VI SA/Wa 2012/13

PostanowienieWSA w Warszawie2013-08-13

Skład orzekający: Małgorzata Grzelak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej jest uzasadniony, gdy strona skarżąca powołuje się jedynie na wysokość nałożonej kary pieniężnej i jej potencjalny wpływ na płynność finansową przedsiębiorcy, nie przedstawiając przy tym dowodów potwierdzających te twierdzenia?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny odmawia wstrzymania wykonania decyzji, jeśli strona skarżąca nie uprawdopodobniła wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 PPSA, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Samo powołanie się na wysokość kary i jej wpływ na płynność finansową, bez przedstawienia dowodów potwierdzających te twierdzenia, jest niewystarczające do uwzględnienia wniosku.
Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad nakładającą karę pieniężną za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, argumentując, że wysokość kary jest znacząca i może wpłynąć na płynność finansową przedsiębiorcy, co może spowodować trudne do odwrócenia skutki i znaczne szkody. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z dnia 24 czerwca 2013 r. skarżąca M. M. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek strona wskazała, że w niniejszej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oraz wyrządzenia znacznej szkody ponieważ wysokość nałożonej kary stanowi równowartość niemalże 5 miesięcznych wynagrodzeń dla pracowników zatrudnionych w firmie i wykonanie zaskarżonej decyzji na tym etapie postępowania mogłoby mieć wpływ na płynność finansową przedsiębiorcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej cyt. jako p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powyższe wynika z samego przepisu i zostało potwierdzone obowiązującym orzecznictwem. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 16 marca 2005 r. sygn. I OZ 62/05, sąd nie bada z urzędu faktu, czy szkoda lub trudne do usunięcia skutki rzeczywiście mogą zaistnieć. Uprawdopodobnienie tego faktu spoczywa na stronie wnioskującej o wstrzymanie wykonania decyzji (podobnie postanowienie NSA z dnia 6 kwietnia 2005 r. sygn. akt I OZ 190/05; oraz postanowienie NSA z dnia 18 lutego 2005 r. sygn. akt OZ 1506/04). Na okoliczność uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w przedmiotowej sprawie nie może służyć stwierdzenie, że wysokość nałożonej kary stanowi równowartość 5 miesięcznych wynagrodzeń dla pracowników zatrudnionych w firmie i wykonanie decyzji będzie miało wpływ na sytuację finansową spółki. Taka argumentacja nie uzasadnia wstrzymania wykonania decyzji ani ze względu na ryzyko powstania znacznej szkody, ani z uwagi na niebezpieczeństwo wywołania trudnych do odwrócenia skutków. W interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - Sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2012 r. sygn. akt I GSK 1030/12). Tymczasem skarżąca nie przedstawiła żadnych dokumentów, z których wynikałaby jej sytuacja finansowa oraz wskazujących jakie dochody uzyskuje z działalności gospodarczej, co uniemożliwia dokonanie oceny, że wykonanie zaskarżonej decyzji w połączeniu z jej obecną sytuacja finansowa spowoduje powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło