VI SA/Wa 2008/13
PostanowienieWSA w Warszawie2015-07-20
Skład orzekający: Tomasz Sałek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Jakie jest wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w przypadku sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej?Ratio decidendi
Wynagrodzenie za zastępstwo prawne z urzędu, w tym za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, powinno być obliczone na podstawie stawek minimalnych określonych w przepisach rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych, powiększone o podatek VAT. W przypadku, gdy pełnomocnik został ustanowiony po wydaniu wyroku przez WSA i sporządza opinię o braku podstaw do skargi kasacyjnej, przysługuje mu 75% stawki minimalnej określonej dla postępowania w pierwszej instancji, nie mniej niż 120 zł.Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał wniosek radcy prawnego o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne z urzędu w sprawie, w której wcześniej oddalono skargę na decyzję Ministra Gospodarki o wykreśleniu z CEIDG. Pełnomocnik, ustanowiony po wydaniu wyroku WSA, sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.Rozstrzygnięcie
Przyznano radcy prawnemu W. G. ze środków budżetowych WSA w Warszawie kwotę 180 złotych tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne oraz kwotę 41,40 złotych tytułem podatku VAT.Pełny tekst orzeczenia
Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego W. G. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie wykreślenia przedsiębiorcy z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej postanowił: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego W. G. kwotę 180 złotych (słownie sto osiemdziesiąt złotych) oraz kwotę 41,40 złotych (słownie czterdziestu jeden złotych czterdziestu groszy) stanowiącą 23% podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia [...] listopada 2014 roku oddalił skargę K. S. na decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie wykreślenia przedsiębiorcy z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.
Następnie postanowieniem referendarza sądowego przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia dla niej radcy prawnego.
Ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącej – radca prawny W. G. - przedstawił opinię o braku podstaw do wniesienia w imieniu skarżącej skargi kasacyjnej od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Pełnomocnik skarżącej wniósł jednocześnie o zasądzenie na jego rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części.
Jak stanowi art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej: p.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Jeżeli chodzi o radców prawnych, kwestia przyznawania wynagrodzenia za udzielenie pomocy prawnej z urzędu została uregulowana przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jednolity Dz. U. z 2013, poz.490 ze zm., zwanego dalej : rozporządzeniem).
Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1) cyt. rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji:
a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6,
b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł,
c) w innej sprawie - 240 zł;
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest wykreślenie przedsiębiorcy z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Zatem podstawę prawną do obliczenia wynagrodzenia dla radcy prawnego (za udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym w pierwszej instancji) stanowi przepis § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia.
Z kolei w myśl § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b cyt. rozporządzenia, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przysługuje wynagrodzenie w wysokości 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W niniejszej sprawie pełnomocnik ustanowiony został już po oddaleniu skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zatem nie prowadził sprawy w pierwszej instancji. Tym samym należne mu wynagrodzenie wynosić będzie 75% stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1) cyt. rozporządzenia. Skoro stawka ta wynosiła w przedmiotowej sprawie 240 złotych, to należne radcy prawnemu W. G. wynagrodzenie wynosić będzie 75% tej kwoty, czyli 180 złotych. Zarazem w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia kwotę tę należy podwyższyć o stawkę 23 % podatku od towarów i usług, tj. o kwotę 41,40 zł.
Podkreślenia przy tym wymaga, że w niniejszej sprawie pomoc prawna w ramach rozpoznawanego wniosku sprowadzała się do zapoznania się z aktami sprawy oraz sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku. Uznać zatem należy, że ani rodzaj podjętych przez pełnomocnika czynności, ani też ich zakres nie uzasadnia podwyższenia wynagrodzenia ponad minimalne.
Z przedstawionych względów, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło