego zakres został wyznaczonym przepisami art. 152 ust. 1 i art. 154 ustawy o świadczeniach, nie znalazł podstaw do uwzględnienia odwołania skarżącego. Organ odwoławczy uznał, że podczas postępowania komisja konkursowa uwzględniła wymogi określone w art. 148 i art. 149 ustawy o świadczeniach, wskutek czego dokonano wyboru świadczeniodawcy, który uzyskał większą liczbę punktów oceny – M. w E. - "P." Spółka z o.o., które otrzymało 143,48 pkt oceny (maksymalna liczba punktów możliwych do uzyskania wynosiła 179). Oferta skarżącego w związku z tym, że została odrzucona w części jawnej postępowania, na podstawie art. 149 ust. 1 pkt 8 ustawy o świadczeniach, nie została uwzględniona w rankingu otwarcia oraz w rankingu końcowym. Odnosząc się do stanowiska skarżącego o bezpodstawnym odrzuceniu przez komisję konkursowa jego oferty, Prezes NFZ powołał się na protokół kontroli skarżącego (postępowanie kontrolne nr [...]) z dnia [...] maja 2009 r. znajdujący się w dokumentacji postępowania nr [...], dotyczący kontroli udzielania świadczeń opieki zdrowotnej, na podstawie umowy nr [...], w rodzaju ratownictwo medyczne zawartej w dniu [...] marca 2009 r., w którym stwierdzono, że w umowie nr [...] w rodzaju ratownictwo medyczne zawartej w dniu [...] marca 2009r. w załączniku nr [...] "H." wykazano 5 lekarzy ze specjalizacją z medycyny ratunkowej zabezpieczających między 76% a 100% ogólnego czasu pracy lekarzy. Analiza grafiku pełnionych dyżurów wykazała, że do pełnienia dyżurów wyznaczono jednego lekarza w trakcie specjalizacji z medycyny ratunkowej zabezpieczającego 30% ogólnego czasu pracy lekarzy. Prezes NFZ wskazał, że w dniu [...] czerwca 2009 r. Dyrektor poinformował Wojewodę [...], że na podstawie ustaleń kontroli prowadzonej u skarżącego w dniu [...] kwietnia 2009 r. stwierdzono brak realizacji świadczeń zgodnie z zawartą umową. Analiza grafiku dyżurów wykazała, iż wśród wskazanych do realizacji umowy 5 lekarzy z specjalizacją i w trakcie specjalizacji z medycyny ratunkowej, w miesiącu kwietniu dyżurował tylko 1 lekarz w trakcie specjalizacji, którego faktyczny czas pracy stanowił jedynie 30% czasu pracy pozostałych lekarzy. Pismem z dnia [...] czerwca 2009 r. Wojewoda [...] stwierdził, iż wykazana w zakończonym postępowaniu kontrolnym niezgodność stanu faktycznego ze złożoną ofertą niewątpliwie stanowiło naruszenie warunków umowy, mogących skutkować narażeniem zdrowia pacjentów. W związku z tym, Wojewoda [...] wyraził zgodę na rozwiązanie umowy ze skarżącym bez wypowiedzenia, pod warunkiem zachowania ciągłości udzielania świadczeń medycznych oraz zabezpieczenia działań ratowniczych w rejonie operacyjnym E. W wystąpieniu pokontrolnym z dnia [...] czerwca 2009 r. dotyczącym postępowania kontrolnego prowadzonego u skarżącego, Dyrektor, biorąc pod uwagę kryterium legalności i rzetelność, negatywnie ocenił fakt zatrudnienia lekarzy ze specjalizacją z medycyny ratunkowej niezgodnie ze złożoną deklaracją w ofercie i wykazem zawartym w załączniku nr [...] do umowy "[...]" oraz niezapewnienie przez skarżącego deklarowanej wysokości jakości świadczeń opieki zdrowotnej. Jednocześnie w wystąpieniu pokontrolnym poinformowano, że [...] Oddział NFZ w [...] w uzgodnieniu z Wojewodą [...] rozwiązał umowę nr [...] zawartą ze skarżącym w dniu [...] marca 2009 r. w rodzaju ratownictwo medyczne bez zachowania okresu wypowiedzenia z mocą obowiązującą na dzień [...] czerwca 2009r. Pismem z dnia [...] czerwca 2009 r. Dyrektor, powołując się na art. 49 ust. 7 ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym oraz § 36 ust. 1 pkt 8 “Ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej" wypowiedział umowę w rodzaju: ratownictwo medyczne nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. W ocenie Prezesa NFZ, w świetle art. 49 ust. 7 ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym oraz § 36 ust. 1 pkt 8 “Ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej" postępowanie było prawidłowe, podobnie jak postępowanie komisji konkursowej, która w dniu [...] kwietnia 2011 r. odrzuciła ofertę skarżącego, gdyż strona złożyła ofertę do postępowania nr [...], mimo, iż w dniu [...] czerwca 2009 r. została rozwiązana ze skarżącym umowa nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w określonym rodzaju lub zakresie w trybie natychmiastowym z przyczyn leżących po stronie świadczeniodawcy, stosownie do art. 149 ust. 1 pkt 8 ustawy o świadczeniach. Pismem z dnia [...] września 2011 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa NFZ z dnia [...] sierpnia 2011 r., wnosząc o jej uchylenie w całości. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie: - przepisów prawa materialnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, opubl. Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., nazywanej dalej "p.p.s.a.") tj. art. 149 ust. 1 pkt 8 ustawy o świadczeniach poprzez jego zastosowanie, skutkiem czego organ błędnie przyjął, że w czerwcu 2009 r. doszło do rozwiązania umowy nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. zawartej pomiędzy skarżącym i Narodowym Funduszem Zdrowia, dotyczącej udzielania świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ratownictwo medyczne, w trybie natychmiastowym, - naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik spraw (art. 145 § 1 pkt 1 lit c) p.p.s.a.), tj. art. 7 k.p.a. poprzez niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego, polegające na nie zbadaniu okoliczności rozwiązania umowy nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. dotyczącej udzielania świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ratownictwo medyczne. Uzasadniając swoje stanowisko w sprawie, skarżący podał, że organy obu instancji nie zbadały wskazywanej w trakcie postępowania okoliczności, iż w 2009 r. nie doszło do rozwiązania umowy nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. dotyczącej udzielania świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ratownictwo medyczne, w trybie natychmiastowym. Stwierdzone zaniechanie organów stanowiło naruszenie dyspozycji wynikającej z art. 7 k.p.a. W sprawie "faktem prawotwórczym" był sposób rozwiązania umowy przez Dyrektora Funduszu ze skarżącym w 2009 r., które, w ocenie skarżącego, nie nastąpiło w trybie natychmiastowym. Mimo, że od dnia złożenia oświadczenia minęły dwa lata podlega ono nadal ocenie, gdyż wskutek stwierdzenia, iż oświadczenie Dyrektora o rozwiązaniu umowy w trybie natychmiastowym nie zostało złozone skutecznie, zostanie potwierdzona nieprawidłowość postepowania komisji konkursowej, która odrzuciła ofertę skarżącego. Skuteczność oświadczenia Dyrektora o rozwiązaniu umowy uzależniona jest bowiem od wystąpienia okoliczności, o których mowa w § 36 ust. 1 pkt 8 "Ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej". Z dokumentacji znajdującej się w aktach sprawy oraz uzasadnienia organu I instancji wynika, iż podstawę faktyczną oświadczenia Dyrektora z dnia [...] czerwca 2009 r. o rozwiązaniu umowy stanowił stwierdzony w trakcie wykonywania przez skarżącego umowy o ratownictwie medycznym, mniejszy niż deklarowany w ofercie konkursowej udział specjalistów z zakresu medycyny ratunkowej w stosunku do pozostałych lekarzy zespołu ratunkowego. Skarżący nie zakwestionował ustaleń Dyrektora, zgodnie z którymi skarżący w momencie kontroli w 2009 r. dysponował mniejszą ilością specjalistów z zakresu medycyny ratunkowej w stosunku do deklarowanych w ofercie. Skarżący podważył natomiast subsumpcję stanu faktycznego do dyspozycji § 36 ust. 1 pkt 8 "Ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej". Zdaniem skarżącego, uchybienie to nie jest tożsame z podawaniem w ofercie nieprawdziwych lub niezgodnych ze stanem faktycznym danych lub informacji. Dane podane w ofercie złożonej przez skarżącego były na dzień składania oferty prawdziwe, bowiem zawierały deklarację, trzech lekarzy specjalistów z zakresu medycyny ratunkowej, którzy zobowiązali się podjąć zatrudnienie u skarżącego. Fundusz dopuszczał takie rozwiązanie, zaś skarżący po rozstrzygnięciu konkursu podjął wszelkie starania, aby lekarze, którzy deklaracje złożyli, podpisali umowy. Mimo, że ostatecznie nie doszło do ich podpisania, to dane przedstawione w ofercie były prawdziwe. Co prawda w Zespole Ratownictwa Medycznego brak było lekarzy specjalistów medycyny ratunkowej, którzy deklarowali zatrudnienie u skarżącego, jednakże skład zespołu spełniał wymagania, określone w załączniku nr [...] do Zarządzenia nr [...] Prezesa NFZ z dnia [...] października 2008 r. Zdaniem skarżącego, NFZ winien wymagać od świadczeniodawców realizowania zobowiązania, celem zapewnienia ilości lekarzy specjalistów deklarowanych w ofercie, jednak konsekwencją niewypełnienia tego zobowiązania może być np. rozwiązanie umowy z świadczeniodawcą za wypowiedzeniem, na podstawie art. 49 ust. 7 ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym. Skarżący zauważył, że umowa z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] o udzielanie świadczeń opieki medycznej w rodzaju ratownictwo medyczne zawarta pomiędzy skarżącym a Narodowym Funduszem Zdrowia, nie łączy juz stron. Jednakże, niezależnie od tego czy do rozwiązania umowy doszło w sposób dorozumiany poprzez jej niewykonywanie od dnia wskazanego w oświadczeniu Dyrektora Funduszu, tj. od dnia [...] czerwca 2009 r., czy też została rozwiązana po upływie okresu wypowiedzenia, liczonego od dnia złożenia oświadczenia, należy przyjąć, iż nie doszło do jej rozwiązania w trybie bez wypowiedzenia. W odpowiedzi na skargę Prezes NFZ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Sprawy należące do właściwości sądów administracyjnych rozpoznają, w pierwszej instancji, wojewódzkie sądy administracyjne (art. 3 § 1 ww. ustawy). Ponadto Sąd, z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, iż skarga S. w E. jest zasadna. Podstawą odrzucenia oferty skarżącego był art. 149 ust. 1 pkt 8 ustawy o świadczeniach, mówiący, ze odrzuca się ofertę złożoną przez świadczeniodawcę, z którym została rozwiązana przez oddział wojewódzki Funduszu prowadzący postępowanie umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w określonym rodzaju lub zakresie w trybie natychmiastowym z przyczyn leżących po stronie świadczeniodawcy. Organ przyjął, że w trybie natychmiastowym z przyczyn leżących po stronie skarżącego została rozwiązana przez Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dniem [...] czerwca 2009 r. z mocą obowiązującą na dzień [...] czerwca 2009 r. umowa w rodzaju ratownictwo medyczne, zawarta w dniu [...] marca 2009 r. (kopia pisma Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] czerwca 2009 r., k. – 67 akt adm.). Jako podstawę prawną powołano art. 49 ust. 7 ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym oraz § 36 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia z 06.05.2008 r. Przepis art. 49 ust. 7 ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym stanowi, że dyrektor właściwego oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, działając w porozumieniu z wojewodą, może rozwiązać umowę na wykonywanie medycznych czynności ratunkowych w związku z niewywiązywaniem się lub nienależytym wywiązywaniem się zespołów ratownictwa medycznego z obowiązków wynikających z zawartej umowy. Z kolei § 36 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia z 06.05.2008 r. mówi, że dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu może rozwiązać umowę w części albo w całości bez zachowania okresu wypowiedzenia w przypadku przedstawienia przez świadczeniodawcę nieprawdziwych lub niezgodnych ze stanem faktycznym danych lub informacji, mających istotny wpływ na zawarcie umowy w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy. Jako uzasadnienie wypowiedzenia podano nienależyte wywiązywanie się zespołu ratownictwa medycznego z obowiązków wynikających z zawartej umowy, tj. braku przedstawionego w ofercie czasu pracy lekarza medycyny ratunkowej pomiędzy 76 a 100 % czasu pracy lekarzy w zespole specjalistycznym, co miało istotny wpływ na wybór oferty i zawarcie umowy w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Z uwagi na rozbieżność między powołaną podstawą prawną, szczególnie - § 36 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia z 06.05.2008 r. a uzasadnieniem pisma rozwiązującego umowę powstały wątpliwości co do rzeczywistej przyczyny rozwiązania umowy zawartej w dniu [...] marca 2009 r. gdyż jednocześnie mówiło się o nienależytym wywiązywaniu się z umowy, jak i o informacjach przedstawionych w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy. W ocenie Sądu wątpliwości te są jeszcze większe, gdy porówna się stanowisko Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia (stwierdzono brak realizacji świadczeń zgodnie z zawartą umową), zawarte w piśmie z dnia [...] czerwca 2009 r. skierowanym w trybie art. 49 ust. 6 i 7 ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym (o zajęcie stanowiska w sprawie rozwiązania za skarżącym umowy z dnia [...] marca 2009 r. bez zachowania okresu jej wypowiedzenia, k. – 61-62 akt adm.) do Wojewody [...] z poglądem tego ostatniego organu zawartym w piśmie z dnia [...] czerwca 2009 r., wyrażającym zgodę na rozwiązanie umowy ze świadczeniodawcą bez wypowiedzenia (kopia pisma, k. – 60 akt adm.). W tym ostatnim piśmie wskazuje się, że wystąpiła niezgodność stanu faktycznego ze złożoną ofertą, co stanowi naruszenie warunków umowy, mogących skutkować narażeniem zdrowia pacjentów. Następnie w pismach z dnia: [...] lipca 2009 r. Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia i z dnia [...] sierpnia 2009 r. Zastępca Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia (kopie pism – k. – 63 - 64, 65 – 66 akt adm.) ponoszono, że umowę rozwiązano "nie z tytułu niespełnienia wymogów zawartych w załączniku nr 3 do zarządzenia nr [...] Prezesa NFZ z [...].10.2008 r. (zawiera wymagania stawiane zespołom ratownictwa medycznego, w tym co do kwalifikacji, jak i stanu osobowego), ale z powodu realizacji świadczeń niezgodnie z zawartą umową". Należy przy tym zauważyć, że w protokole kontroli z dnia [...] maja 2009 r. stwierdzono, że w umowie z dnia [...] marca 2009 r. wykazano 5 lekarzy ze specjalizacją z medycyny ratunkowej, umowy były zawarte jedynie z 2 lekarzami (kopia protokołu, k. – 73 akt adm.). Sąd podziela stanowisko organu, że art. 49 ust. 7 ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym może stanowić podstawę rozwiązania umowy bez zachowania okresu wypowiedzenia, skoro rozwiązanie umowy może nastąpić w związku z niewywiązywaniem się lub nienależytym wywiązywaniem się zespołów ratownictwa medycznego z obowiązków wynikających z zawartej umowy. Doprecyzowanie okoliczności, mogących powodować rozwiązanie umowy bez zachowania okresu wypowiedzenia następuje w § 36 ust. 1 pkt 1 - 10 rozporządzenia z 06.05.2008 r. Należy zauważyć, że wśród tych przesłanek pkt 5 ust.1 § 36 tego rozporządzenia wskazuje się, że umowę można rozwiązać bez zachowania okresu wypowiedzenia także w przypadku udzielania świadczeń w sposób i warunkach istotnie nieodpowiadających wymogom określonym w obowiązujących przepisach prawa lub umowie. Jednak tryb rozwiązania umowy na podstawie tego przepisu jest odmienny od trybu wszczętego na podstawie przesłanki z § 36 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia z 06.05.2008 r., zgodnie z § 36 ust. 2 tego aktu. Ponadto, przesłanka przewidziana przez § 36 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia z 06.05.2008 r. odnosi się do okoliczności mających istotny wpływ na zawarcie umowy. Natomiast przesłanka z § 36 ust. 1 pkt 5 tego rozporządzenia dotyczy etapu realizacji umowy. Sposób przedstawienia okoliczności decydujących o rozwiązaniu omawianej umowy bez zachowania okresu wypowiedzenia budzi wątpliwości, czy odnoszą się do etapu zawierania umowy, czy też do realizacji umowy. Ponadto jednoznaczne ustalenie okoliczności, która zadecydowała o rozwiązaniu umowy bez dochowania okresu wypowiedzenia, było istotne, gdyż pozwalałoby na przesądzenie, czy rzeczywiście leżały po stronie świadczeniodawcy, tzn. czy były tymi, o których mówi art. 149 ust. 1 pkt 8 ustawy o świadczeniach, decydującymi o konieczności odrzucenia nowej oferty skarżącego. Zastosowanie przesłanki z art. 149 ust. 1 pkt 8 ustawy o świadczeniach powinno następować ze szczególną wnikliwością i ostrożnością, gdyż przepis ten definitywnie zamyka drogę do zawarcia w przyszłości umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w określonym rodzaju lub zakresie ze świadczeniodawcą, z którym umowę wcześniejszą w takim trybie rozwiązano. Przepis ten ma charakter sankcji bardzo surowej dla uczestnika konkursu, zwłaszcza, że zgodnie z art. 149 ust. 1 pkt 8 ustawy o świadczeniach obowiązującej bezterminowo. Na restrykcyjny charakter tego unormowania wskazywano już w "Opinii w sprawie projektów ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw (druk nr [...] oraz druk nr [...])" sporządzonej przez A.S. (Biuro Analiz Sejmowych) sporządzonej w czasie uchwalania zmian do ustawy o świadczeniach, w tym i omawianego art. 149 ust. 1 pkt 8, gdzie stwierdzono: "Należy zastanowić się, czy sankcja, którą przewiduje projektowany przepis nie jest zbyt restrykcyjna. Nie negując konieczności badania rzetelności świadczeniodawcy w toku postępowania w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami, wydaje się, że powinien mieć on szanse chociaż na udział w postępowaniu. Można zastanowić się nad ograniczeniem czasowym (np. oferta podlegałaby odrzuceniu w ciągu dwóch lat od momentu rozwiązania umowy w przewidzianym przez ustawę trybie)." (opubl.: sejm.gov.pl). Ponadto w literaturze podnosi się także, że "Katalog przyczyn rozwiązania umowy w trybie natychmiastowym jest określony w § 36 o.w.u. z którym z jakichkolwiek przyczyn tam wymienionych rozwiązano tę mowę. Wydaje się jednak, że tego rodzaju konstrukcja obligatoryjnego odrzucenia ofert takich świadczeniodawców może wzbudzać kontrowersje. Przede wszystkim ze względu na fakt, że katalog przyczyn określonych w § 36 ogólnych warunków umów nie zawsze odnosi się do sytuacji zawinionych. Określone w nim sytuacje mogą być niezależne od świadczeniodawcy (np. niespełnienie wymogów wskutek rozwiązania umowy przez pracownika będącego lekarzem specjalistą w danej dziedzinie medycyny), a przyczyny niemożności udzielania świadczeń mogą ustać, jednak droga do zawarcia umowy z właściwym oddziałem wojewódzkim jest już zamknięta.(...) Wydaje się jednak, że należy w tym wypadku zastosować wykładnię celowościową oraz uwzględniając cel, jaki miał przyświecać tej regulacji, za każdym razem szczegółowo badać "przyczyny leżące po stronie świadczeniodawcy", uznając, że wyłącznie działanie zawinione i ukierunkowane na wprowadzenie w błąd NFZ jest przyczyną pozwalającą stwierdzić, że jest to działanie leżące po stronie świadczeniodawcy, w sensie ścisłym." (G. Machaluk, A. Pietrszewska – Macheta, Komentarz do art. 149 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (opubl.: LEX). Wobec powyższego, skoro sam Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia nie był konsekwentny w swoim stanowisku, co do przyczyn rozwiązania ze świadczeniodawcą umowy zawartej w dniu [...] marca 2009 r., kwestia ta powinna być szczegółowo wyjaśniona w postępowaniu o zawarcie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej będącego przedmiotem kontroli niniejszego postępowania sądowego, zwłaszcza, że skutki rozwiązania umowy z [...] marca 2009 r. mogą mieć wpływ na pozycję skarżącego w następnych postępowaniach konkursowych, w świetle art. 149 ust. 1 pkt 8 ustawy o świadczeniach. Z powyższych względów należało przyjąć, iż nastąpiło naruszenie przepisów postępowania to jest art. 7 i 77 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności w sprawie, co skutkowało w niniejszej sprawie przedwczesnym zastosowaniem rygoru z art. 149 ust. 1 pkt 8 ustawy o świadczeniach. Sąd nie podzielił stanowiska skarżącego, że sposób sformułowań zawartych w piśmie Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] czerwca 2009 r. przesądza, że umowa ze skarżącym nie została rozwiązana bez zachowania okresu wypowiedzenia. Wyjaśnienia wymaga, które z przesłanek wymienionych w § 36 ust. 1 rozporządzenia z 06.05.2009 r. były w rzeczywistości decydujące o rozwiązaniu umowy z dnia [...] marca 2009 r. i czy działania skarżącego można było uznać za zawinione i ukierunkowane na wprowadzenie organu w błąd. Z powyższych względów na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. orzeczono jak w pkt 1 wyroku. Rozstrzygnięcie w kwestii wykonalności decyzji zostało wydane na zasadzie art. 152 p.p.s.a., zaś o kosztach postępowania Sąd orzekł w oparciu o art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a.