VI SA/Wa 203/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2004 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. P. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] grudnia 2003 r., Nr [...], w przedmiocie udzielenia koncesji na wydobywanie kopalin postanawia - odrzucić skargę - Svgn. akt VI SA/Wa 203/04 UZASADNIENIE W dniu [...] stycznia 2004 r. skarżąca C. P., mieszkanka wsi [...],[...] w województwie [...], wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] grudnia 2003 r., Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2003 r., Nr [...], w przedmiocie udzielenia K. w W. S.A. koncesji na wydobywanie kopalin. W odpowiedzi na skargę Minister Środowiska w stosunku m.in. do skarżącej C. P. wniósł o odrzucenie jej skargi, jako niedopuszczalnej. W uzasadnieniu swego pisma organ podniósł, iż postanowieniem z dnia [...] grudnia 2003 r. stwierdził niedopuszczalność odwołań od decyzji organu I instancji złożonych po terminie m.in. przez skarżącą C. P. Minister Środowiska wskazał jednocześnie, iż pomimo pouczenia skarżąca nie wystąpiła o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej tym postanowieniem, co w konsekwencji oznacza, iż jej odwołanie od w/w decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2003 r. nie mogło stać się przedmiotem rozpoznania przez organ II instancji, a zatem - zdaniem Ministra - nie przysługuje jej skarga do sądu administracyjnego na decyzję z dnia [...] grudnia 2003 r. Z akt sprawy wynika, iż w dniu [...] września 2003 r. Wojewoda [...] wydał decyzję o udzieleniu K. w W. S.A. koncesji na wydobywanie [...] z części złoża "[...] ", położonych w miejscowości [...], gmina [...], powiat [...], woj. [...]. Organ w treści decyzji pouczył, iż stronie przysługuje prawo wniesienia odwołania do Ministra Środowiska w terminie 14 dni od daty otrzymania tej decyzji. Decyzja organu I instancji została doręczona skarżącej w dniu [...] października 2003 r., a więc termin do skutecznego wniesienia przez nią odwołania upływał w dniu [...] października 2003 r. Odwołanie od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2003 r. skarżąca C. P., wspólnie ze swym mężem M. P., wniosła w dniu [...] października 2003 r. (data wpływu pisma do organu I instancji). Z uwagi na powyższe Minister Środowiska - działając na podstawie przepisu art. 134 k.p.a. - wydał w dniu [...] grudnia 2003 r. postanowienie, nr [...], na podstawie którego stwierdził uchybienie m.in. przez skarżących C. i M. P. terminu do wniesienia odwołania, powołując się w uzasadnieniu orzeczenia na znajdujące się w aktach sprawy dokumenty. Organ pouczył jednocześnie stronę, iż postanowienie jest ostateczne i jako takie może być zaskarżone bezpośrednio do NSA w Warszawie w terminie 30 dni od jego otrzymania. Skarżąca nie wniosła od w/w postanowienia Ministra skargi do NSA, jak również nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...]. Pomimo wydanego w dniu [...] grudnia 2003 r. postanowienia Ministra Środowiska skarżąca C. P. złożyła w dniu [...] stycznia 2004 r. skargę na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] grudnia 2003 r., Nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W ocenie Sądu z akt sprawy wynika jednoznacznie, iż skarżąca C. P. wnosząc w dniu [...] stycznia 2004 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] grudnia 2003 r., nie dopełnił wymogu zachowania stosownego trybu wniesienia skargi na wydane w postępowaniu administracyjnym decyzje administracyjne. Zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270; dalej także: p.s.a.) skargę na decyzję można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (vide: art. 52 § 1 p.s.a.). Wykorzystanie przez stronę prawa odwołania jest zatem jedną z przesłanek dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego, zaś nieskorzystanie z tego prawa jest podstawą odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 6 p.s.a.). Niemniej należy stanowczo podkreślić, iż na drodze postępowania przed sądem administracyjnym mogą być zaskarżone wyłącznie decyzje ostateczne. To ograniczenie wynika z zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego (art. 15 k.p.a.), która ma pierwszeństwo przed zasadą prawa skargi do sądu (art. 16 § 2 k.p.a.). Należy podnieść, iż w niniejszej sprawie skarżącej przysługiwał środek zaskarżenia w postaci odwołania od wydanej w dniu [...] września 2003 r. decyzji organu I instancji - Wojewody [...], dotyczącej udzielenia K. w W. S.A. koncesji na wydobywanie kopalin, o czym strona została prawidłowo pouczona przez organ w treści decyzji. Skarżącej doręczono wspomnianą decyzję w dniu [...] października 2003 r., a więc 14 dniowy termin do wniesienia odwołania do Ministra Środowiska upływał w dniu [...] października 2003 r. Z tej przyczyny należy przyjąć, iż Minister Środowiska jako organ II instancji zasadnie wydał w dniu [...] grudnia 2003 r. postanowienie stwierdzające uchybienie przez skarżącą terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji, albowiem takie uprawnienie organu wynikało z przepisu art. 134 k.p.a. W związku z tym w sprawie niniejszej należy stwierdzić, iż skarga Pani C. P. na decyzję Ministra Środowiska wniesiona została do sądu administracyjnego pomimo braku ostatecznej decyzji organu II instancji wydanej w stosunku do skarżącej, a więc jest niedopuszczalna w świetle powołanych przepisów ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.