VI SA/Wa 2028/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sędziowie : Sędzia WSA Protokolant: po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lipca 2005r. sprawy ze skargi T. J. na pismo Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych z dnia [...] sierpnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie wyniku egzaminu dla kandydatów na arbitrów postanawia odrzucić skargę W dniu 10 lipca 2004r. został przeprowadzony organizowany przez Urząd Zamówień Publicznych egzamin dla kandydatów na arbitrów. T. J. skarżący w niniejszej sprawie, będąc kandydatem na arbitra uczestniczył w tym egzaminie. Pismem z dnia 16 lipca 2004r. Prezes Urzędu Zamówień Publicznych działając na podstawie § 12 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie trybu wpisu na listę arbitrów, sposobu powoływania komisji egzaminacyjnej i przeprowadzania egzaminu oraz zakresu egzaminu (Dz.U. Nr 98, poz. 997) poinformował T. J., że w wyniku egzaminu uzyskał on 58 pkt, który to wynik, uwzględniając ustalone w ogłoszeniu Prezesa UZP z dnia 10 maja 2004r. o naborze na listę arbitrów limity punktów i osób kwalifikujące do wpisu na listę arbitrów, z zastrzeżeniem określonym w § 14 ust. 3 ww. rozporządzenia, nie kwalifikuje go do wpisu na listę arbitrów prowadzoną przez Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych. W piśmie z dnia 23 lipca 2004r. T. J. powołując się na § 13 ust. 1 powołanego rozporządzenia złożył odwołanie od wyniku egzaminu na arbitrów, w którym podniósł, że podczas rejestracji z zakresu zagadnień określonych do wyboru przez kandydata wybrał zestaw "A" i na ten zestaw udzielił odpowiedzi, ale niestety na otrzymanym arkuszu odpowiedzi zapomniał zaznaczyć informacji o zakresie zagadnień do egzaminu zgodną z wyborem dokonanym przed wejściem do sali egzaminacyjnej, czyli na karcie odpowiedzi w określonym miejscu nie postawił literki "A". O tym niedopatrzeniu przypomniał sobie nazajutrz i [...] lipca 2004r., tj. w przeddzień posiedzenia Komisji Egzaminacyjnej, jeszcze przed sprawdzeniem testów pocztą elektroniczną zwrócił się z pisemną prośbą do Komisji Egzaminacyjnej o uwzględnienie wyjaśnienia podając nr kodu. Komisja nie sprawdziła tej części testu, w tej części mógł źle odpowiedzieć na 2-3 pytania, a zatem uzyskał wynik 95-96 pkt, który dałby mu miejsce na liście arbitrów. Podnosząc powyższe wniósł o sprawdzenie testu w tej części i zaliczenie łącznego wyniku egzaminu. W piśmie z dnia [...] sierpnia 2004r. Prezes Urzędu Zamówień Publicznych poinformował, że odwołanie nie zostało uwzględnione. Pominięcie któregokolwiek z elementów (danych) wymienionych w § 8 ust. 1 i 2 cyt. rozporządzenia jest bowiem sprzeczne z jego przepisami, a dokonanie oceny i przyznanie punktów z zestawu dodatkowego, w przypadku oddania przez kandydata arkusza odpowiedzi niezawierającego odpowiedniego oznaczenia, byłby możliwe jedynie w przypadku wcześniejszego odkodowania pracy i identyfikacji kandydata w celu dokonania porównania jego pracy z zadeklarowanym przy wejściu zestawem zagadnień z wyboru. Takie postępowanie stałoby jednak w sprzeczności z § 1 ust. 1 powołanego rozporządzenia, a zatem nie mogło zostać dopuszczone przez Komisję Egzaminacyjną. W dniu 3 września 2004r. T. J. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na ww. pismo nazywając je decyzją i wniósł o jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych. Zdaniem skarżącego decyzja Komisji Egzaminacyjnej oraz nieuwzględnienie odwołania od wyniku egzaminu naruszają jego interes prawny, bo niewpisanie litery wybranego zestawu na protokole egzaminacyjnym w zw. z faktem, iż wcześniej, podczas rejestracji, w sposób jednoznaczny zobligował się na zestaw "A" nie może stanowić przesłanki przedmiotowej do unieważnienia drugiej części pracy konkursowej. Fakt zgłoszenia niedopatrzenia na dzień przed przystąpieniem przez Komisję do sprawdzania prac konkursowych w zw. z zasadami współżycia społecznego i zasadą słuszności wskazuje na bezprawność czynności Komisji w zakresie niesprawdzenia drugiej części testu. W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Zamówień Publicznych wniósł o jej oddalenie, zaś na rozprawie w dniu 5 lipca 2005r. pełnomocnik organu zmodyfikował stanowisko w sprawie wnosząc o odrzucenie skargi bądź jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwanej dalej p.p.s.a. (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Ramy tej kontroli zakreśla przepis art. 3 § 2 tej ustawy stanowiąc, iż kontrola działalności publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające co do istoty, 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6. akty organów samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Z mocy art. 3 § 3 cyt. ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych, a stosownie do art. 4 rozstrzygają również spory kompetencyjne między wymienionymi w tym przepisie organami. Sądy administracyjne są zatem właściwe wyłącznie do rozpatrywania skarg w sprawach określonych w powołanych przepisach. Przedmiotem skargi jest pismo Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych z dnia [...] czerwca 2004r. Jest ono odpowiedzią na odwołanie skarżącego od wyniku egzaminu dla kandydatów na arbitrów złożone w trybie § 13 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 kwietnia 2004r. i jako takie nie mieści się w katalogu spraw objętych właściwością sadów administracyjnych. Chociaż bowiem ma ono związek z indywidualnymi uprawnieniami skarżącego, to jednak nie nosi znamion decyzji administracyjnej ani też nie jest aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W sprawie należy mieć bowiem na uwadze, iż skarżący przystąpił do egzaminu jako kandydat na arbitra. Ta okoliczność oznacza, iż ubiegał się o wpis na listę arbitrów. Art. 173 ustawy prawo o zamówieniach publicznych stanowi, iż arbitrem może być osoba będąca obywatelem polskim, posiadająca wyższe wykształcenie, pełną zdolność do czynności prawnych, korzystająca z pełni praw publicznych, która nie była skazana za przestępstwa umyślne i w ciągu ostatnich 5 lat nie została skreślona z listy arbitrów z powodu rażącego naruszenia obowiązków arbitra, przy czym Prezes Urzędu wpisuje na listę arbitrów osoby spełniające powyższe warunki, ale tylko te, które z najlepszymi wynikami zdały egzamin ze znajomości przepisów związanych z udzieleniem zamówień przed komisją egzaminacyjną powołaną przez Prezesa Urzędu. Z powyższego wynika, iż uprawnienie bycia arbitrem nie powstaje bezpośrednio z mocy prawa, lecz w wyniku konkretyzacji normy prawnej, a takiej konkretyzacji dokonuje organ administracji publicznej w drodze decyzji administracyjnej. Organem tym jest z mocy art. 152 i powołanego wyżej przepisu ustawy prawo o zamówieniach publicznych Prezes Urzędu Zamówień Publicznych. Sprawą wymagającą takiego rozstrzygnięcia – w rozumieniu art. 104 § 1 k.p.a. jest jednak sprawa żądania skarżącego wpisania go na listę arbitrów, a nie uzyskany przez niego wynik egzaminu. Odbycie egzaminu - uzyskanie odpowiednich w świetle powołanej ustawy i powołanego rozporządzenia wyników jest jednym z warunków, które muszą być spełnione, aby rozstrzygnięcie sprawy w powyższym rozumieniu było możliwe. Ustalenie wyniku egzaminu, zawiadomienie o jego wyniku i wyczerpanie trybu odwoławczego przewidzianego w § 13 ust. 1 powołanego rozporządzenia nie oznacza zatem rozstrzygnięcia i zakończenia postępowania w sprawie wpisu na listę arbitrów. Tym samym więc ani pismo zawiadamiające o wynikach egzaminu ani też pismo z [...] sierpnia 2004r. wystosowane w związku z rozpatrzeniem odwołania od wyniku nie mogą być traktowane jako kolejne indywidualne akty administracyjne. Nie zawierając bowiem stanowiska organu w sprawie wpisu na listę arbitrów nie rozstrzygają istoty sprawy. Egzamin, o którym mowa w art. 173 § 2 powołanej ustawy, stanowi w świetle jej przepisów jedynie swoisty etap postępowania administracyjnego prowadzonego w sprawie o wpis na listę arbitrów. Z tego też względu przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., bowiem objęta nią sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego i jako taka skarga podlega odrzuceniu. Okoliczność zakończenia postępowania odwoławczego w sprawie wyniku egzaminu nie kończy jednak, jak wyżej wskazano, postępowania w sprawie wpisu na listę arbitrów. Stosownie do art. 154 pkt 2 powołanej ustawy Prezes Urzędu Zamówień Publicznych podejmuje rozstrzygnięcia w indywidualnych sprawach przewidzianych ustawą i taką sprawą wymagającą rozstrzygnięcia w formie decyzji administracyjnej jest sprawa o wpis na listę arbitrów. Należy przy tym podkreślić, co w świetle obowiązującej procedury administracyjnej nie powinno budzić wątpliwości, iż takiego rozstrzygnięcia wymaga zarówno sytuacja, w której zostały spełnione warunki do wpisania kandydata na listę arbitrów jak i ta, w której organ uznając, iż te warunki nie zostały spełnione, rozstrzyga o odmowie wpisu na tę listę. Tak też należy rozumieć regulację zawartą w zdaniu ostatnim przepisu art. 173 ust. 2 powołanej ustawy. Stosowanie tego przepisu zgodnie z jego literalnym brzemieniem wiąże się bowiem z ryzykiem nieuzasadnionego zróżnicowania sytuacji prawnej kandydatów na arbitrów, skutkującym naruszeniem zasad konstytucyjnych w tym zasady równości wobec prawa i konstytucyjnego prawa do rozpoznania sprawy przez sąd (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.