VI SA/Wa 2020/08

WyrokWSA w Warszawie2009-02-10

Skład orzekający: Ewa Frąckiewicz, Danuta Szydłowska, Dorota Wdowiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo ustalił stopień wad partii cukierków w czekoladzie ze względu na zafałszowanie tłuszczem obcym pokrywy czekoladowej, naruszając tym samym przepisy dotyczące jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych i cen?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że organy administracji prawidłowo ustaliły stan faktyczny i zastosowały właściwe przepisy prawa. Zafałszowanie pokrywy czekoladowej tłuszczem obcym, przekraczające dopuszczalny poziom 5%, stanowiło wadę towaru, która uniemożliwiała stosowanie nazwy "w czekoladzie" zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Brak obniżki ceny przez producenta uzasadniał interwencję organu nadzoru w celu określenia rodzaju i stopnia wad.
Stan faktyczny
Spółka z o.o. B. wniosła skargi na decyzje Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, które utrzymały w mocy decyzje organu pierwszej instancji. Decyzje te określały stopień wad partii cukierków w czekoladzie ze względu na zafałszowanie tłuszczem obcym pokrywy czekoladowej. Skarżąca zarzuciła naruszenie prawa materialnego, twierdząc, że organ nie wykazał wadliwości wyrobów i że rozporządzenie dotyczące jakości handlowej odnosi się do produktów trafiających bezpośrednio na rynek konsumencki, a nie do półproduktów. Sąd oddalił skargi, uznając rozstrzygnięcia organów za prawidłowe.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędziowie Asesor WSA Danuta Szydłowska (spr.) Sędzia WSA Dorota Wdowiak Protokolant Monika Staniszewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lutego 2009 r. spraw ze skarg B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzje Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych z dnia [...] lipca 2008 r. [...] w przedmiocie ustalenia niezgodności wyrobu z charakterystyką określoną w deklaracji producenta oddala skargi Zaskarżonymi decyzjami z dnia [...] lipca 2008 roku, Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych na podstawie art.138 § 1 k.p.a. w związku z art. 21 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 roku o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2005 r. Nr 187, poz. 1577, ze zm.), oraz w związku z art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 5 lipca 2001 roku o cenach (Dz. U. Nr 97, poz. 1050 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania Spółki z o.o. B. utrzymał w mocy decyzje [...] Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych w [...] z dnia [...] marca 2008 roku określające stopień wad partii : 10535 kg cukierków w czekoladzie [...] na 11%; 517 kg cukierków w czekoladzie [...] na 23%: 246 kg cukierków w czekoladzie [...] na 17%: 819 kg cukierków w czekoladzie [...] na 17%: 374 kg cukierków [...] na 17% ze względu na zafałszowanie tłuszczem obcym pokrywy czekoladowej na wymienionych wyżej produktach. W uzasadnieniu swojego stanowiska organ odwoławczy wyjaśnił, iż w dniach 12-13 grudnia roku upoważnieni pracownicy Wojewódzkiego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych w [...] przeprowadzili kontrolę w zakresie jakości handlowej wyrobów cukierniczych. Badania pobranej bezpośrednio z maszyny oblewającej próbki półproduktu w postaci czekolady, przeprowadzone w laboratorium GIJHARS w B. wykazały zawyżoną zawartość tłuszczów obcych. W trakcie dodatkowej kontroli, przeprowadzonej w dniu [...] kwietnia 2007 roku kontrolujący ustalili, iż z udziałem zakwestionowanej partii czekolady zostały wyprodukowane i wprowadzone do obrotu wymienione wyżej partie produktów w podanych wyżej ilościach i procentowej ilości pokrywy czekoladowej w masie wyrobów cukierniczych. Organ wskazał, iż według rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 4 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych wymagań w zakresie jakości handlowej wyrobów kakaowych i czekoladowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 214, poz.1813 ze zm.) wartość dopuszczalna dla tłuszczów obcych wynosi 5 %. Tymczasem zawartość tłuszczów obcych w badanych próbkach wynosiła 7, 62 %. Centralne Laboratorium Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych w P. spełnia wymagania zawarte w rozporządzeniu (WE) nr 882/2004 w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz. U. L 191 z 28 maja 2004 r., str. 1, Dz. U. Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3 tom 45), posiada także akredytację PCBC nr [...] Polskiego Centrum Akredytacji będącego upoważnioną jednostką akredytacyjną i potwierdzone kompetencje poprzez akredytację zgodnie z normą EN PN ISO/JEC 17025. Organ podkreślił, iż Laboratorium GIJHARS ma wdrożony system zarządzania jakością zgodny z w/w normą właściwy dla zakresu jego działalności, posiada udokumentowane systemy, programy, procedury i instrukcje zapewniające właściwą jakość wyników badań. Nadto Laboratorium prowadzi stały monitoring systemu zarządzania poprzez audyty wewnętrzne i dodatkowe przeprowadzane przez wykwalifikowany i przeszkolony personel niezwiązany z auditowanymi działami oraz okresowe audity zewnętrzne przeprowadzane przez jednostkę akredytacyjną. Co więcej wszystkie metodyki badawcze stosowane w laboratorium są poddawane stałej walidacji a biegłość analityczna jest weryfikowana poprzez udział w badaniach międzylaboratoryjnych zarówno krajowych jak i międzynarodowych. Organ podniósł, iż w przypadku używania przez producenta określenia "w czekoladzie" przy oznakowaniu wyrobów cukierniczych wymieniona polewa musi spełniać wymogi rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 4 grudnia 2002 roku w sprawie szczegółowych wymagań w zakresie jakości handlowej wyrobów kakaowych i czekoladowych (Dz. U z 2002 r. Nr 214, poz. 1813 ze zm.) albowiem zgodnie z art. 27 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 lipca 2007 roku w sprawie znakowania środków spożywczych (Dz. U. Nr 137, poz. 966 ze zm.), nazwy wyrobów czekoladowych określone w przepisach w sprawie szczegółowych wymagań w zakresie jakości handlowej wyrobów kakaowych i czekoladowych mogą być stosowane tylko w oznakowaniu produktów spełniających te wymagania. W konkluzji organ stwierdził, iż przedmiotowe partie cukierków zostały wyprodukowane z partii półproduktu niespełniającego norm jakościowych. Na producencie spoczywa odpowiedzialność zarówno za produkty finalne jak i za surowce do ich produkcji. Ponieważ producent nie obniżył ceny towarów nieposiadających cech określonych w charakterystyce jakościowej zgodnie z art. 3 ust. 2 pkt 1 oraz art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 5 lipca 2001 r. o cenach (Dz. U. Nr 97, poz. 1050 ze zm.), Inspekcja Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych jako organ nadzoru jest upoważniona do określania rodzaju i stopnia wad oraz uszkodzeń towaru w drodze decyzji administracyjnej. W skargach złożonych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Spółka z o.o. B., zwana dalej skarżącą wniosła o uchylenie zaskarżonych decyzji i utrzymanych nimi w mocy decyzji organów I instancji oraz zasądzenie koszów postępowania. Skarżąca podniosła zarzut naruszenia prawa materialnego tj. art. 29 ust. 1 ustawy z 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych poprzez rozstrzygnięcie sprawy w oparciu o ustalenia faktyczne nieznajdujące oparcia w przeprowadzonych czynnościach kontrolnych oraz naruszenie art. 4 ust. 1 w/w ustawy poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji z [...] marca 2008 r. wydanej bez podstawy prawnej. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła m.in., iż organ nie wykazał wadliwości wyrobów do produkcji których został użyty półprodukt o zawyżonym wskaźniku tłuszczów obcych. Zdaniem skarżącej rozporządzenie z 4 grudnia 2002 roku określające wymagania jakościowe 21 wyrobów wskazanych w § I i bliżej opisanych w Załączniku Nr 1. odnosi się nie półproduktów, lecz do produktów trafiającym bez dalszej przeróbki na rynek konsumencki. A zatem uznanie przez organy obu instancji, że określenie "czekolada" użyte w § 1 pkt 6 rozporządzenia odnosi się do użytego półproduktu i abstrakcyjnego wskaźnika zawartości w cukierkach jest wyraźnie sprzeczne z opisem zawartym w pkt 6 Załącznika Nr 1. W odpowiedzi na skargi Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych wniósł o ich oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonych decyzjach. Podkreślił, iż zgodnie z art. 6 ust. 5 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 roku o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oznakowanie artykułu rolno-spożywczego nie może w szczególności wprowadzać w błąd konsumenta, co do tożsamości tego artykułu, w tym jego rodzaju, właściwości, składu, ilości, trwałości, pochodzenia oraz sposobu produkcji. W związku z tym, użycie określenia "czekolada" w oznakowaniu danego produktu, wymaga spełnienia przez ten produkt parametrów określonych w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 4 grudnia 2002 roku w sprawie szczegółowych wymagań w zakresie jakości handlowej wyrobów kakaowych i czekoladowych Do pism procesowych z dnia [...] listopada 2008 roku skarżąca dołączyła pisemne informacje [...] z dnia [...] października 2007 roku wskazujące jej zdaniem na nierzetelność wyników przeprowadzonych badań. W odpowiedzi pismami z dnia [...] stycznia 2009 roku organ nie zgodził się z zarzutami sformułowanymi w dokumencie sporządzonym na zlecenie skarżącej, podniósł, iż w toku postępowania administracyjnego skarżąca nie zgłaszała żadnych zarzutów dotyczących sposobu pobierania próbek, sporządzania dokumentacji oraz stosowanych metod badawczych. Reasumując polemikę ze stanowiskiem Firmy S. organ podkreślił, że firma ta zinterpretowała zapisy normy PN-EN-ISO/IEC 17025:2005 nie posiadając dostatecznej wiedzy w zakresie funkcjonowania Systemu Zarządzania w WIJHARS w [...], jak również znajomości dokumentacji Systemu Zarządzania funkcjonującej w Laboratorium Specjalistycznym GIJHARS w B. oraz w Centralnym Laboratorium GIJHARS w P. Do pism procesowych datowanych na dzień [...] lutego 2008 roku, skarżąca załączyła kolejne stanowisko eksperta dotyczące nieprawidłowości w postępowaniu organu w zakresie pobierania, oznaczania oraz zabezpieczenia pobranych próbek a także samego badania. Z wniosków końcowych przedłożonej oceny wynika, iż GIJHARS nie przedstawił żadnych dowodów potwierdzających wiarygodność i miarodajność zastosowanej metody badawczej jak również zapisów zawierających wszystkie istotne i wymagane informacje na protokole pobrania z dnia [...] grudnia 2008 roku oraz nie ustosunkował się do istotnych wątpliwości zawartych w uprzedniej informacji S. Na rozprawie w dniu 10 lutego 2009 roku Sąd zarządził połączenie do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia spraw o sygn.akt VI SA/Wa 2020/08, sygn. akt VI SA/Wa 2021/08, sygn. akt VI SA/Wa 2022/08 sygn. VI SA/Wa 2023/08 sygn. oraz sygn. VI SA/Wa 2024/08 i prowadzenie ich dalej pod sygn. akt VI SA/Wa2020/08. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. W działaniu organów rozstrzygających w niniejszej sprawie Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości, zarówno, gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa. Wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona na ten temat argumentacja jest wyczerpująca. Podstawą materialnoprawną zaskarżonego rozstrzygnięcia był przepis art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 5 lipca 2001 roku o cenach (Dz. U. Nr 97, poz. 1050 ze zm.), zgodnie, z którym organ nadzoru, stwierdzając w wyniku przeprowadzonej kontroli wady lub uszkodzenia, o których mowa w ust. 1, oraz jednoczesny brak odpowiedniej obniżki ceny, określa ich rodzaj i stopień w formie decyzji (...). Wady towaru, o jakich mowa w art. 11 ust. 1 ustawy, to takie, które powodują, że towar nie posiada wymaganych cech określonych w charakterystyce jakościowej. W myśl art. 4 ust.1 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 roku o jakości handlowej artykułów rolno - spożywczych (Dz. U. z 2005 r. Nr 187, poz. 1577 ze zm.) wprowadzane do obrotu artykuły rolno-spożywcze powinny spełniać wymagania w zakresie jakości handlowej, jeżeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie wymagania, oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów, jeśli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta. W rozpoznawanej sprawie w dniach [...] grudnia 2007 roku upoważnieni inspektorzy Wojewódzkiego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych w [...] przeprowadzili kontrolę w przedsiębiorstwie skarżącej. W trakcie kontroli, bezpośrednio z maszyny oblewającej, pobrane zostały do badania próbki czekolady [...] z partii [...] a z czynności tej sporządzono protokół. Sporządzenie takiego dokumentu znajduje umocowanie w art. 23 ust. 2 pkt 4 i art. 31 ust. 7 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, w myśl których kontrola obejmuje pobranie próbek i wykonanie badań laboratoryjnych a z przebiegu czynności pobierania próbek artykułów rolno-spożywczych dla potrzeb oceny sporządza się protokół, do którego stosuje się odpowiednio przepisy art. 28 ust. 3-6. Protokół ten zawierał m.in. dane identyfikacyjne partii oraz przeznaczenie produktu - półprodukt do produkcji wyrobów w czekoladzie. Została pobrana także próbka kontrolna. Z treści protokołu wynika, iż sposób pobrania próbek był zgodny z rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 marca 2003 roku w sprawie szczegółowych warunków pobierania próbek artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. nr 59, poz. 526). Protokół został podpisany przez inspektora- w imieniu organu i oraz przez kierownika produkcji, jako przedstawiciela skarżącej. W dniu [...] grudnia 2007 roku został sporządzony także protokół pokontrolny (art. 28) z którego wynika m.in., iż pobraną próbkę zapakowano w pojemniki z tworzywa dopuszczone do przechowywania środków spożywczych, opieczętowano banderolą WIJHARS w [...], zaopatrzono w informację o nr protokołu pobrania próbki, nazwę artykułu rolno-spożywczego, numer partii, z której pobrano próbkę, jej wielkość oraz datę, miejsce pobrania a także dane personalne osoby pobierającej. Próbka została przekazana do Laboratorium Specjalistycznego GIJHARS w B. z zachowaniem odpowiednich warunków, zabezpieczona przed zmianami jakości handlowej. Kierownik jednostki kontrolowanej, poinformowany o przysługujących prawach oświadczył, iż podpisuje protokół bez zastrzeżeń i nie będzie składał dodatkowych wyjaśnień. Wskazać należy, iż przed podpisaniem protokołu kontrolowany ma prawo wnieść do niego swoje uwagi (art. 28 ust. 4). W razie odmowy złożenia podpisu przeprowadzający kontrolę zamieści o tym wzmiankę w protokole (ust. 5). A zatem protokół z kontroli ma cechy dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 76 par. 1 k.p.a. W myśl tego przepisu dokumenty urzędowe sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy państwowe w ich zakresie działania stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Wspomniany protokół, jako dokument urzędowy korzysta z wiarygodności zawartych w nim ustaleń z tego jeszcze względu, iż jest sporządzany z udziałem przedstawiciela podmiotu kontrolowanego, który ma prawo wnieść do niego zastrzeżenia. Dlatego też podpisanie protokołu bez zastrzeżeń przez przedstawiciela kontrolowanego jak to miało miejsce w okolicznościach faktycznych sprawy, stanowi dowód w sprawie. Co do zasady znaczenia dowodowego protokołu z kontroli nie sposób przecenić albowiem obrazuje on stan faktyczny, który później może być niemożliwy do odtworzenia. Tym samym ustalenia protokołu wyznaczają granice przyszłego postępowania administracyjnego pod względem stanu faktycznego i prawnego. Zgodnie z art. 32 ust. 1 pkt 1 w/w ustawy badania laboratoryjne związane z kontrolą jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, o której mowa w art. 17, są przeprowadzane w laboratoriach Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych. Warunki, jakim muszą odpowiadać laboratoria wykonujące analizę pobranych w trakcie kontroli próbek zostały ustalone w rozporządzeniu (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 roku w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz. U. L 191 z 28 maja 2004 roku, str. 1, Dz. U. Polskie wydanie specjalne rozdz. 3 tom 45). Zgodnie z art. 12 w/w rozporządzenia właściwy organ wyznacza laboratoria, które mogą przeprowadzać analizę. W myśl art. 12 ust. 3 wyznaczone laboratoria muszą funkcjonować, podlegać ocenie i być akredytowane zgodnie z normami europejskimi dotyczącymi akredytacji laboratoriów badawczych, przy czym akredytacja i ocena laboratoriów badawczych może odnosić się do pojedynczych badań i zestawów badań. W rozpoznawanej sprawie badania laboratoryjne zostały przeprowadzone u podwykonawcy- w Centralnym Laboratorium GIJHARS w P. posiadającym akredytację Polskiego Centrum Akredytacji PCBC nr [...] zgodnie z normą PN-EN ISO/IEC 17025:2005/Apl:2007/AC:2007. Jak wynika ze sprawozdania z badań nr [...] zawartość tłuszczów obcych w pobranej próbce badana została metodą [...] podlegającą walidacji. Badanie to wykazało, iż zawartość tłuszczów obcych w badanej próbce wynosi 7,62 % a więc nie spełnia wymagań rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 4 grudnia 2002 roku w sprawie szczegółowych wymagań w zakresie jakości handlowej wyrobów kakaowych i czekoladowych (Dz. U. nr 214, poz. 1813 ze zm.) stanowiącego w par. 2 ust. 2, iż dodatek tłuszczów roślinnych nie może wynosić więcej niż 5 % całkowitej masy produktu końcowego pomniejszonej o masę dodanych składników. Sprawozdanie zawiera pouczenie, iż klientowi i innym stronom przysługuje prawo wniesienia skargi od otrzymanych wyników badań w terminie 14 dni od daty otrzymania sprawozdania. Z uprawnień tych skarżąca nie skorzystała. Nie domagała się także powtórnego przebadania wtórnika próbki. W dniu [...] kwietnia 2008 roku dodatkowa kontrola przeprowadzona w przedsiębiorstwie skarżącej przez uprawnionych kontrolerów Wojewódzkiego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych wykazała, iż partia czekolady [...], zafałszowanej tłuszczem obcym, została wykorzystana do produkcji galanterii cukierniczej w postaci cukierków w czekoladzie [...] Wymienione produkty zostały wprowadzone do obrotu. Również i ten protokół, zawierający pouczenie o przysługujących skarżącej uprawnieniach, został podpisany przez jej przedstawiciela w osobie prezesa zarządu bez zastrzeżeń. Należy zgodzić się z organem, iż użycie na etykietach określenia "w czekoladzie" oraz podanie w składzie produktów procentowej zawartości czekolady wymaga spełnienia przez dane produkty parametrów określonych w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 4 grudnia 2002 roku w sprawie szczegółowych wymagań w zakresie jakości handlowej wyrobów kakaowych i czekoladowych. Zgodnie bowiem z art. 27 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 lipca 2007 roku w sprawie znakowania środków spożywczych (Dz. U. nr 137, poz. 966 ze zm.) nazwy wyrobów czekoladowych określane w przepisach w/w rozporządzenia mogą być stosowane tylko w oznakowaniu produktów spełniających te wymagania a tym samym wyroby wymagań tych niespełniające nie mogą być oznakowane określeniem "w czekoladzie". Przypomnieć należy, iż stosownie do art. 46 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 roku o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz.U. nr 171 z 2006 roku poz. 1225) oznakowanie środka spożywczego nie może wprowadzać konsumenta w błąd w szczególności, co do charakterystyki środka spożywczego w tym jego nazwy, rodzaju, właściwości, składu lub posiadania szczególnych właściwości, jeżeli wszystkie podobne środki spożywcze posiadają takie właściwości. Zgodnie z art. 47 ust. 1 cytowanej ustawy nazwa środka spożywczego powinna odpowiadać nazwie ustalonej dla danego rodzaju środków spożywczych w przepisach prawa żywnościowego. W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że skarżąca określiła i sprzedała pod nazwą cukierków w czekoladzie [...], podczas gdy konsumenci sądząc, że kupują cukierki w czekoladzie i płacąc za cukierki w czekoladzie, otrzymali produkt w pokrywie czekoladowej zafałszowanej tłuszczem obcym. W sprawie niniejszej skarżąca oznaczając swoje produkty, jako wyroby w czekoladzie zadeklarowała, że pokrywa czekoladowa posiada cechy czekolady. Była, zatem zobowiązana spełnić deklarowane wymagania i tak prowadzić produkcję, aby produkt końcowy deklaracji tej odpowiadał. Podkreślić należy, iż celem prawa żywnościowego jest szeroko rozumiana ochrona interesów konsumentów. Rozporządzenie nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego, Rady Unii Europejskiej z dnia 28 stycznia 2002 roku określające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego w art. 8 precyzuje, że celem tego prawa jest ochrona interesów konsumentów i umożliwienie im świadomego wyboru związanego ze spożywaną przez nich żywnością. Prawo żywnościowe ma przeciwdziałać oszukańczym lub podstępnym praktykom, fałszowaniu żywności oraz wszelkim innym praktykom mogącym wprowadzić konsumenta w błąd. Zgodnie z art. 17 tego Rozporządzenia podmioty działające na rynku spożywczym zapewniają na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji zgodność żywności z wymogami prawa żywnościowego. Takie sformułowanie oznacza bezwzględny obowiązek producenta produktu spożywczego zapewnienia jego zgodności z wymogami prawa żywnościowego. Celem uregulowań było zapewnienie bezpieczeństwa konsumentów, którzy nabywając w dobrej wierze określony produkt i muszą mieć pewność, że otrzymali to, co zamierzali kupić. Zatem rzeczą producenta jest wprowadzić i stosować takie procedury kontrolne w procesie produkcji, które pozwolą mu wywiązać się z nałożonego przez przepisy prawa obowiązku zapewnienia zgodności produkowanej żywności z wymogami prawa żywnościowego. Okoliczność, że skarżąca nie ma ustawowego obowiązku badania laboratoryjnego atestowanych surowców i gotowych produktów nie zmienia faktu, że odpowiada za produkt końcowy i za zapewnienie jego zgodności z przepisami prawa. Skarżąca powinna, zatem stosować takie środki, jakie pozwolą jej osiągnąć ten cel. Zasadnie, zatem organ uznał, że obowiązkiem skarżącej było zapewnienie zgodności produktu określanego, jako cukierki w czekoladzie [...] z wymogami prawa określonymi dla czekolady. W świetle powyższych rozważań zarzuty skarżącej podniesione w skardze należy uznać za bezzasadne natomiast zarzuty dotyczące rzetelności przeprowadzonych badań są zarzutami spóźnionymi. Zważywszy powyższe Sąd uznał, że przy badaniu stanu faktycznego i dokonywaniu ustaleń nie doszło do naruszenia art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a., a prawo materialne zostało właściwie zastosowane. Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 53, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło