VI SA/Wa 2026/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jolanta Królikowska - Przewłoka po rozpoznaniu w dniu 22 września 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi: J. K. na pismo Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych z dnia [...] września 2004 roku, Nr [...], w przedmiocie wyniku egzaminu dla kandydatów na arbitrów postanawia: odrzucić skargę W dniu [...] lipca 2004r. został przeprowadzony zorganizowany przez Urząd Zamówień Publicznych egzamin dla kandydatów na arbitrów. J. K., skarżący w niniejszej sprawie, będąc kandydatem na arbitra uczestniczył w tym egzaminie. Pismem z dnia [...] lipca 2004r. Prezes Urzędu Zamówień Publicznych działając na podstawie §12 ust. l rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie trybu wpisu na listę arbitrów, sposobu powoływania komisji egzaminacyjnej i przeprowadzania egzaminu oraz zakresu egzaminu (Dz. U. Nr 98, poz. 997) poinformował J. K., że w wyniku egzaminu uzyskał on 75 pkt, który to wynik, uwzględniając ustalone w ogłoszeniu Prezesa UZP z dnia [...] maja 2004r. o naborze na listę arbitrów limity punktów i osób kwalifikujące do wpisu na listę arbitrów, z zastrzeżeniem określonym w §14 ust. 3 w/w rozporządzenia, nie kwalifikuje jej do wpisu na listę arbitrów prowadzoną przez Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych. W piśmie z dnia [...] lipca 2004r. J. K. powołując się na §13 ust. 1 powołanego rozporządzenia złożył odwołanie od wyniku egzaminu niekwalifikującego go do wpisu na listę arbitrów. W jego ocenie zawyżenie progu ustawowego przy wprowadzeniu progu 80 pkt jest sprzeczne z art. 173 ust. 2 ustawy Prawo zamówień publicznych. J. K. w uzasadnieniu odwołania podniósł również, iż egzamin przeprowadzono z naruszeniem §6 ust. 1 i 2 powołanego rozporządzenia. W jego ocenie nie jest też możliwa kontrola prawidłowości przyznania mu tylko 75 pkt za egzamin. Po okazaniu pracy egzaminacyjnej stwierdził bowiem, że nie zaznaczono, które odpowiedzi uznano za poprawne, a które nie, tylko zaznaczono ilość przyznanych punktów. Nie podano też zasad, którymi kierowano się przy uznawaniu, które z odpowiedzi są poprawne. Podnosząc powyższe zarzuty wniósł o wpisanie na listę arbitrów bądź wydanie decyzji odmownej. W piśmie z dnia [...] sierpnia 2004r. Prezes Urzędu Zamówień Publicznych powołując się na §13 ust. 2 cytowanego rozporządzenia poinformował, że odwołanie nie zostało uwzględnione. Prezes UZP uznał za bezzasadne podniesione w odwołaniu zarzuty naruszenia art. 173 ust. 2 powołanej ustawy i przepisów rozporządzenia. W piśmie z [...] sierpnia 2004r. J. K. wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy, uznając, iż pismo Prezesa UZP jest decyzją w przedmiocie odmowy wpisu na listę arbitrów prowadzoną przez Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych, która to decyzja powinna ulec uchyleniu, jako podjęta z naruszeniem art. 173 ust. 2 cyt. ustawy i §6 ust. 1 i 2 powołanego rozporządzenia. W uzasadnieniu J. K. ponowił zarzuty podniesione w odwołaniu. W piśmie z dnia [...] września 2004r. Prezes Urzędu Zamówień Publicznych poinformował, iż w/w pismo stanowiące odwołanie od wyniku egzaminu dla kandydatów na arbitrów jest drugim odwołaniem i zostało wniesione po terminie, a przepisy powołanej ustawy, jak i rozporządzenia nie przewidują możliwości zwrócenia się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie odwołania od wyniku egzaminu. Zwrócono przy tym uwagę na §12 ust. 2 i §13 ust. 1 cyt. rozporządzenia. J. K. złożył skargę na w/w pismo Prezesa UZP nazywając je decyzją w sprawie odmowy rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej odmowy wpisania skarżącego na listę arbitrów i wniósł o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Zdaniem skarżącego decyzja o odmowie wpisu na listę arbitrów jest błędna, gdyż wydano ją z naruszeniem prawa, tj. art. 173 ust. 2 ustawy i §6 ust. 1 i 2 powołanego rozporządzenia. Skarżący podtrzymał bowiem podnoszone w w/w pismach kierowanych do Prezesa UZP zarzuty w tym zakresie. W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Zamówień Publicznych wniósł o jej oddalenie i podniósł, iż jego pismo z dnia [...] sierpnia 2004r. stanowiło odpowiedź na odwołanie skarżącego z dnia [...] lipca 2004r. i jako takie nie było decyzją administracyjną w rozumieniu kodeksu postępowania administracyjnego i taką też decyzją nie było pismo z dnia [...] września 2004r. Pisma te nie odmawiały bowiem wpisu na listę arbitrów lecz dotyczyły odwołań od wyników egzaminu i nie rozstrzygały istoty sprawy. Odnosząc się natomiast do zarzutów skargi organ podtrzymał wcześniejsze stanowisko prezentowane w w/w pismach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 §l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwanej dalej p.p.s.a. (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Ramy tej kontroli zakreśla przepis art. 3 §2 tej ustawy stanowiąc, iż kontrola działalności publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające co do istoty, 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6. akty organów samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Z mocy art. 3 §3 cyt. ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych, a stosownie do art. 4 rozstrzygają również spory kompetencyjne między wymienionymi w tym przepisie organami. Sądy administracyjne są zatem właściwe wyłącznie do rozpatrywania skarg w sprawach określonych w powołanych przepisach. Przedmiotem skargi jest pismo Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych z dnia [...] września 2004r. Jest ono kolejną odpowiedzią na odwołanie skarżącego od wyniku egzaminu dla kandydatów na arbitrów złożone w trybie §13 ust. l rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 kwietnia 2004r. i jako takie nie mieści się w katalogu spraw objętych właściwością sądów administracyjnych. Chociaż bowiem ma ono związek z indywidualnymi uprawnieniami skarżącej, to jednak nie nosi znamion decyzji administracyjnej ani też nie jest aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 §2 pkt 4 p.p.s.a. W sprawie należy mieć bowiem na uwadze, iż skarżący przystąpił do egzaminu jako kandydat na arbitra. Ta okoliczność oznacza, iż ubiegał się o wpis na listę arbitrów. Art. 173 ustawy prawo o zamówieniach publicznych stanowi, iż arbitrem może być osoba będąca obywatelem polskim, posiadająca wyższe wykształcenie, pełną zdolność do czynności prawnych, korzystająca z pełni praw publicznych, która nie była skazana za przestępstwa umyślne i w ciągu ostatnich 5 lat nie została skreślona z listy arbitrów z powodu rażącego naruszenia obowiązków arbitra, przy czym Prezes Urzędu wpisuje na listę arbitrów osoby spełniające powyższe warunki, ale tylko te, które z najlepszymi wynikami zdały egzamin ze znajomości przepisów związanych z udzieleniem zamówień przed komisją egzaminacyjną powołaną przez Prezesa Urzędu. Z powyższego wynika, iż uprawnienie bycia arbitrem nie powstaje bezpośrednio z mocy prawa, lecz w wyniku konkretyzacji normy prawnej, a takiej konkretyzacji dokonuje organ administracji publicznej w drodze decyzji administracyjnej. Organem tym jest z mocy art. 152 i powołanego wyżej przepisu ustawy prawo o zamówieniach publicznych Prezes Urzędu Zamówień Publicznych. Sprawą wymagającą takiego rozstrzygnięcia – w rozumieniu art. 104 §l k.p.a. jest jednak sprawa żądania skarżącego wpisania go na listę arbitrów, a nie uzyskany przez niego wynik egzaminu. Odbycie egzaminu i uzyskanie odpowiednich w świetle powołanej ustawy i powołanego rozporządzenia wyników, jest jednym z warunków, które muszą być spełnione, aby rozstrzygnięcie sprawy w powyższym rozumieniu było możliwe. Ustalenie wyniku egzaminu, zawiadomienie o jego wyniku i wyczerpanie trybu odwoławczego przewidzianego w §13 ust. l powołanego rozporządzenia nie oznacza zatem rozstrzygnięcia i zakończenia postępowania w sprawie wpisu na listę arbitrów. Tym samym więc ani pismo zawiadamiające o wynikach egzaminu ani też pismo z [...] sierpnia 2004r. wystosowane w związku z rozpatrzeniem odwołania od wyniku i pismo z dnia [...] września 2004r. stanowiące odpowiedź Prezesa UZP na wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, nie mogą być traktowane jako kolejne indywidualne akty administracyjne. Nie rozstrzygają bowiem istoty sprawy. Egzamin, o którym mowa w art. 173 §2 powołanej ustawy, stanowi w świetle jej przepisów jedynie swoisty etap postępowania administracyjnego prowadzonego w sprawie o wpis na listę arbitrów. Z tego też względu przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna w rozumieniu art. 58 §l pkt l p.p.s.a., bowiem objęta nią sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego i jako taka podlega odrzuceniu. Okoliczność zakończenia postępowania odwoławczego w sprawie wyniku egzaminu nie kończy jednak, jak wyżej wskazano postępowania w sprawie wpisu na listę arbitrów. Stosownie do art. 154 pkt 2 powołanej ustawy Prezes Urzędu Zamówień Publicznych podejmuje rozstrzygnięcia w indywidualnych sprawach przewidzianych ustawą i taką sprawą wymagającą rozstrzygnięcia w formie decyzji administracyjnej jest sprawa o wpis na listę arbitrów. Należy przy tym podkreślić, co w świetle obowiązującej procedury administracyjnej nie powinno budzić wątpliwości, iż takiego rozstrzygnięcia wymaga zarówno sytuacja, w której zostały spełnione warunki do wpisania kandydata na listę arbitrów jak i ta, w której organ uznając, iż te warunki nie zostały spełnione, rozstrzyga o odmowie wpisu na tę listę. Tak też należy rozumieć regulację zawartą w zdaniu ostatnim przepisu art. 173 ust. 2 powołanej ustawy. Stosowanie tego przepisu zgodnie z jego literalnym brzmieniem wiąże się bowiem z ryzykiem nieuzasadnionego zróżnicowania sytuacji prawnej kandydatów na arbitrów, skutkującym naruszeniem zasad konstytucyjnych w tym zasady równości wobec prawa i konstytucyjnego prawa do rozpoznania sprawy przez sąd (art. 45 ust. l Konstytucji RP). Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 §l pkt l p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.