VI SA/Wa 2011/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Asesor WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska Protokolant Patrycja Wrońska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi M. P. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2006 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. stwierdza, że uchylone postanowienie nie podlega wykonaniu. Dnia [...] kwietnia 2006 r. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego wydał decyzję nr [...] o nałożeniu na M. P. kary pieniężnej w wysokości 11.500 (jedenaście tysięcy pięćset) złotych. Powyższa decyzja została doręczona stronie dnia [...] maja 2006 r. wraz z pouczeniem o terminie do wniesienia odwołania. Pismem z dnia [...] czerwca 2006 r., które zostało nadane w urzędzie pocztowym w W. w dniu [...] czerwca 2006 r., strona wniosła odwołanie od ww. decyzji. Postanowieniem z dnia [...] września 2006 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania i wyjaśnił, że: zgodnie z art. 93 ust. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2004 r., Nr 204, poz. 2088 ze zm.) od decyzji o nałożeniu kary pieniężnej przysługuje stronie odwołanie w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji. W razie przekroczenia terminu do wniesienia odwołania decyzja staje się ostateczna. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego została doręczona dnia [...] maja 2006 r. W związku z powyższym termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu [...] maja 2006 r. Przedsiębiorca wniósł odwołanie pismem, które zostało nadane w dniu [...] czerwca 2006 r., zatem mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że strona uchybiła terminowi do wniesienia odwołania. Ponadto należy zauważyć, że strona nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, o którym mowa w art. 58 kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 kodeksu postępowania administracyjnego organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł M. P., zwany dalej skarżącym. W skardze domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia. W ocenie skarżącego winę za uchybienie terminu ponosi organ pierwszej instancji, gdyż w różnych terminach doręczył decyzję o nałożeniu kary pieniężnej 12.500 zł i 3.000 zł, a ponadto nie udzielał odpowiedzi na monity skarżącego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z obowiązującym w dacie ich wydania prawem materialnym i przepisami procesowymi - nie będąc związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Biorąc powyższe pod rozwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny doszedł do wniosku, że skarga na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie w aktach administracyjnych znajduje się pełnomocnictwo skarżącego, w którym to upoważnia swoją żonę E. P. do reprezentowania go w niniejszym postępowaniu przed organami inspekcji transportu drogowego (K 40 akt administracyjnych). Pełnomocnictwo to nosi datę [...] lutego 2006 r. i zostało złożone u Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego [...] oddz. terenowy w [...] w dniu [...] lutego 2006 r. Zgodnie więc z treścią art. 40 § 2 k.p.a. pisma w postępowaniu administracyjnym, w wypadku gdy strona ustanowiła pełnomocnika doręcza się temu pełnomocnikowi. Tak więc od daty złożenia pełnomocnictwa wszelka korespondencja w niniejszej sprawie winna być kierowana na ręce Pani E. P., gdyż zgodnie z art. 32 k.p.a. strona może działać przez pełnomocnika. "Od chwili ustanowienia pełnomocnika strona działa za jego pośrednictwem z pełnym skutkiem prawnym, a wobec tego również wszystkie pisma doręcza się pełnomocnikowi a nie stronie. Przepis art. 40 § 2 nie dopuszcza żadnych wyjątków i zgodnie z przyjętą w kodeksie postępowania administracyjnego zasadą oficjalności doręczeń obarcza organy administracyjne prowadzące postępowanie obowiązkiem doręczania wszystkich pism procesowych, a w tym orzeczeń pełnomocnikowi ustanowionemu w sprawie – post. SN z 9 września 1993 r. III ARN 45/93", Komentarz do kodeksu postępowania administracyjnego B. Adamiak T. Borkowski wyd. 7 str. 295. W innym postanowieniu z dnia 6 kwietnia 2000 r. III ARN 157/99 SN stwierdził, że "termin do wniesienia skargi do NSA przez stronę, za którą działa pełnomocnik, rozpoczyna swój bieg dopiero od dnia doręczenia rozstrzygnięcia pełnomocnikowi, choćby wcześniej zostało ono doręczone stronie". Słusznym jest więc pogląd, że termin do wniesienia odwołania od decyzji rozpoczyna bieg dopiero do daty doręczenia decyzji pełnomocnikowi, choćby decyzja została wcześniej doręczona stronie. W niniejszej sprawie mimo ustanowienia pełnomocnika, wszelkie pisma były doręczane skarżącemu (zawiadomienie o wszczęciu postępowania, decyzja). Pełnomocnik został przez organ całkowicie pominięty. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego trudno mówić o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, gdy do chwili rozprawy przed Sądem, decyzja nie została doręczona pełnomocnikowi skarżącego. Biorąc powyższe pod rozwagę na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. O niewykonalności orzeczono na zasadzie art. 152 p.p.s.a. Rozpatrując ponownie sprawę organy administracji winny najpierw w sposób prawidłowy doręczyć decyzję pełnomocnikowi skarżącego i dalej procedować w zależności od stanowiska strony.