VI SA/Wa 2019/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Bosakirska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Dorota Wdowiak Sędzia WSA Ewa Marcinkowska Protokolant Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi J. W. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] Komendant Główny Policji utrzymał w mocy postanowienie Komendanta Policji z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] odmawiające zawieszenia postępowania w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń palną bojową do ochrony osobistej. Do wydania tego postanowienia doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. J. W. uzyskał zezwolenie na posiadanie broni palnej bojowej decyzją z dnia [...] października 1997 r. Dnia [...] stycznia 2006 r. Komendant Policji wszczął postępowanie w sprawie cofnięcia J. W. pozwolenia na broń palną bojową, bowiem powziął wiadomość, że jest prowadzone postępowanie w sprawie kierowania przez skarżącego samochodem pod wpływem alkoholu. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2006 r. Komendant Policji zawiesił postępowanie w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń skarżącemu z uwagi na toczące się postępowanie karne. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2008 r. Komendant Policji podjął zawieszone postępowanie w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń skarżącemu ponieważ zakończyło się postępowanie karne i zapadł wyrok Sądu Rejonowego [...] Sygn. akt. [...] uznający J. W. winnym popełnienia czynu z art. 178a § 1 k.k. Pismem z dnia [...] kwietnia 2008 r. skarżący wniósł o umorzenie prowadzonego wobec niego postępowania w sprawie cofnięcia mu pozwolenia na broń palną bojową, bądź też o jego zawieszenie do czasu wcześniejszego zatarcia skazania. Do wniosku skarżący dołączył opinie dotyczące jego osoby wydane przez [...]. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] Komendant Policji odmówił zawieszenia postępowania. Organ powołał się na art. 97 § 1 pkt 4 i art. 98 § 1 oraz art. 123 kpa. Wskazał, że zgonie z art. 97 § 1 organ administracji publicznej zawiesza postępowanie: 1) w razie śmierci strony lub jednej ze stron, jeżeli wezwanie spadkobierców zmarłej strony do udziału w postępowaniu nie jest możliwe i nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 30 § 5 kpa, a postępowanie nie podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe (art. 105 kpa); 2) w razie śmierci przedstawiciela ustawowego strony; 3) w razie utraty przez stronę lub przez jej ustawowego przedstawiciela zdolności do czynności prawnych; 4) gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Żadna z przesłanek opisanych w § 1 pkt.1-3 nie zaszła. Gdy chodzi o przesłankę z art. 97 § 1 pkt 4 kpa, zdaniem Komendanta Policji brak jest zagadnienia wstępnego, od którego uzależnione byłoby rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji administracyjnej. Organ wskazał także, że postępowanie w sprawie cofnięcia stronie pozwolenia na broń toczy się z urzędu bowiem zostało wszczęte przez organ Policji, a nie na wniosek strony. Zatem nie ma podstaw do zawieszenia postępowania na podstawie art. 98 kpa, co czyni pozytywne rozpatrzenie wniosku niemożliwym. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył J. W. zarzucając naruszenie artykułu 7 i 77 § 1 i 4 kpa poprzez brak wszechstronnego rozważenia wszystkich okoliczności sprawy, a w szczególności zamiaru złożenia przez skarżącego wniosku o wcześniejsze zatarcie skazania. Ponadto zarzucił organowi Policji, iż nie wziął pod uwagę załączonych do wniosku opinii. Wniósł o uchylenie postanowienia Komendanta Policji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2008 r. Komendant Główny Policji utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Organ odwoławczy podzielił stanowisko Komendanta Policji, iż w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające zawieszenie postępowania administracyjnego. Organ wyjaśnił, iż zastosowanie art. 97 § 1 pkt 4 kpa miałoby miejsce, gdy na przeszkodzie rozpatrzenia sprawy administracyjnej co do jej istoty staje problem prawny (zagadnienie wstępne), od którego rozstrzygnięcia przez inny organ lub sąd zależne jest wydanie decyzji. Waloru zagadnienia wstępnego nie ma zaś kwestia, iż strona chce złożyć wniosek o wcześniejsze zatarcie skazania. Organ administracji opiera swoją ocenę na ustalonych faktach i zebranych dowodach, a nie na zamiarach czy też przyszłych niepewnych zdarzeniach, a taki walor ma argument strony, że będzie ubiegać się o wcześniejsze zatarcie skazania za przestępstwo. Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł J. W. Zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie prawa oraz interesu prawnego strony, a w szczególności naruszenie przepisów proceduralnych: art. 97 § 1 pkt 4 kpa oraz art. 7 i 77 kpa. Skarżący ponownie podniósł, iż zagadnieniem wstępnym jest wniosek o wcześniejsze zatarcie skazania za czyn z art. 178a § 1 i taki wniosek zamierza złożyć w najbliższym czasie zgodnie z przepisami Kodeksu Karnego. Zarzucił także organowi odwoławczemu brak właściwej oceny złożonych opinii w szczególności wydanych przez [...], a także uzyskanej w toku postępowania opinii środowiskowej wydanej przez Komendanta Komisariatu [...]. Skarżący podkreślił ponadto, iż w najmniejszym stopniu nie ustały okoliczności faktyczne, które uzasadniały wydanie mu pozwolenia na broń palną bojową. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu w pełni podtrzymał stanowisko prezentowane w postanowieniu. Organ zaznaczył, iż sądowe rozstrzygnięcie wniosku o zatarcie skazania wniesionego przez skarżącego nie stanowi zagadnienia wstępnego, o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 kpa, ponieważ okoliczność ta dotyczy stanu faktycznego sprawy administracyjnej, a nie kwestii prawnej, związanej z zastosowaniem przepisów prawa materialnego (ustawy o broni i amunicji). Zdaniem organu niezasadne są twierdzenia skarżącego wskazujące na naruszenia przepisów prawa procesowego, gdyż w przedmiotowej sprawie w sposób wyczerpujący zebrano i dokonano wnikliwej oceny wszystkich zgromadzonych dowodów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Jednocześnie, stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, należy uznać, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi jest postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2008 r. utrzymujące w mocy postanowienie Komendanta Policji z dnia [...] czerwca 2008 r. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską. Wszczęte z urzędu postępowanie administracyjne organ administracji zawiesza obligatoryjnie w sytuacjach wymienionych w art. 97 § 1 kpa. Sytuacje wymienione w art. 97 § 1 pkt 1-3 bez wątpienia nie wystąpiły w sprawie niniejszej. Pozostaje do rozważenia sytuacja opisana w art. 97 § 1 pkt 4 kpa tj. sytuacja, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Należy przyjąć, że zagadnieniem wstępnym w rozumieniu tego przepisu mogą być wyłącznie kwestie (zagadnienia) prawne, które albo ujawniły się w toku postępowania i dotyczą istotnej przesłanki decyzji, albo z przepisów prawa materialnego wynika wprost konieczność rozstrzygnięcia danej kwestii prawnej, przy czym chodzi o rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego przez inny organ lub sąd. Natomiast obowiązek wyjaśnienia rozpatrywanej sprawy pod względem faktycznym i prawnym należy do organu administracji publicznej prowadzącego postępowanie. Z przepisu art. 97 § 1 pkt 4 wynika, że chodzi o zagadnienie, które nie było jeszcze przedmiotem postępowania przed właściwymi organami albo w toczącym się postępowaniu nie zapadło prawomocne (ostateczne) rozstrzygnięcie w tej kwestii. Konieczność rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd zachodzi wtedy, gdy dana kwestia prawna stała się sporna w toku postępowania administracyjnego lub przepisy prawa wymagają ustalenia stanu prawnego w danej kwestii mającej znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, a w toku postępowania okaże się, że ustalenie tego stanu może nastąpić tylko w drodze rozstrzygnięcia innego organu lub sądu. Zagadnieniem wstępnym nie może być wyjaśnienie okoliczności faktycznych. Zawieszenie postępowania uzasadnione jest w sytuacjach, w których bez rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego przez inny organ lub sąd wydanie decyzji w danej sprawie jest niemożliwe. Musi więc istnieć związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym. W przypadku braku takiego związku zawieszenie postępowania na tej podstawie nie jest dopuszczalne. Jak słusznie wywiódł organ sądowe rozstrzygnięcie wniosku o zatarcie skazania nie stanowi zagadnienia wstępnego, o którym mowa w tym przepisie, ponieważ okoliczność ta nie dotyczy kwestii prawnej, a jedynie przyszłego stanu faktycznego. W obecnym stanie faktycznym nie ma przeszkód do wydania decyzji, zatem brak jest podstaw do zawieszenia postępowania. W sprawie nie znajduje także zastosowania art. 98 § 1 kpa, który dotyczy spraw wszczętych na wniosek strony, zaś postępowanie dotyczące cofnięcia pozwolenia na broń zostało wszczęte z urzędu. Przytoczone opinie złożone przez stronę mogą wpływać na treść decyzji merytorycznej, natomiast nie mają żadnego wpływu na zawieszenie postępowania. Zatem ten zarzut skargi jest chybiony. W tej sytuacji organy Policji w niniejszej sprawie prawidłowo odmówiły zawieszenia postępowania. Z tych wszystkich względów uznając, że zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Komendanta Policji nie naruszają art. 97 i 98 kpa, należy uznać, że postanowienia były zasadne. Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.